Share

ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವದೊಡಲು
ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್

 

 

ಬದುಕಿನ ಬೆರಗುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಜತನದಿಂದ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಛಾಯಾ.

 

 

 

 

ನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಲೇಖಕಿಯಯರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಛಾಯಾ ಭಗವತಿಯವರ ಪ್ರಬಂಧ ಸಂಕಲನ ‘ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ’. ಮೃದುವಾದ ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಪಡಿಮೂಡಿದ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಇವರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಲಾಲಿತ್ಯಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕುಶಲತೆ ಇವರ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಆದುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ಬರಹಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಕಂಗೆಡಿಸಿದ ಚಿಕೂನ್ ಗುನ್ಯಾ ಜ್ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿಯೂ ನೆನೆಯಲು, ಕನಸಲ್ಲೂ ಕಾಣದಿರಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ದಿಟ! ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿ, ಆ ಜ್ವರದಿಂದ ತಾನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಕಷ್ಟಕರ ದಿನಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ ಹಾಸ್ಯದ ಲೇಪನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಉಣಬಡಿಸಿ, ಓದುಗರನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿಸುವುದಂತೂ ನಿಜ. ಕವಿ ಮನಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಇದೇ ತಾನೇ? ‘ಚಿಗುಎಂಕೀರೋಸುಂ’ ಎಂಬ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಈ ಪ್ರಬಂಧ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವೇ ಇವರ ಬರಹದ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಪ್ರೀತಿ, ನೋವು, ಹತಾಶೆ, ಆಹ್ಲಾದ, ನಲಿವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ಇವರ ಚಿಂತನೆ ಪ್ರತಿ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಆಪ್ತವಾದ ‘ಬೇರಿಗಿಳಿದ ನೀರು’ ಪ್ರಬಂಧ ಅನನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವಾಗ ಅದರ ಸುತ್ತ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತಾ ಬರೆಯುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ವಿಶೇಷ ಗುಣ. ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಅಂದಗಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ನೀವಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಮುಗ್ಧೆಯಲ್ಲ ಬಿಡರಿ ನಾನು’ ಅಂತ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕೆಣಕಿಕೊಂಡು ಬರಹವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವ ಪರಿ, ಓದುವ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಫುಲ್ಲಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಶೈಲಿಯ ಹಳ್ಳಿ ಭಾಷೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ತಾವು ಬೆಳೆದುಬಂದ ವಾತಾವರಣ, ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಾಚಿ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿ ತನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೂರಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನೂರಿನ ಒಡನಾಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ ಉದ್ಯೋಗ, ಸಂಸಾರದ ಜಂಜಾಟಗಳಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳಿದ್ದು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.

‘ನಾನು ಮನೆಯೊಳಗೊ ಮನೆಯೇ ನನ್ನಳೊಗೋ’ ಪ್ರಬಂಧ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಓದುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುವ ಪರಿಪಾಟಲನ್ನು ನವಿರು ಹಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ ಶೈಲಿ ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವನ್ನಾಗಲೀ ಆ ಸಂದರ್ಭದ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ!

“ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ರರನ್ನಾಗಿಸುವುದು, ನಡೆಯುವ ದಾರಿ ನಂಬುಗೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳುವುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವ ಚಿತ್ರಣಗಳೇ ಹೊರತು ಇದ್ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಲೇಖಕಿಯ ಅಂತರಂಗ ನಮ್ರತಾಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ತುಡಿತತಳೇ ತಾನೇ ಅಕ್ಷರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದು!

ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಗು ಉಕ್ಕಿಸುವ ಶಾಲೆಯೆಂಬ ಮಾಯಾಲೋಕ, ಒಂದು ಹಾಡಿನ ಪ್ರಸಂಗ, ನಾಮಾಯಣ ಇತ್ಯಾದಿ ತುಂಬಾ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಕಾಳಜಿಯ ಗುಣದ ತುಡಿತ ಇರಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಮತ. ಸಮಾಜದ ಕುರಿತ ಕಾಳಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಕುರಿತ ಅಗಾಧ ಕಾಳಜಿಯೇ ಬರಹಗಾರರ ಮೂಲಧಾತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತುಡಿತಗಳು ಕಾಳಜಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಸಮಾಜದ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅನ್ಯಾಯ ಅವಗುಣಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬರಹಗಳು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ವಿಷಯ ಇರುವ ಶಾಲೆಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಕಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ತಮ್ಮ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು, ಮಗುವನ್ನು ಅಂತಹ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿಯೇ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಹುಡುಕುವ ಕ್ಷಣ ಅಪಾರ ದುಡ್ಡು ಹೇಳುವವರನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಾನು ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ ಇವರ ಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಅತೀವ ಗೌರವ. ಇದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಿತವಾದ ವಿಚಾರ. ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಸಂಗಜ್ಜರ ಕುರಿತ ಸರ್ವ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರಹದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. “ಸಂಗಜ್ಜರನ್ನು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಅನಿಸುವ ಹಾಗೆ ಒಂದೊಂದು ಪುಟಾಣಿ ವಿಚಾರವೂ ಅವರನ್ನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಪತ್ರ, ಫೋಟೋ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಲೇಖನ ಅವರ ಮಗುವಂಥ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಚ್ಚರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.” ಹೀಗೆ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕಿ ಸಂಗಜ್ಜರನ್ನು ತೀರಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಅಜ್ಜಂದಿರ ಕುರಿತು ಬರೆದ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಬಂಧ “ಅಜ್ಜಂದಿರ ಅನನ್ಯ ಲೋಕ” ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಅನನ್ಯ ಲೋಕದತ್ತ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಎಳೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥನ ಅವರ ಬಂಧುವರ್ಗದ ಅಜ್ಜಂದಿರ ಲೋಕದ ಅನಾವರಣವಾಗಿದೆ. ಆ ಮುಗ್ಧ ಹಿರಿಯರಿಂದ ತಾವು ಕಲಿತ ಸನ್ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ‘ನನಗೆ ಅರಳು ಮರಳು ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಮರಳಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಇವರ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ವಯೋವೃದ್ಧರೆಲ್ಲಾ ಮರಳಿ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಮಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬದುಕಿನ ಬೆರಗುಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ತದನಂತರ ಜತನದಿಂದ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ತಾದಾತ್ಮ್ಯವೇ ಇವರ ಲೇಖನಿಯ ಮತ್ತು ಲೇಖನಗಳ ಶಕ್ತಿ. ಸಾಮಾಜಿಕತೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕತೆಗಳನ್ನು ಸಮೀಕರಿಸಿ ಬರೆಯುವ ಗುಣದಲ್ಲಿ ಇವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೂ ಅನನ್ಯ. ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಓದುವ ಮೊದಲೇ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ತುಂಬಾ ಮುಕ್ತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕಿ ಛಾಯಾ ಅವರ ಹಾದಿ ಇನ್ನೂ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನಂತರಂಗದ ಹಾರೈಕೆ.

Share

One Comment For "ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನನಗೇನಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವದೊಡಲು
ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್
"

  1. ಸಂಗೀತ ರವಿರಾಜ್
    6th November 2017

    ವಂದನೆಗಳು

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...