Share

ಮಹಾತ್ಮರ ಮಹಾತ್ಮೆ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ನಾನು “ಗಾಂಧಿ” ಅಂದೆ.
ಅವರು “ನಮಗ್ಗೊತ್ತು” ಅಂದರು.

ಹೀಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಂಗೋಲನ್ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ. ಅವರು “ಗಾಂಧಿ ನಮಗ್ಗೊತ್ತು” ಅಂದಾಗ ನನಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಚ್ಚರಿಯೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಂತಸವಂತೂ ಆಯಿತು. ಗಾಂಧಿಯೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಅಪರಿಚಿತ ಹೆಸರೇನಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ರಾಜಕೀಯ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶುರುವಾಗಿದ್ದೇ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ನೆಲದಿಂದ. ಆಫ್ರಿಕನ್ನರು ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ಕಿಂಗ್, ನೆಲ್ಸನ್ ಮಂಡೇಲಾರನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಆಪ್ತವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಗೌರವ, ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಅವರಲ್ಲಿವೆ.

ಹಾಗಂತ ಗಾಂಧೀಜಿ ಆಫ್ರಿಕಾ ಅಥವಾ ಭಾರತಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮೀಸಲಾದವರಲ್ಲ. ಅವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋದರು. ರಷ್ಯನ್ ಲೇಖಕ, ಚಿಂತಕ ಲಿಯೋ ಟಾಲ್ ಸ್ಟಾಯ್ ರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಗೆಳೆತನವಿತ್ತು. ಖ್ಯಾತ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ ಐನ್ ಸ್ಟೈನ್ ರಂತಹ ಮಹಾಮೇಧಾವಿಗಳು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಂದ, ಅವರ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ತಮ್ಮದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಏಕಾಏಕಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದವರು, ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದರೆಂದು ತಮ್ಮ ವಿಲಾಸವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತ್ಯಜಿಸಿ ಸರಳ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತೇವೆಂಬುದು ಪಣತೊಟ್ಟವರು ಅದೆಷ್ಟಿಲ್ಲ? ಉದ್ಯಮಿ ಮತ್ತು ಲೇಖಕರಾದ ವಿನೋದ್ ಗುಪ್ತಾ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಬರಹವೊಂದರಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ವಾರೆನ್ ಬಫೆಟ್ ಅವರನ್ನು “ಕ್ಯಾಪಿಟಲಿಸಂ ಲೋಕದ ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿ” ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಗಾಂಧಿ ದೇಶ-ಭಾಷೆ-ಕಾಲ-ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ-ಜನಾಂಗಗಳಾಚೆಗೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬೆಳೆದು, ಉಳಿದುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ವಿಶ್ವದ ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸರಳವಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುವ ಬಫೆಟ್ ಅವರನ್ನು ವಿನೋದ್ ಗುಪ್ತಾರವರು ಸರಳತೆಯ ಪ್ರತೀಕದಂತಿದ್ದ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದರು.

ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಐದು ಬಾರಿ ನೊಬೆಲ್ ಶಾಂತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ದಕ್ಕದ ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. “ನಮ್ಮ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿಯವರಿಗೆ ಕೊನೆಗೂ ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಕೊರತೆ. ಗಾಂಧಿಯವರಿಗೆ ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕಾರವು ಬೇಕಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪುರಸ್ಕಾರವು ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ” ಎಂದು ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಮಿತಿಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ತಮಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೆಂದು ಜನರು ಬೇಜಾರಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರಿಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೇ ತಾನು ಅರ್ಹರ ಪಾಲಾಗಲಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಹಳಹಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿತು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ‘ಲಾರ್ಜರ್ ದ್ಯಾನ್ ಲೈಫ್’ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದು ಇಂಥಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿಯೇ!

ಪತ್ರಸಾಂಗತ್ಯ:

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಲೇಖಕರಾದ ಹೆಚ್. ವೈ. ಶಾರದಾಪ್ರಸಾದರ ಬರಹವೊಂದು ಓದಲು ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶಾರದಾಪ್ರಸಾದ್ ಭಾರತದ ಮೂವರು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ, ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಮೊರಾರ್ಜಿ ದೇಸಾಯಿ) ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರು. ಪತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಬರಹವೊಂದನ್ನು ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ತನಗೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಅಂಥವರನ್ನು ನಂಬಲೇಬೇಡಿ. ಅಸಲಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಸ್ತರಾಗಿರುವವರೇ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು.

ಇದನ್ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದೆನೆಂದರೆ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ದಿನಚರಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ದಿನಕ್ಕೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ ನಾಲ್ಕು ತಾಸುಗಳನ್ನು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲೆಂದೇ ಅವರು ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಈ ಪತ್ರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ತಮಗ್ಯಾರು ಪತ್ರ ಬರೆದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಖುದ್ದಾಗಿ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಅವರ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ದೀರ್ಘವಾದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಡಿಕ್ಟೇಟ್ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಇದೆ. ರಾಜಾಜಿ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಭಾರತರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕøತ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ರಾಜಗೋಪಾಲಾಚಾರಿಯವರಂತೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ಲೂ ಬರೆದು ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜಾಜಿಯವರು ನಿತ್ಯವೂ ಮೂವತ್ತರಿಂದ ನಲವತ್ತು ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ.

ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂರವರಿಗೂ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ನಂತರ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಹಾಯಕರನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ನೂರಾರು ಪತ್ರಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ, ಜೀವನ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಓದು-ಬರವಣಿಗೆ, ಚರ್ಚೆ… ಹೀಗೆ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವೂ ಕೂಡ ಬಂದುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಸ್ವತಃ ಬರೆದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಬಂದ ಸಾವಿರಾರು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಕೇವಲ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಪತ್ರಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಓದಿದರೂ ಅವರ ಅಪಾರ ಜೀವನಾನುಭವದ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಮತ್ತು ಜೀವನಪ್ರೀತಿಯ ದರ್ಶನವಾಗುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಸಾಬರಮತಿ ಆಶ್ರಮವು 2015 ರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಬಂದ 8500 ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಎಂಟು ಸಾವಿರದ ಐನೂರು ಪತ್ರಗಳು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಬಂದ ಪತ್ರಗಳಷ್ಟೇ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿರಲಿ. ಕಲೆಕ್ಟೆಡ್ ವಕ್ರ್ಸ್ ಆಫ್ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ (ಸಿ.ಡಬ್ಲ್ಯೂ.ಎಮ್.ಜಿ) ಯ ಪ್ರಕಾರ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪತ್ರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂವತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು.

ಅಂದಹಾಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು!

**********

ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ:

ಜುಲೈ 17, 1944 ರಂದು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದು ಹೇಗಿದೆ ನೋಡಿ:

ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳೇ,

ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾ ಈ ‘ಅರೆಬೆತ್ತಲೆ ಫಕೀರ’ನನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಟ್ಟಹಾಕಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದುಬಂತು. ‘ಫಕೀರ’ನಾಗಲು ನಾನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ‘ಬೆತ್ತಲೆ’ಯಾಗುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ‘ಅರೆಬೆತ್ತಲೆ ಫಕೀರ’ನ ಉಪಾಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೊಗಳಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ (ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೊಗಳಿದ್ದಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ). ಹೀಗಿರುವಾಗ ನನ್ನಂತಹ ಫಕೀರನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಜನರ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಜನರ ಮೂಲಕವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಲೋಕೋದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಖಂಡಿತ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಎಂದು ಫಕೀರನಾಗಿಯೇ ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯ,

ಎಮ್. ಕೆ. ಗಾಂಧಿ

**********

ಖ್ಯಾತನಾಮರ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ ಪಟ್ಟಾಂಗ ಅಂಕಣದಲ್ಲೇ ‘ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಮಾಲಿಕೆ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬರಹವೊಂದರನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಮಾಧ್ಯಮಬಂಧುಗಳ ತರಹೇವಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಗೆಚಟಾಕಿಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿಯೂ ಉತ್ತರಿಸುವವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ನನಗೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಭಯಂಕರ ಪ್ರೀತಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅಂತಹ ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಗಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಕಡಿಮೆ. ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿಯವರೂ ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕೆಲ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು ಹೀಗಿವೆ ನೋಡಿ:

ಡ್ರೆಸ್ ಕೋಡ್:

ಒಮ್ಮೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ದೊರೆಯಾಗಿದ್ದ ಐದನೇ ಕಿಂಗ್ ಜಾರ್ಜ್‍ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಭೇಟಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬಕ್ಕಿಂಗ್ ಹ್ಯಾಮ್ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಪತ್ರಕರ್ತನೊಬ್ಬ ಎದುರಾದ.

“ಈ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ನೀವು ದೊರೆಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಿರಾ?” ಎಂದು ಕುಟುಕುವ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪತ್ರಕರ್ತ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲವು ನೆರೆದಿದ್ದ ಇತರ ಪತ್ರಕರ್ತರಲ್ಲೂ ಇತ್ತು.

“ನೀವೇನೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವುದಾದರೆ ಎಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದೊರೆಯೇ ಧರಿಸಿದ್ದ. ಲೆಕ್ಕ ಚುಕ್ತಾ ಆಯಿತು ಬಿಡಿ” ಅಂದರಂತೆ ಗಾಂಧಿ.

ಆಹಾರಪದ್ಧತಿ:

ಪತ್ರಕರ್ತ: ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರವು ನಮ್ಮ ಗುಣ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತವೆಯೆಂಬುದು ನಿಜವೇ? ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೇಕೆಯ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು ನೀವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇನಾದರೂ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿದೆಯೇ?

ಗಾಂಧೀಜಿ: ನೋಡಪ್ಪಾ ಗೆಳೆಯಾ… ಈಗಷ್ಟೇ ಒಂದು ಲೋಟ ಮೇಕೆ ಹಾಲು ಕುಡಿದು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹಣೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನೋ ತುರಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಮೇಕೆಯ ಕೊಂಬುಗಳು ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿವೆಯೋ ಏನೋ! ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಇಲ್ಲಿಂದ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡೋದೇ ವಾಸಿ.

ಸರಳ ಜೀವನ:

ಪತ್ರಕರ್ತ: ನೀವು ನಿಮ್ಮ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ದರದ ಮೂರನೇ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಲ್ಲಾ? ಇದಕ್ಕೇನು ಕಾರಣ?

ಗಾಂಧೀಜಿ: ಮೂರನೇ ದರ್ಜೆಗಿಂತಲೂ ಕಮ್ಮಿ ವೆಚ್ಚದ ನಾಲ್ಕನೇ ದರ್ಜೆಯ ಬೋಗಿಗಳು ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ, ಅದಕ್ಕೆ!

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...