Share

ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವದೊಡಲು
ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್

 

 

ಬದುಕಿನ ಬೆರಗುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಜತನದಿಂದ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಛಾಯಾ.

 

 

 

 

ನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಲೇಖಕಿಯಯರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಛಾಯಾ ಭಗವತಿಯವರ ಪ್ರಬಂಧ ಸಂಕಲನ ‘ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ’. ಮೃದುವಾದ ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಪಡಿಮೂಡಿದ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಇವರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಲಾಲಿತ್ಯಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕುಶಲತೆ ಇವರ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಆದುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ಬರಹಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಕಂಗೆಡಿಸಿದ ಚಿಕೂನ್ ಗುನ್ಯಾ ಜ್ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿಯೂ ನೆನೆಯಲು, ಕನಸಲ್ಲೂ ಕಾಣದಿರಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ದಿಟ! ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿ, ಆ ಜ್ವರದಿಂದ ತಾನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಕಷ್ಟಕರ ದಿನಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ ಹಾಸ್ಯದ ಲೇಪನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಉಣಬಡಿಸಿ, ಓದುಗರನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿಸುವುದಂತೂ ನಿಜ. ಕವಿ ಮನಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಇದೇ ತಾನೇ? ‘ಚಿಗುಎಂಕೀರೋಸುಂ’ ಎಂಬ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಈ ಪ್ರಬಂಧ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವೇ ಇವರ ಬರಹದ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಪ್ರೀತಿ, ನೋವು, ಹತಾಶೆ, ಆಹ್ಲಾದ, ನಲಿವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ಇವರ ಚಿಂತನೆ ಪ್ರತಿ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಆಪ್ತವಾದ ‘ಬೇರಿಗಿಳಿದ ನೀರು’ ಪ್ರಬಂಧ ಅನನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವಾಗ ಅದರ ಸುತ್ತ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತಾ ಬರೆಯುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ವಿಶೇಷ ಗುಣ. ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಅಂದಗಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ನೀವಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಮುಗ್ಧೆಯಲ್ಲ ಬಿಡರಿ ನಾನು’ ಅಂತ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕೆಣಕಿಕೊಂಡು ಬರಹವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವ ಪರಿ, ಓದುವ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಫುಲ್ಲಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಶೈಲಿಯ ಹಳ್ಳಿ ಭಾಷೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ತಾವು ಬೆಳೆದುಬಂದ ವಾತಾವರಣ, ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಾಚಿ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿ ತನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೂರಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನೂರಿನ ಒಡನಾಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ ಉದ್ಯೋಗ, ಸಂಸಾರದ ಜಂಜಾಟಗಳಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳಿದ್ದು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.

‘ನಾನು ಮನೆಯೊಳಗೊ ಮನೆಯೇ ನನ್ನಳೊಗೋ’ ಪ್ರಬಂಧ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಓದುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುವ ಪರಿಪಾಟಲನ್ನು ನವಿರು ಹಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ ಶೈಲಿ ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವನ್ನಾಗಲೀ ಆ ಸಂದರ್ಭದ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ!

“ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ರರನ್ನಾಗಿಸುವುದು, ನಡೆಯುವ ದಾರಿ ನಂಬುಗೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳುವುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವ ಚಿತ್ರಣಗಳೇ ಹೊರತು ಇದ್ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಲೇಖಕಿಯ ಅಂತರಂಗ ನಮ್ರತಾಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ತುಡಿತತಳೇ ತಾನೇ ಅಕ್ಷರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದು!

ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಗು ಉಕ್ಕಿಸುವ ಶಾಲೆಯೆಂಬ ಮಾಯಾಲೋಕ, ಒಂದು ಹಾಡಿನ ಪ್ರಸಂಗ, ನಾಮಾಯಣ ಇತ್ಯಾದಿ ತುಂಬಾ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಕಾಳಜಿಯ ಗುಣದ ತುಡಿತ ಇರಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಮತ. ಸಮಾಜದ ಕುರಿತ ಕಾಳಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಕುರಿತ ಅಗಾಧ ಕಾಳಜಿಯೇ ಬರಹಗಾರರ ಮೂಲಧಾತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತುಡಿತಗಳು ಕಾಳಜಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಸಮಾಜದ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅನ್ಯಾಯ ಅವಗುಣಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬರಹಗಳು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ವಿಷಯ ಇರುವ ಶಾಲೆಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಕಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ತಮ್ಮ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು, ಮಗುವನ್ನು ಅಂತಹ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿಯೇ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಹುಡುಕುವ ಕ್ಷಣ ಅಪಾರ ದುಡ್ಡು ಹೇಳುವವರನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಾನು ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ ಇವರ ಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಅತೀವ ಗೌರವ. ಇದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಿತವಾದ ವಿಚಾರ. ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಸಂಗಜ್ಜರ ಕುರಿತ ಸರ್ವ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರಹದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. “ಸಂಗಜ್ಜರನ್ನು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಅನಿಸುವ ಹಾಗೆ ಒಂದೊಂದು ಪುಟಾಣಿ ವಿಚಾರವೂ ಅವರನ್ನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಪತ್ರ, ಫೋಟೋ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಲೇಖನ ಅವರ ಮಗುವಂಥ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಚ್ಚರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.” ಹೀಗೆ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕಿ ಸಂಗಜ್ಜರನ್ನು ತೀರಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಅಜ್ಜಂದಿರ ಕುರಿತು ಬರೆದ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಬಂಧ “ಅಜ್ಜಂದಿರ ಅನನ್ಯ ಲೋಕ” ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಅನನ್ಯ ಲೋಕದತ್ತ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಎಳೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥನ ಅವರ ಬಂಧುವರ್ಗದ ಅಜ್ಜಂದಿರ ಲೋಕದ ಅನಾವರಣವಾಗಿದೆ. ಆ ಮುಗ್ಧ ಹಿರಿಯರಿಂದ ತಾವು ಕಲಿತ ಸನ್ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ‘ನನಗೆ ಅರಳು ಮರಳು ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಮರಳಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಇವರ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ವಯೋವೃದ್ಧರೆಲ್ಲಾ ಮರಳಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಮಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬದುಕಿನ ಬೆರಗುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ತದನಂತರ ಜತನದಿಂದ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ತಾದಾತ್ಮ್ಯವೇ ಇವರ ಲೇಖನಿಯ ಮತ್ತು ಲೇಖನಗಳ ಶಕ್ತಿ. ಸಾಮಾಜಿಕತೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕತೆಗಳನ್ನು ಸಮೀಕರಿಸಿ ಬರೆಯುವ ಗುಣದಲ್ಲಿ ಇವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೂ ಅನನ್ಯ. ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಓದುವ ಮೊದಲೇ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ತುಂಬಾ ಮುಕ್ತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕಿ ಛಾಯಾ ಅವರ ಹಾದಿ ಇನ್ನೂ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನಂತರಂಗದ ಹಾರೈಕೆ.

Share

One Comment For "ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವದೊಡಲು
ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್
"

  1. ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್
    6th November 2017

    ವಂದನೆಗಳು

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...