Share

ತೂಗು ಹಾಕಿದ ದುಃಖ : ವಿಡಂಬನೆಯ ಮೊನಚು
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

 

ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ

|

ಯುವಕವಿ ನರೇಶ ನಾಯ್ಕ ಕವಿತೆಗಳು

 

 

 

 

ವಿಯೊಬ್ಬನ ಅನುಭವಗಳ ಹೂರಣ ಪದಗಳ ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪೋಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಓದುಗನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಅನುಭವದ ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಕವಿ ಬದುಕಿನ ಉತ್ಕಟತೆ. ಮಾಗಿದ ಜೀವನಾನುಭವಗಳು ಅರಿವಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಅರಿವಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗ್ರಾಹಿತ್ವ ಕವಿಗೆ ಅಗತ್ಯ. ಯುವ ಕವಿ ನರೇಶ ನಾಯ್ಕ ಕವಿ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಕಥೆಗಾರ. ಮೆತ್ತಗಿನ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವ ನರೇಶ ಎಂದಿಗೂ ಏರುದನಿ ತೆಗೆದವರಲ್ಲ. ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಹಾಗೆ ಮೆತ್ತಗಿನ ಬಿರುಸು ವ್ಯಂಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಡೊಂಕಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕ ಕವಿತೆಗಳು ವಿಡಂಬನೆಯನ್ನೇ ಮೂಲವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅರಳಿವೆ.

ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಕವನ ‘ತೂಗು ಹಾಕಿದ ದುಃಖ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಸೆಲೆ ನೈರಾಶ್ಯ. ಆಧುನಿಕ ಭರಾಟೆಯ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮಗಾರು ಹಿತವರು ಎಂದು ದುರ್ಬೀನು ಹಾಕಿ ನೋಡಿದರೂ ಸಿಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವಯಂಕೇಂದ್ರಿತ ಸ್ವಾರ್ಥಮುಖಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ನೋವು ಸಹೃದಯರ ಕಿವಿ ತಲುಪಲಿ ಎಂದು ಕವಿ ದುಃಖವನ್ನು ರಾಗವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ನೋವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಹೃದಯರು ಸಿಗದೆ ನೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗೆಂದೇ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಸಾಲು ಸಮಂಜಸವೆನಿಸುತ್ತವೆ.

“ಈಗ ದುಃಖವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ:
ಮನಸ್ಸಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ / ಎಂದಿಗೂ ಹೊರಬೀಳದ ಹಾಗೆ/
ಹೇಗೆಂದರೆ ಹಾಗೆ”

ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದುಃಖ ನೋವನ್ನು ನಾವೇ ಹೊರಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

‘ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ರಾತ್ರಿ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕವಿಯ ಅಂತರಂಗದ ತುಡಿತವಿದೆ.

“ನಿದಿರೆಯ ಕನಸುಗಳು/ಅವೆಷ್ಟೋ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋದವು/
ಮದಿರೆಯ ನಶೆಯಲ್ಲೂ /ನೀ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ/
ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ರಾತ್ರಿ” ಎಂದು ಕವಿ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಬೆಳಕು ಸೂಡಿ ಹಿಡಿದು ಕಾದರೂ ಬರಬೇಕಾದವರ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ವಿಷಾದ ಆವರಿಸಿದೆ, ದೈವವೂ ಕರುಣಿಸಲಿಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ಜೀವವನ್ನು ಎಂಬ ಕೊರಗಿದೆ.

‘ಗಾಂಧಿ ನಕ್ಕ’ ಗಾಂಧಿ ಕನಸಿನ ರಾಮರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವ ಮೌಲ್ಯಗಳು ದೇಶ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದೆಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಕವಿತೆ.

“ಓಟು ಹಾಕುವ ಮುನ್ನ /
ಮನೆ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ/
ಹಂಚಲಾಗಿತ್ತು/ ಗಾಂಧಿ ಚಿತ್ರದ ನೋಟು.” ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕರಾಳತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾತ್ಮನ ತ್ಯಾಗ ನೆನಪಿಸುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಅಚ್ಚು ಹಾಕಿಸಿದ ಗಾಂಧಿ ಇರುವ ನೋಟು ಕಾಳಸಂತೆಯ ಸರಕಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಗಾಂಧಿ ಹೆಸರೇ ಅಪಮೌಲ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿಷಾದವಿದೆ.

ಸುಮ್ಮನೆ ಪದಗಳ ಜೋಡಿಸಿ ಹೆಣೆದ ಸಾಲುಗಳು ಅಲ್ಪಾಯು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗದು. ಇನ್ನು ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಗೇಯತೆ ಇಂದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಓದುಗಬ್ಬಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲಿತವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಗದ್ಯಕ್ಕೂ ಪದ್ಯಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭಿನ್ನತೆಗಳಿವೆ. ಧ್ವನಿಪೂರ್ಣತೆ, ಲಯಬದ್ಧತೆ, ಅಲಂಕಾರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಬಳಕೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು. ಅರ್ಥವಂತಿಕೆ ತರುವ ಸಾದೃಶ ಸಂಪತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಂಗತಿ.

ಇಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕವಿತೆಗಳು ಓದುಗಬ್ಬಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಧ್ವನಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಅಗತ್ಯ ಸಂಕಲನದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಸ್ವಾರಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಗಳು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

“ಸಾಹಿತ್ಯ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಕು ಬಿಡದೇ
ಭಾಷಣ ಬಿಗಿದೇ ಬಿಗಿದರು ಹತ್ತು ಜನ
ಒಣಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ತಟ್ಟಿ ಸಮ್ಮೇಳನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ
ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬಾ ಉಂಡು ಹೋದರು ಹತ್ತು ಜನ” ಇದು ಸಂಕಲನದ ‘ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಸಾಲುಗಳು. ಕವಿತೆ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ವೇದಿಕೆಯ ಎಲ್ಲ ಡಂಭ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಉಳ್ಳವರ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಕಂಡು ಕವಿ ರೋಸಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರ ನಡೆನುಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡು ಓದದೇ ಉಂಡು ಹೋಗುವ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರ ಪಡೆ ಇಂದು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಟಕಿ ಕವನದಲ್ಲಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಜೀವನಾನುಭವ ಜೊತೆಗೆ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಅಂತರಚಕ್ಷು ನಮ್ಮ ಗೃಹಿಕೆಯ ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯ ಬರೆದರೂ ಕವಿತೆ ಎನ್ನುವ ಕಾಲವಿದು. ಆದರೆ ನಿಜದಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸಂವೇದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಥವತ್ತಾದ ಶಬ್ದ ಸಂಪತ್ತು ಮೇಳೈಸಿ ಬಂದ ಕಾವ್ಯ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸಂಗತ ಸತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕವಿ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ಕವಿಯೊಬ್ಬ ಸಿದ್ಧ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ.

ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕವಿತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮೂಲಕ ತೆರೆದುಕೊಂಡು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೂಡಿದ ಕವಿತೆ ‘ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳು’. ಕವಿಗೆ ನೆನಪೊಂದರ ಪೆಟಾರಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಳೆಯ ಬೆತ್ತದ ಪೆಟಾರಿ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳು ದೊಡ್ಡವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದು ದಿನಗೂಲಿ ಪಡೆದ ಅಜ್ಜಿಯ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ, ದಿನವೀಡಿ ರಣಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಸೌದೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಹೊರೆ ಮಾರಿ ತಂದ ಅಜ್ಜನ ಕಾಸು ದುಃಖದ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

“ಹಳೆಯ ಬೆತ್ತದ ಪೆಟಾರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ
ಕೆಲವು ಸಾಮಾನುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿದ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೂಟೆಯೊಂದು
ಆವತ್ತು ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತು” ಅದು ಕವಿಯ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕೆರಳಿಸಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳು ಕವಿಯ ಪೂರ್ವಿಕರ ಬದುಕನ್ನೇ ಕಣ್ಣೆದುರು ತಂದಿಡುತ್ತವೆ. ಬಡತನದ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ನರಳಿ ಕೊರಗಿದ ಆ ಜೀವಗಳ ಬದುಕಿನ ಕರಾಳತೆ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮಾಡಿಸುವುದು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹಣದ ಮುಂದೆ ದೀನವಾದ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯ ಶೋಷಣೆಯ ಮುಖವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕವಿ ಕೊಂಚ ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ಶಬ್ದಗಳ ಬಿಗಿಯನ್ನು ಸದೃಢಗೊಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವ ಕವಿತೆಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ನರೇಶ ನಾಯ್ಕರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಸ್ತು ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮದೇ ನಿಲುವಿನ ಅಸಹನೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದು ರೋಷವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುವುದಿಲ್ಲ. ತಣ್ಣನೆಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಂತಿವೆ. ‘ವಿನಾಶದ ಕರಿನೆರಳು’ ಜಾಗತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ದೇಶದೇಶಗಳ ಶಾಂತಿ ಕದಡುತ್ತಿರುವ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿದ್ವಂಸಕ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ.

‘ಸ್ವಾಮಿಜಿ ನಿಧನದ ನಂತರ’ ಕವಿತೆ ಧರ್ಮ ವಕ್ತಾರರ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಠ ಮಂದಿರಗಳ ಅನೈತಿಕ ಅವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮೇಲೊಂದು ಪ್ರಹಾರವಿದೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಅಸಹಾಯಕ ಜಗತ್ತಿನ ಆಕ್ರೋಶದೊಂದಿಗೆ ಕವಿತೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ‘ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ನಾನು’ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನ ಹಂಬಲಿಕೆ ಇದೆ.

ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕವಿತೆಗಳು ಪ್ರಶ್ತುತ ಜಗತ್ತಿನ ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತವೆ. ತಣ್ಣಗೆ ಇರಿಯುತ್ತವೆ. ಮುಖವಾಡ, ನಾಟಕ ಮುಗಿದುಹೋದ ಮೇಲೆ, ಕಾಡ ಚಿರತಿ ಒಂದ ಊರಬಾವ್ಯಾಗ ಬಿತ್ತ ಇತ್ಯಾದಿ ಕವನಗಳು ಭಿನ್ನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದ್ದ್ದದು, ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕವಾಗಿವೆ.ಇನ್ನು ಹತಾಶೆಯನ್ನೆ ಕವನದ ಮೂಲವಸ್ತುವಾಗುಳ್ಳ ಹಲವು ಕವಿತೆಗಳು ಕವಿಯಲ್ಲಿ ಮಡುಗಟ್ಟಿರುವ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಸಹೃದಯನಿಗೂ ಮುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಂದಿನ ಅಬ್ಬರದ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಾನುಭೂತಿ ನೀಡುವ ದನಿಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿವೆ. ಸಹೃದಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ, ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಕಾವ್ಯ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ. ಅಂತಹ ಅಗತ್ಯ ಪೂರೈಸಬಲ್ಕ್ಕೆಲ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನರೇಶ ನಾಯ್ಕ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಭರವಸೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ವೇದಿಕೆ, ಶಾಲು, ಸನ್ಮಾನ, ಬಿರುದು ಬಾವಲಿ ಇತ್ಯಾದಿ

                        ಕವಿತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಆಸಕ್ತಿ ಆ ದೀನ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ಮಾತು ಆಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದು ಲೈಕು ಕಮೆಂಟುಗಳಿಂದಲೇ ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಉಳ್ಳವರ ಜಗಮಗಿಸುವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನಿರಾಶ್ರಿತ ಅಲೆಮಾರಿ ಜನಾಂಗದ ನಿರ್ಗತಿಕ ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಳಲಿಗೆ ಯಾವ ಜಾಗವಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅದು ನನಗೆ ಮನಗಾಣಿಸತೊಡಗಿತು.   ಮೊನ್ನೆ ಒಬ್ಬ ಕವಿಯ ಜೊತೆ ಬೇಸರದಿಂದ ಮಾತಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ. ‘ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಆದರೆ ಇಂಥ ...

  • 2 days ago No comment

    ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿ

      ಕವಿಸಾಲು       ಜೋಪಡಿ ತುಂಬಾ ಮಂಪರುಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುವ ಚುಕ್ಕಿಗಳು ಚಂದಿರನ ಅಂಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದವು ಗುಡಿಸಲು ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಜಾತಿ ಧರ್ಮದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ನಡು ಮನೆಯ ದೀಪವಾಗಿ ಬೆಳಗಿದ ಕಸಬರಿಗೆಯ ನಾಡಿಗಳು ಹಲವು ಬಗೆಯ ರಕ್ತ ಬಸಿದವರ ರೂಪಾಂತರ ಸಾಲು ನದಿಗಳ ಸರಪಳಿಯಂತೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡ ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಹೊಗೆ ಜಂತಿಯ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಜಪ್ಪೆನ್ನದ ತಪೋ ವನಗಳು ಮಳೆ ಗುಡುಗು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಅಬ್ಬರದೊಳಗೂ ಸದಾ ಕುದಿಯುತ್ತಾ ಹದಗೊಳ್ಳೊ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಶಿಶುವಿನ ಕಥೆ

                        ಬಾಣಲೆಯಿಂದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಕೆಲ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಪಾಲಾದ ಬಾಲಕಿಯರು ಗಂಡಿನ ಕಾಮದ ದಳ್ಳುರಿಯ ಕೊಂಡಕ್ಕೆ ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಡು ಹೇಯ, ಭೀಬತ್ಸ್ಯಕರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾವಿಂದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಅನಾಥಾಲಯ, ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ದಾಖಲಾಗುವ ಮುನ್ನಿನ ಆ ಒಂದೊಂದು ಮಗುವಿನ ಕಥೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಯಾತನಾಪೂರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.   ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಬಿಹಾರದ ಮುಜಫರ್ ನಗರದ ಪುನರ್ವಸತಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಅರ್ಥ ಅರಿಯದವರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೂ ಅಗ್ಗವೇ!

      ನಾವಿಂದು ಸವಿಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳ ಬಲಿದಾನದ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ, ಮುತ್ಸದ್ದಿಗಳ ಕನಸಿದೆ, ಧೀಮಂತ ನಾಯಕರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟಾದರೂ ನಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವವಿರಬೇಕಷ್ಟೇ.   ಅದೊಂದು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಯೊಂದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಬಗ್ಗೆ… ಹೀಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ತರುಣ-ತರುಣಿಯರಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಮುಂದೆ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೆಸರೇನು? ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಕೊನೆಗೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟವಳು

                        ಈಗ ಆಗಿನಂತೆ ನಗು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಅದೇ ಘಟಿಸಿಹೋದ ಚೋದ್ಯಕ್ಕೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು?   ಮೊನ್ನಿನ ಮುಂಜಾವಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡದ್ದೇ ಅವಳ ಫೋನ್ ಕರೆಯಿಂದ. ‘ನಾನ್ ಕಣೇ ರಾಜಿ’ ಎಂದರೆ ನಾನು, ‘ರಾಣಿನಾ?’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ‘ರಾಜಿ ಮಾರಾಯ್ತೀ ಮರೆತುಬಿಟ್ಯಲ್ಲ’ ಆಪಾದಿಸಿದಳು. ರಾಣಿ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಎಡಕ್ಕಿದ್ದ ಗೆಳತಿ. ರಾಜಿ ಬಲಕ್ಕಿದ್ದವಳು. ಇಬ್ಬರ ...


Editor's Wall

  • 15 August 2018
    1 day ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ವೇದಿಕೆ, ಶಾಲು, ಸನ್ಮಾನ, ಬಿರುದು ಬಾವಲಿ ಇತ್ಯಾದಿ

                        ಕವಿತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಆಸಕ್ತಿ ಆ ದೀನ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ಮಾತು ಆಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದು ಲೈಕು ಕಮೆಂಟುಗಳಿಂದಲೇ ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಉಳ್ಳವರ ಜಗಮಗಿಸುವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನಿರಾಶ್ರಿತ ಅಲೆಮಾರಿ ಜನಾಂಗದ ನಿರ್ಗತಿಕ ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಳಲಿಗೆ ಯಾವ ಜಾಗವಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅದು ನನಗೆ ಮನಗಾಣಿಸತೊಡಗಿತು.   ಮೊನ್ನೆ ಒಬ್ಬ ಕವಿಯ ಜೊತೆ ಬೇಸರದಿಂದ ಮಾತಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ. ‘ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಆದರೆ ಇಂಥ ...

  • 09 August 2018
    1 week ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಶಿಶುವಿನ ಕಥೆ

                        ಬಾಣಲೆಯಿಂದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಕೆಲ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಪಾಲಾದ ಬಾಲಕಿಯರು ಗಂಡಿನ ಕಾಮದ ದಳ್ಳುರಿಯ ಕೊಂಡಕ್ಕೆ ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಡು ಹೇಯ, ಭೀಬತ್ಸ್ಯಕರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾವಿಂದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಅನಾಥಾಲಯ, ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ದಾಖಲಾಗುವ ಮುನ್ನಿನ ಆ ಒಂದೊಂದು ಮಗುವಿನ ಕಥೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಯಾತನಾಪೂರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.   ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಬಿಹಾರದ ಮುಜಫರ್ ನಗರದ ಪುನರ್ವಸತಿ ...

  • 01 August 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಕೊನೆಗೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟವಳು

                        ಈಗ ಆಗಿನಂತೆ ನಗು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಅದೇ ಘಟಿಸಿಹೋದ ಚೋದ್ಯಕ್ಕೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು?   ಮೊನ್ನಿನ ಮುಂಜಾವಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡದ್ದೇ ಅವಳ ಫೋನ್ ಕರೆಯಿಂದ. ‘ನಾನ್ ಕಣೇ ರಾಜಿ’ ಎಂದರೆ ನಾನು, ‘ರಾಣಿನಾ?’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ‘ರಾಜಿ ಮಾರಾಯ್ತೀ ಮರೆತುಬಿಟ್ಯಲ್ಲ’ ಆಪಾದಿಸಿದಳು. ರಾಣಿ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಎಡಕ್ಕಿದ್ದ ಗೆಳತಿ. ರಾಜಿ ಬಲಕ್ಕಿದ್ದವಳು. ಇಬ್ಬರ ...

  • 25 July 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿರುವುದು ಚಿತ್ರವಲ್ಲ; ಸುಡುಸುಯ್ಲು!

                        ಹೃದಯ ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಸುಡುಸುಯ್ಲುಗಳು ಇಷ್ಟೇಕೆ ಸುಡುತ್ತವೆ? ಹೊರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅದೇಕೆ ತಣ್ಣಗೆ ತಣಿದುಬಿಟ್ಟ ಮಂಜುಬೆಟ್ಟಗಳಂತೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ?   ಆ ದಂಪತಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಿನ ಚಾಲಕ ಹಾಡು ಹಾಕಿದಂತೆಲ್ಲ ಪತಿ ಅದನ್ನು ಆಫ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಚಾಲಕನಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿರಬೇಕು. ‘ಏನ್ ಸಾರ್ ನಿಮಗೆ ಹಾಡು ಕೇಳುವ ಹವ್ಯಾಸ ಇಲ್ವಾ’ ಅಂದಾಗ ‘ಇಲ್ಲ ಅದರಿಂದೇನು ಸಿಗುತ್ತೆ?’ ಎಂದಿದ್ದ ...

  • 11 May 2018
    3 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...