Share

ಅನುಭಾವದ ಅಲೆ, ಅಂತರ್ಗತ ತುಡಿತ
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಆ ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿಯ ತುಡಿತ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊನೊಪಾಸ್ ಎಂದೂ, ಗಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಆಂಡ್ರೋಪಾಸ್ ಪಿರಿಯಡ್ ಎಂದೆಲ್ಲಾ  ಕರೆಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಏನೋ ಒಂದು ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಹುಟ್ಟುವುದು ಇದೇ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ.

 

 

 

ದುಕಿನ ಅನುಭವದ ತಳದಿಂದ ಕುದಿಗೊಂಡು ಕಾವ್ಯ ಹುಟ್ಟುವ ಗಮ್ಯತೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಭಿನ್ನ, ವಿಭಿನ್ನ. ಶ್ರೀಲತಾ ಅರಮನೆಯವರ “ಹೊಸದಿಕ್ಕಿಗೆ” ಕವನಸಂಕಲನ ಸುಮಾರು ಎಪ್ಪತ್ತು ಕಾವ್ಯಗಳ ಗುಚ್ಛ. ಇಲ್ಲಿಯ ಕಾವ್ಯ ಗಮನ ಕಚಗುಳಿ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ವಿಷಣ್ಣತೆಯನ್ನು ವೈರಾಗ್ಯದ ಕದವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದಿಗೆ ಅರ್ಥ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದ ಇಲ್ಲಿಯ ಕವಿತೆಗಳು ಒಂದೆರಡು ಓದನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೋ ಹುಡುಕಾಟ ಐಹಿಕ ಸುಖದಾಚೆಗಿನ ಮೊರೆತದ ಅನನ್ಯ ಸೆಳೆತ ಇರುವಂತೆ ಹಲವು ಕವಿತೆಗಳು ಬೆಳಗಿವೆ. ಕವಿತೆಗಳು ಅರಿವಿನ ಮೂಸೆಯೊಳಗಿನ ಆಳದ ತಂತಿ ಮೀಂಟಿ ಹೊಮ್ಮಿವೆ ಎಂದೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

‘ಚದುರಿದ ಮೋಡ’ ಸಂಕಲನದ ಎರಡನೇಯ ಕವಿತೆ. “ಒಳನುಸುಳಿದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ / ನಿನ್ನ ಬಿಂಬ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡು /ಬೆಳದಿಂಗಳಾವರಿಸಿ ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟು/ ಕರಗದೇ ಚದುರಿದ ಮೋಡಗಳಂತೆ/ನಿರರ್ಥಕ ಬದುಕು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ” ಎನ್ನುವ ಕವಯತ್ರಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಳತೋಟಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಮರ್ಮಯುತವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಹಠ ತೊಟ್ಟವರು. ಒಳಹೊರಗು ಸುಮ್ಮನೇ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದು. ಆಶೆಯ ಹೊಂಚು, ಜನರ ಮುಖವಾಡದ ಪ್ರೀತಿ, ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಳಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿತೋರಲಾಗದ ಹಳಹಳಿಕೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. “ಮೋಡ ಚದುರಿತು ಅಷ್ಟೇ ಕರಗಲಿಲ್ಲ” ಎಂಬಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ನೋವು ಸರಿದುಹೋಯಿತಷ್ಟೇ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೊನೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬರ್ಥವಿದೆ. “ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಜ್ಯೋತಿಯ ಅಂದವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮೂಡಿವೆ.

ಶ್ರೀಲತಾ ಅರಮನೆ

‘ಅಪರಿಚಿತೆ’ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕವನ.

“ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆದು
ಅನತಿ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿದ ಮೇಲೆ
ಪಾದವಿಟ್ಟ ದಾರಿ ಕೇಳಿತು
ಯಾವ ಕಡೆಗೆಂದು?”

ಬದುಕು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಸಂಗತಿ. ಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ದಾರಿಯೊಂದಿಗಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸಾಂಗತ್ಯ, ಜೊತೆಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆದರೂ ಅಪರಿಚಿತ ಮನೋಭಾವ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿಲ್ದಾಣ ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ಚಡಪಡಿಕೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಅಪರಿಚಿತೆಯ ಪಟ್ಟ ಹೊತ್ತು/ ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು/ ಕನಸಿನ ಬಸಿರಲ್ಲಿ/ ಹೂತು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ/ ಪರಿಚಿತೆಯಾಗಿ.”  ಬಹುಶಃ ಕವಿಯತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯ ಒಳ ತುಮುಲಕ್ಕೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಂಬಲಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಘರ್ಷಣೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ.

ಪಾಬ್ಲೂ  ನೆರೂಡಾ “To the Foot from its Child” ಕವಿತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ “ಪಾದದ ಮೆರವಣಿಗೆ” ಕವಿತೆ ಕೂಡಾ ಈ ಹೊಳಹುಗಳಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

“ನಾಭಿ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಟ ಮಾರ್ಗ
ಬೆಡಗು ಬೆರಗುಗಳ ಕವಲು/ ದೂರ ಸಾಗಿರಬಹುದು
ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ
ಉದ್ವೇಗವಿಲ್ಲದ ನಡಿಗೆ
ಖಾತ್ರಿ ಸಂಧಿಸುವ ನಂಬಿಕೆ
ಹಲವು ಗುರಿ ನಡೆವ ಹಾದಿಗೆ
ನಿತ್ಯ ಜೀವನ ಪಯಣ
ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು
ಹೊಸ ಮಾರ್ಗ ಶೋಧನೆಯಲಿ”

ಎನ್ನುವ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕೊಂದು ನಿರಂತರ ಹುಡುಕಾಟ ಎಂಬ ಸತ್ಯವಿದೆ. ‘ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಮನೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಸುಮ್ಮನೇ’ ಎಂಬ ಅಡಿಗರ ವಾಣಿಯಂತೆ ಅನುಭಾವದ ಸೆಳೆತವಿದೆ. ಲೌಕಿಕದ ಬೆಡಗು ಬೆರಗುಗಳು ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಆತ್ಮದೊಂದಿಗಿನ ಅನುಸಂಧಾನ ಆ ಹುಡುಕಾಟ ನಾಭಿ ಮೂಲದ್ದು, ಅದನ್ನು  ಸಂಧಿಸುವ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊರಗಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಸತ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಗೋಚರಿಸುವುದು ಎಂಬುದು ಕೂಡಾ ಸರಿಯಲ್ಲ. ‘ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಕ’ ಕವಿತೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನ ಅಸಭ್ಯತೆಯನ್ನು, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೊರಳಾಡುವ ಮಿಕದ ಪಾಡನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. “ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊಲ್ಲುದಾರದಲ್ಲಿ/ ಬಲೆಯ ನೇಯ್ದು/ ಅದರೊಳಗೆ ಮಿಕ ಬಿದ್ದು/ ಹಸಿದ ಬಯಕೆಗೆ/ ಹೊಸ ಹಾದಿ ಹಿಡಿವ/ಅಸುರ ಅವತಾರಿ.” ಈ ಸಾಲುಗಳು ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನ ನಾಟಕವಾಡುವ ವಿದ್ರೋಹಿಯ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತವೆ. ‘ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಮಿಕ’ ರೂಪಕ ಮೋಸ ಹೋಗುವ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊಲ್ಲು ಎಂದು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾರೆ ಕವಯತ್ರಿ. ಪ್ರೀತಿ ಬತ್ತಿದ ಎದೆ/ ಸ್ವಾರ್ಥ ತುಂಬಿದ ಬದುಕು ಎನ್ನುತ್ತ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಕವಿತೆ ಜಗತ್ತಿನ ರೀತಿ ನೀತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ಷಕಿರಣ ಬೀರುತ್ತವೆ.

ಸಂಕಲನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಕವನ ‘ಹೊಸದಿಕ್ಕಿಗೆ’ ಆಶಾವಾದ ಬೆನ್ನೇರಿದೆ. ಕವಿತೆ ಜೀವನ್ಮುಖಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕು. ನೈರಾಶ್ಯದ ಮೂಲದಲ್ಲೂ ಆಶೆಯನ್ನು ಚಿಮ್ಮಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಂದೇ ಈ ಕವನ ಪ್ರಸ್ತುತವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕು ಹಿಮ್ಮುಖ ಚಲನೆಯಲ್ಲ. ಹತಾಶೆ, ನೋವು ದುಃಖ, ದುಮ್ಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೊನೆಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ಏಕಾಏಕಿ ಪಲ್ಲಟಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬದುಕು ಸುಖ ದುಃಖಗಳ ಸಮೀಕರಣ, ಹಗಲು ಇರುಳು ಸಮಭಾವ ಹಾಗೆಂದೇ ‘ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹೊಸದಿಕ್ಕಿಗೆ’.

‘ತೆರೆದ ಬಯಲು’ ಕವನ ಮನುಷ್ಯ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನೂಹ್ಯವಾದ ಗಾಢ ಸಂಬಂಧ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಚೆಲುವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳದೆ ಬದುಕಿನ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಜಾಲಾಡುತ್ತದೆ ಕವನ.

“ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ / ಧಗಧಗಿಸುವ ಸೂರ್ಯ/
ಅವಶೇಷಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಕೋಟೆ/
ಗುರುತು ಹಿಡಿಯದ ಕಾನನ/ ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಆಲಂಗಿಸುವ ಸಮುದ್ರ ತೆರೆಗಳು/
ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಜನರ ಪಾದಸ್ಪರ್ಷ/ ಅನುಭವಿಸಿದ ಅಪಾರ ಮರಳುರಾಶಿ/

ಚರಾಚರಗಳ ಸಂಯೋಗವಾದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕೆಂಬ ನಿರಂತರ ಪೃಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ಅವಶೇಷಗಳಿವೆ. ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಉದ್ಧೇಶಗಳಿವೆ. ಬದುಕು ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. “ಬದುಕು ರಥೋತ್ಸವ ಅದ ಅಣಕಿಸದಿರು ಎಲೆ ಸನ್ಯಾಸಿ” ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ಹೇಳಿದರು.  ಆದರೆ ಈ ಬದುಕು ನಿಗೂಢ. ಸಾವೆಂಬ ಸರದಾರ ಎಂದು ಬರುವನೋ ತಿಳಿಯದು. “When death sends his summons, even monarchs must obey” ಎಂಬ ಆಂಗ್ಲ ಗಾದೆ ಎಷ್ಟು ಮಾರ್ಮಿಕ. ಸಾವು ಎಂಬುದಿಲ್ಲದಿರೆ ಮನುಷ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಋಣಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತನ ಆಟಾಟೋಪ ಮಿತಿ ಮೀರುತ್ತಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕವಯತ್ರಿ.

ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಹಲವಾರು ಕವಿತೆಗಳು ಅನುಭಾವದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿವೆ. ಅಂತರ್ಗತ ತುಡಿತವಿದೆ. ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದ ನಿಗೂಢ ಭಾವವಿದೆ. ವ್ರತದಂತೆ ಪದಗಳ ಮಿತಿಗೊಳಿಸಿ ಕಿರಿದರಲ್ಲಿ ಹಿರಿದರ್ಥವನ್ನು ತುಂಬಿಡುವ ಇಲ್ಲಿಯ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ನಾಯ್ಕರು ಹೇಳಿದಂತೆ ವಸ್ತುವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಏಕತಾನತೆ ಕಂಡುಬರುವುದು. ಕಾವ್ಯಾತ್ಮ ಕ್ಲಿಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಶಬ್ದಗಳ ಸಂವಾದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾವ್ಯ ಬದುಕಿನ ವಿಮುಖತೆಗೆ ಸಶಕ್ತ ಔಷಧ. ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಮಾಮೂಲು ನಿರಾಸಕ್ತಿ, ಪ್ರಾಯದ ದಿನಗಳಂತೆ ಬದುಕಲಾಗದ ವಿಷಾದತೆ ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಕೊರಗು ಮಾನಸಿಕ ಅಭದ್ರತೆಯ ಸುಳಿಗಳು, ಆ ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿಯ ತುಡಿತ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊನೊಪಾಸ್ ಎಂದೂ, ಗಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಆಂಡ್ರೋಪಾಸ್ ಪಿರಿಯಡ್ ಎಂದೆಲ್ಲಾ  ಕರೆಸಿಕೊಂಡರೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಏನೋ ಒಂದು ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಹುಟ್ಟುವುದು ಇದೇ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಶ್ರೀಲತಾ ಅರಮನೆಯವರು ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಇಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತಸ.

——

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 4 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...