Share

ತೂಗು ಹಾಕಿದ ದುಃಖ : ವಿಡಂಬನೆಯ ಮೊನಚು
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

 

ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ

|

ಯುವಕವಿ ನರೇಶ ನಾಯ್ಕ ಕವಿತೆಗಳು

 

 

 

 

ವಿಯೊಬ್ಬನ ಅನುಭವಗಳ ಹೂರಣ ಪದಗಳ ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪೋಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಓದುಗನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಅನುಭವದ ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಕವಿ ಬದುಕಿನ ಉತ್ಕಟತೆ. ಮಾಗಿದ ಜೀವನಾನುಭವಗಳು ಅರಿವಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಅರಿವಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗ್ರಾಹಿತ್ವ ಕವಿಗೆ ಅಗತ್ಯ. ಯುವ ಕವಿ ನರೇಶ ನಾಯ್ಕ ಕವಿ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಕಥೆಗಾರ. ಮೆತ್ತಗಿನ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವ ನರೇಶ ಎಂದಿಗೂ ಏರುದನಿ ತೆಗೆದವರಲ್ಲ. ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಹಾಗೆ ಮೆತ್ತಗಿನ ಬಿರುಸು ವ್ಯಂಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಡೊಂಕಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕ ಕವಿತೆಗಳು ವಿಡಂಬನೆಯನ್ನೇ ಮೂಲವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅರಳಿವೆ.

ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಕವನ ‘ತೂಗು ಹಾಕಿದ ದುಃಖ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಸೆಲೆ ನೈರಾಶ್ಯ. ಆಧುನಿಕ ಭರಾಟೆಯ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮಗಾರು ಹಿತವರು ಎಂದು ದುರ್ಬೀನು ಹಾಕಿ ನೋಡಿದರೂ ಸಿಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವಯಂಕೇಂದ್ರಿತ ಸ್ವಾರ್ಥಮುಖಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ನೋವು ಸಹೃದಯರ ಕಿವಿ ತಲುಪಲಿ ಎಂದು ಕವಿ ದುಃಖವನ್ನು ರಾಗವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ನೋವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಹೃದಯರು ಸಿಗದೆ ನೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗೆಂದೇ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಸಾಲು ಸಮಂಜಸವೆನಿಸುತ್ತವೆ.

“ಈಗ ದುಃಖವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ:
ಮನಸ್ಸಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ / ಎಂದಿಗೂ ಹೊರಬೀಳದ ಹಾಗೆ/
ಹೇಗೆಂದರೆ ಹಾಗೆ”

ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದುಃಖ ನೋವನ್ನು ನಾವೇ ಹೊರಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

‘ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ರಾತ್ರಿ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕವಿಯ ಅಂತರಂಗದ ತುಡಿತವಿದೆ.

“ನಿದಿರೆಯ ಕನಸುಗಳು/ಅವೆಷ್ಟೋ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋದವು/
ಮದಿರೆಯ ನಶೆಯಲ್ಲೂ /ನೀ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ/
ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ರಾತ್ರಿ” ಎಂದು ಕವಿ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಬೆಳಕು ಸೂಡಿ ಹಿಡಿದು ಕಾದರೂ ಬರಬೇಕಾದವರ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ವಿಷಾದ ಆವರಿಸಿದೆ, ದೈವವೂ ಕರುಣಿಸಲಿಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ಜೀವವನ್ನು ಎಂಬ ಕೊರಗಿದೆ.

‘ಗಾಂಧಿ ನಕ್ಕ’ ಗಾಂಧಿ ಕನಸಿನ ರಾಮರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವ ಮೌಲ್ಯಗಳು ದೇಶ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದೆಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಕವಿತೆ.

“ಓಟು ಹಾಕುವ ಮುನ್ನ /
ಮನೆ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ/
ಹಂಚಲಾಗಿತ್ತು/ ಗಾಂಧಿ ಚಿತ್ರದ ನೋಟು.” ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕರಾಳತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾತ್ಮನ ತ್ಯಾಗ ನೆನಪಿಸುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಅಚ್ಚು ಹಾಕಿಸಿದ ಗಾಂಧಿ ಇರುವ ನೋಟು ಕಾಳಸಂತೆಯ ಸರಕಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಗಾಂಧಿ ಹೆಸರೇ ಅಪಮೌಲ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿಷಾದವಿದೆ.

ಸುಮ್ಮನೆ ಪದಗಳ ಜೋಡಿಸಿ ಹೆಣೆದ ಸಾಲುಗಳು ಅಲ್ಪಾಯು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗದು. ಇನ್ನು ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಗೇಯತೆ ಇಂದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಓದುಗಬ್ಬಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲಿತವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಗದ್ಯಕ್ಕೂ ಪದ್ಯಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭಿನ್ನತೆಗಳಿವೆ. ಧ್ವನಿಪೂರ್ಣತೆ, ಲಯಬದ್ಧತೆ, ಅಲಂಕಾರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಬಳಕೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು. ಅರ್ಥವಂತಿಕೆ ತರುವ ಸಾದೃಶ ಸಂಪತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಂಗತಿ.

ಇಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕವಿತೆಗಳು ಓದುಗಬ್ಬಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಧ್ವನಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಅಗತ್ಯ ಸಂಕಲನದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಸ್ವಾರಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಗಳು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

“ಸಾಹಿತ್ಯ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಕು ಬಿಡದೇ
ಭಾಷಣ ಬಿಗಿದೇ ಬಿಗಿದರು ಹತ್ತು ಜನ
ಒಣಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ತಟ್ಟಿ ಸಮ್ಮೇಳನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ
ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬಾ ಉಂಡು ಹೋದರು ಹತ್ತು ಜನ” ಇದು ಸಂಕಲನದ ‘ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಸಾಲುಗಳು. ಕವಿತೆ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ವೇದಿಕೆಯ ಎಲ್ಲ ಡಂಭ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಉಳ್ಳವರ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಕಂಡು ಕವಿ ರೋಸಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರ ನಡೆನುಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡು ಓದದೇ ಉಂಡು ಹೋಗುವ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರ ಪಡೆ ಇಂದು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಟಕಿ ಕವನದಲ್ಲಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಜೀವನಾನುಭವ ಜೊತೆಗೆ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಅಂತರಚಕ್ಷು ನಮ್ಮ ಗೃಹಿಕೆಯ ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯ ಬರೆದರೂ ಕವಿತೆ ಎನ್ನುವ ಕಾಲವಿದು. ಆದರೆ ನಿಜದಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸಂವೇದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಥವತ್ತಾದ ಶಬ್ದ ಸಂಪತ್ತು ಮೇಳೈಸಿ ಬಂದ ಕಾವ್ಯ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸಂಗತ ಸತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕವಿ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ಕವಿಯೊಬ್ಬ ಸಿದ್ಧ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ.

ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕವಿತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮೂಲಕ ತೆರೆದುಕೊಂಡು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೂಡಿದ ಕವಿತೆ ‘ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳು’. ಕವಿಗೆ ನೆನಪೊಂದರ ಪೆಟಾರಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಳೆಯ ಬೆತ್ತದ ಪೆಟಾರಿ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳು ದೊಡ್ಡವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದು ದಿನಗೂಲಿ ಪಡೆದ ಅಜ್ಜಿಯ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ, ದಿನವೀಡಿ ರಣಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಸೌದೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಹೊರೆ ಮಾರಿ ತಂದ ಅಜ್ಜನ ಕಾಸು ದುಃಖದ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

“ಹಳೆಯ ಬೆತ್ತದ ಪೆಟಾರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ
ಕೆಲವು ಸಾಮಾನುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿದ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೂಟೆಯೊಂದು
ಆವತ್ತು ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತು” ಅದು ಕವಿಯ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕೆರಳಿಸಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳು ಕವಿಯ ಪೂರ್ವಿಕರ ಬದುಕನ್ನೇ ಕಣ್ಣೆದುರು ತಂದಿಡುತ್ತವೆ. ಬಡತನದ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ನರಳಿ ಕೊರಗಿದ ಆ ಜೀವಗಳ ಬದುಕಿನ ಕರಾಳತೆ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮಾಡಿಸುವುದು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹಣದ ಮುಂದೆ ದೀನವಾದ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯ ಶೋಷಣೆಯ ಮುಖವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕವಿ ಕೊಂಚ ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ಶಬ್ದಗಳ ಬಿಗಿಯನ್ನು ಸದೃಢಗೊಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವ ಕವಿತೆಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ನರೇಶ ನಾಯ್ಕರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಸ್ತು ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮದೇ ನಿಲುವಿನ ಅಸಹನೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದು ರೋಷವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುವುದಿಲ್ಲ. ತಣ್ಣನೆಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಂತಿವೆ. ‘ವಿನಾಶದ ಕರಿನೆರಳು’ ಜಾಗತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ದೇಶದೇಶಗಳ ಶಾಂತಿ ಕದಡುತ್ತಿರುವ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿದ್ವಂಸಕ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ.

‘ಸ್ವಾಮಿಜಿ ನಿಧನದ ನಂತರ’ ಕವಿತೆ ಧರ್ಮ ವಕ್ತಾರರ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಠ ಮಂದಿರಗಳ ಅನೈತಿಕ ಅವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮೇಲೊಂದು ಪ್ರಹಾರವಿದೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಅಸಹಾಯಕ ಜಗತ್ತಿನ ಆಕ್ರೋಶದೊಂದಿಗೆ ಕವಿತೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ‘ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ನಾನು’ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನ ಹಂಬಲಿಕೆ ಇದೆ.

ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕವಿತೆಗಳು ಪ್ರಶ್ತುತ ಜಗತ್ತಿನ ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತವೆ. ತಣ್ಣಗೆ ಇರಿಯುತ್ತವೆ. ಮುಖವಾಡ, ನಾಟಕ ಮುಗಿದುಹೋದ ಮೇಲೆ, ಕಾಡ ಚಿರತಿ ಒಂದ ಊರಬಾವ್ಯಾಗ ಬಿತ್ತ ಇತ್ಯಾದಿ ಕವನಗಳು ಭಿನ್ನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದ್ದ್ದದು, ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕವಾಗಿವೆ.ಇನ್ನು ಹತಾಶೆಯನ್ನೆ ಕವನದ ಮೂಲವಸ್ತುವಾಗುಳ್ಳ ಹಲವು ಕವಿತೆಗಳು ಕವಿಯಲ್ಲಿ ಮಡುಗಟ್ಟಿರುವ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಸಹೃದಯನಿಗೂ ಮುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಂದಿನ ಅಬ್ಬರದ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಾನುಭೂತಿ ನೀಡುವ ದನಿಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿವೆ. ಸಹೃದಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ, ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಕಾವ್ಯ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ. ಅಂತಹ ಅಗತ್ಯ ಪೂರೈಸಬಲ್ಕ್ಕೆಲ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನರೇಶ ನಾಯ್ಕ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಭರವಸೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಕೊನಾರ್ಕ್ ‘ಕಾಲ ದೇಗುಲ’

      ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಅಳಿದುಳಿದ ಊರಿನ ಹೂದೋಟದೊಳಗೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಯಾವ ಕತ್ತಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸದಿರಲಿ! ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಕುಣಿಕೆ ಬಿಗಿಬಿಗಿ ಉರಿಯುವ ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಡುವ ಭಯದ ಕಂಪನ ಬಿಸಿಯುಸಿರೂ ಧಗೆಯಾಗಿ ಅರಳಿದ ಮಲ್ಲೆಹೂಗಳು ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ರಕ್ಕಸ ಗಣಕೊ ಭಾರೀ ಭೋಜನದೌತಣ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಕತ್ತು ಹಿಚುಕಿ ಭ್ರೂಣಗಳ ಕಲೆಸಿಹಾಕಿ ಕಟ್ಟಬಯಸಿದ ಭವ್ಯ ಸೌಧಗಳ ಬುನಾದಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳ ರಾಶಿ ಒರೆಯಲ್ಲವಿತ ಕತ್ತಿಗಳು ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಒಳಕೋಣೆಯ ಸಂಚುಗಳು ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲುವ ...

  • 7 days ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ!

                      ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ!   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಟೂನು ಚಿತ್ರಗಳು ಊರಿನ ಸಿನೆಮಾ ಟೆಂಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲವೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಮನ ಥಿಯೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಸಂವೇದನೆ..!? ಹಾಗಂದ್ರೆ ಏನ್ರೀ..!? ಅದ್ಯಾವ ಆ್ಯಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಆ್ಯಪ್..!?

      ಚಿಟ್ಟೆಬಣ್ಣ       ಹಾಗೊಂದು, ಸುಮಾರು ೬-೭ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ. ಅಂದು ಅಪ್ಪ ಕಿವಿಗೆ ಫೋನನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, “ಹಲೋ, ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ..!? ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸುದ್ದಿ ಇದೆ ಮಾರಾಯ್ರೇ. ರಾಯರ ಮನೆಯವರು ನಮ್ಮ ರಾಮಮಂದಿರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ದೇಣಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನೆ ತಡರಾತ್ರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ತುಂಬಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂರುವಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆಸರೆ ‘ಅಮ್ಮ’

    ಯಾವಾಗ ಹೂ ಕೊಂಡರೂ ಮೊಳ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿ ಕೊಡುವ ಹೂವಮ್ಮ, ಯಾವತ್ತೋ ಒಮ್ಮೆ ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಾದರೂ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ ‘ಸಂದಾಕಿರು ಮಗಾ’ ಅನ್ನುವ ಅಜ್ಜಿ, ಸುಸ್ತಿನ ಸಣ್ಣ ಛಾಯೆ ಕಂಡರೂ ಮಡಿಲಿಗೆಳೆದುಕೊಂಡು ತಂಪೆರೆವ ಗೆಳೆಯ, ಏನೂ ಹೇಳದೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೋವಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುವ ಗೆಳತಿ, ಸುಡುತ್ತಿರುವ ನೋವು, ಅಳು ಮರೆಸಲು ನಕ್ಕರೆ ತಲೆ ಮ್ಯಾಲೆ ಮೊಟಕಿ ‘ಅತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ನಗುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ’ ಸಣ್ಣಗೆ ಗದರಿ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 week ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 weeks ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...