Share

ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವದೊಡಲು
ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್

 

 

ಬದುಕಿನ ಬೆರಗುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಜತನದಿಂದ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಛಾಯಾ.

 

 

 

 

ನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಲೇಖಕಿಯಯರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಛಾಯಾ ಭಗವತಿಯವರ ಪ್ರಬಂಧ ಸಂಕಲನ ‘ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ’. ಮೃದುವಾದ ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಪಡಿಮೂಡಿದ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಇವರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಲಾಲಿತ್ಯಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕುಶಲತೆ ಇವರ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಆದುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ಬರಹಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಕಂಗೆಡಿಸಿದ ಚಿಕೂನ್ ಗುನ್ಯಾ ಜ್ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿಯೂ ನೆನೆಯಲು, ಕನಸಲ್ಲೂ ಕಾಣದಿರಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ದಿಟ! ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿ, ಆ ಜ್ವರದಿಂದ ತಾನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಕಷ್ಟಕರ ದಿನಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ ಹಾಸ್ಯದ ಲೇಪನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಉಣಬಡಿಸಿ, ಓದುಗರನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿಸುವುದಂತೂ ನಿಜ. ಕವಿ ಮನಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಇದೇ ತಾನೇ? ‘ಚಿಗುಎಂಕೀರೋಸುಂ’ ಎಂಬ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಈ ಪ್ರಬಂಧ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವೇ ಇವರ ಬರಹದ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಪ್ರೀತಿ, ನೋವು, ಹತಾಶೆ, ಆಹ್ಲಾದ, ನಲಿವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ಇವರ ಚಿಂತನೆ ಪ್ರತಿ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಆಪ್ತವಾದ ‘ಬೇರಿಗಿಳಿದ ನೀರು’ ಪ್ರಬಂಧ ಅನನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವಾಗ ಅದರ ಸುತ್ತ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತಾ ಬರೆಯುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ವಿಶೇಷ ಗುಣ. ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಅಂದಗಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ನೀವಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಮುಗ್ಧೆಯಲ್ಲ ಬಿಡರಿ ನಾನು’ ಅಂತ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕೆಣಕಿಕೊಂಡು ಬರಹವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವ ಪರಿ, ಓದುವ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಫುಲ್ಲಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಶೈಲಿಯ ಹಳ್ಳಿ ಭಾಷೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ತಾವು ಬೆಳೆದುಬಂದ ವಾತಾವರಣ, ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಾಚಿ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿ ತನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೂರಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನೂರಿನ ಒಡನಾಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ ಉದ್ಯೋಗ, ಸಂಸಾರದ ಜಂಜಾಟಗಳಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳಿದ್ದು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.

‘ನಾನು ಮನೆಯೊಳಗೊ ಮನೆಯೇ ನನ್ನಳೊಗೋ’ ಪ್ರಬಂಧ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಓದುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುವ ಪರಿಪಾಟಲನ್ನು ನವಿರು ಹಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ ಶೈಲಿ ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವನ್ನಾಗಲೀ ಆ ಸಂದರ್ಭದ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ!

“ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ರರನ್ನಾಗಿಸುವುದು, ನಡೆಯುವ ದಾರಿ ನಂಬುಗೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳುವುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವ ಚಿತ್ರಣಗಳೇ ಹೊರತು ಇದ್ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಲೇಖಕಿಯ ಅಂತರಂಗ ನಮ್ರತಾಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ತುಡಿತತಳೇ ತಾನೇ ಅಕ್ಷರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದು!

ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಗು ಉಕ್ಕಿಸುವ ಶಾಲೆಯೆಂಬ ಮಾಯಾಲೋಕ, ಒಂದು ಹಾಡಿನ ಪ್ರಸಂಗ, ನಾಮಾಯಣ ಇತ್ಯಾದಿ ತುಂಬಾ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಕಾಳಜಿಯ ಗುಣದ ತುಡಿತ ಇರಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಮತ. ಸಮಾಜದ ಕುರಿತ ಕಾಳಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಕುರಿತ ಅಗಾಧ ಕಾಳಜಿಯೇ ಬರಹಗಾರರ ಮೂಲಧಾತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತುಡಿತಗಳು ಕಾಳಜಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಸಮಾಜದ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅನ್ಯಾಯ ಅವಗುಣಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬರಹಗಳು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ವಿಷಯ ಇರುವ ಶಾಲೆಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಕಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ತಮ್ಮ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು, ಮಗುವನ್ನು ಅಂತಹ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿಯೇ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಹುಡುಕುವ ಕ್ಷಣ ಅಪಾರ ದುಡ್ಡು ಹೇಳುವವರನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಾನು ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ ಇವರ ಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಅತೀವ ಗೌರವ. ಇದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಿತವಾದ ವಿಚಾರ. ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಸಂಗಜ್ಜರ ಕುರಿತ ಸರ್ವ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರಹದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. “ಸಂಗಜ್ಜರನ್ನು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಅನಿಸುವ ಹಾಗೆ ಒಂದೊಂದು ಪುಟಾಣಿ ವಿಚಾರವೂ ಅವರನ್ನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಪತ್ರ, ಫೋಟೋ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಲೇಖನ ಅವರ ಮಗುವಂಥ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಚ್ಚರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.” ಹೀಗೆ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕಿ ಸಂಗಜ್ಜರನ್ನು ತೀರಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಅಜ್ಜಂದಿರ ಕುರಿತು ಬರೆದ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಬಂಧ “ಅಜ್ಜಂದಿರ ಅನನ್ಯ ಲೋಕ” ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಅನನ್ಯ ಲೋಕದತ್ತ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಎಳೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥನ ಅವರ ಬಂಧುವರ್ಗದ ಅಜ್ಜಂದಿರ ಲೋಕದ ಅನಾವರಣವಾಗಿದೆ. ಆ ಮುಗ್ಧ ಹಿರಿಯರಿಂದ ತಾವು ಕಲಿತ ಸನ್ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ‘ನನಗೆ ಅರಳು ಮರಳು ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಮರಳಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಇವರ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ವಯೋವೃದ್ಧರೆಲ್ಲಾ ಮರಳಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಮಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬದುಕಿನ ಬೆರಗುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ತದನಂತರ ಜತನದಿಂದ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ತಾದಾತ್ಮ್ಯವೇ ಇವರ ಲೇಖನಿಯ ಮತ್ತು ಲೇಖನಗಳ ಶಕ್ತಿ. ಸಾಮಾಜಿಕತೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕತೆಗಳನ್ನು ಸಮೀಕರಿಸಿ ಬರೆಯುವ ಗುಣದಲ್ಲಿ ಇವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೂ ಅನನ್ಯ. ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಓದುವ ಮೊದಲೇ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ತುಂಬಾ ಮುಕ್ತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕಿ ಛಾಯಾ ಅವರ ಹಾದಿ ಇನ್ನೂ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನಂತರಂಗದ ಹಾರೈಕೆ.

Share

One Comment For "ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವದೊಡಲು
ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್
"

  1. ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್
    6th November 2017

    ವಂದನೆಗಳು

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 3 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...