Share

ಮಹಾತ್ಮರ ಮಹಾತ್ಮೆ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ನಾನು “ಗಾಂಧಿ” ಅಂದೆ.
ಅವರು “ನಮಗ್ಗೊತ್ತು” ಅಂದರು.

ಹೀಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಂಗೋಲನ್ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ. ಅವರು “ಗಾಂಧಿ ನಮಗ್ಗೊತ್ತು” ಅಂದಾಗ ನನಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಚ್ಚರಿಯೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಂತಸವಂತೂ ಆಯಿತು. ಗಾಂಧಿಯೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಅಪರಿಚಿತ ಹೆಸರೇನಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ರಾಜಕೀಯ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶುರುವಾಗಿದ್ದೇ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ನೆಲದಿಂದ. ಆಫ್ರಿಕನ್ನರು ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ಕಿಂಗ್, ನೆಲ್ಸನ್ ಮಂಡೇಲಾರನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಆಪ್ತವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಗೌರವ, ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಅವರಲ್ಲಿವೆ.

ಹಾಗಂತ ಗಾಂಧೀಜಿ ಆಫ್ರಿಕಾ ಅಥವಾ ಭಾರತಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮೀಸಲಾದವರಲ್ಲ. ಅವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋದರು. ರಷ್ಯನ್ ಲೇಖಕ, ಚಿಂತಕ ಲಿಯೋ ಟಾಲ್ ಸ್ಟಾಯ್ ರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಗೆಳೆತನವಿತ್ತು. ಖ್ಯಾತ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ ಐನ್ ಸ್ಟೈನ್ ರಂತಹ ಮಹಾಮೇಧಾವಿಗಳು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಂದ, ಅವರ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ತಮ್ಮದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಏಕಾಏಕಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದವರು, ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದರೆಂದು ತಮ್ಮ ವಿಲಾಸವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತ್ಯಜಿಸಿ ಸರಳ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತೇವೆಂಬುದು ಪಣತೊಟ್ಟವರು ಅದೆಷ್ಟಿಲ್ಲ? ಉದ್ಯಮಿ ಮತ್ತು ಲೇಖಕರಾದ ವಿನೋದ್ ಗುಪ್ತಾ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಬರಹವೊಂದರಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ವಾರೆನ್ ಬಫೆಟ್ ಅವರನ್ನು “ಕ್ಯಾಪಿಟಲಿಸಂ ಲೋಕದ ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿ” ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಗಾಂಧಿ ದೇಶ-ಭಾಷೆ-ಕಾಲ-ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ-ಜನಾಂಗಗಳಾಚೆಗೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬೆಳೆದು, ಉಳಿದುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ವಿಶ್ವದ ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸರಳವಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುವ ಬಫೆಟ್ ಅವರನ್ನು ವಿನೋದ್ ಗುಪ್ತಾರವರು ಸರಳತೆಯ ಪ್ರತೀಕದಂತಿದ್ದ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದರು.

ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಐದು ಬಾರಿ ನೊಬೆಲ್ ಶಾಂತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ದಕ್ಕದ ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. “ನಮ್ಮ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿಯವರಿಗೆ ಕೊನೆಗೂ ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಕೊರತೆ. ಗಾಂಧಿಯವರಿಗೆ ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕಾರವು ಬೇಕಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪುರಸ್ಕಾರವು ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ” ಎಂದು ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಮಿತಿಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ತಮಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೆಂದು ಜನರು ಬೇಜಾರಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರಿಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೇ ತಾನು ಅರ್ಹರ ಪಾಲಾಗಲಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಹಳಹಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿತು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ‘ಲಾರ್ಜರ್ ದ್ಯಾನ್ ಲೈಫ್’ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದು ಇಂಥಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿಯೇ!

ಪತ್ರಸಾಂಗತ್ಯ:

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಲೇಖಕರಾದ ಹೆಚ್. ವೈ. ಶಾರದಾಪ್ರಸಾದರ ಬರಹವೊಂದು ಓದಲು ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶಾರದಾಪ್ರಸಾದ್ ಭಾರತದ ಮೂವರು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ, ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಮೊರಾರ್ಜಿ ದೇಸಾಯಿ) ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರು. ಪತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಬರಹವೊಂದನ್ನು ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ತನಗೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಅಂಥವರನ್ನು ನಂಬಲೇಬೇಡಿ. ಅಸಲಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಸ್ತರಾಗಿರುವವರೇ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು.

ಇದನ್ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದೆನೆಂದರೆ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ದಿನಚರಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ದಿನಕ್ಕೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ ನಾಲ್ಕು ತಾಸುಗಳನ್ನು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲೆಂದೇ ಅವರು ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಈ ಪತ್ರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ತಮಗ್ಯಾರು ಪತ್ರ ಬರೆದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಖುದ್ದಾಗಿ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಅವರ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ದೀರ್ಘವಾದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಡಿಕ್ಟೇಟ್ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಇದೆ. ರಾಜಾಜಿ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಭಾರತರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕøತ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ರಾಜಗೋಪಾಲಾಚಾರಿಯವರಂತೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ಲೂ ಬರೆದು ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜಾಜಿಯವರು ನಿತ್ಯವೂ ಮೂವತ್ತರಿಂದ ನಲವತ್ತು ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ.

ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂರವರಿಗೂ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ನಂತರ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಹಾಯಕರನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ನೂರಾರು ಪತ್ರಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ, ಜೀವನ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಓದು-ಬರವಣಿಗೆ, ಚರ್ಚೆ… ಹೀಗೆ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವೂ ಕೂಡ ಬಂದುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಸ್ವತಃ ಬರೆದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಬಂದ ಸಾವಿರಾರು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಕೇವಲ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಪತ್ರಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಓದಿದರೂ ಅವರ ಅಪಾರ ಜೀವನಾನುಭವದ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಮತ್ತು ಜೀವನಪ್ರೀತಿಯ ದರ್ಶನವಾಗುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಸಾಬರಮತಿ ಆಶ್ರಮವು 2015 ರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಬಂದ 8500 ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಎಂಟು ಸಾವಿರದ ಐನೂರು ಪತ್ರಗಳು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಬಂದ ಪತ್ರಗಳಷ್ಟೇ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿರಲಿ. ಕಲೆಕ್ಟೆಡ್ ವಕ್ರ್ಸ್ ಆಫ್ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ (ಸಿ.ಡಬ್ಲ್ಯೂ.ಎಮ್.ಜಿ) ಯ ಪ್ರಕಾರ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪತ್ರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂವತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು.

ಅಂದಹಾಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು!

**********

ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ:

ಜುಲೈ 17, 1944 ರಂದು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದು ಹೇಗಿದೆ ನೋಡಿ:

ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳೇ,

ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾ ಈ ‘ಅರೆಬೆತ್ತಲೆ ಫಕೀರ’ನನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಟ್ಟಹಾಕಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದುಬಂತು. ‘ಫಕೀರ’ನಾಗಲು ನಾನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ‘ಬೆತ್ತಲೆ’ಯಾಗುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ‘ಅರೆಬೆತ್ತಲೆ ಫಕೀರ’ನ ಉಪಾಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೊಗಳಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ (ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೊಗಳಿದ್ದಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ). ಹೀಗಿರುವಾಗ ನನ್ನಂತಹ ಫಕೀರನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಜನರ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಜನರ ಮೂಲಕವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಲೋಕೋದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಖಂಡಿತ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಎಂದು ಫಕೀರನಾಗಿಯೇ ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯ,

ಎಮ್. ಕೆ. ಗಾಂಧಿ

**********

ಖ್ಯಾತನಾಮರ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ ಪಟ್ಟಾಂಗ ಅಂಕಣದಲ್ಲೇ ‘ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಮಾಲಿಕೆ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬರಹವೊಂದರನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಮಾಧ್ಯಮಬಂಧುಗಳ ತರಹೇವಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಗೆಚಟಾಕಿಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿಯೂ ಉತ್ತರಿಸುವವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ನನಗೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಭಯಂಕರ ಪ್ರೀತಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅಂತಹ ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಗಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಕಡಿಮೆ. ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿಯವರೂ ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕೆಲ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು ಹೀಗಿವೆ ನೋಡಿ:

ಡ್ರೆಸ್ ಕೋಡ್:

ಒಮ್ಮೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ದೊರೆಯಾಗಿದ್ದ ಐದನೇ ಕಿಂಗ್ ಜಾರ್ಜ್‍ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಭೇಟಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬಕ್ಕಿಂಗ್ ಹ್ಯಾಮ್ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಪತ್ರಕರ್ತನೊಬ್ಬ ಎದುರಾದ.

“ಈ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ನೀವು ದೊರೆಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಿರಾ?” ಎಂದು ಕುಟುಕುವ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪತ್ರಕರ್ತ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲವು ನೆರೆದಿದ್ದ ಇತರ ಪತ್ರಕರ್ತರಲ್ಲೂ ಇತ್ತು.

“ನೀವೇನೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವುದಾದರೆ ಎಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದೊರೆಯೇ ಧರಿಸಿದ್ದ. ಲೆಕ್ಕ ಚುಕ್ತಾ ಆಯಿತು ಬಿಡಿ” ಅಂದರಂತೆ ಗಾಂಧಿ.

ಆಹಾರಪದ್ಧತಿ:

ಪತ್ರಕರ್ತ: ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರವು ನಮ್ಮ ಗುಣ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತವೆಯೆಂಬುದು ನಿಜವೇ? ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೇಕೆಯ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು ನೀವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇನಾದರೂ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿದೆಯೇ?

ಗಾಂಧೀಜಿ: ನೋಡಪ್ಪಾ ಗೆಳೆಯಾ… ಈಗಷ್ಟೇ ಒಂದು ಲೋಟ ಮೇಕೆ ಹಾಲು ಕುಡಿದು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹಣೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನೋ ತುರಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಮೇಕೆಯ ಕೊಂಬುಗಳು ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿವೆಯೋ ಏನೋ! ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಇಲ್ಲಿಂದ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡೋದೇ ವಾಸಿ.

ಸರಳ ಜೀವನ:

ಪತ್ರಕರ್ತ: ನೀವು ನಿಮ್ಮ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ದರದ ಮೂರನೇ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಲ್ಲಾ? ಇದಕ್ಕೇನು ಕಾರಣ?

ಗಾಂಧೀಜಿ: ಮೂರನೇ ದರ್ಜೆಗಿಂತಲೂ ಕಮ್ಮಿ ವೆಚ್ಚದ ನಾಲ್ಕನೇ ದರ್ಜೆಯ ಬೋಗಿಗಳು ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ, ಅದಕ್ಕೆ!

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 4 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು…

          ಕವಿಸಾಲು       ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು… ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಕುರುಳ ತಿದ್ದುವ ನೀರೆ ನಾನಾಗ.. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ… ಈಗ, ಆ ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.. ನೆರಿಗೆ ತುಂಬಿದ ಕೈ.. ನರೆಗೂದಲು ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿಬುಟ್ಟಿ ತಲೆ.. ಆಸರೆ ಬಯಸುವ ದೇಹ… ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವ ಕಂಗಳು… ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಬಿರಿಯಲೆಳಸುವ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ‌.. ‌ಹೃದಯದಾಳದಿಂದ ಬಂದರೂ ನಾಲಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ನುಡಿಗಳು ...

  • 1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...


Editor's Wall

  • 15 February 2018
    6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...

  • 08 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ ಪರ್ವ

                      ಪ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಯೆಡೆಗೆ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹೊಯ್ಯೊತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   ಮೊನ್ನೆ ಮನ್ಸೋರೆ (ಮಂಜುನಾಥ ಸೋಮಕೇಶವ ರೆಡ್ಡಿ) ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಹರಿವು’ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡೆನೋ! ಆಶಾ ಬೆನಕಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ...