Share

‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥನ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ನಾನಿಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ಈ ಬಾರಿಯ ದೀಪಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹಚ್ಚಿದ್ದು ಆಶಾವಾದದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಎಂದು!

ನಾನು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಅಮೆರಿಕನ್ ನಟಿ, ನಿರ್ಮಾಪಕಿ ಅಲಿಸ್ಸಾ ಮಿಲಾನೋ ಹಚ್ಚಿದ ‘ಮಿ ಟೂ’ (ನಾನೂ ಕೂಡ) ಎಂಬ ಒಂದು ಹಣತೆಯು ಅದೆಷ್ಟು ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಲು ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತ್ತು! ಕಳೆದೊಂದು ವಾರದಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ‘ಮಿ ಟೂ’ಗಳು. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಜೀವನದ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ.

ಸೊಮಾಲಿಯನ್ ಲೇಖಕಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆ ವಾರಿಸ್ ಡಿರೀಯವರ ಒಂದು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಮಾತು ಬರುತ್ತದೆ. “ತೀರಾ ಖಾಸಗಿ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ನನ್ನ ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಾನು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಟಾಕ್ ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ! ನಮ್ಮ ಗುರಿ (ಯೋನಿಛೇದನದ ನಿರ್ಮೂಲನೆ) ಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬೇಕಿದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೂಡ ನಾನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದು ಸುಲಭದ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕುಹಕದ, ಅಸಹ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯ ತಮಾಷೆಗಿಂತಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಮನದಟ್ಟಾಗುವವರೆಗೂ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಾರಿಸ್.

ವಾರಿಸ್ ರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಸತ್ಯವಿದೆ! ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಎದೆಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು, ಕರಾಳ ಅನುಭವಗಳನ್ನು, ಮರೆಯಬೇಕೆಂದರೂ ದುಃಸ್ವಪ್ನದಂತೆ ಕಾಡುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಾವಿನ್ನೂ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ‘ಮಿ ಟೂ’ ಬಗ್ಗೆ ಕುಹಕವಾಡುವವರು, ಜಾಣಕುರುಡನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವವರು ಅತಿರಂಜಿತ, ಪ್ರಚಾರದ ಗಿಮಿಕ್ ಎನ್ನುವವರು ಈ ಐದಕ್ಷರದ ಹ್ಯಾಷ್-ಟ್ಯಾಗ್, ಹಾಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೋಗುವ ಒಂದು ಟ್ರೆಂಡ್ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂದು ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಂತೂ ಹೌದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು ಅವರನ್ನು ತಲುಪಿರುತ್ತದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಸಂತಸದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಇಂಥಾ ದಿಟ್ಟತನವನ್ನು ಸಾಕ್ಷರತೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಇಂದು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಈ ಬಾರಿ ಸದುದ್ದೇಶದ ಕಳಕಳಿಯುಳ್ಳ ಹ್ಯಾಷ್ ಟ್ಯಾಗ್ ಒಂದು ಹೇಗೆ ಆನ್ಲೈನ್ ಜನಾಂದೋಲನವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕೂಡ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು. ಇದು ಆಶಾವಾದದ ಸುಳಿವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು?

ಸೋಜಿಗದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಕಳೆದ ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬದಲಾವಣೆಗಳೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಿರ್ಭಯಾ ಪ್ರಕರಣವು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ ಹೊರತು ಇದಕ್ಕೊಂದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹಾಡುವ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಭಯಾ ಪ್ರಕರಣದಂತಹ ಪಾಶವೀಕೃತ್ಯದ ಉದಾಹರಣೆಗಳೂ ನಮ್ಮನ್ನು, ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸದಿದ್ದರೆ ಇನ್ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೂ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳು ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗುವಾಗ ಕೊಂಚ ಜಾಗೃತಳಾಗಿಯೇ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ. ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಮರಳಿ ಮನೆ ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಚಿಂತೆಯೊಂದು ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಮಗಳು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಿನೆಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಂಜೆ ಆರೂವರೆಯಷ್ಟರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಮಗಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಊಟಕ್ಕೆ ಮನೆಗೇ ಬಂದುಬಿಡು ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಮಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಕೊಂಚ ಹೆಚ್ಚೇ ಬಿಗುವಿನ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಧರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಪೆಪ್ಪರ್ ಸ್ಪ್ರೇ ಒಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಇಟ್ಕೊಂಡಿರು ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ್ಯಾರೋ ಕರಾಟೆ, ಮಾರ್ಷಲ್ ಆರ್ಟ್ಸ್ ಕಲಿಯಿರಿ ಎಂದು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಪರಿಹಾರಗಳೇ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಗಿಳಿಪಾಠದಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಸಿಪಾಯಿಗಳಂತೆ ತಯಾರು ಮಾಡುವ ನಾವುಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶೇಕಡಾ ಗಮನವನ್ನಾದರೂ ನಮ್ಮ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆಯೇ?

ಅಸಲಿಗೆ ಇದು ಹೇಗಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ಒಂದು ಅಭದ್ರತೆಯ ತಾಣವನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆಂತರಿಕ ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕುಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ… ಹೀಗೆ ಇಂಥಾ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ವಿದೇಶೀಯರನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ. ಅವರು ಒಂದು ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಯದೊಂದಿಗೇ ಬದುಕುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಿತ್ಯವೂ ರಕ್ತಪಾತಗಳೇನೂ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ದಿನತಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸದ್ಯ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತೂ ಕೂಡ ಇಂಥದ್ದೇ. ಭಯಂಕರ ಅಲರ್ಟ್ ಮೋಡ್ ನಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ. ಎಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಸಂಶಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ನೋಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಇದೊಂಥರಾ ತೆರೆದ ಜೈಲಿದ್ದಂತೆ. ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬಂಧನದಲ್ಲೇ ಇರುವ ವಿಲಕ್ಷಣ ಸ್ಥಿತಿ. ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೋಡದೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನಷ್ಟೇ ರೋಬೋಟಿನಂತೆ ‘ಟ್ರಬಲ್ ಶೂಟಿಂಗ್ ಮೋಡ್’ಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಮಾಡಿದರೆ ಹೀಗಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ.

ಈ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಕಟುವಾಗಿ ಬರೆಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಏಕಿದೆಯೆಂದರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥೆಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಮಾಯಾವಿಗಳು ಯಾರು? ಜನನಿಬಿಡ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ರೈಲಿನಲ್ಲಿ, ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಜನಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲಿ, ಲಿಫ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಪಾರ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಅವಳ ಮೈಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಸತಾಯಿಸುವವರ್ಯಾರು? ಭವಿಷ್ಯ, ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಹಂಗುಗಳಂತಹ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಗಬಕ್ಕನೆ ಮೈಮೇಲೆರಗುವ ಜನರಾದರೂ ಯಾರು? ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮವರೇ. ಯಾರೂ ಅನ್ಯಗ್ರಹದಿಂದ ಬಂದ ಏಲಿಯನ್ನುಗಳಲ್ಲ. ಆಗಂತುಕರ ಭಯವು ಹಾಗಿರಲಿ. ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮನೆಗಳ ಮಚ್ಚಿದ ಕದಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಂದಲೇ ಇಂಥಾ ವಿಕೃತಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಮೇಲಧಿಕಾರಿ, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ, ಗೆಳೆಯ… ಇತ್ಯಾದಿ ಆತ್ಮೀಯರಿಂದಲೇ ಇಂಥಾ ಕೆಲಸಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಹೀಗಿರುವಾಗ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಸ್ವಸ್ಥ ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರರನ್ನಾಗಿಸಿ ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನೇಕೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಾರದು?

ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಶರಂಪರ ಕಿತ್ತಾಟಗಳಲ್ಲಿ, ವಿತಂಡವಾದಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ವಿಷಕಕ್ಕುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿರುವವರಾದರೆ ಒಂದಂತೂ ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಸತ್ಯ. ಸೋಲಿನ ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತಿರುವ ಗಂಡೊಬ್ಬ ನೇರವಾಗಿ ಕೈಹಾಕುವುದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹನನಕ್ಕೆ. ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಸ್ವಾತಿ ಚತುರ್ವೇದಿಯವರು ಬರೆದಿರುವ “ಐ ಆಮ್ ಟ್ರಾಲ್” ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಥದ್ದೇ ಒಬ್ಬ ಕಿಡಿಗೇಡಿ ಟ್ರಾಲ್ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ‘ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಟಿ.ವಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇತರರಷ್ಟು ತೀರಾ ಅವಾಚ್ಯವಾಗಿ ಬೈಯುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ನಿಮಗೆ ಕೊಂಚ ಕಮ್ಮಿ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಬೈಯೋಣ’ ಎಂಬ ಭರವಸೆ(?)ಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಗುರ್ ಮೆಹರ್ ಕೌರ್ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ‘ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದದ್ದು ಯುದ್ಧವೇ ಹೊರತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಲ್ಲ’ ಎಂದಾಗ ಆಕೆಗೆ ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಬೆದರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶಗಳು ಹರಿದುಬಂದವು. ಆಕೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಒಪ್ಪುವ ಮತ್ತು ಬಿಡುವ ಚರ್ಚೆಗಳೇನಾದರೂ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳಿಗೆ ತನ್ನ ದೇಶದ, ತನ್ನ ಸಮಾಜದ ಸಹವರ್ತಿಗಳಿಂದಲೇ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಬಂದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ವಿಷಾದಕರ. ಇದನ್ನು ಖಂಡಿಸದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಬಳಕೆದಾರರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಪಾಲು ಯುವಜನರು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶ.

ಈ ಬಗೆಯ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾವಿಂದು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುವುದಾದರೆ, ಜಾಣಕುರುಡಿನ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿರುವುದಾದರೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನಾವು ಮತ್ತಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಬಾಗಿಗಿಲ್ಲದ ತೆರೆದ ಜೈಲನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇವಷ್ಟೇ. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಸದೆ ಗೌರವಿಸದೆ, ತನ್ನಂತೆಯೇ ಆಕೆಯೂ ಒಬ್ಬ ಸಹಜೀವಿ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಗೌರವಿಸುವ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ನಾವಿಂದು ಬಿತ್ತಬೇಕಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸದ್ಯದ ಚಿಂತನಾವಿಧಾನವು ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡು-ಮಂಗಳಮುಖಿ-ವಿಕಲಚೇತನ ಇತ್ಯಾದಿ ದೈಹಿಕ ರೂಪುರಚನೆಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟು ಸಂಕುಚಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಮಗಿಂದು ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ‘ಕಾಮ’ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ‘ನಗ್ನತೆ’ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ‘ಅಶ್ಲೀಲತೆ’ಯ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಯೋಚಿಸುವ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಗಂಡೊಬ್ಬ ಯಾವತ್ತೂ ಇಂಥಾ ಕುಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಕೈಹಾಕಲಾರ. ಹೊಸದೊಂದು ‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥೆಯ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲಾರ.

“ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದೆಂದರೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ಯೋಜನೆಯಿದ್ದಂತೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದಿರೋ ಯೋಜನೆಯು ಅವಧಿಯೊಳಗೇ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇದೊಂದು ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದ ಯೋಜನೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಜಗ್ಗಿ ವಾಸುದೇವ್. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಮತ್ತು ಜಾಗರೂಕರನ್ನಾಗಿಸುವ ಜೊತೆಗೇ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕೂಡ ನಾವು ತಯಾರು ಮಾಡೋಣ. ಮತ್ತಷ್ಟು ‘ಮಿ ಟೂ’ ಕಥೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಾರದಿರಲಿ.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 days ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...