Share

ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

ಯಾವುದು ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ವಯೋಮಾನದವರು ಒಂದೊಂದು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಹದಿ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಹುಡುಗ ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಕಿರೋದೆ ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಬರುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾ ಉತ್ತಮ ಸಂಪಾದನೆ, ಸ್ವಂತ ಮನೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಸಮೇತರಾಗಿ ಓಡಾಡುವುದು, ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣ, ಪ್ರವಾಸ, ಬಂಧುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಇರೋದು, ಮಾನ ಸನ್ಮಾನಗಳು, ಬಿರುದು ಬಾವಲಿಗಳು… ಇವು ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣಗಳಾ?

ಛೇ ಇದ್ಯಾವುದೂ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಅರಳಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅದು, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದೊರಕುವ ಆದರ, ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿ ಬೇರೆಯವರಲ್ಲಿ ಖುಷಿ ಮೂಡಿಸುವುದು. ವಿಶೇಷವಾದ ಒಲವಿನಿಂದ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಆಪ್ತವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇದು ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣವಾ? ಯಾಕೋ ಇದು ಹೌದು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆ ಯಾವುದೂ ಇದೇ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಾಧಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅದು ಕ್ಷಣಿಕವೇ ಮತ್ತೆ ಹೊರಳುವುದು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರ ಎಡೆಗೆ. ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದರೆ ಎಂಥಾ ಮಳೆ ಎನ್ನುವರು. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲೂ ನಡುಗುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಪ್ಪಾ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಬೇಸಿಗೆಗೆ ಬಿರುಬಿಸಿಲು ಎಂದು ಬೇಸರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇವರು ಮೆಚ್ಚುವ ವಸ್ತು ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ ಜೋಕೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಕವಿ ಹೇಳಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಪರಿಸರದಲ್ಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ನನಗೆ ಅನುಕೂಲ ಆಗುವ ಹಾಗೆ ಇದು ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವುದೊಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಹಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಾವು ಇಳಿದಿದ್ದೇವೆ.

ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರೊಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಏನಾದರೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳುವುದೇ ಅಭ್ಯಾಸ. ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದರೆ ಅವರು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ದೂಷಾರೋಪಣೆ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಏನೇ ಮಾಡಲಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಕೊಂಕಿರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಅಡುಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಹೊಗಳುವುದೇ ಅನಿವಾರ್ಯ ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಬಾಳೇ ಎಲೆ ಚಿಕ್ಕದಿತ್ತು, ಬಡಿಸುವವರು ದಪ್ಪ ಇದ್ದರು ಎಂದು ಬೇಕಾದರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ದೋಷ ಹುಡುಕುವ ನಮ್ಮ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಇರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂತೋಷ ಇರದಿದ್ದರೆ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ?

ನಿತ್ಯವೂ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ದೂರುಗಳನ್ನು, ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೊಡಿಯೋ ಓದಿ ಓದಿಯೋ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಯಾವುದೂ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ, ಸರಿ ಇರದಿರುವುದನ್ನೇ ಫೋಕಸ್ ಮಾಡುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.ಇದರಿಂದ ವಿನಾಕಾರಣ ಕಿರಿ ಕಿರಿ, ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಬಹಳ ಸಾರಿ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿ ಇದು ಸರಿ ಇದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣದ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಊಟವೂ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣವೇ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದೇ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಎನ್ನಿಸಿದೆ. ಉತ್ತಮ ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಓದು, ಯಾವುದೋ ಸಿನಿಮಾ, ಅಪರೂಪದ ನೃತ್ಯ, ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾನ ದಂಡದಿಂದಲೂ ಅಳೆಯದ ಕ್ಷಣಗಳಿವೆ.

ನಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲೋ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅದು ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿಯೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಉತ್ತಮ ಸಿನಿಮಾ, ಪುಸ್ತಕ, ಹೋಟೆಲ್, ದೇವಸ್ಥಾನ, ಪದವಿ, ಸುಂದರವಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಮನೆ, ಮಡದಿ, ಸಂಸಾರ, ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಓಹೋ ಈ ಪಟ್ಟಿ ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

“ನನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ, ನನಗೆ ನೆರವಾಗಲು, ನಾನು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇರೋದೆ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಮಾನದಂಡ.” ಹೀಗಂತ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಸಂದರ್ಶನ ನೋಡಿದೆ. ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಆಯಿತು. ಇದು ಅರ್ಥವಾಗಲು ಸ್ವಲ್ಪ ವೇಳೆ ಹಿಡಿಯಿತು. ಇದರ ಅರ್ಥ ಇಷ್ಟೇ. ನಾನು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದವರಾಗಿ ಇರೋದು. ಅಂದರೆ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಇರೋದು. ಯಾವಾಗ ಹೀಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಿಂತು ನಿನಗೆ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂದರೆ ನಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದವರಾಗಿ ಬದುಕಿದಾಗ. ನಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆದಾಗ. ಅವರ ಸುಖ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ, ಸುಖ ದುಖದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳಾದಾಗ, ಅವರೂ ನಮಗೆ ಇದ್ದಾರೆನ್ನುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಪರಮ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಆದರೆ ಜಗತ್ತು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ ಎಂದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುವುದು ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಅದು ಪ್ರೀತಿ ಇರಬಹುದು, ಸೇವೆ ಇರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಕೊಡುವೆ ಎನ್ನುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂಟಿ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸುವುದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸೋದು ಕೇವಲ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೇ ಅದರೂ ಅದು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಭಾವನೆ. ಇಂತಹ ಭಾವನೆ ಹೊಂದುವುದಕ್ಕೆ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಪಡಬೇಕು.

ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಯಬೇಕು. ಬದುಕೇ ಸಾರ್ಥಕವಾದಾಗ ಕ್ಷಣದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿಲ್ಲ.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...