Share

ಬಾಲ್ಯದ ಬಣ್ಣದ ಗೆರೆಗಳು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

 

ನ್ನಮ್ಮ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಹೆಂಗಸು, ತಂದೆಯದು ನಸುಗಪ್ಪು ಬಣ್ಣ . ಹೀಗಾಗಿ ಆರು ಜನಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಂದೆಬಣ್ಣ ಹೊತ್ತು ಬಂದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಾಯಿಯ ಶ್ವೇತವರ್ಣದವರಾಗಿದ್ದೆವು .ನಾನಂತೂ ತಂದೆಯ ಪಡಿಯಚ್ಚು. ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ಕೊನೆಯ ಅಣ್ಣ ಮತ್ತು ಎರಡನೇಯ ಅಕ್ಕ ಬಿಳಿದೊಗಲ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದ್ದರೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಮತ್ತು ಎರಡನೇಯ ಅಣ್ಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೋಧಿಬಣ್ಣ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಅರ್ಧ ಹಂಗೇ, ಅರ್ಧಹಿಂಗೇ ಎಂದು ಈಗೀನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಫಿಪ್ಟಿ ಫಿಪ್ಟಿ ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗದ್ದೆ ಕೆಲಸದ ನಾಟಿಗೆ, ಕಳೆ ತೆಗೆಯಲು, ಇಲ್ಲ ಶೇಂಗಾ ಹರಿಯಲು ಬರುವ ಹೆಣ್ಣಾಳುಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಮಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಸಂತೋಷವಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪವೂ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಣ ನಾನು ಬೆಳ್ಳಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು.

ನನ್ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಮಗನನ್ನು ಹಿರಿಯವನೆಂದು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದ. ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು ಆತನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಆತ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಅಮ್ಮನ ಬಲಗೈ. ಎರಡನೇ ಅಕ್ಕನದು ಮೃದು ಸ್ವಭಾವವೆಂದು ಅಮ್ಮ ಮುದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಶಾಂತನೆಂದರೆ ಕೊನೆಯ ಅಣ್ಣ. ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಇದ್ದು ನಾವೆಲ್ಲ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಿನವೆಲ್ಲ ನಾವು ಧುಮಡಿ ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆತ ತಾನಾಯಿತು ತನ್ನ ಕೆಲಸವಾಯಿತೆಂದು ಯಾರ ಉಸಾಬರಿಗೂ ಹೋಗದೆ ಕೊಟ್ಟ ಊಟ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಉಳಿದವರೆಂದರೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರೆಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ ಆಗಿತ್ತು.

ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣಕ್ಕನೆಂದರೆ ಯಾಕೋ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಇತ್ತೆಂಬುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅಮ್ಮ ಆಕೆಯನ್ನು ಸದಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವಳೆಂದು ಹೊಗಳುವುದು ನನ್ನ ಹಠಮಾರಿಯೆಂದು ತೆಗಳುವುದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕೆ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಸದೃಢ ಶರೀರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ನಾನಾದರೋ ಪೀಚಲು ದೇಹಿ, ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೆದರೂ ತನ್ನ ಹಾಗೆ ಎಂದು ಅಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾನು ಒಳಗೊಳಗೆ ಉರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇವತ್ತು ಆ ವರ್ತನೆ ನಗು ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆಗೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ , ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನೋಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಾಪ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಬಹಳೆ ಕಾಟಕೊಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ತಾಯಿಗೆ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಭೇದಭಾವ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈಗ ತಾಯಾದ ಮೇಲೆ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಆದರಾಗ ಆಕೆ ಪಕ್ಷಪಾತ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರಿಂದು ಅಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಅವರ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ.

ಅಂದಿನ ನಲಿವಿನ ಕ್ಷಣಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಂದು ಬರೀ ನೆನಪುಗಳು. ತಂದೆ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಾವು ಆರು ಜನ ಮಕ್ಕಳ ತುಂಬು ಸಂಸಾರವನ್ನು ಅಮ್ಮ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗೇ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು ವಾರವಾರವೂ ಬರುವ ತಂದೆ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ sಸಾಮಾನುಗಳ ತಂದು ಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಅಮ್ಮ ರಾಗಿಯ ಮಣ್ಣಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉಣ್ಣುವ ತಿನ್ನುವ ಪರಂಪರೆಯಿತ್ತು.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಡಿಸಿ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ಕೂಡಾ ಹಾಗೆ. ಅಮ್ಮ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ರಾಗಿ ಮಣ್ಣಿ ತಟ್ಟೆಗೆ ಬಡಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ತಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.ನಡುವಿನ ಅಣ್ಣ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಪಾತ್ರಯಲ್ಲಿದ್ದನ್ನು ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರದಲ್ಲಿದ್ದ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನಿದ್ದೆ ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಕ ತನ್ನ ತಟ್ಟೆಹಿಡಿದು ಆತನ ತಲೆಯ ಕಡೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅದೇನೂ ಕಣ್ಣು ಕೂರಿದಂತಾಯಿತೋ ತಟ್ಟೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಓರೆಯಾಗುತ್ತಲೂ ಅವಳ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಗಿ ಮಣ್ಣಿ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತ ಅಣ್ಣನ ತೆರೆದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸುರಿದದ್ದೇ ತಡ ರಾಗಿ ಮಣ್ಣಿ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೈಯಲಿಯೇ ಹಿಡಿದು ಎದ್ದು ಬಿದ್ದು ಕುಣಿಯತೊಡಗಿದ. ಅವನಿಗೇನಾಯಿತೆಂದು ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಆತನ ಬೆನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಇದ್ದ ಬಿದ್ದ ಔಷಧ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು. ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬೈಗುಳಗಳ ಸರಮಾಲೆ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಂದಿದ್ದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಯ್ತೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಷ್ಟೇ ಆದರೆ ಅದು ರುಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಅವಾಂತರಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಾಂತರಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಸಹಜವಾಗಿತ್ತಲ್ಲ. ಆದರಿಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಮಾಡಿ ತಿಂದರೂ ಯಾವ ರುಚಿಯೂ ಸಿಗದಂತೆ ಬಾಯಿ ರುಚಿಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಖುಷಿ ಸತ್ತಿದೆ.

ಹೊಲದ ಕೆಲಸದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯ ತಿಂಡಿಗೆ ಪುಂಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕುಚಲಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ರುಬ್ಬಿ ಗಟ್ಟಿ ಹಿಟ್ಟು ಕಲಿಸಿ ಹಬೆಯಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಗದ್ದೆಯ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಕೆಲಸದ ಅಡಿಗೆ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮಯ ಉಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪುಂಡಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹದ ತಪ್ಪಿದರೆ ಅದು ಗಟ್ಟಿ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಗರ್ನಲ್ ಎಂದೇ ಕರೆದು ನಾವೆಲ್ಲ ನಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೂ ಅದೂ ಕೂಡಾ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಜೀರ್ಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅಷ್ಟೆ ಸತ್ಯ. ಒಳ್ಳೆಯ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸಿ ಮಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಾನು ಎಲ್ಲರ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೂಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕೊಂಚ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಿಡುವ ಹುನ್ನಾರವಿತ್ತು. ಬರೀಯ ಮೀನು ಸಾರು ತಿಂದು ತಿಂದು ಬಾಯಿ ಕೆಟ್ಟು ಬೇಳೆ ಸಾರು ಮಾಡಿದ ದಿನ ಗಡದ್ಧಾಗಿ ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗೆಲ್ಲ ಇವತ್ತು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಉಣ್ಣುವೆನೆಂದು ಅಣ್ಣಂದಿರು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇನ್ನೊಂದು ಬಹು ಮೋಜಿನ ಸಂಗತಿ ಇತ್ತು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆ ಊರಿಗೆ ಬರುವ ಟೀಚರುಗಳಿಗೆ ಖಾಯಂ ಆಗಿ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಬಂದವರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಟೀಚರ್ ಕೂಡಾ ಒಬ್ಬರು. ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಟಿ.ಸಿ.ಎಚ್‍ನ್ನು ಮಾಡಿ ಖಾಯಂ ಟೀಚರ ಆಗಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರಿಗಾಗ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ವಾಸ. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಲಗಲು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ರಾತ್ರಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿದ್ರಿಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಹಾಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮನೆಯ ಕಥೆಗಳು, ಯಾರ್ಯಾರ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳು, ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದರ ಗಮ್ಮತ್ತೇ ಬೇರೆ ಇತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಮೂತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಭಯಪಡುವ ಅವರು ನಮ್ಮ ಕರೆದುಕೊಂಡೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುಮ್ಮನೆ ಹೆದರಿಸುವ ಚಾಳಿ ಇರುವ ನಾನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅವರ ಕಾಡಿದ್ದಿದೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಟೀಚರ್ ಆಗಿ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆದರಿಸುತ್ತಾ ಗಂಭಿರವಾಗಿರುತ್ತದ್ದ ಆವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದೊಡನೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಮಜವಾದ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಹಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕುಡಿಯಲು ಅವರು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾರ್ಲಿಕ್ಸು ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು. ಚಾಕಲೇಟಿನ ಹಾಗೆ ರುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಆದನ್ನು ಹಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ತಿನ್ನದೇ ಅದನ್ನು ಉಂಡೆ ಮಾಡಿ ತಿಂದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಾಪ ಅವರಾದರೊ ನಾನು ತಿನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಎಂದಿಗೂ ಕೋಣೆಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನವರ ಮುದ್ದಿನ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಪ್ರತಿ ಸೋಮವಾರ ತಡವಾಗಿ ಊರಿಂದ ಬರುವ ಅವರಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ನಮ್ಮ ಮನೆಯದೇ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಪ್ಲೈ ಮಾಡುವ ವೇಟರ್ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೂ ನನಗೂ ಒಳಗೊಳಗೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದವಿತ್ತು.

ಬಾಲ್ಯ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸುಂದರವಿತ್ತು. ಸಂತಸದ ಗೂಡಾಗಿತ್ತು. ಕನಸಿನ ಮಹಲಾಗಿತ್ತು. ಯಾವ ತೆಗಳಿಕೆ ಹೊಗಳಿಕೆ ಕೊಂಕು, ಕಟಕಿ ..ಉಹುಂ.. ಇಲ್ಲ ಯಾವುದೂ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಕಾಡಿದ್ದಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ತಾಯಿ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರ ಕೂಡಾ ಬೆಸೆದ ಆ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಈಗ ಕಳಚಿಹೋಗಿದೆ. ಹೆತ್ತವರು ಕಾಲನ ಕೂಗಿಗೆ ಒಗೊಟ್ಟು ನಡೆದರೆ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೂ ನಮ್ಮಂತೆ ಅವರವರ ಜಂಜಾಟದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಸ್ತ. ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಮುಖ ನೋಡುವುದ ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಟ್ಟಿಗಿರುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಕಡಿಮೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೂಡಿಸುವ ಹಾಗಾಗಿ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರುವುದಾದರೆ ಬೇಡ ಎನ್ನುವವರ್ಯಾರು?

——————–

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...