Share

ಬಾಲ್ಯದ ಬಣ್ಣದ ಗೆರೆಗಳು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

 

ನ್ನಮ್ಮ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಹೆಂಗಸು, ತಂದೆಯದು ನಸುಗಪ್ಪು ಬಣ್ಣ . ಹೀಗಾಗಿ ಆರು ಜನಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಂದೆಬಣ್ಣ ಹೊತ್ತು ಬಂದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಾಯಿಯ ಶ್ವೇತವರ್ಣದವರಾಗಿದ್ದೆವು .ನಾನಂತೂ ತಂದೆಯ ಪಡಿಯಚ್ಚು. ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ಕೊನೆಯ ಅಣ್ಣ ಮತ್ತು ಎರಡನೇಯ ಅಕ್ಕ ಬಿಳಿದೊಗಲ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದ್ದರೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಮತ್ತು ಎರಡನೇಯ ಅಣ್ಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೋಧಿಬಣ್ಣ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಅರ್ಧ ಹಂಗೇ, ಅರ್ಧಹಿಂಗೇ ಎಂದು ಈಗೀನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಫಿಪ್ಟಿ ಫಿಪ್ಟಿ ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗದ್ದೆ ಕೆಲಸದ ನಾಟಿಗೆ, ಕಳೆ ತೆಗೆಯಲು, ಇಲ್ಲ ಶೇಂಗಾ ಹರಿಯಲು ಬರುವ ಹೆಣ್ಣಾಳುಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಮಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಸಂತೋಷವಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪವೂ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಣ ನಾನು ಬೆಳ್ಳಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು.

ನನ್ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಮಗನನ್ನು ಹಿರಿಯವನೆಂದು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದ. ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು ಆತನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಆತ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಅಮ್ಮನ ಬಲಗೈ. ಎರಡನೇ ಅಕ್ಕನದು ಮೃದು ಸ್ವಭಾವವೆಂದು ಅಮ್ಮ ಮುದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಶಾಂತನೆಂದರೆ ಕೊನೆಯ ಅಣ್ಣ. ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಇದ್ದು ನಾವೆಲ್ಲ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಿನವೆಲ್ಲ ನಾವು ಧುಮಡಿ ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆತ ತಾನಾಯಿತು ತನ್ನ ಕೆಲಸವಾಯಿತೆಂದು ಯಾರ ಉಸಾಬರಿಗೂ ಹೋಗದೆ ಕೊಟ್ಟ ಊಟ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಉಳಿದವರೆಂದರೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರೆಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ ಆಗಿತ್ತು.

ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣಕ್ಕನೆಂದರೆ ಯಾಕೋ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಇತ್ತೆಂಬುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅಮ್ಮ ಆಕೆಯನ್ನು ಸದಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವಳೆಂದು ಹೊಗಳುವುದು ನನ್ನ ಹಠಮಾರಿಯೆಂದು ತೆಗಳುವುದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕೆ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಸದೃಢ ಶರೀರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ನಾನಾದರೋ ಪೀಚಲು ದೇಹಿ, ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೆದರೂ ತನ್ನ ಹಾಗೆ ಎಂದು ಅಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾನು ಒಳಗೊಳಗೆ ಉರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇವತ್ತು ಆ ವರ್ತನೆ ನಗು ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆಗೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ , ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನೋಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಾಪ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಬಹಳೆ ಕಾಟಕೊಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ತಾಯಿಗೆ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಭೇದಭಾವ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈಗ ತಾಯಾದ ಮೇಲೆ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಆದರಾಗ ಆಕೆ ಪಕ್ಷಪಾತ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರಿಂದು ಅಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಅವರ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ.

ಅಂದಿನ ನಲಿವಿನ ಕ್ಷಣಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಂದು ಬರೀ ನೆನಪುಗಳು. ತಂದೆ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಾವು ಆರು ಜನ ಮಕ್ಕಳ ತುಂಬು ಸಂಸಾರವನ್ನು ಅಮ್ಮ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗೇ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು ವಾರವಾರವೂ ಬರುವ ತಂದೆ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ sಸಾಮಾನುಗಳ ತಂದು ಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಅಮ್ಮ ರಾಗಿಯ ಮಣ್ಣಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉಣ್ಣುವ ತಿನ್ನುವ ಪರಂಪರೆಯಿತ್ತು.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಡಿಸಿ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ಕೂಡಾ ಹಾಗೆ. ಅಮ್ಮ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ರಾಗಿ ಮಣ್ಣಿ ತಟ್ಟೆಗೆ ಬಡಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ತಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.ನಡುವಿನ ಅಣ್ಣ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಪಾತ್ರಯಲ್ಲಿದ್ದನ್ನು ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರದಲ್ಲಿದ್ದ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನಿದ್ದೆ ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಕ ತನ್ನ ತಟ್ಟೆಹಿಡಿದು ಆತನ ತಲೆಯ ಕಡೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅದೇನೂ ಕಣ್ಣು ಕೂರಿದಂತಾಯಿತೋ ತಟ್ಟೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಓರೆಯಾಗುತ್ತಲೂ ಅವಳ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಗಿ ಮಣ್ಣಿ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತ ಅಣ್ಣನ ತೆರೆದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸುರಿದದ್ದೇ ತಡ ರಾಗಿ ಮಣ್ಣಿ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೈಯಲಿಯೇ ಹಿಡಿದು ಎದ್ದು ಬಿದ್ದು ಕುಣಿಯತೊಡಗಿದ. ಅವನಿಗೇನಾಯಿತೆಂದು ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಆತನ ಬೆನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಇದ್ದ ಬಿದ್ದ ಔಷಧ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು. ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬೈಗುಳಗಳ ಸರಮಾಲೆ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಂದಿದ್ದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಯ್ತೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಷ್ಟೇ ಆದರೆ ಅದು ರುಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಅವಾಂತರಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಾಂತರಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಸಹಜವಾಗಿತ್ತಲ್ಲ. ಆದರಿಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಮಾಡಿ ತಿಂದರೂ ಯಾವ ರುಚಿಯೂ ಸಿಗದಂತೆ ಬಾಯಿ ರುಚಿಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಖುಷಿ ಸತ್ತಿದೆ.

ಹೊಲದ ಕೆಲಸದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯ ತಿಂಡಿಗೆ ಪುಂಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕುಚಲಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ರುಬ್ಬಿ ಗಟ್ಟಿ ಹಿಟ್ಟು ಕಲಿಸಿ ಹಬೆಯಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಗದ್ದೆಯ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಕೆಲಸದ ಅಡಿಗೆ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮಯ ಉಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪುಂಡಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹದ ತಪ್ಪಿದರೆ ಅದು ಗಟ್ಟಿ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಗರ್ನಲ್ ಎಂದೇ ಕರೆದು ನಾವೆಲ್ಲ ನಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೂ ಅದೂ ಕೂಡಾ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಜೀರ್ಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅಷ್ಟೆ ಸತ್ಯ. ಒಳ್ಳೆಯ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸಿ ಮಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಾನು ಎಲ್ಲರ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೂಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕೊಂಚ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಿಡುವ ಹುನ್ನಾರವಿತ್ತು. ಬರೀಯ ಮೀನು ಸಾರು ತಿಂದು ತಿಂದು ಬಾಯಿ ಕೆಟ್ಟು ಬೇಳೆ ಸಾರು ಮಾಡಿದ ದಿನ ಗಡದ್ಧಾಗಿ ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗೆಲ್ಲ ಇವತ್ತು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಉಣ್ಣುವೆನೆಂದು ಅಣ್ಣಂದಿರು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇನ್ನೊಂದು ಬಹು ಮೋಜಿನ ಸಂಗತಿ ಇತ್ತು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆ ಊರಿಗೆ ಬರುವ ಟೀಚರುಗಳಿಗೆ ಖಾಯಂ ಆಗಿ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಬಂದವರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಟೀಚರ್ ಕೂಡಾ ಒಬ್ಬರು. ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಟಿ.ಸಿ.ಎಚ್‍ನ್ನು ಮಾಡಿ ಖಾಯಂ ಟೀಚರ ಆಗಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರಿಗಾಗ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ವಾಸ. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಲಗಲು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ರಾತ್ರಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿದ್ರಿಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಹಾಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮನೆಯ ಕಥೆಗಳು, ಯಾರ್ಯಾರ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳು, ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದರ ಗಮ್ಮತ್ತೇ ಬೇರೆ ಇತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಮೂತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಭಯಪಡುವ ಅವರು ನಮ್ಮ ಕರೆದುಕೊಂಡೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುಮ್ಮನೆ ಹೆದರಿಸುವ ಚಾಳಿ ಇರುವ ನಾನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅವರ ಕಾಡಿದ್ದಿದೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಟೀಚರ್ ಆಗಿ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆದರಿಸುತ್ತಾ ಗಂಭಿರವಾಗಿರುತ್ತದ್ದ ಆವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದೊಡನೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಮಜವಾದ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಹಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕುಡಿಯಲು ಅವರು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾರ್ಲಿಕ್ಸು ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು. ಚಾಕಲೇಟಿನ ಹಾಗೆ ರುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಆದನ್ನು ಹಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ತಿನ್ನದೇ ಅದನ್ನು ಉಂಡೆ ಮಾಡಿ ತಿಂದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಾಪ ಅವರಾದರೊ ನಾನು ತಿನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಎಂದಿಗೂ ಕೋಣೆಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನವರ ಮುದ್ದಿನ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಪ್ರತಿ ಸೋಮವಾರ ತಡವಾಗಿ ಊರಿಂದ ಬರುವ ಅವರಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ನಮ್ಮ ಮನೆಯದೇ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಪ್ಲೈ ಮಾಡುವ ವೇಟರ್ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೂ ನನಗೂ ಒಳಗೊಳಗೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದವಿತ್ತು.

ಬಾಲ್ಯ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸುಂದರವಿತ್ತು. ಸಂತಸದ ಗೂಡಾಗಿತ್ತು. ಕನಸಿನ ಮಹಲಾಗಿತ್ತು. ಯಾವ ತೆಗಳಿಕೆ ಹೊಗಳಿಕೆ ಕೊಂಕು, ಕಟಕಿ ..ಉಹುಂ.. ಇಲ್ಲ ಯಾವುದೂ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಕಾಡಿದ್ದಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ತಾಯಿ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರ ಕೂಡಾ ಬೆಸೆದ ಆ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಈಗ ಕಳಚಿಹೋಗಿದೆ. ಹೆತ್ತವರು ಕಾಲನ ಕೂಗಿಗೆ ಒಗೊಟ್ಟು ನಡೆದರೆ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೂ ನಮ್ಮಂತೆ ಅವರವರ ಜಂಜಾಟದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಸ್ತ. ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಮುಖ ನೋಡುವುದ ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಟ್ಟಿಗಿರುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಕಡಿಮೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೂಡಿಸುವ ಹಾಗಾಗಿ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರುವುದಾದರೆ ಬೇಡ ಎನ್ನುವವರ್ಯಾರು?

——————–

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 3 days ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 3 days ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಭಕ್ತಿಯ ಉಬ್ಬರ… ವ್ಯಾಪಾರದ ಸಡಗರ…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    1 month ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...