Share

ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕುರಿತು…
ಸಂಪಾದಕ

 

ಎಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನೂ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ, ಬಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯವೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಮೃದುತ್ವವನ್ನು ಕೊಂದು, ಅದನ್ನು ಹಿಂಸೆಯನ್ನೇ ಝಳಪಿಸಲು ಪಳಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ವಾತಾವರಣ ಇವತ್ತಿನದು.

 

 

ತೆಲುಗಿನ ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಮೂರನೇ ಸಲ. ಕನ್ನಡವೂ ಗೊತ್ತಿರುವ, ಬೆಂಗಳೂರಿನೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಅಲ್ಲಿನವರ ಜೊತೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡುವುದು ನಾನು. ನಾನು ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲಿ ಎಂದು ಜೊತೆಗಿರುವ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗೆ ಆಸೆ. ಅದಕ್ಕೇ, ತೆಲುಗು ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾ ಎಂದು ಅವರು ಪೂರ್ತಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಗಿಸುವ ಮೊದಲೇ ನಮಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೆಲುಗು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಹೇಳಿ, ನಾನು ತೆಲುಗು ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಲು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿಯವರ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಒರಟುತನದ ಮುಂದೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಸಂಕೋಚ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಿ, ಅವರೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅದೊಂದು ಥರ ಖುಷಿ.

ಹೈದರಾಬಾದಲ್ಲಿದ್ದ ಐದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತೆಲುಗು ಬೇರೆ ಭಾಷೆ ಎಂದೆನ್ನಿಸಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ತೆಲುಗಿನ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ, ವರವರ ರಾವ್, ಗದ್ದರ್ ಇವರೆಲ್ಲರ ದನಿಯ ಸಾಂಗತ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತೆಲುಗಿನ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಮೂಲಕ ಓದಿನ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಇತ್ತು. ಹೀರೋಯಿಸಮ್ಮಿನ ವಿಲಕ್ಷಣ ಪವಾಡಗಳಿರುವ ತೆಲುಗು ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಖುಷಿಗಾಗಿ ನೋಡುವುದಾಗಲಿ, ತೆಲುಗಿನ ಸಿನಿಮಾ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಗುನುಗುವುದಾಗಲಿ ಆ ಭಾಷೆಯೊಳಗಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹೊಕ್ಕುವ ಎಂಥದೋ ಲಯದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಯಾವುದೋ ಸಿನಿಮಾದ ‘ಒಕ್ಕ ರೋಜು ಮುಂದು ಎಂದುಕು ಕಲವಲೇದು?’ (ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿನ ಮುಂಚೆ ಯಾಕೆ ಸಿಗದೇ ಹೋದೆವು?) ಎಂಬ ಮಾತೊಂದು ಈಗಲೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಪುಟ್ಟ ಮಗಳು ‘ನುವ್ವು ಕಾದ್ರಾ, ನೇನ್ರಾ; ನೇನು ಬಾಹುಬಲಿ’ (ನೀನಲ್ಲವೊ, ನಾನು; ನಾನು ಬಾಹುಬಲಿ) ಎಂದು ನನ್ನೆದುರು ನಿಂತು ಸಿನಿಮಾದ ಡೈಲಾಗನ್ನು ತನ್ನದೇ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಎದೆ ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೇಳುವಾಗ ತೆಲುಗು ಇನ್ನಷ್ಟು ಒಳಗಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ನಾಲಗೆ ಮತ್ತು ನಡೆಯ ಜೊತೆಜೊತೆಯೇ ಬೆರೆತುಹೋಗುವ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇದೇ ಭಾವನೆ ಬೆಳೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯ.

ತುಳು, ತಮಿಳು, ಕೊಂಕಣಿ, ಮಲಯಾಳಂ ಮಾತಾಡುವವರ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಕನ್ನಡ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುವ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ, ತಮ್ಮವರಾರೋ ಬಂದಾಗ ತಕ್ಷಣ ಅವರೊಡನೆ ಅವರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ತೊಡಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನೇನಾದರೂ ಅಂದುಕೊಂಡೆನೋ ಏನೊ ಎಂದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನೆಂದೂ ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟು ಇದೆಯೆಂದು, ಇರುತ್ತದೆಂದು ಶಂಕಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ.

ಅನುಮಾನ ಮೂಡಬೇಕಾದರೂ ಯಾಕೆ? ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜತೆಯೊಂದಿಗಿರುವ, ಯಾರಿಗೂ ಒಲಿವ, ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಹರಿವ ಭಾಷೆಯ ಗುಣ ಬೆಸೆಯುವುದು ಮಾತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗುಟ್ಟು, ಅನುಮಾನ, ಬಿಗುಮಾನಗಳಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಭಾಷೆ ಒಡೆವ ಆಯುಧವಾಗುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಎಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನೂ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ, ಬಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯವೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಮೃದುತ್ವವನ್ನು ಕೊಂದು, ಅದನ್ನು ಹಿಂಸೆಯನ್ನೇ ಝಳಪಿಸಲು ಪಳಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವತ್ತಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಪಿಸುಮಾತುಗಳೂ ಎಂಥದೋ ರಹಸ್ಯದ ನೀಲನಕ್ಷೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿವೆ. ಕವಿ ಬಳಸುವ ಪದಗಳ ಮೇಲೂ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಲು ನೋಡುವ, ಕವಿತೆಯೊಳಗೂ ಕೆಡುಕನ್ನು ಹುಡುಕಲು ತಿಣುಕಾಡುವ ದುಷ್ಟ ತರ್ಕಗಳು ಮೈಮೇಲೆ ಪರಿವೆಯಲ್ಲದಂತೆ ತೂರಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಹೆಮ್ಮೆ ಅದರ ಪ್ರಾಚೀನತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆಯೆಂದು ನಾನಂತೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅದನ್ನು ನಾವೆಷ್ಟು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಅಳತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ಓದಿಕೊಂಡ ಕೆಲವರೊಳಗೆ ಹತ್ತು ಕಠಿಣ ಪದಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಯಾರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೆಡೆಗಿದ್ದರೆ, ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪಠ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿ ಓದದೆಯೂ ಅದು ಗಾಢವಾಗಿ ಭಾವದ ಭಾಗದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವುದರ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಪ್ರತಿ ಪದದಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುವವರು ಇದ್ದಾರೆಂಬ ಬೆರಗೂ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆಗೆ ಇದೆ. ಮೇಲಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವೂ ಈ ಬೆರಗಿನಲ್ಲೇ ಇದೆ.

ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಾಯಲು ಒದಗುವುದು ಆ ಬೆರಗು ಮಾತ್ರ. ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸದ ಯಾವುದೇ ಭಾಷಾ ಹೋರಾಟವೂ ಅಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ವ್ಯರ್ಥ ಕೂಡ.

ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಪರ ದನಿಯೆಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಷೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಗದ್ದಲವಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಸಾಮರಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿನಿಮಯ ಎರಡೂ ಸುರಳೀತ.

Share

One Comment For "ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕುರಿತು…
ಸಂಪಾದಕ
"

  1. R.S.Venkat Raj
    25th November 2017

    ಭಾಷೆ ಒಂದು ಸಂವಹನ ವಾಹಕ ಅಷ್ಟೇ.ಸ್ಪರ್ಶ ಸಂವಹನದಷ್ಟು ಪ್ರಬಲ ವಾಹಕ ಮತ್ತೊಂದಿದೆಯೇ?

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ

        ಕವಿಸಾಲು         ಕಿಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ನೀರು ಬಿರುಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಒಡಲು ಎತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿ ಇಳೆಗೆ ಎದೆಯಿಳಿಸಿದೆ ಕಡಲು ನಡುಗಿಬಿಟ್ಟಳೆ ವಸುಂಧರೆ ಶತಕೋಟಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟು ಸುನಾಮಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ಊಳಿಟ್ಟು ಜೀವ ಜಲ, ಉಸಿರ ಗಾಳಿ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ತತ್ತರಿಸಿವೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಮನುಜ ಕುಲ ಮಾಡು ಹಾರಿ, ಕಂಬಗಳು ಕುಸಿದು ನೆಲಕಚ್ಚಿವೆ ಮಾನವನ ಬೀಡು ಕತ್ತರಿಸಿ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ತಡವಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಇನ್ನು…

        ಕವಿಸಾಲು         ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಕಾದ ಮಂದಿರವಿದು ಕುಸಿದು ಕುಳಿತ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳು ಕೂಡ ಮೌನವಿಂದು ಮನ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳು ಒಲವ ಸಿರಿಗೆ ಚೇತರಿಸಿ ತೆರೆದ ಗಳಿಗೆ ಎತ್ತರದ ಹೊಸ್ತಿಲುಗಳ ತಡೆಯ ದಾಟಿ ತಲುಪಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೆ ಬಯಕೆ ಗುರಿಯನ್ನು ದಟ್ಟ ಹಸಿರಿನ ಕಾಡು, ಆಗಸದ ನೀಲಿ ಬಿಳಿಯ ಮೋಡಗಳ, ಬಿಸಿಲ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಬಯಲ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯ, ತಿಳಿಗಾಳಿ ತವಕದಲಿ ಬಂಧನಗಳ ...

  • 4 weeks ago No comment

    ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಣ್ಮಣಿ – ಲ್ಯೂಸರ್ನ್

        ನಾನಾ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿರುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸದ ಸುಂದರ ಸ್ವಿಸ್ ನಗರಿ.         “ನಾಳೆ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ! ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲು ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿರು ನೆಲ, ಹಚ್ಚಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿವ ತಿಳಿ ಬೂದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    2 months ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...