Share

‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥನ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ನಾನಿಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ಈ ಬಾರಿಯ ದೀಪಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹಚ್ಚಿದ್ದು ಆಶಾವಾದದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಎಂದು!

ನಾನು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಅಮೆರಿಕನ್ ನಟಿ, ನಿರ್ಮಾಪಕಿ ಅಲಿಸ್ಸಾ ಮಿಲಾನೋ ಹಚ್ಚಿದ ‘ಮಿ ಟೂ’ (ನಾನೂ ಕೂಡ) ಎಂಬ ಒಂದು ಹಣತೆಯು ಅದೆಷ್ಟು ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಲು ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತ್ತು! ಕಳೆದೊಂದು ವಾರದಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ‘ಮಿ ಟೂ’ಗಳು. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಜೀವನದ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ.

ಸೊಮಾಲಿಯನ್ ಲೇಖಕಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆ ವಾರಿಸ್ ಡಿರೀಯವರ ಒಂದು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಮಾತು ಬರುತ್ತದೆ. “ತೀರಾ ಖಾಸಗಿ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ನನ್ನ ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಾನು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಟಾಕ್ ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ! ನಮ್ಮ ಗುರಿ (ಯೋನಿಛೇದನದ ನಿರ್ಮೂಲನೆ) ಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬೇಕಿದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೂಡ ನಾನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದು ಸುಲಭದ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕುಹಕದ, ಅಸಹ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯ ತಮಾಷೆಗಿಂತಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಮನದಟ್ಟಾಗುವವರೆಗೂ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಾರಿಸ್.

ವಾರಿಸ್ ರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಸತ್ಯವಿದೆ! ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಎದೆಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು, ಕರಾಳ ಅನುಭವಗಳನ್ನು, ಮರೆಯಬೇಕೆಂದರೂ ದುಃಸ್ವಪ್ನದಂತೆ ಕಾಡುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಾವಿನ್ನೂ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ‘ಮಿ ಟೂ’ ಬಗ್ಗೆ ಕುಹಕವಾಡುವವರು, ಜಾಣಕುರುಡನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವವರು ಅತಿರಂಜಿತ, ಪ್ರಚಾರದ ಗಿಮಿಕ್ ಎನ್ನುವವರು ಈ ಐದಕ್ಷರದ ಹ್ಯಾಷ್-ಟ್ಯಾಗ್, ಹಾಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೋಗುವ ಒಂದು ಟ್ರೆಂಡ್ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂದು ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಂತೂ ಹೌದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು ಅವರನ್ನು ತಲುಪಿರುತ್ತದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಸಂತಸದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಇಂಥಾ ದಿಟ್ಟತನವನ್ನು ಸಾಕ್ಷರತೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಇಂದು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಈ ಬಾರಿ ಸದುದ್ದೇಶದ ಕಳಕಳಿಯುಳ್ಳ ಹ್ಯಾಷ್ ಟ್ಯಾಗ್ ಒಂದು ಹೇಗೆ ಆನ್ಲೈನ್ ಜನಾಂದೋಲನವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕೂಡ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು. ಇದು ಆಶಾವಾದದ ಸುಳಿವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು?

ಸೋಜಿಗದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಕಳೆದ ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬದಲಾವಣೆಗಳೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಿರ್ಭಯಾ ಪ್ರಕರಣವು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ ಹೊರತು ಇದಕ್ಕೊಂದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹಾಡುವ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಭಯಾ ಪ್ರಕರಣದಂತಹ ಪಾಶವೀಕೃತ್ಯದ ಉದಾಹರಣೆಗಳೂ ನಮ್ಮನ್ನು, ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸದಿದ್ದರೆ ಇನ್ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೂ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳು ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗುವಾಗ ಕೊಂಚ ಜಾಗೃತಳಾಗಿಯೇ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ. ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಮರಳಿ ಮನೆ ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಚಿಂತೆಯೊಂದು ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಮಗಳು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಿನೆಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಂಜೆ ಆರೂವರೆಯಷ್ಟರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಮಗಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಊಟಕ್ಕೆ ಮನೆಗೇ ಬಂದುಬಿಡು ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಮಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಕೊಂಚ ಹೆಚ್ಚೇ ಬಿಗುವಿನ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಧರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಪೆಪ್ಪರ್ ಸ್ಪ್ರೇ ಒಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಇಟ್ಕೊಂಡಿರು ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ್ಯಾರೋ ಕರಾಟೆ, ಮಾರ್ಷಲ್ ಆರ್ಟ್ಸ್ ಕಲಿಯಿರಿ ಎಂದು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಪರಿಹಾರಗಳೇ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಗಿಳಿಪಾಠದಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಸಿಪಾಯಿಗಳಂತೆ ತಯಾರು ಮಾಡುವ ನಾವುಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶೇಕಡಾ ಗಮನವನ್ನಾದರೂ ನಮ್ಮ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆಯೇ?

ಅಸಲಿಗೆ ಇದು ಹೇಗಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ಒಂದು ಅಭದ್ರತೆಯ ತಾಣವನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆಂತರಿಕ ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕುಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ… ಹೀಗೆ ಇಂಥಾ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ವಿದೇಶೀಯರನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ. ಅವರು ಒಂದು ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಯದೊಂದಿಗೇ ಬದುಕುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಿತ್ಯವೂ ರಕ್ತಪಾತಗಳೇನೂ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ದಿನತಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸದ್ಯ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತೂ ಕೂಡ ಇಂಥದ್ದೇ. ಭಯಂಕರ ಅಲರ್ಟ್ ಮೋಡ್ ನಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ. ಎಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಸಂಶಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ನೋಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಇದೊಂಥರಾ ತೆರೆದ ಜೈಲಿದ್ದಂತೆ. ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬಂಧನದಲ್ಲೇ ಇರುವ ವಿಲಕ್ಷಣ ಸ್ಥಿತಿ. ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೋಡದೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನಷ್ಟೇ ರೋಬೋಟಿನಂತೆ ‘ಟ್ರಬಲ್ ಶೂಟಿಂಗ್ ಮೋಡ್’ಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಮಾಡಿದರೆ ಹೀಗಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ.

ಈ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಕಟುವಾಗಿ ಬರೆಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಏಕಿದೆಯೆಂದರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥೆಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಮಾಯಾವಿಗಳು ಯಾರು? ಜನನಿಬಿಡ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ರೈಲಿನಲ್ಲಿ, ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಜನಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲಿ, ಲಿಫ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಪಾರ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಅವಳ ಮೈಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಸತಾಯಿಸುವವರ್ಯಾರು? ಭವಿಷ್ಯ, ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಹಂಗುಗಳಂತಹ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಗಬಕ್ಕನೆ ಮೈಮೇಲೆರಗುವ ಜನರಾದರೂ ಯಾರು? ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮವರೇ. ಯಾರೂ ಅನ್ಯಗ್ರಹದಿಂದ ಬಂದ ಏಲಿಯನ್ನುಗಳಲ್ಲ. ಆಗಂತುಕರ ಭಯವು ಹಾಗಿರಲಿ. ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮನೆಗಳ ಮಚ್ಚಿದ ಕದಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಂದಲೇ ಇಂಥಾ ವಿಕೃತಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಮೇಲಧಿಕಾರಿ, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ, ಗೆಳೆಯ… ಇತ್ಯಾದಿ ಆತ್ಮೀಯರಿಂದಲೇ ಇಂಥಾ ಕೆಲಸಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಹೀಗಿರುವಾಗ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಸ್ವಸ್ಥ ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರರನ್ನಾಗಿಸಿ ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನೇಕೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಾರದು?

ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಶರಂಪರ ಕಿತ್ತಾಟಗಳಲ್ಲಿ, ವಿತಂಡವಾದಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ವಿಷಕಕ್ಕುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿರುವವರಾದರೆ ಒಂದಂತೂ ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಸತ್ಯ. ಸೋಲಿನ ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತಿರುವ ಗಂಡೊಬ್ಬ ನೇರವಾಗಿ ಕೈಹಾಕುವುದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹನನಕ್ಕೆ. ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಸ್ವಾತಿ ಚತುರ್ವೇದಿಯವರು ಬರೆದಿರುವ “ಐ ಆಮ್ ಟ್ರಾಲ್” ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಥದ್ದೇ ಒಬ್ಬ ಕಿಡಿಗೇಡಿ ಟ್ರಾಲ್ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ‘ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಟಿ.ವಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇತರರಷ್ಟು ತೀರಾ ಅವಾಚ್ಯವಾಗಿ ಬೈಯುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ನಿಮಗೆ ಕೊಂಚ ಕಮ್ಮಿ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಬೈಯೋಣ’ ಎಂಬ ಭರವಸೆ(?)ಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಗುರ್ ಮೆಹರ್ ಕೌರ್ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ‘ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದದ್ದು ಯುದ್ಧವೇ ಹೊರತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಲ್ಲ’ ಎಂದಾಗ ಆಕೆಗೆ ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಬೆದರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶಗಳು ಹರಿದುಬಂದವು. ಆಕೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಒಪ್ಪುವ ಮತ್ತು ಬಿಡುವ ಚರ್ಚೆಗಳೇನಾದರೂ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳಿಗೆ ತನ್ನ ದೇಶದ, ತನ್ನ ಸಮಾಜದ ಸಹವರ್ತಿಗಳಿಂದಲೇ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಬಂದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ವಿಷಾದಕರ. ಇದನ್ನು ಖಂಡಿಸದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಬಳಕೆದಾರರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಪಾಲು ಯುವಜನರು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶ.

ಈ ಬಗೆಯ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾವಿಂದು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುವುದಾದರೆ, ಜಾಣಕುರುಡಿನ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿರುವುದಾದರೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನಾವು ಮತ್ತಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಬಾಗಿಗಿಲ್ಲದ ತೆರೆದ ಜೈಲನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇವಷ್ಟೇ. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಸದೆ ಗೌರವಿಸದೆ, ತನ್ನಂತೆಯೇ ಆಕೆಯೂ ಒಬ್ಬ ಸಹಜೀವಿ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಗೌರವಿಸುವ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ನಾವಿಂದು ಬಿತ್ತಬೇಕಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸದ್ಯದ ಚಿಂತನಾವಿಧಾನವು ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡು-ಮಂಗಳಮುಖಿ-ವಿಕಲಚೇತನ ಇತ್ಯಾದಿ ದೈಹಿಕ ರೂಪುರಚನೆಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟು ಸಂಕುಚಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಮಗಿಂದು ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ‘ಕಾಮ’ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ‘ನಗ್ನತೆ’ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ‘ಅಶ್ಲೀಲತೆ’ಯ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಯೋಚಿಸುವ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಗಂಡೊಬ್ಬ ಯಾವತ್ತೂ ಇಂಥಾ ಕುಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಕೈಹಾಕಲಾರ. ಹೊಸದೊಂದು ‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥೆಯ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲಾರ.

“ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದೆಂದರೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ಯೋಜನೆಯಿದ್ದಂತೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದಿರೋ ಯೋಜನೆಯು ಅವಧಿಯೊಳಗೇ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇದೊಂದು ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದ ಯೋಜನೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಜಗ್ಗಿ ವಾಸುದೇವ್. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಮತ್ತು ಜಾಗರೂಕರನ್ನಾಗಿಸುವ ಜೊತೆಗೇ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕೂಡ ನಾವು ತಯಾರು ಮಾಡೋಣ. ಮತ್ತಷ್ಟು ‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಾರದಿರಲಿ.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...