Share

ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ಭಾರತಿ ಬಿ ವಿ

ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆ, ಬದುಕು ಎರಡೂ ಪ್ರಖರವೇ. ಅಲ್ಲಿ ಹುಸಿತನ ನುಸುಳಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಆ ತೀವ್ರತೆಯೇ ಅವರ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಸಶಕ್ತ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಅದು ನುಡಿಸಿತು. ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಾವ್ಯದ ಗಾಢತೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವ ಅನುವಾದಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನೊಂದು ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಯಾನವೆಂಬಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವವರು ಕವಯತ್ರಿ ಭಾರತಿ ಬಿ ವಿ ಅವರು. ಅನುವಾದಿಸಿರುವ ಮತ್ತು ಅನುವಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕ್ರಮಗೊಳಿಸಿ, ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ ಕಂಡ ಸಂಗತಿಗಳ ಟಿಪ್ಪಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅವರೀಗ.

ಇನ್ನು ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಭಾನುವಾರ

 

 

 

 

 

ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು 

*

*

*

 

ರೈಲು, ವಿಮಾನದ ಪಯಣ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ದೇಹ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಜೂಗಾಡುತ್ತ ಪಯಣ ನಿಂತೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಅನ್ನಿಸುವ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದಲ್ಲ, ಅದೇ ಅನುಭವ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳೆಂದರೆ! ಅದೆಂಥ passionate ಪಯಣವೆಂದರೆ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಆ ಜೂಗಾಡುವ ಅನುಭವದ ಗೀಳು ಹತ್ತಿ, ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸದಾ ಪಯಣ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದು ದಿನ ಶುರುವಾದ ಈ ರೀತಿಯ ಪಯಣ ಬರಬರುತ್ತಾ ನನಗೊಂದು ಗೀಳಾಗಿ ಹೋಗಿರುವುದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಇವರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಆಗೀಗ ಅನುವಾದಿಸಿ ಫೇಸ್‍ಬುಕ್‍ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ‘ಇದು ನಮ್ಮದೇ ಮಾತು! ನಾನು ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ!’ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ.

ಮದುವೆ ಎನ್ನುವ ಬಂಧವೊಂದು ಶುರುವಾಗಲು ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ ಮಾನದಂಡವಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ arranged marriageನಲ್ಲಿ ಇದೊಂದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಮಾನದಂಡವೇ! ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಪ್ರೀತಿರಾಹಿತ್ಯದ ಮದುವೆ… ಆ ನಂತರದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಕಾಟ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬಹಳಷ್ಟು ಕವಿತೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಈ substitute ಕವಿತೆ. ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ … ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ವತಃ ತನಗೇ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಇರುವಾಗ, ಅದನ್ನೇ ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು ಅನುವಾದಿಸುವಾಗ.

“ನಂತರ ಪ್ರೀತಿಯೆನ್ನುವುದು ತಿರುಗಣೆ ಬಾಗಿಲಾಯಿತು,
ಒಬ್ಬರು ಹೊರಬಿದ್ದಾಗ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಒಳ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು” ಈ ಸಾಲು ಅನುವಾದಿಸಿದ ಕ್ಷಣದ ದಟ್ಟ ವಿಷಾದ ಆವರಿಸಿಯೇ ಇದೆ ಇನ್ನೂ. ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲಾರೆ…

*

*

ಪರ್ಯಾಯ
(Substitute)
ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ

 

ನೆನಪು ಎನ್ನುವ
ಏರಿಳಿತ ಚಿತ್ತದ ಸಮುದ್ರವೇ
ನನ್ನ ಕಿನಾರೆಗೆ
ಈ ರೀತಿ ಅಪ್ಪಳಿಸದಿರು

ಅಚಲವಾಗಿ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ
ಯಾವ ಯೋಚನೆ ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯೂ ಇಲ್ಲದೇ
ಒಂದೆರಡು ಕರುಣಾಮಯಿ ತಾಸುಗಳವರೆಗೆ,
ಪ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯೇ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನನ್ನ ಗೋರಿಯಾಗು

ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ನಾನು ಮಾತ್ರವೆಂದು
ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟವೆನಿಸುತ್ತಿದೆ,
ಏನೆಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ,
ಎಂದೂ ನನ್ನದಾಗದಿದ್ದನ್ನು ಕೂಡಾ…

ಬದುಕು ಈಗ ತುಂಬ ಸರಳ –
ಪ್ರೀತಿ, ಬೆದರಿಕೆ ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ನಾನು
ಜೋಕರ್‍ನಂತೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದುಕೊಂಡಾಗ,
ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ನಾನು ಹೆರಳನ್ನೆಲ್ಲ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ
ಗಂಡನೊಡನೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ನಿಂತಾಗ

ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ನಾನು ಕ್ಲಬ್‍ಗೆ ಸೇರಿದಾಗ,
ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡಿದಾಗ,
ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಛಾತಿಯವಳು

ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ನನ್ನ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ

ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ನಾನು ಆ ಕೊನೆಯ
ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡದೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟರೆ…

ಸಂತೆಮಾಳದಲ್ಲಿ ಬಡಪಾಯಿ ಕಾಗೆಗಳ
ಕರ್ಕಶ ಕಿರುಚಾಟ ಆಗಸದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತದೆ,
ಪ್ರೇಮಿಸಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳು
ಒಂದನ್ನೊಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಬೆನ್ನು ಹಾಕುತ್ತವೆ
ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಗುಲಿ
ಖಣಿಲೆನ್ನುತ್ತವೆ

ಹೌದು, ಅವನ ಪಕ್ಕ ಮಲಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ,
ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ ಎಂದು.
ದೈಹಿಕ ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತದು, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನೆಂದ…
ಮುಗಿಸಿಬಿಡು ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಚೀರಿದೆ, ಮುಗಿಸಿಬಿಡು
ನಾವಿನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ ಬಿಡೋಣ

ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ನಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಆಟಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು,
ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸುವವನ ಹೊಸ ದಿರಿಸಿನಂತೆ, ಹೊಸತಾದರೂ
ಹೆಮ್ಮೆಯೂ ಇರದು, ಸಂತೋಷವೂ ಇರದು
ನಾವು ಚುಂಬಿಸಿದೆವು, ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಂಡೆವು, ಯಾವುದೋ ರೊಚ್ಚಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ,
ಆ ಒಂದೆರಡು ಘಂಟೆಗಳ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಕಾಲ
ಬಿಸಿಯೇರಿದೆವು, ಉದ್ರಿಕ್ತರಾದೆವು, ಎಲ್ಲವೂ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು,

ನಂತರ ಪ್ರೀತಿಯೆನ್ನುವುದು ತಿರುಗಣೆ ಬಾಗಿಲಾಯಿತು,
ಒಬ್ಬರು ಹೊರಬಿದ್ದಾಗ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಒಳ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು

ಆ ನಂತರ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು, ಏಕೆಂದರೆ
ನನ್ನ ತೋಳಿನಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಯಕ್ಕೊಂದು ಪರ್ಯಾಯವಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಈ ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳಿಂದೇನಾಗುವುದಿದೆ,
ಅದೊಂದು ಅನಾಮಿಕ, ಮುಖರಹಿತರ ಗುಂಪಷ್ಟೇ

ನನಗೀಗ ನೆನಪಿರುವುದು ಆ ಮೊದಲ ಸುಂದರ ಮುಖ ಮಾತ್ರ, ನಾನೀಗ ಮರೆಯಬೇಕಿರುವುದೂ ಆ ಸುಂದರ ಮುಖ ಮಾತ್ರ, ನಾನು ಆ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳ ನೆನಪನ್ನಷ್ಟು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ

ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ನನ್ನ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...