Share

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

 

 

 

ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.

 

 

 

ಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನವಿದು.

~

ಪ್ರೀತಿಯ ಹನ್ನೆರಡರ ನನಗೆ,
ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಾದರೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಇ-ಮೈಲ್ ಗಳ ಯುಗ. ಆದರೂ ನಿನಗೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯುವ ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ಯಾರಿಗಾದರೂ ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ನೀನ್ಯಾವ ಓಬೀರಾಯನ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ. ಆದರೆ ನನಗೆ ನಾನೇ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಪತ್ರವಲ್ಲವಾ ಇದು? ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯೆದುರು ಎಂಥಾ ನಾಟಕ?

ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ? ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನಂತಾಗಲು ನೀನು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ದೊಡ್ಡವನಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಅವಸರ ನಿನಗೆ. ಹಾಫ್ ಟಿಕೆಟ್ ಸೀಟಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕವರ ತೊಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮುದುಡಿ ಕೂರುವ ಬದಲು ಇಡೀ ಸೀಟು ತನಗೇ ಸೇರಿದ್ದು ಎನ್ನುವ ಹೆಮ್ಮೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಅಗಲಿಸಿ ಕೂರುವ ತವಕ. ಅಪ್ಪ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇನು, ಎಷ್ಟು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೈಗೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಸು ಸಿಕ್ಕರೆ ದಿನವಿಡೀ ಆ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿಂದಿರುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂಬ ಪೆದ್ದು ಕನಸು ನಿನ್ನದು. ‘ಇಂವ ಅಮ್ಮನ ಬಾಲ’ ಎಂದು ಇತರರು ನಗೆಯಾಡಿದರೆ ನಿನಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಇಡೀ ದಿನ ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾ? ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ನಗು ಬರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ನಿಜ. ಆಗ ನಿನಗೆ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿತ್ತು. ಚೆಂದಗೆ ಚಿತ್ರ ಗೀಚುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಡುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಏನೇನೋ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಉಳಿದವರು ಏನಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ನಿನ್ನ ಕಂಠ ಹೇಗಿದೆಯೋ ಎಂಬ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕಳಪೆ ಎಂಬುದೂ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಭಾಷಣ ಅಂಥವುಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಆದರೂ ನಾಲ್ಕಾರು ಸಾಲು ಏನನ್ನೋ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಹೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ನಿನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ನಿನ್ನ ಎಳೆಯ ದೇಹವು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು. ಕೈಗಳು ನೆಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮುಷ್ಟಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ತಾಗಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದವು.

ಆಗ ನೀನು ಎದುರಿಗಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಗಳ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವ ಮೊದಲು ದೂರದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಂತೆ ಏನೋ ಮಾತಾಡಿ, ಹರಕೆ ಸಂದಿಸುವವನಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಿನಗನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಭಯದಿಂದಲೇ ನೀನು ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಉಳಿದವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾಷಣದ ಆ ಐದು ನಿಮಿಷಗಳು ನಿನಗೆ ಐದು ಯುಗಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೂ ನೀನು ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೈಜ ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಅವುಡುಗಚ್ಚಿ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಜಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನಗಿದೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ನೆನಪಿಡುವ ಸಂಗತಿಯೇ ಅಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿವೆ ಆ ದಿನಗಳು. ಮಬ್ಬುಮಬ್ಬಾಗಿಯಾದರೂ ನೆನಪಿವೆ. ನನ್ನದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ನನಗೇ ಏಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂದುಕೊಂಡೆಯಾ? ನಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ಹೋರಾಟದ ಕಿಚ್ಚು ಅದೆಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನದೂ ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ತೋರಿಸುವ ಹಪಹಪಿಯಾಗಿತ್ತಾ ಅದು? ಅಂದು ಸೋಲು-ಗೆಲುವುಗಳು ಕೇವಲ ನನ್ನದಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದವು ಎಂಬ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿತ್ತೇ? ಹೀಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಯೋಚನೆಗಳು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಹನ್ನೆರಡಾಗುವ ಬಯಕೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಲ್ಲ. ಸೋಲುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಆದದ್ದಾಗಲಿ ಎಂಬ ಹುಚ್ಚುಧೈರ್ಯದಿಂದ ಧುಮುಕಿ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಯಾ ವಾಚಾ ಮನಸಾ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ.
ಆಗ ನೀನೆಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾ? ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ಕುಡಿ ನೀನು. ಅಂದರೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಜಮಾನಾವೂ ಅಲ್ಲ. ತೀರಾ ಹೊಸದೂ ಅಲ್ಲ. ಆಗ ಲ್ಯಾಂಡ್-ಲೈನುಗಳಿದ್ದವು. ರೇಡಿಯೋಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ರೀಲುಗಳ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟುಗಳಿದ್ದವು. ಆಗಲೇ ಕೆಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬಂದು ಕೂತಿತ್ತು, ನಿನ್ನ ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು! ಆಗ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ದೂರದರ್ಶನ ಮಾತ್ರ. ಭಾನುವಾರ ನಾಲ್ಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಚಲನಚಿತ್ರವೇ ನಿನ್ನ ಏಕಮಾತ್ರ ಮನರಂಜನೆ. ಅದೆಲ್ಲೋ ಬೇಸಿಗೆಯ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಹಾರ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂಬ ನೆನಪು. ಆದರೂ ನೀನು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಅದಿಲ್ಲ ಇದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವೃಥಾ ದೂರುಗಳು ನಿನಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿನಗೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದರಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗ ನೋಡು, ಅದೆಷ್ಟು ಓಡಾಟ ಜಂಜಾಟ! ಬಾಚಿದಷ್ಟೂ ಕಮ್ಮಿಯೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದ್ಯಾರದ್ದೋ ಅಳತೆಗೋಲಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದಲು ದಿನರಾತ್ರಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಜೀವನ ಅದೆಷ್ಟು ಬದಲಾಗುತ್ತದಲ್ವಾ? ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ನೀನು ಹಾಗಿದ್ದೆ. ಹದಿನೇಳಕ್ಕೆ ಕೊಂಚ ಬದಲಾದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡಕ್ಕೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನೋ ಆದೆ. ಸದ್ಯ ನಾನಾಗಿ ಹೀಗಿರುವೆ. ಮುಂದೇನಾಗುತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೊಸದನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಳೆಯ ಕೆಲವನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಂತೆ. ಆದರೆ ಹಾಗೆಂದು ನಮ್ಮತನವನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನನ್ನು ತೊರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹೊರಗಿನವರು ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಲಿ. ಯಾಕಾದರೂ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅಲ್ವಾ?

ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು. ಇಂದಿಗೂ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಾನು ಚಿತ್ರ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆನೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯವಿದೆ ನನಗೆ. ಮೊನ್ನೆ ಅವಳು ನೀಲಿ ಕಣ್ಣಿನ ಹುಡುಗಿ, ಅದೇ ಮಾರಾಯ, ಎರಡನೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದವಳು ನನ್ನನ್ನು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಹುಡುಕಿ ಹಾಯ್ ಎಂದಳು. ಈಗಲೂ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತೀಯಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ಈಗ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಟೈಮೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಮಾರಾಯ್ತೀ ಅಂದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂದು ನನಗಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು. ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನ್ಯಾಕೆ ಈಗ ಬಣ್ಣ-ಕುಂಚ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಸತ್ಯವಾಗಿಯೂ ಸಮಯವೇ ಇಲ್ವಾ ಎಂದು ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಂಡೆ. ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಳದನಿಯು ಹೇಳಿತು. ಆಗ ಇವೆಲ್ಲಾ ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತಲ್ವಾ? ಇದೇ ಜೀವನ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ನೀನು. ನಿನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನೇ ಈಗ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮಾರಾಯ. ಕಾಸು ಗಿಟ್ಟಲು ಮಾತ್ರ ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಬೇಕಾ? ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದಾ? ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿದ್ದು ನಾನು. ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವ ಆಸೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು.

ಅಂದಹಾಗೆ ನೀನು ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥಾ ದೊಡ್ಡ ಪೆದ್ದನಾಗಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾ? ಆ ಮೋಟುಜಡೆಯವಳೆಂದರೆ ನಿನಗೆ ಭಾರೀ ಅಕ್ಕರೆ. ಯಾರ ಜೊತೆಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೆರೆಯದ ನೀನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಖುಷಿಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಆಹಾ, ಮೂತಿ ನೋಡಬೇಕು ನಿನ್ನದು, ಇದಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆ ಬೇರೆ ಕೇಡು. ಅದೇನೆಂದು ನಿನಗೆ ನಿಮ್ಮಪ್ಪನಾಣೆಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅದೆಂಥದ್ದೋ ರೋಮಾಂಚನ, ಪುಳಕ. ಮುಂದೆ ಇದು ನಿನಗೆ ಹದಿನೇಳರಲ್ಲೂ ಆಯಿತು. ಇಪ್ಪತ್ತರಲ್ಲೂ ಆಯಿತು. ಆದರೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ತಾಜಾತನವಿರಲಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾ? ಇನ್ನು ನಿನ್ನ ಹನ್ನೆರಡರ ಪೆದ್ದುತನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೀರಾ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ಈಗ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ ಆ ಎಳೇವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡ ಪೆದ್ದುಗಳೇ ಎಂದು. ಇನ್ನು ನಿನ್ನ ಗೊಂದಲಗಳು, ಸೋಲುಗಳು, ಕೀಳರಿಮೆಗಳು, ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮನದ ಗಾಯವನ್ನು ಕೆರೆದು ಕೆರೆದು ಮತ್ತಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಬೇಡ. ನೀನು ಪರಿಪೂರ್ಣನಲ್ಲ. ಆದರೂ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನವಿದೆ. ನೀನಂದು (ನಿನ್ನ ಪೆದ್ದುತನದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ) ಹೇಗೋ ನದಿ ದಾಟಿಸದಿದ್ದರೆ ನಾನಿಂದು ನಿನ್ನನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ?

ಜಗತ್ತು ಭಾರೀ ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿದೆ ಕಣೋ. ಮೊನ್ನೆ ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರಾಯದ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಬೀದಿಯ ಕೆಲ ಚಳ್ಳೆಪಿಳ್ಳೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಅಂಕಲ್ ಬಂದು `”ಏನ್ರೀ, ಇದೇನು ಆಡೋ ವಯಸ್ಸಾ ನಿಮ್ಮದು? ಇವರುಗಳದ್ದು ಕಮ್ಮಿ ಅಂತ ನೀವೂ ಸೇರ್ಕೊಂಡುಬಿಟ್ರಿ. ಸರಿಹೋಯ್ತು” ಅಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹವೆಲ್ಲಾ ಜರ್ರನೆ ಇಳಿದುಹೋಯಿತು. ಇಂದು ಇವಳು ಬಂದು ನನ್ನ ಹಣೆಗೊಂದು ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ “ಯಾಕೋ ಯಾವತ್ತೂ ಸುಡುಸುಡು ಅಂತಿರ್ತೀಯಾ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಗುವಿನಂತೆ ನಗೋ” ಎಂದಳು. ಎರಡೆರಡು ಇಮೇಜ್ ಸಂಭಾಳಿಸೋದು ಅದೆಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಗೊತ್ತಾ? ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ಅಂಕಲ್ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತೇ ಎಂದೆನಿಸಿ ನಿರಾಳನಾದೆ. ಇನ್ನು ಇವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಗಲಿಬಿಲಿಯಾಗಿ ಕೂಡಲೇ ಕನ್ನಡಿಯೆದುರು ಹೋಗಿ ನಿಂತೆ. ನನ್ನ ಅಸಲಿ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೆರಿಗೆಗಳು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡವು. ಬೆಳ್ಳಿಕೂದಲು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಯಾವಾಗ ಎಂದು ನೆನೆಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ. ನೀನೇ ಹೇಳು? ಇಂಥದ್ದೆಲ್ಲಾ ಟೆನ್ಷನ್ನುಗಳಿದ್ದವಾ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ?

ನಿನಗೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆಯೋಣ ಎಂದರೆ ಹಳಹಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಆಯಿತು. ಇರಲಿ. ನೀನು ಮಾತ್ರ ಹೀಗೇ ಇರು. ಆಗಾಗ ನನ್ನೊಳಗಿನಿಂದಲೂ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿರು. ನಾನು ಹಳಿತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದರೆ ತಲೆಗೊಂದು ಕುಟ್ಟಿ ಎಚ್ಚರಿಸು. ನಾನೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನಾದರೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಜೋಪಾನ ಮತ್ತೆ!

ಇಂತೀ ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ

—-

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 days ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...