Share

ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

ಯಾವುದು ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ವಯೋಮಾನದವರು ಒಂದೊಂದು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಹದಿ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಹುಡುಗ ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಕಿರೋದೆ ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಬರುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾ ಉತ್ತಮ ಸಂಪಾದನೆ, ಸ್ವಂತ ಮನೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಸಮೇತರಾಗಿ ಓಡಾಡುವುದು, ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣ, ಪ್ರವಾಸ, ಬಂಧುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಇರೋದು, ಮಾನ ಸನ್ಮಾನಗಳು, ಬಿರುದು ಬಾವಲಿಗಳು… ಇವು ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣಗಳಾ?

ಛೇ ಇದ್ಯಾವುದೂ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಅರಳಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅದು, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದೊರಕುವ ಆದರ, ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿ ಬೇರೆಯವರಲ್ಲಿ ಖುಷಿ ಮೂಡಿಸುವುದು. ವಿಶೇಷವಾದ ಒಲವಿನಿಂದ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಆಪ್ತವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇದು ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣವಾ? ಯಾಕೋ ಇದು ಹೌದು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆ ಯಾವುದೂ ಇದೇ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಾಧಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅದು ಕ್ಷಣಿಕವೇ ಮತ್ತೆ ಹೊರಳುವುದು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರ ಎಡೆಗೆ. ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದರೆ ಎಂಥಾ ಮಳೆ ಎನ್ನುವರು. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲೂ ನಡುಗುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಪ್ಪಾ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಬೇಸಿಗೆಗೆ ಬಿರುಬಿಸಿಲು ಎಂದು ಬೇಸರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇವರು ಮೆಚ್ಚುವ ವಸ್ತು ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ ಜೋಕೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಕವಿ ಹೇಳಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಪರಿಸರದಲ್ಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ನನಗೆ ಅನುಕೂಲ ಆಗುವ ಹಾಗೆ ಇದು ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವುದೊಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಹಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಾವು ಇಳಿದಿದ್ದೇವೆ.

ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರೊಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಏನಾದರೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳುವುದೇ ಅಭ್ಯಾಸ. ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದರೆ ಅವರು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ದೂಷಾರೋಪಣೆ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಏನೇ ಮಾಡಲಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಕೊಂಕಿರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಅಡುಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಹೊಗಳುವುದೇ ಅನಿವಾರ್ಯ ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಬಾಳೇ ಎಲೆ ಚಿಕ್ಕದಿತ್ತು, ಬಡಿಸುವವರು ದಪ್ಪ ಇದ್ದರು ಎಂದು ಬೇಕಾದರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ದೋಷ ಹುಡುಕುವ ನಮ್ಮ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಇರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂತೋಷ ಇರದಿದ್ದರೆ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ?

ನಿತ್ಯವೂ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ದೂರುಗಳನ್ನು, ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೊಡಿಯೋ ಓದಿ ಓದಿಯೋ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಯಾವುದೂ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ, ಸರಿ ಇರದಿರುವುದನ್ನೇ ಫೋಕಸ್ ಮಾಡುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.ಇದರಿಂದ ವಿನಾಕಾರಣ ಕಿರಿ ಕಿರಿ, ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಬಹಳ ಸಾರಿ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿ ಇದು ಸರಿ ಇದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣದ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಊಟವೂ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣವೇ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದೇ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಎನ್ನಿಸಿದೆ. ಉತ್ತಮ ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಓದು, ಯಾವುದೋ ಸಿನಿಮಾ, ಅಪರೂಪದ ನೃತ್ಯ, ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾನ ದಂಡದಿಂದಲೂ ಅಳೆಯದ ಕ್ಷಣಗಳಿವೆ.

ನಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲೋ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅದು ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿಯೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಉತ್ತಮ ಸಿನಿಮಾ, ಪುಸ್ತಕ, ಹೋಟೆಲ್, ದೇವಸ್ಥಾನ, ಪದವಿ, ಸುಂದರವಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಮನೆ, ಮಡದಿ, ಸಂಸಾರ, ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಓಹೋ ಈ ಪಟ್ಟಿ ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

“ನನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ, ನನಗೆ ನೆರವಾಗಲು, ನಾನು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇರೋದೆ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಮಾನದಂಡ.” ಹೀಗಂತ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಸಂದರ್ಶನ ನೋಡಿದೆ. ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಆಯಿತು. ಇದು ಅರ್ಥವಾಗಲು ಸ್ವಲ್ಪ ವೇಳೆ ಹಿಡಿಯಿತು. ಇದರ ಅರ್ಥ ಇಷ್ಟೇ. ನಾನು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದವರಾಗಿ ಇರೋದು. ಅಂದರೆ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಇರೋದು. ಯಾವಾಗ ಹೀಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಿಂತು ನಿನಗೆ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂದರೆ ನಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದವರಾಗಿ ಬದುಕಿದಾಗ. ನಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆದಾಗ. ಅವರ ಸುಖ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ, ಸುಖ ದುಖದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳಾದಾಗ, ಅವರೂ ನಮಗೆ ಇದ್ದಾರೆನ್ನುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಪರಮ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಆದರೆ ಜಗತ್ತು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಎಂದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುವುದು ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಅದು ಪ್ರೀತಿ ಇರಬಹುದು, ಸೇವೆ ಇರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಕೊಡುವೆ ಎನ್ನುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂಟಿ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸುವುದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸೋದು ಕೇವಲ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೇ ಅದರೂ ಅದು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಭಾವನೆ. ಇಂತಹ ಭಾವನೆ ಹೊಂದುವುದಕ್ಕೆ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಪಡಬೇಕು.

ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಯಬೇಕು. ಬದುಕೇ ಸಾರ್ಥಕವಾದಾಗ ಕ್ಷಣದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿಲ್ಲ.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 4 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು…

          ಕವಿಸಾಲು       ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು… ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಕುರುಳ ತಿದ್ದುವ ನೀರೆ ನಾನಾಗ.. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ… ಈಗ, ಆ ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.. ನೆರಿಗೆ ತುಂಬಿದ ಕೈ.. ನರೆಗೂದಲು ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿಬುಟ್ಟಿ ತಲೆ.. ಆಸರೆ ಬಯಸುವ ದೇಹ… ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವ ಕಂಗಳು… ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಬಿರಿಯಲೆಳಸುವ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ‌.. ‌ಹೃದಯದಾಳದಿಂದ ಬಂದರೂ ನಾಲಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ನುಡಿಗಳು ...

  • 1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...


Editor's Wall

  • 15 February 2018
    6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...

  • 08 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ ಪರ್ವ

                      ಪ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಯೆಡೆಗೆ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹೊಯ್ಯೊತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   ಮೊನ್ನೆ ಮನ್ಸೋರೆ (ಮಂಜುನಾಥ ಸೋಮಕೇಶವ ರೆಡ್ಡಿ) ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಹರಿವು’ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡೆನೋ! ಆಶಾ ಬೆನಕಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ...