Share

ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…
ಶಿವಶಂಕರ್ ಜಿ

ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ. 

ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ. 

*

*

*

 

 

 

 

ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳಹುಗಳು ಕಾಣಬಹುದು ಎಂದಿದ್ದರು ಜಿಎಸ್‍ಎಸ್ ಅವತ್ತು.

 

 

 

ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ
ಆ ಹುಡುಗ?
ಯಾರಿಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ
ಈ ಬಿದಿರ ಕೊಳಲ?
ಚಿಂತಿಸಬೇಡ,
ಬಹುಶಃ ಅವನಿಗೂ
ಇದ್ದಾರೆ ‘ಕೇಳುವವರು’.

ಹೇಗೆ ಮಾರ್ದನಿಸುತ್ತಿದೆ ನೋಡಿ… ಇರುಳ ಮೌನಗಳಲ್ಲೂ ಜಿ ಎಸ್ ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಕೊಳಲು!

ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಅವರ ‘ಸಾಮಗಾನ’ ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ಮುನ್ನುಡಿಯ ಸಾಲುಗಳು:

“ಯಾವ ಚೇತನವಾಗಲಿ ಯಾವ ನೆವದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಲಿ ಊರ್ಧ್ವದ ಕಡೆಗೆ, ಉದ್ಧಾರದ ಕಡೆಗೆ ಅಭಿಮುಖವಾಯಿತೆಂದರೆ ಅದು ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದಿನಿತಾದರೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದರಿಂದ ಶ್ರೇಯೋಕಾಂಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲರ ಅಭಿನಂದನೆಗೂ ಪಾತ್ರವಾಗಬೇಕಾದದ್ದೆ.”

ಭಾವಗೀತೆಗಳ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ… ಭಾನುವಾರ ಬಂತೆಂದರೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ-ಗೆಳತಿಯರು… ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು. ದಿನವಿಡೀ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಚರ್ಚೆ, ಕವಿತಾ ವಾಚನ, ಭಾವಗೀತೆ ಕೇಳುವುದು ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಗೊಂದು ಭಾನುವಾರ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರ ‘ಕಾಣದ ಕಡಲಿಗೆ’ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಡಲನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಿಚಾರ ಮಾಡತೊಡಗಿದೆವು.

ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಗ್ರಹಿಕೆ. ಕಡಲು ಒಬ್ಬರಿಗೆ ‘ಪ್ರೀತಿ’ಯಾಗಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ‘ಜೀವನ’ವಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಾವಾಗಿ ಕಂಡರೆ, ನನ್ನ ಪುಟಾಣಿ ಮಗಳು ಚೈತ್ರಳಿಗೆ ‘ಕಾಣದ ಕಡಲು’ – ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಮಗುವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕಿದ್ದೆವು. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಬಗ್ಗೆ
ಕೇಳಲು ಸ್ವತಃ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರೇ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೂ ಖಂಡಿತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ…

ಅದೊಂದು ಸಂಜೆ, ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ವಿಸ್ಮಯ ಕಾದಿತ್ತು…

ಹೌದು, ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಟೇಬಲ್ ಖಾಲಿಯಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು! ಅದೂ ಎಚೆಸ್ವಿ ಅವರ ಜೊತೆ! ನಮಗಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ…

ತಕ್ಷಣ ಬಳಿಹೋದ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಗುರುತಿಸಿ ನಕ್ಕರು. ಔಪಚಾರಿಕ ಮಾತುಗಳ ಬಳಿಕ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಾದ ‘ಕಾಣದ ಕಡಲು’ ಕವಿತೆಯ ಚರ್ಚೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ನಕ್ಕು ನುಡಿದರು:

“ಕಾವ್ಯ ಎಂದಿಗೂ ವಿವರಣೆಗೆ ನಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಅದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದರೆ ಕಾವ್ಯದ ಅಪಾರ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳಹುಗಳು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ಅರ್ಥ ಅಥವಾ ಆಶಯ ಅದನ್ನು ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಓದುಗನಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ.”

-ಎಂಥ ಪಾಠ ನಮಗೆ! ಅದೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭವನದಲ್ಲಿ!

ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ನಾನು ಕವಿತೆಗೆ ಅರ್ಥ ಕೇಳುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆನೇನೋ…

“ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೃಜನಶೀಲವಾಗಿ ನಾವು
ಬದುಕಿದ್ದೆಷ್ಟು? ಅಂಥ ಘಳಿಗೆಗಳ ಮೊತ್ತವೆ
ಕವಿ-ಕಲಾವಿದರ ಸಾರ್ಥಕವಾದ ಆಯುಷ್ಯ.
ಈ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನಗೀಗ ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ?” ಎಂದು ಅವಲೋಕನಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್,

“ಯಾವತ್ತೂ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೋದವನಲ್ಲ
ನಾನು, ಬಂಗಾರದ ಜಿಂಕೆಯ ಹಿಂದೆ.
ಅಥವಾ ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ಕಣಿವೆ-
ಯಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಲಿಲ್ಲ ಅವರಿವರ ಮುಂದೆ…
ನಾನು ನನ್ನದೇ ಆದೊಂದಿಷ್ಟು ನೆಲವ-
ನ್ನುತ್ತು ಬಿತ್ತಿ ಫಸಲು ತೆಗೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಕತ್ತಲೆಯ ಓಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ
ಮಲಗಿದ್ದ ತಂತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಾಡಿಸಿದ್ದೇನೆ
ಈ ನೂರು ಮರ ನೂರು ಸ್ವರಗಳ ನಡುವೆ
ನನ್ನದೂ ಒಂದು ಸ್ವರ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಆತ್ಮ ಕಥನ “ಚತುರಂಗ”ದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ:

“ಚತುರಂಗ – ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಾನು ನಿರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಅಸಮಗ್ರ ಆತ್ಮಕತೆ. ಅಸಮಗ್ರ’ ಯಾಕೆಂದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ನಾನು ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಅನೇಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಹಾಗೂ ನನ್ನಂಥವರು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣದಿಂದ; ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸೃಜನಶೀಲ ಲೇಖಕ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತನ್ನ ಬರಹಗಳಲ್ಲೇ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ.”

“ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಬರೆಯಲಪೇಕ್ಷಿಸುವ ನೆನಪುಗಳ ಹಾಗೆಯೇ, ಮರೆಯಲಪೇಕ್ಷಿಸುವ ನೆನಪುಗಳೂ ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಯಾವ ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿರಬೇಕಾದರೆ ಎಷ್ಟನ್ನೋ ನೆನೆಯದಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.”

-ಹೀಗೆ ಮುಕ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್.

ಆದರೆ,

ನಮಗೆಲ್ಲ
ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಕಲ್ಪನೆ ಕೊಟ್ಟ,
‘ಕಾಡಿನ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ’ ‘ದೀಪದ ಹೆಜ್ಜೆ’ಗಳ ಮೂಡಿಸಿ,
‘ಕಾರ್ತೀಕ’ದ ‘ಸಾಮಗಾನ’ದಲ್ಲಿ
‘ದೇವಶಿಲ್ಪ’ದ ‘ಚೆಲುವು – ಒಲವು’ಗಳ
‘ಅನಾವರಣ’ ಮಾಡಿ,
‘ಅಗ್ನಿಪರ್ವ’ದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ’ ಎದ್ದ ‘ಗೋಡೆ’ಯ ಕೆಡವಿ,
‘ತೆರೆದ ದಾರಿ’ಯ ‘ಚಕ್ರಗತಿ’ಯಲ್ಲಿ
‘ವ್ಯಕ್ತಮಧ್ಯ’ವಾದ
‘ತೀರ್ಥವಾಣಿ’ಯಲ್ಲಿ
ನಾವು
ಯಾವುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು?
ಮತ್ತು
ಯಾವುದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು?

——-

ಶಿವಶಂಕರ್ ಜಿ

ಬೆಂಗಳೂರು ಬಾಷ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ನಲ್ಲಿ ಟೆಕ್ನೀಷಿಯನ್. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ರಂಗಭೂಮಿ ಹಾಗೂ ಜಾಗತಿಕ ಸಿನಿಮಾ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು. ಚಾರಣ ಮತ್ತು ಬರಹ ಹವ್ಯಾಸ. ವಿದಾಯ, ಇಬ್ಬಂದಿ, ತಿರುವು – ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿರುವ ಕಥೆಗಳು. ಈಟೀವಿಗಾಗಿ ಪಿ.ಎಚ್. ವಿಶ್ವನಾಥ್ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ‘ಪ್ರೇಮ ಕಥೆಗಳು’ ಧಾರಾವಾಹಿಗೆ ಚಿತ್ರಕಥೆ, ಸಂಭಾಷಣೆ. ‘ಸರ್ವಶಿಕ್ಷಣ ಅಭಿಯಾನ’ಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಚಿತ್ರಕಥೆ, ಸಂಭಾಷಣೆ ಹಾಗೂ ಸಹನಿರ್ದೇಶನ. ಜಾಲ, ಗಲಿಬಿಲಿ ಕಲ್ಲೇಶಿ ಧಾರಾವಾಹಿಗೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗೀತೆ ರಚನೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 4 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...