Share

ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಕವಿತೆ
ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

ಲಂಕೇಶರ ಅವ್ವ ಎಂಬ ಕವನವನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ ಅದರಷ್ಟು ಸಶಕ್ತ ಕವನಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತಾದ ಕವನಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ. ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಮೆಯವರ ‘ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಕವಿತೆ’ ಹಲವಾರು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಕಥನ ಶೈಲಿಯ ಕವಿತೆಗಳಾಗಿದ್ದು ಹೊಸದೊಂದು ಲೋಕವನ್ನು ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಗಜಿಬಿಜಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀqದೇ ಸರಾಗವಾಗಿ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಈ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕಾವ್ಯದ ಹೊಳಹುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುದಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾವ್ಯವು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಸರಾಗತೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹರಿಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇಂದಿನ ತುರ್ತು. ನಾನು, ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಎಂಬ ನಾವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ವರ್ತುಲದಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿದೆ. ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಿಮೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬಹಳಷ್ಟು ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ನೋವು ಸಾಲುಗಳಾಗಿವೆ. ಮೊದಲ ಕವನ ‘ಚಿಂದಿ ಹೆಂಗಸಿನ ಹಾಡುಪಾಡು’ ಎಂಬ ಕವನದಲ್ಲಿ ಚಿಂದಿ ಆರಿಸುವವಳ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಚಂದವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಬೆನ್ನತ್ತುವವು ನಾಯಿಗಳು/ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ ಅನತಿ ದೂರ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಚಿಂದಿ ಆಯುವ ಹೆಣ್ಣಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಸಮಸ್ತ ಹೆಣ್ಣು ಕುಲದ ಕಥೆ. ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ನಾಯಿಗಳು ಯಾವವು ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತ ಬೆನ್ನತ್ತಿದರೆ ‘ಹಚಾ’ ಹಾಕಿ ಓಡಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರೆ ತಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಧ್ವನಿತಾರ್ಥವನ್ನೂ ಇದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ಮನುಷ್ಯನ ದುರ್ನಡತೆಗೆ/ ಥೂ ನಾಯಿ ಜನ್ಮ ಬೈದಾಗ? ನಾಯಿ ನಿಯತ್ತಿನ ನೆನಪಾಗಿ/ ಮನಮಿಡಿಯುತ್ತದೆ ನಾಯಿಗಾಗಿ (ಬಡ ಭಾರತದ ಶ್ವಾನ)ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಿಯ ಕುರಿತಾದ ಈ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸುವಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ವೈರುಧ್ಯವೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಕಚ್ಚೆ ಹರಕುತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನಿಷ್ಟೆ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ನಾಯಿ ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ನೌಕರಿಯ/ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ/ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗಾಗಿ/ ಎನ್ನುವ ಕವಿಗೆ ಆ ನೌಕರಿಯು ನೀಡುವ ತೊಂದರೆಗಳ ಅರಿವೂ ಇದೆ. ಖಿನ್ನತೆಯ ನಡುವೆ ಮುತ್ತುವುದು/ ಬಿ.ಪಿ ಶುಗರ್/ ಇಷ್ಟರ ಮೇಲೂ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ/ ನೌಕರಿಯ/ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ/ (ನೌಕರಿಯೆಂಬ ಪ್ರೀತಿ) ಎನ್ನುತ್ತ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾದ ನೌಕರಿಯ ಕುರಿತಾದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆಡವಿÀದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ನೌಕರಿ ಎಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೊಂದು ಊರನ್ನು ತನ್ನದೆಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಊರು ಬಿಟ್ಟವರಿಗೆ ತಮ್ಮೂರಿಂದ ಬರುವ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಸುದ್ದಿಯೂ, ನಮ್ಮೂರಿಂದ ಹಾದು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗಾಳಿಯೂ ಅಪರಿಮಿತ ಸಾಂತ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಊರಿನ ಹಬ್ಬದ ಮರುದಿನ ಚೀಲ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಒಂದೊಂದೇ ನೆನಪುಗಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಣಿಸುತ್ತವೆ. ಹಸಿಮಾವಿನ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ/ಕೆಂಪುಗೋಲ ಉದ್ದಿನ ಹಪ್ಪಳ/ಕುಂಬಳದ ಖಮ್ಮನೆಯ ಬಾಳಕ/ಘಂ ಪರಿಮಳದ ಒಣಮೀನು/ಬಂಡಿಹಬ್ಬದ ಕಜಿಮಿಜಿ/ಹಲಸಿನೆಲೆಯ ಕೊಟ್ಟೆರೊಟ್ಟಿ/ (ಚೀಲದ ಆಗಮನ) ಕೆಸುವಿನ ಎಲೆ, ಸುವರ್ಣಗಡ್ಡೆ, ಬಸಲೆಕಟ್ಟು, ಇಷಾಡ ಮಾವು, ನುಗ್ಗೆ ಸೊಪ್ಪು ಎನ್ನುತ್ತ ಊರಿನ ವಿಶೇಷಗಳು, ವಿಶೇಷ ಅಲ್ಲದ ಮಾಮೂಲಿಯಾದರೂ ಇದ್ದ ಊರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕದ ದಿನಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಚೀಲದಿಂದ ಹೊರಬರುವಾಗ ಊರಿನ ಆರ್ದೃತೆಯೂ ಎದೆ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ‘ಅಂಕೋಲೆ ಎಂದರೆ’ ಎನ್ನುವ ಕವನವು ವಿವgಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಶೈಲಿ ಎನ್ನಿಸಿದರೂ ಅದರ ಭಾವ ಎದೆ ತಟ್ಟಿದಷ್ಟು ಅಪಹರಿಸಲು ಕನ್ನಡಕವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕವಿತೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉಣಕಲ್ ಕೆರೆಯ ನಡುವಿನ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮೂರ್ತಿಯ ವಿವರಣೆ ಕೇವಲ ವಿವರಣೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತೂ ಅದೊಂದು ಕವನವಾಗಿ ಎದೆಯಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಯಕ್ಷಗಾನವೆಂದರೆ, ನನಗೆ ಶಿವರಾತ್ರಿಯೆಂದರೆ ಮುಂತಾದ ಕವಿತೆಗಳು ಒಂದಿಷ್ಟು ವಾಚ್ಯ ಎನ್ನಿಸಿದರೂ ಓದುವ ಹಿತವನ್ನು ನಮಗುಣಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಈ ಹುಡುಗಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ/ ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಿಟು ಸಿಕ್ಕ ಹಾಗೆ/ ಎನ್ನುವ ಕವಿ ಸೀಟು ಸಿಗದ ಜನರದ್ದೆ ಆರಾಮು ಎನ್ನುತ್ತ ಗಾಳಿ ಬೆಳಕುಗಳು ನಿರಾಳ/ ಉಸಿರಾಡುವರು ಯಾವ ಎಗ್ಗು ಇಲ್ಲದೇ/ (ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕ ಜನ)ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವರು ಸೀಟು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೋಲಿಸಿ ಬರೆದ್ದು ನಿಜವಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿತಿ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹರಣ ಎನ್ನುವ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಕೈ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು/ ಮೌಸ್ ಹಿಡಿದು/ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕಲಿಸಿದಾಕೆ/ ಅವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆಯೇ/ ಬೆರಳಾಡಿಸಿ/ ಲಗ್ಗೆಯಿಟ್ಟಳು ಬದುಕಿಗೆ/ ಎನ್ನುವಲ್ಲು ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುವ ಭ್ರಮೆ ಹರಿಯುವ ರೀತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಲುಕಲೇ ಇಲ್ಲ/ ಒಬ್ಬರ ಜಾಲತಾಣ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ/ ಸತ್ತಿತು ರೋಮಾಂಚನ/ ಮಾನಿಟರ್‍ನಲ್ಲಿ ಬದುಕು ನರಳಿತು/ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು/ (ಕಲಿಕೆ) ಎನ್ನುತ್ತಾರಾದರೂ ನನಗಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತಿರುವಳು/ ತ್ರಿದಶಕಗಳ/ತುಂಬು ಸಂಸಾರದ ನಲುಮೆ/ (ನಾನು ಮತ್ತು ಇವಳು) ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಹಚ್ಚಹಸಿರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅನ್ನದ ಬದಲು/ ನೋಟೇ ತಿನ್ನುವ/ ಈ ದಿನಗಳಲಿ/ (ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್) ಬದುಕು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ನಾವು ಬರೀ ಸಂದೇಶ ವಾಚನ/ ಓದಿ ಬೇಸರ ಬಂದರೆ/ ಬರೆಯಿರಿ ಒಂದಿಷ್ಟು/ ದೇಶೋದ್ದಾರದ ಕವನ/ (ಸ್ಮಾರ್ಟಫೋನ್) ಎನ್ನುತ್ತ ಕೊಕೊಕೊ ಎಂದು ಮುಂಜಾವನ್ನು/ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲೂ ಬಾರದ/ ಗರಿಗೆದರಿ ಕಾಲು ಕೆದರಿ/ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲೂ ಆಗದ/ ಬಡಪಾಯಿ/ (ಸಾವ ಬಾಗಿಲು) ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಹೆಸರು ಊರು ಕೇಳದೇ/ ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ/ ಅನುಮಾನ ಬಿಟ್ಟು ಬಡಿಸೋಣ/ ( ಬಿಟ್ಟು ಅಹಂ) ಎಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ.

ಲಂಕೇಶರ ಅವ್ವ ಕವನ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತಾದ ಕವನಗಳು ನೀರಸ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೆಂಬ ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತು ಬರೆಯುವ ಕವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಕಡಮೆ ಬಿಟ್ಟು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ತೀರಿ ಹೋದಾಗ ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣನ ನೋವು ಸಂಕಟ ಕಂಡಿದ್ದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಕವಿತೆ ಎನ್ನುವ ಕವಿತೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣು ಹಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಸಂಕಲನದ ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಆಗಾಗ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಣುಕುವ ಅಮ್ಮ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿ ಏನು ಎಂದರೆ ನನ್ನೇ ತಿಂದುಬಿಡಿ ಎಂದು ನಿರ್ಲಿಪ್ತಳಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ, ಕಡು ಬಡತನದಲ್ಲೂ ಏಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಂಬಾಳಿಸಿ, ಸೋವಿ ಮೀನು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೂ ಮೀನು ತಲೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ತಿನ್ನಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡವಳು. ಮಾತು ಜೋರು ಎನ್ನಿಸಿದರೂ, ಅಂತಃಕರಣ ಸದಾ ಹಸಿಹಸಿ. ಯಾಕೆ ಲೇಟು? ಎಂದು ಈಗಲೂ ಗದರಿಸಿ ಕೇಳುವ, ಕೊಡೆ ತಕ್ಕೊಂಡ್ಯೇನೋ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಕೇಳುವ ಅಮ್ಮನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕಾಣುವ ಅವಳು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಉಪಸ್ಥಿತಿಕೊಟ್ಟಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಾ ಬರೆದಿದ್ದೇ ಕಡಿಮೆ/ ಆದರೂ/ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ/ ಹೊಸ ಹಳೆಯ ಸಾಲುಗಳು/ ಯಾರದ್ದೋ ಕದ್ದವುಗಳಲ್ಲ/ (ಕವನ ಕದ್ದವರು) ಎನ್ನುತ್ತ ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತಾದ ತಾಜಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕವನಗಳ ಭಾವನೆಗಳು ಹಸಿ ಹಸಿಯೆನ್ನಿಸಿದರೂ ಪ್ರಾಸ ತಾಳ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಿದ್ದ ಮೊದಲ ಸಂಕಲಕ್ಕೂ ಈಗಿನ ಸಂಕಲನಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಭಾವನೆಗಳು ಮಾಗಿವೆ.ಕವನದ ಶಾರೀರವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕಾವ್ಯ ಶರೀರವೂ ಹೊಸಪೀಳಿಗೆಯ ಇನ್ಸಟಂಟ್ ಕವನಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಸಂಕಲನದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಕಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಮೆ ತಾನು ಬರೆಯದಿದ್ದರೂ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಬರೆಯುವಂತೆ ನೊಡಿಕೊಂಡ ಕವಿ ಹೃದಯದವರು. ಪ್ರಕಾಶ ಕಡಮೆಯವರಂತಹ ಹಿರಿಯ ಕವಿಯಿಂದ ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಸಮಾಜಮುಖಿ, ಜೀವಪರವಾದ, ಪ್ರತಿಭಟನಾತ್ಮಕ ಕವನಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆ ನನಗಿದೆ.

———–————-

ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

shrಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಅಂಕೋಲದವರು. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಕವಿತೆ, ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳಿಂದ ಪರಿಚಿತರು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 3 days ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 3 days ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಭಕ್ತಿಯ ಉಬ್ಬರ… ವ್ಯಾಪಾರದ ಸಡಗರ…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    1 month ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...