Share

ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಯಾವಿಗಳು
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

‘ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವೈಫೈ ಇಲ್ಲ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ’ ಎಂದು ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಫಲಕದ ಚಿತ್ರವು ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆದಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣದ ಓದಿಗೆ ಇದು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಈ ವಾಕ್ಯವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಣಕಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ!

“ಈಗಿನ ಹತ್ತು-ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿಸಿ ನೋಡಿ. ಅಯ್ಯೋ, ಮಹಾಬೋರು ಅಂತ ಗೊಣಗಿಕೊಂಡಿರ್ತವೆ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ‘ಬೋರಾಗುವುದು’ ಅಂದರೆ ಏನಂತಲೇ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆ ಮುಗಿಸಿ ಆಟ, ತಿರುಗಾಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿನ ಹವ್ಯಾಸವಿರುವವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗಿ ಬರುವುದೋ, ಅಜ್ಜಿಕತೆ ಕೇಳುವುದೋ… ಇಂಥದ್ದೆಲ್ಲಾ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ನಮ್ಮದೇ ಮಕ್ಕಳಾಟಗಳು ಆ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತು ಏನಾದರೊಂದು ಕೌತುಕಗಳನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಅವುಗಳ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಬೆನ್ನಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಬೋರಾಗುವ ವಿಲಾಸಗಳು ನಮಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಗಳಲ್ಲೂ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‍ಫೋನುಗಳು ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಬೇಕಿರುವ, ಬೇಡದ ಎಲ್ಲವೂ ಕೂಡ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಬೇಡಿ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ಶುದ್ಧ ಮೂರ್ಖತನವಾದೀತು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ವೇಗ, ಆರಾಮ, ವಿಲಾಸಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಣಿಸುವಂತಾಗಬಾರದು” ಎಂದು ಉಪನ್ಯಾಸವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ‘ಸದ್ಗುರು’ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾದ ಜಗ್ಗಿ ವಾಸುದೇವ್.

ಇಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಖ್ಯಾತ ಇ-ಕಾಮರ್ಸ್ ಸಂಸ್ಥೆ ಪೇಟಿಎಮ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಾದ ವಿಜಯ್ ಶೇಖರ್ ಶರ್ಮಾರವರ ಒಂದು ಮಾತೂ ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿತ್ತು. ಅಂದು ಅವರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಖ್ಯಾತ ಪತ್ರಕರ್ತರೂ, ಅಂಕಣಕಾರರೂ, ಇಂಡಿಯಾ ಟುಡೆ ಸಮೂಹಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮಾಜಿ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಆದ ಶೇಖರ್ ಗುಪ್ತಾರವರು. “ಇಂದು ನಮ್ಮ ಖಾಸಗಿತನವೆಂಬುದು ಅದೆಷ್ಟು ನೆಲಕಚ್ಚಿದೆಯೆಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಸಂಪರ್ಕ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪೆನಿಗೆ ನೀವು ಯಾವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸಂಗತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಒಬ್ಬ ಬಳಕೆದಾರನಿಗೆ ಇನ್ನೇನಿದೆ?” ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ವಿಜಯ್ ಶೇಖರ್ ಶರ್ಮಾ.

ಅಸಲಿಗೆ ‘ಬ್ಲೂ-ವ್ಹೇಲ್’ ಗೇಮ್ ನಲ್ಲೂ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ. ನಾವು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ವರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಜಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತ ಸರ್ಚ್ ಎಂಜಿನ್ನುಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೇ ಹೀಗೆ. ಬ್ಲೂವ್ಹೇಲ್ ಜಾಲವು ಇಂಥಾ ಗೌಪ್ಯ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿಯೇ ತನ್ನ ಬಲೆ ಬೀಸಿರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳೇ ಈ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಿಪಶುವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣಗಳೂ ಇದೇ. ಇಂದು ಮೋಜಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಾರದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮಕ್ಕಳು ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಅಂತರ್ಜಾಲವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಕೀಳರಿಮೆ, ಗೊಂದಲ, ಅಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬರಲೂ ಕೂಡ ಅಂತರ್ಜಾಲವೇ ಅವರ ಆಪ್ತಬಂಧು. ಆದರೆ ಸಿಗುವ ಮಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಳೆಷ್ಟು ಜೊಳ್ಳೆಷ್ಟು ಎಂಬ ಅರಿವಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಇವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯಾಗಲೀ ಅವರಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ, ಲೈಂಗಿಕತೆ ಮತ್ತು ತತ್ಸಂಬಂಧಿ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಹರೆಯದ ಮಕ್ಕಳು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವುದೇ ಅಂತರ್ಜಾಲವನ್ನು.

ಫೇಸ್ಬುಕ್, ಟ್ವಿಟ್ಟರ್, ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಗಳಂತಹ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳು ಈಗ ಕೇವಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಾಗಿಯಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವರಿಗೆ ಇಂದು `ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಪ್ರೊಫೈಲ್’ ಅನ್ನುವುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ‘ಐಡೆಂಟಿಟಿ’ಯಾಗುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇಂದು ಫೋಟೋ ಒಂದನ್ನು ಅಪ್-ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದರೆ ಲೈಕು, ರೀಟ್ವೀಟುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರೀ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಮ್ಮಿದರೂ, ಸೀನಿದರೂ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಹಾಕುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೂ ವಿಪರೀತ ಎಂಬಷ್ಟಿನ ಟ್ರಾಲುಗಳು, ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹನನದ ಕಮೆಂಟುಗಳು, ಜೀವಬೆದರಿಕೆಗಳು ಹರಿದುಬರುತ್ತವೆ. ಯು.ಕೆ. ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಇನ್ಸೈಡರ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ಸರ್ವೇ 88% ತೀರಾ ಕೆಟ್ಟ ಅಭಿರುಚಿಯುಳ್ಳ ಟ್ರಾಲ್ ಗಳು ಟ್ವಿಟ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬರುತ್ತವೆ ಎಂದಿತ್ತು. 2010ರಿಂದ 2015 ರವರೆಗೆ ಟ್ವಿಟ್ಟರಿನ ಸಿ.ಇ.ಒ ಆಗಿದ್ದ ಡಿಕ್ ಕೊಸ್ಟೊಲೋ “ಇಂಥಾ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಹಲವಾರು ಮಂದಿ ಬೇಸತ್ತು ತಮ್ಮ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದು ಖುದ್ದು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಬ್ಲೂ-ವ್ಹೇಲ್ ಆಟವು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳ ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲ್ ಆಪ್ ಗಳ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬರದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬಳಕೆದಾರರ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಯಾವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ.

ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ತತ್ಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಇಂತಹ ಆಟಗಳಿಗೆ ಬಲಿಬೀಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು. ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯಗಳು ಹಾಗಿರಲಿ, ಹೆತ್ತವರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇಂಥಾ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಇನ್ನು ಅಂತಹ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಕೂಡ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲೇ ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವ ಬದಲು ಇವೆಲ್ಲಾ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಸರಿಹೋಗುತ್ತದೆಂದೋ ಅಥವಾ ಆಪ್ತಸಮಾಲೋಚಕರ ಬಳಿ ಕರೆದೊಯ್ದು ತೋರಿಸಿದರೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆಂದೋ ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡುವ ಮಹಾನುಭಾವರಿದ್ದಾರೆ. ಅಸಲಿಗೆ ಇಂಥಾ ಗೊಂದಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮಕ್ಕಳೂ, ವಯಸ್ಕರೂ ಚಾತಕಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಕಾಯುವುದು ‘ಸೆಲ್ಫ್ ವರ್ತ್’ಗೆ ಮಾತ್ರ. ‘ಸೆಲ್ಫ್ ವರ್ತ್’ ಅಂದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ ಒಂದು ಬೆಲೆಯಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವದ ಹಂಬಲ. ಹಿಂದೆ ಸಿನೆಮಾನಟರನ್ನು ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾ ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುವುದು, ರೂಪದರ್ಶಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬಳುಕುವ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದು ಇಂಥವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಕ್ರಮೇಣ ಈ ಅತಿರೇಕದ ಸೀಮೆಗಳು ಹಿಗ್ಗುತ್ತಾ ಇಂದು ಸಾವು-ಬದುಕುಗಳ ನಡುವೆ ಆಟವಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬ್ಲೂ-ವ್ಹೇಲ್ ಆಟದಲ್ಲಿ ‘ಟಾಸ್ಕ್’ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ವಿಲಕ್ಷಣ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂಜಾನೆಯ ನಾಲ್ಕೂ ಇಪ್ಪತ್ತಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಭೂತಪ್ರೇತದ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು, ತುಟಿ ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ರೇಜರ್ ಬ್ಲೇಡುಗಳಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು. ಈ ಟಾಸ್ಕ್ ಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಿದರೆ ನೀನೊಬ್ಬ ಸಾಹಸಿ ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಈ ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೆಲ್ಫ್ ವರ್ತ್‍ನ ಭಾವವನ್ನು ಉದ್ದೀಪಿಸಲು ಮಗುವಿಗೆ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಪ್ರಚೋದನೆ ಸಾಕು. ಆದರೆ ಅಂಥಾ ಸೆಲ್ಫ್ ವರ್ತ್ ಕ್ಷಣಿಕ ಅನ್ನುವುದು ಬೇರೆ ಮಾತು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮಗುವು ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಆಟವನ್ನು ಆಡಿ ತನ್ನ ಸೆಲ್ಫ್ ವರ್ತ್ ಅನ್ನು ಕೊಂಚ ಏರಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನೂ ಇತರರಿಗಿಂತ ಕಮ್ಮಿಯೇನಿಲ್ಲ ಎಂದು ತನಗೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಕೈಯ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಬ್ಲೂ-ವ್ಹೇಲ್ ಆಟದ ಕ್ಯೂರೇಟರುಗಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಅವರಿಂದ ಶಹಬ್ಬಾಸ್ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಂಥವೆಲ್ಲಾ ತನ್ನಿಂದಾಗುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಆಟದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಬಯಸಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಫೋಟೋ-ವೀಡಿಯೋ ಮತ್ತು ಇತರ ಖಾಸಗಿ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೆದರಿಸಿ ಆಟವಾಡಿಸುವುದು, ತೀರಾ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕುಗ್ಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಜುಜುಬಿ ಆಟವನ್ನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ತೀರಾ ಭಯಾನಕ ಹಂತದವರೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಮಾತ್ರ ವಿಪರ್ಯಾಸ.

ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ ಬ್ಲೂ-ವ್ಹೇಲ್ ಆಟದ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕುಟುಂಬದವರಿಂದ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರಲು ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಯತ್ನಿಸತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಊಟ, ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ವರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿಯಾದರೂ ವಿಪರೀತ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವಿಲಕ್ಷಣ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಮೂಡುತ್ತಿರುವ ಗಾಯಗಳು, ಪಲಾಯನವಾದದ/ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಮಾತುಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರು ಇವುಗಳನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಗುರುತಿಸಿ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ತಜ್ಞರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ.

ಆನ್ಲೈನ್ ಜಗತ್ತಿನಾಚೆಗಿರುವ ಅಸಲಿ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂದು ತಿಳಿಹೇಳಬೇಕಿದೆ. ಅದ್ಯಾವ ಆಟವೇ ಆಗಲಿ, ಅದು ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಮನದಟ್ಟಾಗಿಸಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತಾಡಿದಾಗಲಷ್ಟೇ. ದಿನಕ್ಕರ್ಧ ತಾಸು ವೈಫೈ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದರೆ ನಷ್ಟವಾಗುವಂಥದ್ದೇನಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಿಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಇದ್ದೇ ಇದೆ ಎಂದು ಮಕ್ಕಳು ಎದ್ದು ಹೊರಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಜಗತ್ತು ಇಂದು ಆರಿಂಚಿನ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‍ಫೋನ್ ಪರದೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಇದೇ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 10 ರಂದು `ಆತ್ಮಹತ್ಯಾ ತಡೆ ದಿನ’ವು ಬಂದುಹೋಯಿತು. ಈ ನೆಪದಲ್ಲೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಾಯಿತು ನೋಡಿ!

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

One Comment For "ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಯಾವಿಗಳು
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ
"

  1. Padma.Shrinivas.Huilgol.
    23rd September 2017

    ನಿಜ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರೇ..ನಮ್ಮಂತಹ ಸಂಭ್ರಮದ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಬಾಲ್ಯ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಲ್ಲದೇ ಇರುವದು ಹಲವು ಸಲ ತುಂಬಾ ಬೇಸರ ತರಿಸುತ್ತದೆ.ಲೇಖನ ಪಾಲಕರಿಗೆ ಅವಲೋಕನಕೆ ಹಚ್ಚುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಮುಂದೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಅವಘಡಗಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಗಂಟೆಯಾಗಿದೆ. ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಲೇಖನ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...