Share

ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!
ಕಾದಂಬಿನಿ

 

 

 

 

ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!

 

 

 

 

ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಈಕೆಗೆ ಪೆನ್ಷನ್ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದಷ್ಟು ಹಣವೂ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆ ಗರ್ಭಕೋಶದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟ ಸಂಗತಿ ತಿಳಿಯಿತಾದರೂ ನಮ್ಮೂರಿನ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕಿವಿ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಆ ಊರಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಬಡ ಹೆಂಗಸರಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬಾಕೆ ಹಿರಿಯಳು. ಇಬ್ಬರು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ತಾಯಂದಿರು. ಆಗೆಲ್ಲ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಇದ್ದರೂ ಈ ಮೂವರೂ ಪುಕ್ಕಟೆಯಾಗಿ ಆ ಮನೆಯ ಅಡುಗೆ ಮತ್ತಿತರ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರಾದರೂ ಸತ್ತರೆ ಈ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಬುಲಾವು ಬಂದಾಯಿತು. ಇವರು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಇರುವವರಿಗೆಲ್ಲ ಗಂಜಿ ಕುಡಿಸುತ್ತ.. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಮನೆ ಮಂದಿ ಇವರನ್ನು ಹೆಣದ ಮುಂದೆ ಕೂರಿಸಿ ಗಡದ್ದು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಯಾವ ಸಹಾಯಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಿನ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಒದಗಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಿರ್ವಂಚನೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವರು.

ಈ ಮೂವರಿಗೂ ಆ ಕ್ಯಾನ್ಸರಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕನಿಕರ ಮೂಡಿ ಪ್ರತಿದಿನ 20 ಕಿ.ಮೀ. ನಡೆದು ಹೋಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಖಾಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದು ಹಾಕಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದರು. ಒಬ್ಬರ ಗಾಡಿ ಕೇಳಿ ಪಡೆದು ಈ ಮಹಿಳೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಕೊಳೆತ ರಕ್ತದ ಗಬ್ಬು ವಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳಿಂದ ಆಹಾರ ಔಷಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಕೊಳೆತುಬಿದ್ದಿದ್ದಳು. ಅಂಥವಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ನೀರು ಹೊತ್ತು ತಂದು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇರಿಕೊಂಡು ಊರಿಗೆ ತಂದರು. ಅವರು ಅದು ಹೇಗೆ ಆ ವಾಸನೆ ತಡೆದುಕೊಂಡರೋ ನನಗೀಗಲೂ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಗ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಈಗಲೂ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ನೆನಪಾದರೆ ಅದೇ ಗಬ್ಬು ವಾಸನೆ ಮೂಗಿಗೆ ಅಡರುತ್ತದೆ. ಅಂತೂ ಅವಳ ಮುರುಕಲು ಹುಲ್ಲಿನ ಗುಡಿಸಲಿಂದ ನಮ್ಮೂರಿನ ಖಾಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದಳೆಂದಾಯಿತು. ಪಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಕೆಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಳಿಗೆ ಗಳಿಗೆಗೂ ಅವಳ ಕೀವು, ರಕ್ತಸ್ರಾವ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸುವುದು, ಊಟ, ಔಷಧ, ಸ್ನಾನ, ಹೀಗೆ ಮಹಿಳೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೆಲುವಾದರೂ ಪೂರ್ತಿ ಗುಣವಾಗುವಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನು ಕರೆತರುವಾಗ ನಯಾ ಪೈಸೆ ಹಣವೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಪೆನ್ಷನ್ ಇತ್ಯಾದಿ ತರಲು ಅವಳು ಖುದ್ದಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಜಿಲ್ಲೆಯ ತಾಲ್ಲೂಕೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಕೆ ಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮಹಿಳೆಯರೇ ತಮಗೇ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನವಿದ್ದರೂ ಸಾಲ ಸೋಲ ಮಾಡಿ ಮಹಿಳೆಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪರ್ಲಾಂಗುಗಳ ದೂರದ ತನಕವೂ ಹೊಡೆಯುವ ಗಬ್ಬು ವಾಸನೆಗೆ ಅಂಜಿ ಊರಿನ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಲೂ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಈ ರೋಗಿ ಮಹಿಳೆಗೆ ಈ ಮೂವರ ಮನೆಯಿಂದಲೂ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಗಂಜಿ ನೀರು ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಕೊಡುವುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಹಂಡೆ ಹಂಡೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ನನ್ನ ಮೈಯ ವಾಸನೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈಕೆಯ ಮೈಯಿಂದ ಸೋರುವ ಕೀವು, ರಕ್ತದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದಕ್ಕಾದರೂ ನೀರು ಸಾಕಷ್ಟು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರತಿದಿನ ಮೂರು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಕೆರೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆಗಂಟನ್ನು ಮೂವರ ಮನೆಯ ಗಂಡಸರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರ ಸೈಕಲ್ ಕ್ಯಾರಿಯರ್ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ‘ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಜೋರಾಗಿ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿ ಮತ್ತೆ ಗಂಟನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಳಿಸಿ ಬಂದುಬಿಡು’ ಎಂದು ವಾರ್ನಿಂಗ್ ಕೊಟ್ಟೇ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ನಡೆದು ಹೋಗಿ ಈ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಯಾರೆ ತೊಳೆದು ಸುಡು ಬಿಸಿಗೆ ಒಣಗಿಸಿ ಚಂದಮಾಡಿ ಹೊತ್ತು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಾನೂ ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಜೊತೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆನಾದ್ದರಿಂದ ಸೈಕಲ್ ಹೋದ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅಸಹ್ಯ ವಾಸನೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆತಿರುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಗೌರವವಿತ್ತು. ಆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ನನ್ನ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯ ನಾನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎನ್ನಿ. ಈಕೆಯಿದ್ದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸನೆ ತಡೆಯಲು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಸೆಗಣಿಯಿಂದ ನೆಲ ಸಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಧೂಪದ ಹೊಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ದುರ್ನಾತ ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು ದಿನ ಈ ಮಹಿಳೆ ಚೂರು ಚೇತರಿಕೆ ಕಂಡರೆ, ನಾಕು ದಿನ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಸಾವು ಮಾತ್ರ ಕಳ್ಳಾಟವಾಡಿ ಸತಾಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ನಡುವೆ ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಊರಿಡೀ ಯಾರ್ಯಾರೂ ಈಕೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಣವಿದ್ದವರಂತೂ ಎಲ್ಲಿ ತಾವು ಏನಾದರೂ ಕೊಡಬೇಕಾಗುವುದೋ ಎಂದು ದೂರ ದೂರ ಸರಿದು ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಂಜಿ, ನೀರು, ಸೋಪು ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಗಾದರೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಿನ ತುತ್ತು ಉಳಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನೋಣ. ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ಸಿಗದ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಇಡೀ ದೀಪ ಉರಿಸಲು ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಬೆಲೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡಲೂ ಊರವರು ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಡವರಿಗೆ ಬರುವ ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ದಂಧೆಯವರಿಗೆ ಸಾಗಾಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತೆನ್ನಿ!

ಅಷ್ಟಾದರೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ. ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವಿದ್ಯಾವಂತ ಮಹಿಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಚಾಲಾಕಿತನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇವರ ಕುರಿತು ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯೊಂದು ಹರಿದಾಡತೊಡಗಿತು. ಏನೆಂದರೆ ಈ ರೋಗಿಯ ಹೆಸರಿಲ್ಲಿರುವ ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ಹಣವನ್ನು ಲಪಟಾಯಿಸಲು ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಸೇವೆಯ ನಾಟಕ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದೂ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಆಸ್ತಿ, ಮನೆ ಇದೆಯೆಂದೂ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಕೆಯ ಸಹಿ ಪಡೆದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬರೆಸಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೆಂದೂ ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡಬೇಕೆಂದೂ ಜನ ಖುಲ್ಲಂ ಖುಲ್ಲ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯರ ಕಿವಿಗೂ ತಲುಪಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕತೊಡಗಿದರು.

ರಾತ್ರಿ ಹಗಲೆನ್ನೆದೆ ಮೈಮೂಳೆ ಮುರಿಯುವಂತೆ ಆಕೆಯ ಕೆಲಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಸಾಧ್ಯ ವಾಸನೆ ಸಹಿಸುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇದರ ನಡುವೆ ಆ ರೋಗಿ ಮಹಿಳೆಯೂ ಇವರ ಇಷ್ಟು ಸೇವೆಯನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನೋಡುವ ಬದಲಿಗೆ ಸೇವೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸದೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡುವುದು, ಅಸಹನೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೋವುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮೊದಲೇ ಬಡತನ ಹಾಸಿಹೊದ್ದಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಇದ್ದಬದ್ದ ಕಾಸನ್ನೂ ಈ ಮಹಿಳೆಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಕೊರತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂಥಲ್ಲಿ ಜನರು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯ ಇವರ ಎದೆ ಸೀಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಬೇಸರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಊರಿನ ಗುರ್ಕಾರ ಪಕ್ಕದ ತಾಲ್ಲೂಕು ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಪೂಜಾರಾಧನೆಗಾಗಿ ಊರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಈ ವಿಷಯ ತಂದಿದ್ದ. ಕೂಡಲೇ ಶುರುವಾಯಿತು ರಾಜಕೀಯ. ಕೆಲವು ಗಣ್ಯರು ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೇ ಬಂದು ಮಹಿಳೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಅಷ್ಟು ದೂರ ನಿಂತು ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ನೋವುಂಡೂ ಉಂಡೂ ನಲುಗಿದ್ದ ಮಹಿಳೆ ಏನೋ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟು ದೂರಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ರೋಗಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನೇನೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ?!

ಅಂಥವಳೆದುರು ಈ ಬಂದ ಗಣ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದೇನೆಂದರೆ ಯಾವ ಕಾಗದ ಪತ್ರಕ್ಕಾದರೂ ಸಹಿ ಹಾಕಿದೆಯಾ? ಹಣವೆಷ್ಟು ಕೊಟ್ಟೆ? ಎಂದು ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಾಗದಕ್ಕೂ ಸಹಿ ಹಾಕಕೂಡದೆಂಬ ಕಟ್ಟೆಚ್ಚರ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಆಕೆಯ ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ವಾಕರಿಸಿ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಧನದಾಹಿ. ರೋಗಿ ಮಹಿಳೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ನೆವದಲ್ಲಿ ಅಂತೂ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದರೆಂದಾಯಿತು. ಬಂದವರೇ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಆಕೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿರುವ ಹಣದ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳಿದ್ದು ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಜನ ಕಳಿಸಿ ಆಕೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲ ಕಾಗದ ಪತ್ರಗಳಿಗೆ ಮಹಿಳೆಯ ಸಹಿ ಪಡೆದದ್ದು. ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಹೊರಟುಹೋದರು.

ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೀಗ ಊರಿಡೀ ಹಕ್ಕಿನಿಂದ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳತೊಡಗಿತ್ತು. ಪೇಷಂಟನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡಬೇಕು ಹೀಗೆ ನೋಡಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ, ತಿನ್ನಲು ಅದು ಕೊಡಿ ವಾಸನೆ ತೊಲಗಲು ಇಂಥದ್ದು ಮಾಡಿ ಹೀಗೆ ನೂರೆಂಟು ಸಲಹೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಏನಾದರೂ ಎದುರುತ್ತರ ಕೊಟ್ಟರೋ ನಿಮಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರಲು ಯಾರು ಹೇಳಿದ್ದರು? ಯಾಕೆ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ನಿಮಗೆ? ನೀವೇನು ಪುಕ್ಕಟೆ ಮಾಡೋಲ್ಲವಲ್ಲ? ನಾಳೆ ಗಂಟು ಸಿಗುತ್ತದಲ್ಲ ಎಂದು ಇರಿಯತೊಡಗಿದರು.

ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಮಹಿಳೆಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು ಮೂರು ಮಹಿಳೆಯರು. ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ರೋಗಿ ತನ್ನ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಹತಾಶಳಾಗಿ ಬಂದಹೋದವರೆದುರೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಅವರು ಬೇರೆಯೇ ಅರ್ಥ ಜೋಡಿಸಿ ಊರತುಂಬ ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಅಪಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಂತೂ ಒಂದು ಬೆಳಗು ಮಹಿಳೆ ಸತ್ತಳು. ಕೂಡಲೇ ಗುರ್ಕಾರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡನಿಗೆ ವರದಿ ಕೊಟ್ಟ ಅವರೂ ಬಂದರು. ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರೇ ಹಣ ಹೊಂದಿಸುವುದು ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಜನ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಶವ ಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡನ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಹಿಸ್ಸೆಯಾಯಿತು. ಹಣವೂ ಜಾಗವೂ ಚರ್ಚಿಗೆ ಸೇರತಕ್ಕದ್ದೆಂದೂ ಚೊಂಬು ಚೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಆ ಊರಿನ ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಹಡೆಯುತ್ತ ಹನ್ನೆರಡು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಾಗಿದ್ದು ಇದ್ದಾಗ ಮೋಜು ಉಡಾಯಿಸುವ ಇಲ್ಲದಾಗ ಅಳುತ್ತ ಸದಾ ಬಡತನವೆಂದು ಇದ್ದವರಲ್ಲೆಲ್ಲ ಬೇಡಿ ತಿನ್ನುವ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಕೊಡಲಾಯಿತು. ಈ ಮೂರೂ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾತ್ರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ ಉಂಟಾದ ಒಂದು ಬಾಂಧವ್ಯದ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಶವ ಕಾದರು.

ಅದೇಕೋ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ. ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ! ಸೇವೆ ಎನ್ನುವುದು ಹುಡುಗಾಟವಲ್ಲ. ತೆರೆಸಾ ಇಂಥ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದ ಅನಾಥರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ಮಹಾ ತಾಯಿ. ಆಕೆ ಮತಾಂತರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ವಿಶ್ವದ ಮುಂದೆ ಮಾನ ತೆಗೆದಳು ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತ ಸೇವೆಯನ್ನು ಅಪಮಾನಿಸುವ ಮಂದಿ ಊರ ಅನಾಥರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಹಾಗಿರಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಮನೆಯ ರೋಗಿಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾಡಿ ತೋರಲಿ. ಸೇವೆಯ ಘನತೆಯನ್ನು ಹಾಗಾದರೂ ಇನಿಸಾದರೂ ಅರಿಯಲಿ, ತಾವೇ ನರಳುತ್ತ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುವ ದುರ್ದಿನಗಳು ಅವರಿಗೆ ಬಾರದಿರಲಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ನಾನು ಹಾರೈಸುವುದು.

—-

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 4 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...