Share

ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಕವಿತೆ
ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

ಲಂಕೇಶರ ಅವ್ವ ಎಂಬ ಕವನವನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ ಅದರಷ್ಟು ಸಶಕ್ತ ಕವನಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತಾದ ಕವನಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ. ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಮೆಯವರ ‘ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಕವಿತೆ’ ಹಲವಾರು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಕಥನ ಶೈಲಿಯ ಕವಿತೆಗಳಾಗಿದ್ದು ಹೊಸದೊಂದು ಲೋಕವನ್ನು ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಗಜಿಬಿಜಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀqದೇ ಸರಾಗವಾಗಿ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಈ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕಾವ್ಯದ ಹೊಳಹುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುದಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾವ್ಯವು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಸರಾಗತೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹರಿಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇಂದಿನ ತುರ್ತು. ನಾನು, ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಎಂಬ ನಾವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ವರ್ತುಲದಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿದೆ. ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಿಮೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬಹಳಷ್ಟು ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ನೋವು ಸಾಲುಗಳಾಗಿವೆ. ಮೊದಲ ಕವನ ‘ಚಿಂದಿ ಹೆಂಗಸಿನ ಹಾಡುಪಾಡು’ ಎಂಬ ಕವನದಲ್ಲಿ ಚಿಂದಿ ಆರಿಸುವವಳ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಚಂದವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಬೆನ್ನತ್ತುವವು ನಾಯಿಗಳು/ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ ಅನತಿ ದೂರ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಚಿಂದಿ ಆಯುವ ಹೆಣ್ಣಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಸಮಸ್ತ ಹೆಣ್ಣು ಕುಲದ ಕಥೆ. ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ನಾಯಿಗಳು ಯಾವವು ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತ ಬೆನ್ನತ್ತಿದರೆ ‘ಹಚಾ’ ಹಾಕಿ ಓಡಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರೆ ತಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಧ್ವನಿತಾರ್ಥವನ್ನೂ ಇದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ಮನುಷ್ಯನ ದುರ್ನಡತೆಗೆ/ ಥೂ ನಾಯಿ ಜನ್ಮ ಬೈದಾಗ? ನಾಯಿ ನಿಯತ್ತಿನ ನೆನಪಾಗಿ/ ಮನಮಿಡಿಯುತ್ತದೆ ನಾಯಿಗಾಗಿ (ಬಡ ಭಾರತದ ಶ್ವಾನ)ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಿಯ ಕುರಿತಾದ ಈ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸುವಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ವೈರುಧ್ಯವೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಕಚ್ಚೆ ಹರಕುತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನಿಷ್ಟೆ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ನಾಯಿ ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ನೌಕರಿಯ/ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ/ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗಾಗಿ/ ಎನ್ನುವ ಕವಿಗೆ ಆ ನೌಕರಿಯು ನೀಡುವ ತೊಂದರೆಗಳ ಅರಿವೂ ಇದೆ. ಖಿನ್ನತೆಯ ನಡುವೆ ಮುತ್ತುವುದು/ ಬಿ.ಪಿ ಶುಗರ್/ ಇಷ್ಟರ ಮೇಲೂ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ/ ನೌಕರಿಯ/ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ/ (ನೌಕರಿಯೆಂಬ ಪ್ರೀತಿ) ಎನ್ನುತ್ತ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾದ ನೌಕರಿಯ ಕುರಿತಾದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆಡವಿÀದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ನೌಕರಿ ಎಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೊಂದು ಊರನ್ನು ತನ್ನದೆಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಊರು ಬಿಟ್ಟವರಿಗೆ ತಮ್ಮೂರಿಂದ ಬರುವ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಸುದ್ದಿಯೂ, ನಮ್ಮೂರಿಂದ ಹಾದು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗಾಳಿಯೂ ಅಪರಿಮಿತ ಸಾಂತ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಊರಿನ ಹಬ್ಬದ ಮರುದಿನ ಚೀಲ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಒಂದೊಂದೇ ನೆನಪುಗಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಣಿಸುತ್ತವೆ. ಹಸಿಮಾವಿನ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ/ಕೆಂಪುಗೋಲ ಉದ್ದಿನ ಹಪ್ಪಳ/ಕುಂಬಳದ ಖಮ್ಮನೆಯ ಬಾಳಕ/ಘಂ ಪರಿಮಳದ ಒಣಮೀನು/ಬಂಡಿಹಬ್ಬದ ಕಜಿಮಿಜಿ/ಹಲಸಿನೆಲೆಯ ಕೊಟ್ಟೆರೊಟ್ಟಿ/ (ಚೀಲದ ಆಗಮನ) ಕೆಸುವಿನ ಎಲೆ, ಸುವರ್ಣಗಡ್ಡೆ, ಬಸಲೆಕಟ್ಟು, ಇಷಾಡ ಮಾವು, ನುಗ್ಗೆ ಸೊಪ್ಪು ಎನ್ನುತ್ತ ಊರಿನ ವಿಶೇಷಗಳು, ವಿಶೇಷ ಅಲ್ಲದ ಮಾಮೂಲಿಯಾದರೂ ಇದ್ದ ಊರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕದ ದಿನಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಚೀಲದಿಂದ ಹೊರಬರುವಾಗ ಊರಿನ ಆರ್ದೃತೆಯೂ ಎದೆ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ‘ಅಂಕೋಲೆ ಎಂದರೆ’ ಎನ್ನುವ ಕವನವು ವಿವgಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಶೈಲಿ ಎನ್ನಿಸಿದರೂ ಅದರ ಭಾವ ಎದೆ ತಟ್ಟಿದಷ್ಟು ಅಪಹರಿಸಲು ಕನ್ನಡಕವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕವಿತೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉಣಕಲ್ ಕೆರೆಯ ನಡುವಿನ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮೂರ್ತಿಯ ವಿವರಣೆ ಕೇವಲ ವಿವರಣೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತೂ ಅದೊಂದು ಕವನವಾಗಿ ಎದೆಯಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಯಕ್ಷಗಾನವೆಂದರೆ, ನನಗೆ ಶಿವರಾತ್ರಿಯೆಂದರೆ ಮುಂತಾದ ಕವಿತೆಗಳು ಒಂದಿಷ್ಟು ವಾಚ್ಯ ಎನ್ನಿಸಿದರೂ ಓದುವ ಹಿತವನ್ನು ನಮಗುಣಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಈ ಹುಡುಗಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ/ ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಿಟು ಸಿಕ್ಕ ಹಾಗೆ/ ಎನ್ನುವ ಕವಿ ಸೀಟು ಸಿಗದ ಜನರದ್ದೆ ಆರಾಮು ಎನ್ನುತ್ತ ಗಾಳಿ ಬೆಳಕುಗಳು ನಿರಾಳ/ ಉಸಿರಾಡುವರು ಯಾವ ಎಗ್ಗು ಇಲ್ಲದೇ/ (ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕ ಜನ)ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವರು ಸೀಟು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೋಲಿಸಿ ಬರೆದ್ದು ನಿಜವಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿತಿ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹರಣ ಎನ್ನುವ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಕೈ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು/ ಮೌಸ್ ಹಿಡಿದು/ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕಲಿಸಿದಾಕೆ/ ಅವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆಯೇ/ ಬೆರಳಾಡಿಸಿ/ ಲಗ್ಗೆಯಿಟ್ಟಳು ಬದುಕಿಗೆ/ ಎನ್ನುವಲ್ಲು ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುವ ಭ್ರಮೆ ಹರಿಯುವ ರೀತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಲುಕಲೇ ಇಲ್ಲ/ ಒಬ್ಬರ ಜಾಲತಾಣ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ/ ಸತ್ತಿತು ರೋಮಾಂಚನ/ ಮಾನಿಟರ್‍ನಲ್ಲಿ ಬದುಕು ನರಳಿತು/ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು/ (ಕಲಿಕೆ) ಎನ್ನುತ್ತಾರಾದರೂ ನನಗಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತಿರುವಳು/ ತ್ರಿದಶಕಗಳ/ತುಂಬು ಸಂಸಾರದ ನಲುಮೆ/ (ನಾನು ಮತ್ತು ಇವಳು) ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಹಚ್ಚಹಸಿರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅನ್ನದ ಬದಲು/ ನೋಟೇ ತಿನ್ನುವ/ ಈ ದಿನಗಳಲಿ/ (ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್) ಬದುಕು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ನಾವು ಬರೀ ಸಂದೇಶ ವಾಚನ/ ಓದಿ ಬೇಸರ ಬಂದರೆ/ ಬರೆಯಿರಿ ಒಂದಿಷ್ಟು/ ದೇಶೋದ್ದಾರದ ಕವನ/ (ಸ್ಮಾರ್ಟಫೋನ್) ಎನ್ನುತ್ತ ಕೊಕೊಕೊ ಎಂದು ಮುಂಜಾವನ್ನು/ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲೂ ಬಾರದ/ ಗರಿಗೆದರಿ ಕಾಲು ಕೆದರಿ/ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲೂ ಆಗದ/ ಬಡಪಾಯಿ/ (ಸಾವ ಬಾಗಿಲು) ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಹೆಸರು ಊರು ಕೇಳದೇ/ ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ/ ಅನುಮಾನ ಬಿಟ್ಟು ಬಡಿಸೋಣ/ ( ಬಿಟ್ಟು ಅಹಂ) ಎಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ.

ಲಂಕೇಶರ ಅವ್ವ ಕವನ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತಾದ ಕವನಗಳು ನೀರಸ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೆಂಬ ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತು ಬರೆಯುವ ಕವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಕಡಮೆ ಬಿಟ್ಟು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ತೀರಿ ಹೋದಾಗ ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣನ ನೋವು ಸಂಕಟ ಕಂಡಿದ್ದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಕವಿತೆ ಎನ್ನುವ ಕವಿತೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣು ಹಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಸಂಕಲನದ ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಆಗಾಗ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಣುಕುವ ಅಮ್ಮ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿ ಏನು ಎಂದರೆ ನನ್ನೇ ತಿಂದುಬಿಡಿ ಎಂದು ನಿರ್ಲಿಪ್ತಳಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ, ಕಡು ಬಡತನದಲ್ಲೂ ಏಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಂಬಾಳಿಸಿ, ಸೋವಿ ಮೀನು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೂ ಮೀನು ತಲೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ತಿನ್ನಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡವಳು. ಮಾತು ಜೋರು ಎನ್ನಿಸಿದರೂ, ಅಂತಃಕರಣ ಸದಾ ಹಸಿಹಸಿ. ಯಾಕೆ ಲೇಟು? ಎಂದು ಈಗಲೂ ಗದರಿಸಿ ಕೇಳುವ, ಕೊಡೆ ತಕ್ಕೊಂಡ್ಯೇನೋ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಕೇಳುವ ಅಮ್ಮನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕಾಣುವ ಅವಳು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಉಪಸ್ಥಿತಿಕೊಟ್ಟಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಾ ಬರೆದಿದ್ದೇ ಕಡಿಮೆ/ ಆದರೂ/ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ/ ಹೊಸ ಹಳೆಯ ಸಾಲುಗಳು/ ಯಾರದ್ದೋ ಕದ್ದವುಗಳಲ್ಲ/ (ಕವನ ಕದ್ದವರು) ಎನ್ನುತ್ತ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತಾದ ತಾಜಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕವನಗಳ ಭಾವನೆಗಳು ಹಸಿ ಹಸಿಯೆನ್ನಿಸಿದರೂ ಪ್ರಾಸ ತಾಳ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಿದ್ದ ಮೊದಲ ಸಂಕಲಕ್ಕೂ ಈಗಿನ ಸಂಕಲನಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಭಾವನೆಗಳು ಮಾಗಿವೆ.ಕವನದ ಶಾರೀರವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕಾವ್ಯ ಶರೀರವೂ ಹೊಸಪೀಳಿಗೆಯ ಇನ್ಸಟಂಟ್ ಕವನಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಸಂಕಲನದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಕಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಮೆ ತಾನು ಬರೆಯದಿದ್ದರೂ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಬರೆಯುವಂತೆ ನೊಡಿಕೊಂಡ ಕವಿ ಹೃದಯದವರು. ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಮೆಯವರಂತಹ ಹಿರಿಯ ಕವಿಯಿಂದ ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಸಮಾಜಮುಖಿ, ಜೀವಪರವಾದ, ಪ್ರತಿಭಟನಾತ್ಮಕ ಕವನಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆ ನನಗಿದೆ.

———–————-

ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

shrಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಅಂಕೋಲದವರು. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಕವಿತೆ, ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳಿಂದ ಪರಿಚಿತರು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...