Share

ಇಂತಿ ನದಿ ಮತ್ತು ಸಲಸಲದ ಪಾಡು
ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಗೌಡ ತೂಲಹಳ್ಳಿ | ಆನಂದ ಋಗ್ವೇದಿ

 

 

 

ಈ ಲೋಕದ ಭಾಗವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಅಂತಃಕರಣವುಳ್ಳ ಕವಿ ಕಾಣುವ ಅನುಭವ ಕಂಡಷ್ಟರ ಪರಿಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

 

 

 

 

 

 

 

 

ಸಲಸಲದ ಪಾಡು – ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪಲ್ಲವಿಸುವಿಕೆ, ಬರದ ಬಸವಳಿಕೆ, ಹಿರಿಯ ತಲೆಮಾರಿನ ಹಳಹಳಿಕೆ, ಹೊಸ ಹರೆಯದ ಹುರುಪು ಹೊಳೆದ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕೆರಳಿಕೆಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ರೂಪ.

 

 

 

 

ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಆವರಣವನ್ನು ಮೀರಿಯೂ…

 – ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಗೌಡ ತೂಲಹಳ್ಳಿ

ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರ ‘ಇಂತಿ ನದಿ’ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಿದೆ. ಪಾಟೀಲರದು ಲೋಕವನ್ನು ಒಳಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತ ಹಾಗೂ ಘರ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಹಾದಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನವೀಯ ಅಂತಃಕರಣದಿಂದ ಸುತ್ತಣ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಮತ್ತು ಪಡಿಮಿಡಿವ ಪ್ರಗತಿಪರ ಮನಸ್ಸು. ಇದು ಈ ಸಂಕಲನದ ಬಹುತೇಕ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಿ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು.

‘ಇಂತಿ ನದಿ’ ಎಂಬ ಕವಿತೆ ನದಿಗಳ ನುಂಗಿ ನೊಣೆದು ಅವುಗಳ ಅಸಹಾಯಕವಾಗಿಸಿದ ಸಮುದ್ರದ ಜೊತೆಗೆ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಂತ ನದಿಯೊಂದರ ಪ್ರಸಂಗದ್ದು. ಚಲನಶೀಲವಾದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನುಂಗಿ ತನ್ನಿಂದ ಹಸಿರು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗದ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವಗತದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಜೀವಪರ ಜಗಳವನ್ನು ನಾಟಕೀಯಗೊಳಿಸುವ ಈ ಕವಿತೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೀಡಾದ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ನೋವನ್ನೂ ಒಳಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ.

ಮನುಷ್ಯನ ಕ್ರೌರ್ಯ ಸೋಗಲಾಡಿತನದ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಬೇಟೆಯ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತದೆ. ಮಾನವೀಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮರಹಿತವಾದ ಈ ಇದು ದುರ್ಬಲ, ಕೋಮಲವಾದದ್ದರ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣವೆಸಗಲು ನಿರಂತರ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟುರುತ್ತದೆ. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ದಾರುಣ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರೂಪಕದ ಮೂಲಕ ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರು ‘ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೋ’ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಎದೆ ತಾಗುವಂತೆ ಸರಳಾತಿಸರಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವಶ್ರೇಷ್ಢ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಜರುಗುವ ಈ ಕ್ರೌರ್ಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕುಲ, ಜಾತಿ, ಅಧಿಕಾರ ,ಧರ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಅಹಮ್ಮಿಕೆಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯ ನಡೆಯುವ ಬೇಟೆಗಳನ್ನು ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ದುರಾಸೆಯ ಫಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಬಹುದಾದ ನಶ್ವರತೆಯನ್ನು ಹೊಳೆಯಿಸುತ್ತದೆ.

‘ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟ ಮಾತು’ ಎನ್ನುವ ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ ಕೂಡ ಸಮಕಾಲೀನತೆಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಮನೋಧರ್ಮದವರ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ,ದುಗುಡಗೊಂಡು, ಸಿಡಿಮಿಡಿಯ ಮನೋಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಮಾನವ ಸಮಾಜದ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾತಿನ ತೆವಲಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು
“ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕದೇ ‘ಹಚ್ಚೇವು..’/ ಎಂದು ದೀಪ ಹಿಡಿದು ಕುಣಿದದ್ದು/ಇದ್ಯಾವ ಒಂದೇ?
ಇದ್ಯಾವ ದಂಧೆ?”
ಎಂದು ತರಾಟೆಗೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಜಾಸತ್ತೆಯ ಬಹು ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾದ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಿರ್ಲಜ್ಜೆತನದ ಪರಮಾವಧಿಯಿಂದ ಜೈಲುಪಾಲಾಗುತ್ತ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥಗೆ ಕಂಟಕಪ್ರಾಯರಾಗಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹನೆಯನ್ನು ‘ಕವಿ, ಕನಸು ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರ’ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.ಈ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು “ಕವಿಗಳು ಬರುವರು ದಾರಿ ಬಿಡಿ/ಕವಿಗಳ ಕೈಯಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ಕೊಡಿ” ಎಂಬಂತಹ ಸಾಲನ್ನು ಕವಿತೆಯ ನಾಯಕ (ಆತನೂ ಕವಿಯೇ) ತಿರುಚಿಕೊಂಡು ಓದಿದ ಭಾಸವಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕನಸು ಕಾಣಲು ಸದಾ ಬಯಸುವ ಕವಿಗಳು ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಬೆಳಕನ್ನೇ ಮರೆಮಾಚಿಬಿಟ್ಟಾರೆಂಬ ಆತಂಕ ಕವಿದ ಆತ ಕವಿತೆಯ ಸಹವಾಸವನ್ನೇ ತೊರೆದು ದಿಕ್ಕುಗಾಣದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಜನಗಳ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ, ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ರೂಪು ತಳೆವ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಪಾಳೇಗಾರಿಕೆ ಮನೋಧರ್ಮದ ಜನನಾಯಕರಿಂದ ಕುಸಿದುಹೋಗುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗೆಗಿನ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ ಈ ಕವಿತೆಯದ್ದು.

ಚಂಪಾ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಗಮನ ಸೆಳೆವ ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರ ಎರಡು ಕವಿತೆ ‘ಚಂಪಾ ಚಿತ್ರ’ ಮತ್ತು ‘ಚಂಪಾಗಿರಿಯಲ್ಲಿ’. ಇವು ಅವರ ಬದ್ಧತೆ, ಬಂಡಾಯ ಮನೋಧರ್ಮ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದರ ಜೊತೆಗೇ ಅವರ ಮಾನವೀಯ ಹಾಗೂ ಸ್ನೇಹ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತೋರುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅವರ ಜವಾರಿತನವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಇನ್ನು ಜೀವನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲೆದುರಾಗುವ ಬದುಕಿನ ದಾರುಣ ಚಿತ್ರಗಳೂ ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಯ ಜಾಗ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ‘ಹುರಿಗಡಲೆ ಮಾರುವ ಹುಡುಗ’ ಮತ್ತು ‘ಉದರ ರಾಗ’ ಎಂಬುವು ಅಂತಹ ಕವಿತೆಗಳು. ಹುರಿಗಡಲೆ ಮಾರಿ ಜೀವನಾಧಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲೆತ್ನಿಸುವ ಹುಡುಗನ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಬಡತನದ ಭೀಕರತೆ ನಮ್ಮ ನಿದ್ದೆಯನ್ನೂ ಕೆಡಿಸುವಂತಿದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಹಾರ್ಮೋನಿಯಮ್ ನುಡಿಸಿ, ಹಾಡುತ್ತ ಅನ್ನ ಕಾಣಲೆತ್ನಿಸುವ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳ ಚಿತ್ರ ಕೂಡ.

ಹೀಗೆಯೇ ಓದುತ್ತೋದುತ್ತಾ ಸಂಕಲನದ ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಈಡು ಮಾಡಬಲ್ಲ ‘ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ’ ಎಂಬ ಕವಿತೆ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಬೆವರಿನ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಯಮದಲ್ಲಿ ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯ ಜನನ ಗುರುತಿಸಲೆತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಓದಿಗೊದಗಿದ ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದಿಷ್ಟು: ಈ ಲೋಕದ ಭಾಗವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಅಂತಃಕರಣವುಳ್ಳ ಕವಿ ಕಾಣುವ ಅನುಭವ ಕಂಡಷ್ಟರ ಪರಿಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ಅದರ ಮಿಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಭಾಷಿಕ ಆಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸದೆನ್ನುವಂತೆ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಕಾವ್ಯ ಪರಂಪರೆಯ ಏಕತಾನತೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಬಲ್ಲ ಕವಿತೆ ಮಾತ್ರ ಜೀವಂತವಾಗುಳಿಯುತ್ತದೆ. ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಆವರಣವನ್ನು ಮೀರಿಯೂ ಅನುಭವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕವಿ ಮನಸ್ಸು ತೆರೆದುಕೊಂಡಾಗ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿರಂತರ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರಿಂದ ಅಂತಹ ಕವಿತೆಗಳನ್ನೂ ಓದಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ.

 

———————————————

 

ಸಾಲು ಸಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಂಚಿದ ಮಿಂಚಿದ ಭಾವಗೊಂಚಲು

– ಡಾ. ಆನಂದ್ ಋಗ್ವೇದಿ

ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರು ನಮ್ಮ ವರ್ತಮಾನದ ಇತ್ಯಾತ್ಮಕ ಕವಿಗಳು. ಸಕಾರಾತ್ಮಕದ ಆಶಾವಾದ, ನೇತ್ಯಾತ್ಮಕತೆಯ ನಿಷ್ಠುರತೆ ಎರಡನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಇತಿ ಅವರದು. ಅತಿಯಾದ ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದ ಅವರ ಕಾವ್ಯ ಭಾಷೆಗೆ ಅನಗತ್ಯ ಪ್ರತಿಮೆ ಹಾಗೂ ರೂಪಕಗಳ ಭಾರವೂ ಇಲ್ಲ.

ಪ್ರಕೃತಿಯಂತೆ ಕವಿಯ ಚಿತ್ತ. ಅತೀವೃಷ್ಟಿ ಅನಾವೃಷ್ಟಿ ಬರ ಕಾರ್ಪಣ್ಯ ಜೊತೆಗೇ ಭಾವ ಸಂಪನ್ನತೆ ಹನಿ ಪ್ರೀತಿ ಪರಿಭಾವಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯಲ್ಲೂ ಮಮಕಾರದ ಮಾನವೀಯತೆ! ಕವಿ ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರು ಸಹಜ ಲಯದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವ ಕವಿತೆಗೆ ಇಂತಹ ನಿರ್ಮಮ ಪ್ರಕೃತಿಯದೇ ಸೊಬಗು.

ಅವರ ಕವನ ಸಂಕಲನ ‘ಸಲಸಲದ ಪಾಡು’ ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಪ್ತ ಮತ್ತು ಗಮನಾರ್ಹ. ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪದಗಳ ಸುರಗಿ ಪೋಣಿಸಿದಂತಹ ಅವರ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲ್ಮಿಂಚು. ಕವಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವ ಕಾಡಿಸುವ ಬದುಕು ಭಾವಕ್ಕಿಲ್ಲಿ ಪದಗಳ ಹೊದಿಕೆ. ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕಂಗೆಡಿಸುವ ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿ ಬರೆಯುವ ಕವಿ ಪಾಟೀಲರು ಓದುಗರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ!

ಅವರದೊಂದು ಕಾಡುವ ಸಾಲು ಚಿತ್ರ ಹೀಗಿದೆ –

“ಈ ಬಾರಿ ಕಣದ ತುಂಬಾ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಮೌನ;
ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟ ಹೆಣ”
(ಬರ: ಮೂರು ಸುದ್ದಿಗಳು)

ಬಾಯಾರಿ ಊರ ಹೊಗುವ ಜಿಂಕೆಯ ಗುಳಿಕಣ್ಣಿಗೆ ಬರ ಬಿದ್ದ ನಾಡ ಮೇವು ಕಾಣುವ ವೈದೃಶ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ ಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕವಿಗೆ ವಿಷಣ್ಣತೆಯೂ ವಾಸ್ತವದ ಭಾಗ.

ಈ ಬರ ಕೇವಲ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಮನುಷ್ಯ ಸಂವೇದನೆಗಳಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು! ಹಳೆಯ ತಲೆಮಾರು ಮತ್ತು ಹೊಸ ತಲೆಮಾರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಯಾಗಿಯೂ ಒಟ್ಟಂದದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆಯೂ ನೀಡುವ ಆಯಾಮ ಈ ಕವಿಗಿದೆ.

‘ಅಜ್ಜ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂವೇದನೆಗಳು ಚೈತನ್ಯ ಪೂರ್ಣವೂ ಮತ್ತು ಸಾಮಯಿಕವೂ ಆಗಿ ಕಂಡರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅತೀವ ಜೀವ ಪ್ರೇಮದ ಅಜ್ಜ ಕಾಯಕ ತತ್ವದವ, ಸ್ನೇಹದ ಮಹತ್ತಿನವ. ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಂಡ ಅಜ್ಜಿ, ಗೆಳೆಯ ಮತ್ತು ಆ ಅಜ್ಜನ ಮಗನ ಮೂಲಕ ಯುವ ತಲೆಮಾರು ಅರಿಯುವ ವ್ಯಾಪಕತೆ ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಸಾಂದ್ರವಾಗಿಸಿದೆ. ಅಂತಹುದೇ ಸಾಂದ್ರತೆ ಈ ಸಂಕಲನದ ಅಜ್ಜಿ ಕವಿತೆಗೂ ಇದೆ.

ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯ ಚಿದ್ರೂಪದ ಜೊತೆಗೆ ಕವಿಯ ಅವಳ ರೂಪವೂ ಇದೆ ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ! ಕಾಣದಾದ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ, ಹರಿವ ತೊರೆಗೆ, ಹಾರು ಹಕ್ಕಿಗೆ, ಹೂ ಗಿಡ ದುಂಬಿ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೇಳುವ ಕವಿಯ ತೀವ್ರತೆ ಅರೆ ಕ್ಷಣ ಅಕ್ಕನ ನೆನಪಿಸಿದರೆ, ಈ ತಲ್ಲಣ ಕೊನೆಗೆ – “ಅವಳೆಂದರೆ ಅವಳೇ ಥೇಟು;
ಜೊತೆ ಚಂದಿರ” ಎಂಬ ಹುಣವಿ ನಗೆಯಾಗುತ್ತದೆ!

ಕವಿತೆಗಳ ಸಾಲು ಲಾಲಿತ್ಯ ವಸ್ತುವಿನ ಸಾತತ್ಯವನ್ನು ಸಂಕಲನದ ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಸಾಲುಗಳ ಮಿಂಚ ಮುಖೇನ ಹಿಡಿಯ ಹೊರಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅದು ಬೆಳದಿಂಗಳಿಗೆ ಬೊಗಸೆಯೊಡ್ಡಿದಂತೆ! ಬದಲಿಗೆ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ; ಕಣ್ಣ ಹಿಗ್ಗಿಸಿದಷ್ಟೂ ಮುಗಿಲು, ಕಂಡಷ್ಟೂ ನವಿರು ದಿಗಿಲು. ಕವಿ ವಿಜಯಕಾಂತ ಪಾಟೀಲರ ಈ ಸಲಸಲದ ಪಾಡು – ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪಲ್ಲವಿಸುವಿಕೆ, ಬರದ ಬಸವಳಿಕೆ, ಹಿರಿಯ ತಲೆಮಾರಿನ ಹಳಹಳಿಕೆ, ಹೊಸ ಹರೆಯದ ಹುರುಪು ಹೊಳೆದ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕೆರಳಿಕೆಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ರೂಪ. ಸಾಲು ಸಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಂಚಿದ ಮಿಂಚಿದ ಭಾವಗೊಂಚಲು.

Share

One Comment For "ಇಂತಿ ನದಿ ಮತ್ತು ಸಲಸಲದ ಪಾಡು
ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಗೌಡ ತೂಲಹಳ್ಳಿ | ಆನಂದ ಋಗ್ವೇದಿ
"

  1. ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್
    6th November 2017

    ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...