Share

ಟೀವಿಯಿರದಿದ್ದರೂ ಹೆಂಗಸರ ಮಾತಿನ ಚಾವಡಿಯಿತ್ತಲ್ಲ!
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಕೊರಗು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಕಾಡುವುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ವೈಪರೀತ್ಯವೆಂದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜಗತ್ತು ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದರೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಹಾಗೂ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತಗೊಳ್ಳುವ ಕಾಲವದು. ಮನಸ್ಸಿನ ಉಲ್ಲಸಿತತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಸಂಗತಿಗಳ ಆದು ಬಯಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಹತಾಶೆಗೊಳ್ಳುವುದು. ಏನು ತಿಂದರೂ, ಗಳಿಸಿದರೂ, ಐಶಾರಾಮದ ಮಹಲಲ್ಲಿ ಮೃದು ತಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದರೂ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದು.

ಅದೇ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ ಅದೆಷ್ಟು ದಿನಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಕರಿ ಕಟ್ಟು ಬಡಿಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಂತೂ ಮನೆ ತುಂಬಾ ಹುಲ್ಲಿನದೇ ಹಾವಳಿ. ಕುತ್ತರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಭತ್ತ ಸಹಿತ ಇರುವ ಹುಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟನ್ನು ಖಡಕಿ ಮೇಲೆ ಬಡಿಯುವ ಕಾಲ. ಸುಗ್ಗಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕೊಂಚ ಮುಂಚೆ ಬಣವೆಗಳ ಬಿಚ್ಚಿ ಹರಡಿ ಹುಲ್ಲು ತೊಳುವ ಕಾಲ. ಉಕ್ಕಲಿ ಹೊಡೆಯುವ, ಬಿದ್ದ ಭತ್ತವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣಾಳುಗಳು ಕೇರುವ ಗೇರುವ, ಕೃಷಿಯ ಹತ್ತಾರು ಕೆಲಸಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಕೃಷಿಕರ ಬದುಕಿನ ಕಾರ್ಯ ಬಾಹುಳ್ಯದ ಸಮಯವದು. ಕೃಷಿಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಬರುವ ಒಂದು ಚಕ್ರ. ಆಗೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ಕೆಲಸಗಳು ಬಹಳವಿದ್ದರೂ ಮನೆ ತುಂಬಾ ಗದ್ದೆಯ ತುಂಬಾ ಜನರು ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರ. ಕೆಲಸದಾಳುಗಳಿಗೆ ಬೆಲ್ಲ ನೀರು ಕೊಟ್ಟು ಬರುವ, ಅವಲಕ್ಕಿ ಚಾ ಸಪ್ಲೈ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲ ಬಹಳ ಇಷ್ಟದವು. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ತಿಂಡಿಪಾಲನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ತಿನ್ನುವುದು ಅವರ ಕಥೆ ನಗು ಜೋಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಶಾಮೀಲಾಗಿ ನಕ್ಕು ಹಗುರಾಗಿ ಬರುವುದು ಎಂಥಾ ಜೀವನಾನುಭವ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ ಮಾತಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಬಣವೆಯ ಬಿಚ್ಚಿ ಹುಲ್ಲಿನ ಪಿಂಡಿಗಳ ಮಾಡಿ ಗಂಡಾಳುಗಳು ಖಡಕಿಯ ಮೇಲೆ ಬಡಿದಾದ ಮೇಲೆ ಹೆಂಗಸರು ಆ ಪಿಂಡಿಗಳ ಮತ್ತೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಟ್ಟುಗಳ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕರಿ ಕಟ್ಟು ಎಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕರೆಯುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಆ ಸಣ್ಣ ಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರು ಬಡಿಯುವಾಗ ಉದುರದೇ ಉಳಿದ ಭತ್ತಗಳ ಸಣ್ಣಕೋಲಿನಿಂದ ಬಡಿದು ಬಡಿದು ಉದುರಿಸುವುದು ಹೆಂಗಸರ ಕೆಲಸ. ಗಂಡಸರು ನಿಂತು ಭತ್ತ ಬಡಿದರೆ ಹೆಂಗಸರು ಆರಾಂ ಆಗಿ ಕೂತೇ ಕೆಲಸ. ಎದುರು ಬದಿರು ಕೂತು ಹುಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟು ಬಿಚ್ಚಿದ ಹಾಗೆಲ್ಲ ನಮ್ಮೂರಿನ ಮನೆಮನೆಯ ಕಥೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಯ ಕಥೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ಯಾರ್ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗ್ಹೇಗೆ? ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಯಾದರೆ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಮನೆಮನೆಯ ಇತಿಹಾಸ ಸ್ಥಳಪುರಾಣಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಿನೇಮಾ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿಯ ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯರು ಖಳನಾಯಕರು ಎಲ್ಲ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ತಿಳಿದು ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯರಾದ ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆಗಾಗ ನಮ್ಮಮ್ಮ ಹೆಂಗಸರ ಪಂಚಾಯತಿ ಕೇಳುವುದು ಎಳೆಯರಾದ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲವೆಂದೂ ಗದರುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲಕಾಲ ಎದ್ದು ಹೋದಂತೆ ಮಾಡಿ ಪುನಃ ಯಾವುದೋ ನೆವ ತೆಗೆದು ಆ ಮಾತಿನ ಚಾವಡಿಯ ಕಳದೊಳಗೆ ನಿಧಾನ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. ವಾರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಮೀನು ತರುವ ಕುಟುಂಬ ಯಾವುದು, ಬರೀ ಸೊಪ್ಪು ಸೊದೆ ತಿನ್ನುವ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೂ ತಿನ್ನದ ಖಂಜೂಷ ಕೃಪಣಾಧೀಶರು ಯಾರು? ಯಾರ ಮನೆಹೆಂಗಸು ಹೆಚ್ಚು ವೈಯ್ಯಾರಿ, ಯಾರು ಸಭ್ಯಸ್ಥೆ? ಆ ಮನೆ ಈ ಮನೆಯ ಬೇಡದ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಹಳಸಿದ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಯಾರ ಮನೆ ಮಗಳು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋದಳು? ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಚರ್ಚೆಯಾಗಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಸಜ್ಜನರ, ಹೆಚ್ಚು ಪಗಾರ ಕೊಡುವ ಒಡೆಯನ ಗುಣಗಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಾಕರಿ ಕಟ್ಟು ಬಡಿಯುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುವ ಹೆಣ್ಣಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ನಾಲ್ಕು ಹೆಂಗಸರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರೆಲ್ಲ ಮನೆ ಮನೆಯ ಕಥೆಗಳ ಮಹಾನ್ ಕತೆಗಾರ್ತಿಯರು. ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ವಿಚಾರ ಬಿಟ್ಟು ಇಡೀಯ ಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರಪಂಚ ಜಾಲಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳುವ ಹುಚ್ಚು ನಮ್ಮದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈಗಿನಂತೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕೆಂದರೆ ಆವಾಗ ಮನೋರಂಜನೆ ನೀಡುವ ಮೂರ್ಖರ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಟಿ.ವಿ.ಯಾಗಲೀ ಮೊಬೈಲುಗಳಾಗಲೀ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಈ ಮಾತಿನ ಚಾವಡಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯ ತಮಾಷೆಯನ್ನು ನಾವು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪುಸ್ತಕಗಳ ಓದುವುದು, ಆಗಾಗ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡುವುದು, ಸುಗ್ಗಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನಡೆವ ಬಯಲಾಟಗಳು, ಆಗಾಗ ಬರುವ ಥೇಟರ್ ನಾಟಕಗಳು, ಊರ ದೇವಿಯ ಪೂಜೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಗರಣಗಳು ಹೀಗೆ ಮನೋರಂಜನೆಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಇದ್ದವು. ಯಾವುದಾದರೂ ಬೀದಿ ನಾಟಕವೋ ಇನ್ನಾವುದೋ ಬಂದರೂ ಸಾಕು ಊರ ಜನ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರಿಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನ ವಿಧಾನ ಐಶಾರಾಮದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಬದಲಾಗಿದೆ.

ನಾವು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ವಾರ್ತಾ ಇಲಾಖೆಯ ಮೋಟಾರ ಸಿನೇಮಾಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಕೂಡಾ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಅಪರೂಪ. ಹಾಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಸರಕಾರ ಸಾಧನೆ ಅದೂ ಇದೂ ಬಿಂಬಿಸುವ ಚಿತ್ರಗಳ ಜೊತೆ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿಸ್ಮಯ. ಹಾಗೆ ಆಗಾಗ ಊರಿನವರೇ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಟಿ.ವಿ ತರಿಸಿ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿ ಎರಡು ಸಿನೇಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಅದಕ್ಕೆ ತಲೆಗೆ ಐದು ಎರಡು ರೂಪಾಯಿಗಳು. ಬಯಲು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಟಿ.ವಿ ಇಟ್ಟು ಕ್ಯಾಸೆಟ್‍ಗಳ ಹಾಕಿ ಸಿನೇಮಾ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕರೆಂಟು ಕೈಕೊಟ್ಟರಂತೂ ಸೇರಿದ ಹೆಂಗಳೆಯರ ಬಾಯಿಂದ ವಿದ್ಯೂತ್ ಇಲಾಖೆಗೆ, ಜೊತೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಲೈನಮ್ಯಾನ್‍ಗೆ ಹಿಡಿಹಿಡಿ ಶಾಪ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ತರುವ ಸಿನೇಮಾಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಿನೇಮಾಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದು ಅಳುಮುಂಜಿ ಪಾತ್ರದ ಶ್ರುತಿ, ವಿನಯಾಪ್ರಸಾದ್, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಮುಂತಾದವರ ಸಿನೇಮಾಗಳು ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾಗಿ ತಲ್ಲೀನರು. ಅಲ್ಲಿಯ ಖಳನಾಯಕ ನಾಯಕಿ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಕೂತಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಪ ಹಾಕುವ ಹೆಂಗಸರು, ಅಜ್ಜಿಯಂದಿರು ಇದ್ದು, ನಾಯಕ ನಾಯಕಿ ಯುಗಳ ಗೀತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಪಾತ್ರದ ಪಾತ್ರವೇ ತಾವಾಗುವ ಪ್ರಾಯದ ತರುಣಿಯರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಾವು ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಪ್ರಾಯದ ಕಿಶೋರಿಯರು. ಆಗಲೇ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕನಸು ಉಕ್ಕುವ ಕಾಲ. ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಿ ಬಂದ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ನಾವು ಕನಸು ಕಾಣಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿಯ ದುಃಖದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸಾವು ನೋವುಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಕ್ಷೋಭೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಸ್ವಭಾವತಃ ಭಾವಜೀವಿಯಾದ ನನಗಂತೂ ನಟಿಮಣಿಗಳ ಕಣ್ಣೀರು ಕೋಡಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಗಂಗೆಯನ್ನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳಿಗೆ ಅದು ಮತ್ತೆ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೈಸ್ಕೂಲು ಓದುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪಟ್ಟಣದ ಗೆಳತಿಯರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಟಿ.ವಿ. ವಿರಾಜಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಪದವಿ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಟಿ.ವಿ ಬಂದಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ಕೊಡೆ ಹೊತ್ತು. ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದ ಸಿನೇಮಾಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಆಗಾಗ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟು ತಂದು ಸಿನೇಮಾ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮಾಷೆ, ಮನೋರಂಜನೆ ಹುಚ್ಚಾಟಗಳು, ಕಚ್ಚಾಟಗಳು, ಇವೇ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಬದುಕಿನ ಸಂಪತ್ತುಗಳು. ಯಾವ ಜಂಜಾಟಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಬಂದುದ್ದನ್ನು ಬಂದಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಗುಣ, ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೂ ನೋವಿಗೂ ಕ್ಷಣಕಾಲದ ವ್ಯಥೆ ಮತ್ತೆ ಯಥಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬಾಲ್ಯದ ಕಸುವು. ಅದೇ ಇಂದು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಂಗತಿಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆಡಿಸಿ ಮೃದುತಲ್ಪವೂ ನಿದ್ದೆ ತರದು ಅಲ್ಲವೇ? ಅದಕ್ಕೇ ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ….

——————–

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

2 Comments For "ಟೀವಿಯಿರದಿದ್ದರೂ ಹೆಂಗಸರ ಮಾತಿನ ಚಾವಡಿಯಿತ್ತಲ್ಲ!
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ
"

  1. BHAGYAMMA GV Lecturer
    30th October 2017

    Really so sentimental. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಲೇಖನ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲರ ಬಾಲ್ಯದ ಸುಂದರ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ,ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ ತರುವಂತೆ ಮಾಡಿತು

    Reply
  2. sanjay
    31st October 2017

    thumba chennagide lekhana 🙂

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 4 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...