Share

ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…
ಶಿವಶಂಕರ್ ಜಿ

ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ. 

ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ. 

*

*

*

 

 

 

 

ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳಹುಗಳು ಕಾಣಬಹುದು ಎಂದಿದ್ದರು ಜಿಎಸ್‍ಎಸ್ ಅವತ್ತು.

 

 

 

ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ
ಆ ಹುಡುಗ?
ಯಾರಿಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ
ಈ ಬಿದಿರ ಕೊಳಲ?
ಚಿಂತಿಸಬೇಡ,
ಬಹುಶಃ ಅವನಿಗೂ
ಇದ್ದಾರೆ ‘ಕೇಳುವವರು’.

ಹೇಗೆ ಮಾರ್ದನಿಸುತ್ತಿದೆ ನೋಡಿ… ಇರುಳ ಮೌನಗಳಲ್ಲೂ ಜಿ ಎಸ್ ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಕೊಳಲು!

ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಅವರ ‘ಸಾಮಗಾನ’ ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ಮುನ್ನುಡಿಯ ಸಾಲುಗಳು:

“ಯಾವ ಚೇತನವಾಗಲಿ ಯಾವ ನೆವದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಲಿ ಊರ್ಧ್ವದ ಕಡೆಗೆ, ಉದ್ಧಾರದ ಕಡೆಗೆ ಅಭಿಮುಖವಾಯಿತೆಂದರೆ ಅದು ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದಿನಿತಾದರೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದರಿಂದ ಶ್ರೇಯೋಕಾಂಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲರ ಅಭಿನಂದನೆಗೂ ಪಾತ್ರವಾಗಬೇಕಾದದ್ದೆ.”

ಭಾವಗೀತೆಗಳ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ… ಭಾನುವಾರ ಬಂತೆಂದರೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ-ಗೆಳತಿಯರು… ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು. ದಿನವಿಡೀ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಚರ್ಚೆ, ಕವಿತಾ ವಾಚನ, ಭಾವಗೀತೆ ಕೇಳುವುದು ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಗೊಂದು ಭಾನುವಾರ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರ ‘ಕಾಣದ ಕಡಲಿಗೆ’ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಡಲನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಿಚಾರ ಮಾಡತೊಡಗಿದೆವು.

ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಗ್ರಹಿಕೆ. ಕಡಲು ಒಬ್ಬರಿಗೆ ‘ಪ್ರೀತಿ’ಯಾಗಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ‘ಜೀವನ’ವಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಾವಾಗಿ ಕಂಡರೆ, ನನ್ನ ಪುಟಾಣಿ ಮಗಳು ಚೈತ್ರಳಿಗೆ ‘ಕಾಣದ ಕಡಲು’ – ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಮಗುವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕಿದ್ದೆವು. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಬಗ್ಗೆ
ಕೇಳಲು ಸ್ವತಃ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರೇ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೂ ಖಂಡಿತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ…

ಅದೊಂದು ಸಂಜೆ, ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ವಿಸ್ಮಯ ಕಾದಿತ್ತು…

ಹೌದು, ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಟೇಬಲ್ ಖಾಲಿಯಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು! ಅದೂ ಎಚೆಸ್ವಿ ಅವರ ಜೊತೆ! ನಮಗಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ…

ತಕ್ಷಣ ಬಳಿಹೋದ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಗುರುತಿಸಿ ನಕ್ಕರು. ಔಪಚಾರಿಕ ಮಾತುಗಳ ಬಳಿಕ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಾದ ‘ಕಾಣದ ಕಡಲು’ ಕವಿತೆಯ ಚರ್ಚೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ನಕ್ಕು ನುಡಿದರು:

“ಕಾವ್ಯ ಎಂದಿಗೂ ವಿವರಣೆಗೆ ನಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಅದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದರೆ ಕಾವ್ಯದ ಅಪಾರ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳಹುಗಳು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ಅರ್ಥ ಅಥವಾ ಆಶಯ ಅದನ್ನು ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಓದುಗನಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ.”

-ಎಂಥ ಪಾಠ ನಮಗೆ! ಅದೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭವನದಲ್ಲಿ!

ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ನಾನು ಕವಿತೆಗೆ ಅರ್ಥ ಕೇಳುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆನೇನೋ…

“ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೃಜನಶೀಲವಾಗಿ ನಾವು
ಬದುಕಿದ್ದೆಷ್ಟು? ಅಂಥ ಘಳಿಗೆಗಳ ಮೊತ್ತವೆ
ಕವಿ-ಕಲಾವಿದರ ಸಾರ್ಥಕವಾದ ಆಯುಷ್ಯ.
ಈ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನಗೀಗ ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ?” ಎಂದು ಅವಲೋಕನಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್,

“ಯಾವತ್ತೂ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೋದವನಲ್ಲ
ನಾನು, ಬಂಗಾರದ ಜಿಂಕೆಯ ಹಿಂದೆ.
ಅಥವಾ ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ಕಣಿವೆ-
ಯಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಲಿಲ್ಲ ಅವರಿವರ ಮುಂದೆ…
ನಾನು ನನ್ನದೇ ಆದೊಂದಿಷ್ಟು ನೆಲವ-
ನ್ನುತ್ತು ಬಿತ್ತಿ ಫಸಲು ತೆಗೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಕತ್ತಲೆಯ ಓಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ
ಮಲಗಿದ್ದ ತಂತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಾಡಿಸಿದ್ದೇನೆ
ಈ ನೂರು ಮರ ನೂರು ಸ್ವರಗಳ ನಡುವೆ
ನನ್ನದೂ ಒಂದು ಸ್ವರ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಆತ್ಮ ಕಥನ “ಚತುರಂಗ”ದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ:

“ಚತುರಂಗ – ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಾನು ನಿರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಅಸಮಗ್ರ ಆತ್ಮಕತೆ. ಅಸಮಗ್ರ’ ಯಾಕೆಂದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ನಾನು ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಅನೇಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಹಾಗೂ ನನ್ನಂಥವರು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣದಿಂದ; ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸೃಜನಶೀಲ ಲೇಖಕ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತನ್ನ ಬರಹಗಳಲ್ಲೇ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ.”

“ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಬರೆಯಲಪೇಕ್ಷಿಸುವ ನೆನಪುಗಳ ಹಾಗೆಯೇ, ಮರೆಯಲಪೇಕ್ಷಿಸುವ ನೆನಪುಗಳೂ ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಯಾವ ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿರಬೇಕಾದರೆ ಎಷ್ಟನ್ನೋ ನೆನೆಯದಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.”

-ಹೀಗೆ ಮುಕ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್.

ಆದರೆ,

ನಮಗೆಲ್ಲ
ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಕಲ್ಪನೆ ಕೊಟ್ಟ,
‘ಕಾಡಿನ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ’ ‘ದೀಪದ ಹೆಜ್ಜೆ’ಗಳ ಮೂಡಿಸಿ,
‘ಕಾರ್ತೀಕ’ದ ‘ಸಾಮಗಾನ’ದಲ್ಲಿ
‘ದೇವಶಿಲ್ಪ’ದ ‘ಚೆಲುವು – ಒಲವು’ಗಳ
‘ಅನಾವರಣ’ ಮಾಡಿ,
‘ಅಗ್ನಿಪರ್ವ’ದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ’ ಎದ್ದ ‘ಗೋಡೆ’ಯ ಕೆಡವಿ,
‘ತೆರೆದ ದಾರಿ’ಯ ‘ಚಕ್ರಗತಿ’ಯಲ್ಲಿ
‘ವ್ಯಕ್ತಮಧ್ಯ’ವಾದ
‘ತೀರ್ಥವಾಣಿ’ಯಲ್ಲಿ
ನಾವು
ಯಾವುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು?
ಮತ್ತು
ಯಾವುದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು?

——-

ಶಿವಶಂಕರ್ ಜಿ

ಬೆಂಗಳೂರು ಬಾಷ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ನಲ್ಲಿ ಟೆಕ್ನೀಷಿಯನ್. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ರಂಗಭೂಮಿ ಹಾಗೂ ಜಾಗತಿಕ ಸಿನಿಮಾ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು. ಚಾರಣ ಮತ್ತು ಬರಹ ಹವ್ಯಾಸ. ವಿದಾಯ, ಇಬ್ಬಂದಿ, ತಿರುವು – ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿರುವ ಕಥೆಗಳು. ಈಟೀವಿಗಾಗಿ ಪಿ.ಎಚ್. ವಿಶ್ವನಾಥ್ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ‘ಪ್ರೇಮ ಕಥೆಗಳು’ ಧಾರಾವಾಹಿಗೆ ಚಿತ್ರಕಥೆ, ಸಂಭಾಷಣೆ. ‘ಸರ್ವಶಿಕ್ಷಣ ಅಭಿಯಾನ’ಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಚಿತ್ರಕಥೆ, ಸಂಭಾಷಣೆ ಹಾಗೂ ಸಹನಿರ್ದೇಶನ. ಜಾಲ, ಗಲಿಬಿಲಿ ಕಲ್ಲೇಶಿ ಧಾರಾವಾಹಿಗೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗೀತೆ ರಚನೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...