Share

ಅನುಭಾವದ ಅಲೆ, ಅಂತರ್ಗತ ತುಡಿತ
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಆ ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿಯ ತುಡಿತ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊನೊಪಾಸ್ ಎಂದೂ, ಗಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಆಂಡ್ರೋಪಾಸ್ ಪಿರಿಯಡ್ ಎಂದೆಲ್ಲಾ  ಕರೆಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಏನೋ ಒಂದು ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಹುಟ್ಟುವುದು ಇದೇ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ.

 

 

 

ದುಕಿನ ಅನುಭವದ ತಳದಿಂದ ಕುದಿಗೊಂಡು ಕಾವ್ಯ ಹುಟ್ಟುವ ಗಮ್ಯತೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಭಿನ್ನ, ವಿಭಿನ್ನ. ಶ್ರೀಲತಾ ಅರಮನೆಯವರ “ಹೊಸದಿಕ್ಕಿಗೆ” ಕವನಸಂಕಲನ ಸುಮಾರು ಎಪ್ಪತ್ತು ಕಾವ್ಯಗಳ ಗುಚ್ಛ. ಇಲ್ಲಿಯ ಕಾವ್ಯ ಗಮನ ಕಚಗುಳಿ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ವಿಷಣ್ಣತೆಯನ್ನು ವೈರಾಗ್ಯದ ಕದವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದಿಗೆ ಅರ್ಥ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದ ಇಲ್ಲಿಯ ಕವಿತೆಗಳು ಒಂದೆರಡು ಓದನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೋ ಹುಡುಕಾಟ ಐಹಿಕ ಸುಖದಾಚೆಗಿನ ಮೊರೆತದ ಅನನ್ಯ ಸೆಳೆತ ಇರುವಂತೆ ಹಲವು ಕವಿತೆಗಳು ಬೆಳಗಿವೆ. ಕವಿತೆಗಳು ಅರಿವಿನ ಮೂಸೆಯೊಳಗಿನ ಆಳದ ತಂತಿ ಮೀಂಟಿ ಹೊಮ್ಮಿವೆ ಎಂದೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

‘ಚದುರಿದ ಮೋಡ’ ಸಂಕಲನದ ಎರಡನೇಯ ಕವಿತೆ. “ಒಳನುಸುಳಿದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ / ನಿನ್ನ ಬಿಂಬ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡು /ಬೆಳದಿಂಗಳಾವರಿಸಿ ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟು/ ಕರಗದೇ ಚದುರಿದ ಮೋಡಗಳಂತೆ/ನಿರರ್ಥಕ ಬದುಕು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ” ಎನ್ನುವ ಕವಯತ್ರಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಳತೋಟಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಮರ್ಮಯುತವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಹಠ ತೊಟ್ಟವರು. ಒಳಹೊರಗು ಸುಮ್ಮನೇ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದು. ಆಶೆಯ ಹೊಂಚು, ಜನರ ಮುಖವಾಡದ ಪ್ರೀತಿ, ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಳಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿತೋರಲಾಗದ ಹಳಹಳಿಕೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. “ಮೋಡ ಚದುರಿತು ಅಷ್ಟೇ ಕರಗಲಿಲ್ಲ” ಎಂಬಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ನೋವು ಸರಿದುಹೋಯಿತಷ್ಟೇ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೊನೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬರ್ಥವಿದೆ. “ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಜ್ಯೋತಿಯ ಅಂದವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮೂಡಿವೆ.

ಶ್ರೀಲತಾ ಅರಮನೆ

‘ಅಪರಿಚಿತೆ’ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕವನ.

“ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆದು
ಅನತಿ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿದ ಮೇಲೆ
ಪಾದವಿಟ್ಟ ದಾರಿ ಕೇಳಿತು
ಯಾವ ಕಡೆಗೆಂದು?”

ಬದುಕು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಸಂಗತಿ. ಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ದಾರಿಯೊಂದಿಗಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸಾಂಗತ್ಯ, ಜೊತೆಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆದರೂ ಅಪರಿಚಿತ ಮನೋಭಾವ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿಲ್ದಾಣ ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ಚಡಪಡಿಕೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಅಪರಿಚಿತೆಯ ಪಟ್ಟ ಹೊತ್ತು/ ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು/ ಕನಸಿನ ಬಸಿರಲ್ಲಿ/ ಹೂತು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ/ ಪರಿಚಿತೆಯಾಗಿ.”  ಬಹುಶಃ ಕವಿಯತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯ ಒಳ ತುಮುಲಕ್ಕೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಂಬಲಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಘರ್ಷಣೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ.

ಪಾಬ್ಲೂ  ನೆರೂಡಾ “To the Foot from its Child” ಕವಿತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ “ಪಾದದ ಮೆರವಣಿಗೆ” ಕವಿತೆ ಕೂಡಾ ಈ ಹೊಳಹುಗಳಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

“ನಾಭಿ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಟ ಮಾರ್ಗ
ಬೆಡಗು ಬೆರಗುಗಳ ಕವಲು/ ದೂರ ಸಾಗಿರಬಹುದು
ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ
ಉದ್ವೇಗವಿಲ್ಲದ ನಡಿಗೆ
ಖಾತ್ರಿ ಸಂಧಿಸುವ ನಂಬಿಕೆ
ಹಲವು ಗುರಿ ನಡೆವ ಹಾದಿಗೆ
ನಿತ್ಯ ಜೀವನ ಪಯಣ
ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು
ಹೊಸ ಮಾರ್ಗ ಶೋಧನೆಯಲಿ”

ಎನ್ನುವ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕೊಂದು ನಿರಂತರ ಹುಡುಕಾಟ ಎಂಬ ಸತ್ಯವಿದೆ. ‘ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಮನೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಸುಮ್ಮನೇ’ ಎಂಬ ಅಡಿಗರ ವಾಣಿಯಂತೆ ಅನುಭಾವದ ಸೆಳೆತವಿದೆ. ಲೌಕಿಕದ ಬೆಡಗು ಬೆರಗುಗಳು ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಆತ್ಮದೊಂದಿಗಿನ ಅನುಸಂಧಾನ ಆ ಹುಡುಕಾಟ ನಾಭಿ ಮೂಲದ್ದು, ಅದನ್ನು  ಸಂಧಿಸುವ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊರಗಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಸತ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಗೋಚರಿಸುವುದು ಎಂಬುದು ಕೂಡಾ ಸರಿಯಲ್ಲ. ‘ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಕ’ ಕವಿತೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನ ಅಸಭ್ಯತೆಯನ್ನು, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೊರಳಾಡುವ ಮಿಕದ ಪಾಡನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. “ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊಲ್ಲುದಾರದಲ್ಲಿ/ ಬಲೆಯ ನೇಯ್ದು/ ಅದರೊಳಗೆ ಮಿಕ ಬಿದ್ದು/ ಹಸಿದ ಬಯಕೆಗೆ/ ಹೊಸ ಹಾದಿ ಹಿಡಿವ/ಅಸುರ ಅವತಾರಿ.” ಈ ಸಾಲುಗಳು ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನ ನಾಟಕವಾಡುವ ವಿದ್ರೋಹಿಯ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತವೆ. ‘ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಮಿಕ’ ರೂಪಕ ಮೋಸ ಹೋಗುವ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊಲ್ಲು ಎಂದು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾರೆ ಕವಯತ್ರಿ. ಪ್ರೀತಿ ಬತ್ತಿದ ಎದೆ/ ಸ್ವಾರ್ಥ ತುಂಬಿದ ಬದುಕು ಎನ್ನುತ್ತ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಕವಿತೆ ಜಗತ್ತಿನ ರೀತಿ ನೀತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ಷಕಿರಣ ಬೀರುತ್ತವೆ.

ಸಂಕಲನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಕವನ ‘ಹೊಸದಿಕ್ಕಿಗೆ’ ಆಶಾವಾದ ಬೆನ್ನೇರಿದೆ. ಕವಿತೆ ಜೀವನ್ಮುಖಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕು. ನೈರಾಶ್ಯದ ಮೂಲದಲ್ಲೂ ಆಶೆಯನ್ನು ಚಿಮ್ಮಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಂದೇ ಈ ಕವನ ಪ್ರಸ್ತುತವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕು ಹಿಮ್ಮುಖ ಚಲನೆಯಲ್ಲ. ಹತಾಶೆ, ನೋವು ದುಃಖ, ದುಮ್ಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೊನೆಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ಏಕಾಏಕಿ ಪಲ್ಲಟಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬದುಕು ಸುಖ ದುಃಖಗಳ ಸಮೀಕರಣ, ಹಗಲು ಇರುಳು ಸಮಭಾವ ಹಾಗೆಂದೇ ‘ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹೊಸದಿಕ್ಕಿಗೆ’.

‘ತೆರೆದ ಬಯಲು’ ಕವನ ಮನುಷ್ಯ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನೂಹ್ಯವಾದ ಗಾಢ ಸಂಬಂಧ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಚೆಲುವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳದೆ ಬದುಕಿನ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಜಾಲಾಡುತ್ತದೆ ಕವನ.

“ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ / ಧಗಧಗಿಸುವ ಸೂರ್ಯ/
ಅವಶೇಷಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಕೋಟೆ/
ಗುರುತು ಹಿಡಿಯದ ಕಾನನ/ ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಆಲಂಗಿಸುವ ಸಮುದ್ರ ತೆರೆಗಳು/
ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಜನರ ಪಾದಸ್ಪರ್ಷ/ ಅನುಭವಿಸಿದ ಅಪಾರ ಮರಳುರಾಶಿ/

ಚರಾಚರಗಳ ಸಂಯೋಗವಾದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕೆಂಬ ನಿರಂತರ ಪೃಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ಅವಶೇಷಗಳಿವೆ. ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಉದ್ಧೇಶಗಳಿವೆ. ಬದುಕು ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. “ಬದುಕು ರಥೋತ್ಸವ ಅದ ಅಣಕಿಸದಿರು ಎಲೆ ಸನ್ಯಾಸಿ” ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ಹೇಳಿದರು.  ಆದರೆ ಈ ಬದುಕು ನಿಗೂಢ. ಸಾವೆಂಬ ಸರದಾರ ಎಂದು ಬರುವನೋ ತಿಳಿಯದು. “When death sends his summons, even monarchs must obey” ಎಂಬ ಆಂಗ್ಲ ಗಾದೆ ಎಷ್ಟು ಮಾರ್ಮಿಕ. ಸಾವು ಎಂಬುದಿಲ್ಲದಿರೆ ಮನುಷ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಋಣಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತನ ಆಟಾಟೋಪ ಮಿತಿ ಮೀರುತ್ತಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕವಯತ್ರಿ.

ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಹಲವಾರು ಕವಿತೆಗಳು ಅನುಭಾವದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿವೆ. ಅಂತರ್ಗತ ತುಡಿತವಿದೆ. ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದ ನಿಗೂಢ ಭಾವವಿದೆ. ವ್ರತದಂತೆ ಪದಗಳ ಮಿತಿಗೊಳಿಸಿ ಕಿರಿದರಲ್ಲಿ ಹಿರಿದರ್ಥವನ್ನು ತುಂಬಿಡುವ ಇಲ್ಲಿಯ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ನಾಯ್ಕರು ಹೇಳಿದಂತೆ ವಸ್ತುವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಏಕತಾನತೆ ಕಂಡುಬರುವುದು. ಕಾವ್ಯಾತ್ಮ ಕ್ಲಿಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಶಬ್ದಗಳ ಸಂವಾದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾವ್ಯ ಬದುಕಿನ ವಿಮುಖತೆಗೆ ಸಶಕ್ತ ಔಷಧ. ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಮಾಮೂಲು ನಿರಾಸಕ್ತಿ, ಪ್ರಾಯದ ದಿನಗಳಂತೆ ಬದುಕಲಾಗದ ವಿಷಾದತೆ ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಕೊರಗು ಮಾನಸಿಕ ಅಭದ್ರತೆಯ ಸುಳಿಗಳು, ಆ ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿಯ ತುಡಿತ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊನೊಪಾಸ್ ಎಂದೂ, ಗಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಆಂಡ್ರೋಪಾಸ್ ಪಿರಿಯಡ್ ಎಂದೆಲ್ಲಾ  ಕರೆಸಿಕೊಂಡರೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಏನೋ ಒಂದು ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಹುಟ್ಟುವುದು ಇದೇ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಶ್ರೀಲತಾ ಅರಮನೆಯವರು ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಇಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತಸ.

——

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...