Share

ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆಂದೇ ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟಿದವನ ಇದಿರು…
ಸಂಪಾದಕ

 

ಗೊತ್ತಿರದ ಕುತೂಹಲಗಳ ಕೊನೆಗಾಣದ ವರ್ತುಳಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ ತೋರಿದರೆ, ಗೊತ್ತಿರುವ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಸಂಗತಿಗಳ ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ದೊರೆಯನ್ನು ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಸುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ರೈತ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.

 

 

ಬ್ಬ ರಾಜ ಇದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವವರು ಬೇಕು. ಬರೀ ಹೇಳಿದರೆ ಸಾಲದು; ಅವನನ್ನು ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂತುಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅವರ ತಲೆ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಸಾಕು ಎನ್ನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅರ್ಧ ರಾಜ್ಯ ಉಂಬಳಿಯಾಗಿ ಕೊಡಲು ತಯಾರಿರುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವನು ಕಥಾನುರಾಗಿ ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ನಟಿಸುವವನು. ಯಾವ ಕಥಾ ಪ್ರವೀಣನೂ ಅರ್ಧ ರಾಜ್ಯ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟವಂತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಕಥೆ ಹೇಳಬಲ್ಲ ತಮ್ಮ ತಾಕತ್ತು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದವರೆಲ್ಲ ಆ ರಾಜನ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ತಲೆಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಬಂದವರು ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಪಾಲಾಗುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನ ಕಥೆಗಳ ಹಸಿವು ಮಾತ್ರ ಇಂಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದಿನ ಒಬ್ಬ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಯಾವುದೋ ಹಳ್ಳಿಯ ರೈತ. ಹರಕು ಬಟ್ಟೆಯ, ಹೆಗಲ ಮೇಲೊಂದು ಕಂಬಳಿ ಹೇರಿಕೊಂಡ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ನಕ್ಕುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ರಾಜ. ‘ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತಿಯೇನೋ ಹೆಡ್ಡ?’ ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ‘ಎಂಥೆಂಥವರೋ ಬಂದು ಸತ್ತುಹೋದರು. ನಿನಗೂ ಯಾಕಪ್ಪಾ ಸಾವಿನ ಮನೆ ತಟ್ಟುವ ಉಸಾಬರಿ? ಹೋಗಿ ಬದುಕಿಕೋ ಮಗನೆ’ ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ. ರೈತ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ದೃಢತೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ‘ನಿಮಗಾಗಿ ಕಥೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಕಥೆ ಹೇಳಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ’. ‘ಸರಿ ಬಿಡಪ್ಪಾ. ನಿನಗೇ ಸಾಯಲು ಅಷ್ಟೊಂದು ಅವಸರವಿದ್ದರೆ ನಾನಾದರೂ ಏನು ಮಾಡಲಿ?’ ಎಂದು ರಾಜ ಮತ್ತೂ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿ ಅವನ ಕಥೆ ಕೇಳಲು ತಯಾರಾಗುತ್ತಾನೆ. ರೈತ ಕಥೆ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ: ‘ದೊರೆಯೆ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಣಜ. ಅದರ ತುಂಬಾ ರಾಗಿ. ಒಂದು ಇರುವೆ ಬಂತು; ಒಂದು ರಾಗಿ ಕಾಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತು. ಇನ್ನೊಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಇನ್ನೊಂದು ರಾಗಿಕಾಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತು. ಮತ್ತೊಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಮತ್ತೊಂದು ರಾಗಿಕಾಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತು…’ ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಕಥೆ ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳಿ ಸೋಲದಿರುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜನಿಗೆ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಚಿಟ್ಟು ಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ. ‘ಮುಂದೆ ಹೇಳಪ್ಪಾ’ ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ. ‘ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀನಲ್ಲ ದೊರೆಯೆ. ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಣಜ. ಅದರ ತುಂಬಾ ರಾಗಿ. ಆ ಇರುವೆ ದಂಡು ಅದಷ್ಟನ್ನೂ ಸಾಗಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ ದೊರೆಯೇ?’ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾನೆ: ‘ಒಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಒಂದು ರಾಗಿಕಾಳು ತಗೊಂಡು ಹೋಯ್ತು. ಮತ್ತೊಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಮತ್ತೊಂದು…’ ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದಂತೂ ಅರ್ಥವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಮುಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಗಿರೋ ಕಥೆಯಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು.

ಅಧಿಕಾರದ ಅಮಲಲ್ಲಿ ವಿವೇಕ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಏನು ಅನ್ನೋದನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆ ರೈತನಂಥವರು ಬೇಕಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮೂರ್ಖರ ಬಳಿ ಹೋಗಿಯೂ ತಲೆ ಹೋಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಗೆದ್ದುಬರೋದು ಹೇಗೆಂದು ಗೊತ್ತಿರುವವರು ಬೇಕಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅರ್ಧ ರಾಜ್ಯ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳುವವನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಇಳಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನದೆಂದುಕೊಂಡಿರೋ ನೆಲ ಅವನದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಅವನನ್ನು ರಾಜನೆಂದು ಗೌರವಿಸುವವರದ್ದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವವರು ಬೇಕಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಆಳುವವರು ಜನರದ್ದೆಲ್ಲವೂ ತಮ್ಮದೇ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲೂ ತಮಗೆ ಹಿಡಿತವಿರಬೇಕು ಎಂದು ಹುಂಬತನದಿಂದ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅರೇಬಿಯನ್ ನೈಟ್ಸ್ ಕಥೆಗಳ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ ಕೂಡ ದೊರೆಯೊಬ್ಬನ ಅಂಥ ಭ್ರಮೆ, ಹುಂಬತನ ಮತ್ತು ಅವಿವೇಕವನ್ನು ತನ್ನ ಕಥೆಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದಲೇ ಕಳಚಿಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಅತ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ನಿಷ್ಠಳಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಅಂತಲೂ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಿದಳು ಅಂತಲೂ ಷಹರ್ಯಾರ್ ಇಡೀ ಹೆಣ್ಣುಕುಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬಳೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮರುದಿನ ಅವಳ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಿಸುವುದು. ಹೀಗೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಅವನ ವಿಕಾರ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವನ ಅರಮನೆಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಲು ಹೋಗುವವಳೇ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾದರೆ ತನ್ನ ವಧೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತು ಅವಳಿಗೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವಳೊಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ದೊರೆ. ಆದರೆ ಬೆಳಗಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈಗ ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ಜಾಣೆ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ. ಅವನಿಗೆ ಕುತೂಹಲಕರ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯ ತಿಳಿಯುವ ಕಾತರ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅವಳು ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆ ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅದನ್ನೂ ಬೆಳಗಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕುತೂಹಲದ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯ ತಿಳಿಯಲು ಅವಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೆನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸಾವಿರದೊಂದು ರಾತ್ರಿಗಳು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಥೆ ಮುಗಿಸಿದ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ, ಇನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಹೇಳಲು ಕಥೆಗಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅವಳ ಪ್ರೇಮಪಾಷದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಾನೆ ಷಹರ್ಯಾರ್. ಅವಳ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಅವನನ್ನು ಬದಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಅವಳನ್ನು ರಾಣಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಂತತಿಯನ್ನೇ ದ್ವೇಷಿಸತೊಡಗಿದ್ದವನು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬಳೇ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕೊಲ್ಲತೊಡಗಿದ್ದವನು ಅದರಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗುವಂತಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂಥ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆಯ ಕಥಾ ಸೌಂದರ್ಯ ದೊಡ್ಡದು; ಒಂದು ಕ್ರೂರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಮಣಿಸಿದ ಕಲೆಗಾರಿಕೆ ಅವಳದು.

ಆದರೆ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆಯ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಗಿಂತ ಮೊದಲ ಕಥೆಯ ರೈತನ ಭಂಡತನ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ನನಗೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಹಲವು ಹತ್ಯೆಗಳ ಬಳಿಕ ಆ ಕ್ರೂರಿ ದೊರೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸವಾಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವರಂತೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದವರೇ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ತಲೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ತಂತ್ರದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿದ್ದುದೂ ನಿಜ. ಆದರೆ, ಶೆಹೆರಾಜಾದೆಗೆ ಇದ್ದ ಅನುಕೂಲವೆಂದರೆ, ಬೇರೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕ್ರೂರಿಯಾದವನ ಮುಂದೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಒಂದು ತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಂಡಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದು ಅವಳ ಸ್ವೋಪಜ್ಞತೆ. ಆದರೆ, ಕಥೆಯೆಂದರೇ ಕಾಲಕಸ ಎಂಬಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಲಾಕಾರರನ್ನು ಕೊಂದು ಮುಗಿಸಿದ್ದವನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದ ರೈತನದ್ದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದ ದಾರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಷಹರ್ಯಾರ್ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತದಿಂದ ಕ್ರೂರಿಯಾದವನಾದರೂ, ಕಥೆಗೆ ಪರವಶನಾಗಬಲ್ಲ ಸಹಜ ದೌರ್ಬಲ್ಯವುಳ್ಳವ. ಆದರೆ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ತನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಇಲ್ಲವೇ ತಲೆ ಕೊಡಲು ತಯಾರಾಗಿ ಎಂದು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಹೊರಟವನಂತೆ ಇದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ರಾಜ ಮೂಲತಃ ಕ್ರೂರಿ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಅಂಥವನ ಮುಂದೆ ಕಥೆಯ ಮರ್ಮ ತೆರೆಯುತ್ತ ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತಾ? ಅಂಥ ಸವಾಲು ರೈತನ ಎದುರಿಗಿತ್ತು. ಗೊತ್ತಿರದ ಕುತೂಹಲಗಳ ಕೊನೆಗಾಣದ ವರ್ತುಳಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ ತೋರಿದರೆ, ಗೊತ್ತಿರುವ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಸಂಗತಿಗಳ ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ದೊರೆಯನ್ನು ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಸುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ರೈತ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.

ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆಂದೇ ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟಿದವನ ಇದಿರು ಇದು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಒಂದು ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಹೌದು. ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದವನನ್ನು, ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿಯೇ ಇರದ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವು. ಹೀಗೆ ಗೆದ್ದ ಆ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತನನ್ನು, ಇವತ್ತಿನ – ಹಿಂಸೆಯನ್ನೇ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅಸಹ್ಯಕರ ಅಹಂಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವೂ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜರೂರು ಇದೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 4 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    6 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...