Share

ಸಂಶನಾ ಇಲ್ಲ; ಆತ ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅಜ್ಜ, ಈತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪ್ಪ
ಹಟ್ಟಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ಪ್ರಭಾಕರಗೌಡ

 

 

“ಈರಣ್ಣನ ಜಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲೇ ನಡೀಲಿ, ಪೀರಪ್ಪನ ಉರುಸು ಅಲ್ಲೇ ನಡೀಲಿ…” ಅಂದ.

 

 

 

ಡುಪಿ ಶ್ರೀಗಳು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಮಠದಾಗ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಬಾಂಧವರಿಗೆ ಇಫ್ತರ್ ಕೊಟ್ರಲ್ಲ ಅವತ್ತೇನಾತು ಗೊತ್ತಾ? ನಾನು ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗಿದ್ನಾ ಅವತ್ತ ಚಂಜೀ ಹೊತ್ತು, ಅಲ್ಲೇ ಕಂಚಗಾಲಪುರದ ದಾರಿ ಹಿಡಿದು ಹೊಂಟಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲೆ ಬೀಳು ಬಿದ್ದ ಹೊಲದಾಗ ಯಾಡು ಫೂಲ್ ಕಟ್ಟಿ ಅದಾವಲ್ಲ ಅದರ ಮ್ಯಾಲೆ ದಿನಾಲೂ ನಾನು ಹೋಗಿ ಕುಂದ್ರೂದು. ಆದ್ರ ಇಫ್ತರ್ ದಿನ ನನಗ ಆಶ್ಚರ್ಯಾತು. ಸುಮಾರು ದೂರದಿಂದ ನೋಡೀದೆ. ಒಬ್ಬ ಬಿಳಿ ಟೋಪಿ, ದೊಡ್ಡ ದಗಲೆ ಅಂಗಿ – ಚೊಣ್ಣ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮುಲ್ಲಾ ಅಜ್ಜ ಕುಂತಿದ್ದ. ಆತಗ ಎದುರಿನ ಪೂಲ್ ಕಟ್ಟಿ ಮ್ಯಾಲೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬಾತ ಚಿರಯುವಕ ಕುಂತಿದ್ದ. ಆತ ಹಳದಿ ಟವಲ್ ಹೆಗಲು ಮ್ಯಾಲೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡಿದ್ದ. ಕೈಯ್ಯಾಗ ಒಂದು ಕೋಲಿನಂಥಾದ್ದು ಹಿಡಕೊಂಡಿದ್ನಾ. ಆತನ ಹೆಗಲ ಮ್ಯಾಲೆ ಒಂದ ಬಾರಕೋಲು ಸೈತ ಇತ್ತು. ಒಂದೀಟ ಸಮೀಪ ಹೋದೆ ಮೆಲ್ಲಕ. ಸಂಶನಾ ಇಲ್ಲ. ಆತ ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅಜ್ಜ. ಈತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪ್ಪ.

ಅವರು ಉಡುಪಿ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆ ಹೊಳ್ಳಿ ಏನೇನೊ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ರು. ಇಬ್ರದೂ ಯಾವದೊ ದೇವಭಾಷೆ. ನನಗ ಜೀವ ತಡೀಲಾರದಕ್ಕ ನಾನೂ ಅಲ್ಲೀಗಿ ಹೋದೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಮುಂದ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಕುಂತು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡೀದೆ. ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅಜ್ಜ ಏನೊ ಕೇಳೀದ. ನನಗ ಅರ್ಥಾಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪನೂ ಸಂಸ್ಕೃತದಾಗ ಏನೊ ಕೇಳೀದ. ಚೂರು ಅರ್ಥಾತು. “ನನಗ ದಿಕ್ಕಾ ತೋಚ್ವಲ್ದೊ ತಂದೆ. ಯಾವ ಊರು ನನ್ನದು ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ಲಕ್ಕುಂಡಿ, ನಿಂತ ಕರ್ಮಭೂಮಿ ತುಮಕೂರು, ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದು ಮಂಡ್ಯನೊ ಎಪ್ಪಾ..” ಅಂದೆ ದೀನಳಾಗಿ.

ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾತು ನಾನು ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡತಿ ಅಂತ. “ಸರಿಬಿಡುಬೇ ತಂಗಿ. ಎಲ್ಲಿರ್ತೀ ಅಲ್ಲೀ ಜನ ನಿನ್ನಾರ ಅಂತ ತಿಳಿ” ಅಂತ ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅಜ್ಜ ಹೇಳೀದ. ಆಗ, “ಅಲ್ಲೊ ಮಾರಾಯ ಹಂಗ ತಿಳ್ಕೊಂಡು ಬಾಳಿದ್ಕಾ ಈ ಹೆಣ್ಮಗಳ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪರೀಕ್ಷೆದಾಗ ಪಾಸ್ ಮಾಡ್ಯಾರ ನನ್ನ ದಾಸರು” ಅಂತ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ. ಆಗ ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅಜ್ಜ, “ನಿಮ್ಮ ಲಕ್ಕುಂಡ್ಯಾಗ ಜನರು ಹೆಂಗಾದರಬೇ ತಂಗಿ..” ಅಂತ ಕೇಳೀದ. “ಇರೂದೇನು ಮಸ್ತ್ ಅದಾರ ಎಜ್ಜ.. ಮಳಿ ಬೆಳಿ ತೀರ ಹೆಚ್ಚೂ ಆಗಂಗಿಲ್ಲ, ಕಮ್ಮೀನೂ ಆಗಂಗಿಲ್ಲ, ಟಿಂವ್ ಅಂತ ಜೀವ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಅದಾರ..” ಅಂದೆ.

ಶ್ರೀಕಷ್ಣಪ್ಪ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕೊಂತ ಕುಂತಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅಜ್ಜನ ಕಣ್ತುಂಬ ಕುತೂಹಲ. “ಅದು ಸರಿ ಬಿಡುಬೆ. ಅದಲ್ಲ ತಂಗಿ ಹಿಂದೂ, ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಮಂದಿ ಈ ಮಂಗಳೂರು ಕಡೆ ಜನರಂಗ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಬುಸುಗುಡ್ತಾರೇನು ಇಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕೊಂತ ಇರ್ತಾರ ಹೇಳಬೇ..” ಅಂದ. ನನಗೊಂದೀಟು ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. “ಏ ಹೋಗಾ ಎಜ್ಜ, ನೀನು ಬರೀ ಕಾಬಾದಾಗ ಇದ್ರ ಹೆಂಗ? ಈಗ ಹೆಂಗೂ ಬಂದೀಯಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಲಕ್ಕುಂಡಿಗೂ ಹೋಗಿ ನೋಡ್ಕೊಂಬಾ ಹೋಗು. ನಾನು ಯಾಡು ಮೈಲು ದೂರ ನಡಿಗಿ ಮುಗಿಸ್ಬೇಕು. ಜಾಸ್ತಿ ಮಾತಾಡಂಗಿಲ್ಲ..” ಅಂದೆ. ಆಗ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟ, “ಹೇ ಮಗಳೇ ಶಾವಕ್ಕ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು, ಅಜ್ಜನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿ ಹೋಗಿ ಬಿಡುಬೇ. ನಮವ್ವ ಶಾಣೇಕಿ” ಅಂತ ನನ್ನ ಚಟ್ರನೆತ್ತಿ ಸವರಿ ರಮಿಸಿ ಹೇಳೀದ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪ್ಪನ ಆಜ್ಞೆ ಮೀರಂಗಿಲ್ಲಲ್ಲಾ.. ನಮ್ಮೂರ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ‌ ಹೇಳಾಕ್ಹತ್ತೀದೆ. “ಎಜ್ಜಾ ನಮ್ಮೂರಾಗ ಕುರುಬರು, ಕುಂಬಾರು, ಸುಣಗಾರರು, ನೇಕಾರರು, ಗೊಲ್ಲರು, ಸಿಂಪಿಗರು, ಮಾದರು, ಜಾಢರು, ಕೊರ್ರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಲಿಂಗಾಯತರು, ಮುಸ್ಲಿಮರು, ಪಿಂಜಾರರು… ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೊ ಜಾತೀ ಜನ ಅದೀವಿ. ಆದ್ರ ಕ್ವಾಟಿ ಈರಣ್ಣನ ಜಾತ್ರಿ, ಹಾಲಗುಂಡಿ ಬಸವಣ್ಣನ ಜಾತ್ರಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿ ಹಬ್ಬಗಳ್ನ ಮಾಡೂವಾಗ ಅನಕೂಲಾದಾರು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಗವಹಿಸ್ತೀವಿ. ಪಂಕ್ತಿಭೇದ ಇಲ್ಲದಾ ಊಟ ಮಾಡ್ತೀವಿ. ಆದ್ರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅಷ್ಟಮಿ ದಿನ ಮಸೀದಿಯೊಳಗ ಹೋಗಿ ತೊಟ್ಟಲಕ್ಕ ಎಂದೂ ಹಾಕಿಲ್ಲ. ಆದ್ರ ಆತನ ಸ್ಥಾನದಾಗ ಆತಗ ಸಿಂಗಾರ ಬಂಗಾರ ಮಾಡೂವಾಗ ಪಿಂಜಾರು, ಮುಸುಲ್ರು, ಜಂಗಮರು ಅಂತ ಭೇದ ಇಲ್ಲದಾ ಬಂದಾರ್ನೆಲ್ಲಾರ್ನೂ ಕರ್ಕೊಂತೀವಿ..” ಅಂದೆ. “ಮತ್ತೆ?” ಅಂತ ಅಜ್ಜ ಗಡ್ಡ ನೀವಿಕೊಂಡ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಒಂದು ನಮನಿ ಧ್ಯಾನಕ್ಕ ಕುಂತಂಗ ಕುಂತಿದ್ದ.

“ಮತ್ತೇನಂದ್ರ‌ ಎಜ್ಜಾ ಹಜರತ್ ಜಂದೀಪೀರಪ್ಪನ ಉರುಸು ಬರುತ್ತಲ್ಲಾ ಅವಾಗ ಸೈತ ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಊರು ಸಂಭ್ರಮದಾಗ ಮುಣಿಗಿರುತ್ತ. ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯರ ಮನ್ಯಾಗೂ ಮಾಲ್ದಿ ಮಾಡಿರ್ತೀವಿ. ಎಲ್ಲಾರೂ ದರಗಾಕ ಹೋಗಿ ಮಂಡಿಯೂರಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಬರತೀವಿ. ಸಕ್ರಿ, ಊದಿನ ಕಡ್ಡಿ ಜಂದಿ ಪೀರಪ್ಪಗ ಅರ್ಪಿಸಿ ಬರ್ತೀವಿ. ಎಲ್ಲರೂ ಅಂದ್ರ ಎಲ್ಲಾರೂ ಸೇರಿ ಉರುಸು ಮಾಡ್ತೀವೊ ಎಜ್ಜಾ, ಮುಸುಲ್ರು, ಹಿಂದೂ ಅಂತ ನೆನಪಾ ಇರಂಗಿಲ್ಲ. ಬರೀ ಲಕ್ಕುಂಡಿ ಜನ ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಮನಸಿನ್ಯಾಗಿರುತ್ತ ಎಜ್ಜಾ” ಅಂದೆ. ಆಗ ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅಜ್ಜ, “ಅಲ್ಲಬೇ ತಂಗಿ ಒಮ್ಮೀನೂ ಜಂದಿಪೀರಪ್ಪನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬಂದು ಕ್ವಾಟಿ ಈರಣ್ಣನ ಗುಡಿಯಾಗಿಟ್ಡು ಉರುಸು ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲನು ನಿಮ್ಮೂರಾಗ” ಅಂದ.

ಆತನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನನಗ ನಗು ಬಂತು. ಹೊಟ್ಟಿ ಬ್ಯಾರೆ ಗ್ಯಾಸ್ಟ್ರಿಕ್ ಪುಂಯೀಯೀಕ್ ಅಂತ ಅಪಾನವಾಯು ಹೋಗಿಬಿಟ್ತು. ಅದರ ಸದ್ದಗಿ ಎಚ್ಚರಾದನೆನೊ ಅನ್ನೂವಂಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪ್ಪ ಹಹಹಹಹಹಹ ಹಹಹಹ ಹಹಹ ಅಂತ ಉಸುಲ್ಹಿಡುದು ನಕ್ಕ ಬಿಟ್ಟ. ಆಗ ಅಲ್ಲಾಹ್ ನನ್ನ ಹೂಸಿನ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ಅನ್ನೂವಂಗ ಮುಖ ಮಾಡಿ, “ಏನು ಸಾಬ್, ಲಕ್ಕುಂಡ್ಯಾಗ ಒಮ್ಮೀನೂ ಜಂದಿಪೀರಪ್ಪನ ಉರುಸನ್ನ ಈರಣ್ಣನ ಗುಡಿಯಾಗಾಗ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಗುಡಿಯಾಗಾಗ್ಲಿ ಮಾಡಿಲ್ಲಂತ.. ಮುಂದೆ ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡೂನಲ್ಲಾ” ಅಂತ ಕೇಳೀದ. ಆಗ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ “ನೋಡು ದೋಸ್ತ್ ಈರಣ್ಣಗೂ ತನ್ನ ಗುಡಿ ಐತಿ. ಜಂದಿಪೀರಪ್ಪಗೂ ತನ್ನದಾ ಆದ ದರಗಾ ಐತಿ. ಈರಣ್ಣನ ಜಾತ್ರಿ ಆಗೂವಾಗ ಎಲ್ರೂ ಹೋಗಿ ಪಂಕ್ತಿಭೇದ ಇಲ್ಲದಾ‌ ಪ್ರಸಾದ ತಿಂದು ಬರತಾರ. ಮತ್ತೆ ಜಂದಿಪೀರಪ್ಪನ ಉರುಸು ನಡೆದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಊರು ಮಂದಿ ಹೋಗಿ ಸಕ್ರಿ ಓದಿಸ್ಕೊಂಡು, ಇಷ್ಟ ಇದ್ದಾರು ಬ್ಯಾಟಿ ಮಾಡ್ಸಿ, ತಿಂದು ಬರತಾರ. ಈರಣ್ಣನ ಜಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲೇ ನಡೀಲಿ, ಪೀರಪ್ಪನ ಉರುಸು ಅಲ್ಲೇ ನಡೀಲಿ…” ಅಂದ.

“ಏ ಕಪ್ರಿ ಏಳ್ಲೇ ಕೋತಿ.. ” ಅಂತ ನನ್ನ ಹುಡುಗ ಎಬ್ಬಿಸಿಬಿಟ್ಟ. ಕನಸು ಅರ್ಧ ಆತು.

—-

ಹಟ್ಟಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ಪ್ರಭಾಕರಗೌಡ

ಊರು ಗದಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಲಕ್ಕುಂಡಿ. ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಸಣ್ಣ ರೈತ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ. ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಬಿ.ಇಡಿ, ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಂ.ಎ. ಇನಿಶಿಯೇಟಿವ್ಸ್ ಫಾರ್ ಡೆವಲಪ್‍ಮೆಂಟ್ ಫೌಂಡೇಶನ್ ಎಂಬ ಸರಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಕಿರುಹಣಕಾಸು, ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಕ್ಷರತೆ, ಬ್ಯಾಂಕಿಗ್, ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನುವಾದಕಿಯಾಗಿ ಏಳು ವರ್ಷ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಅನುಭವ. ಇದೇ ಸಂಸ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ವರ್ಷ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಓದುವುದು, ಲಹರಿ ಬಂದಾಗ ಬರೆಯುವುದು, ಪ್ರಯಾಣ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಉಪಯುಕ್ತ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಅಡುಗೆ, ರಂಗೋಲಿ, ಹೂ ಹೆಣೆಯುವುದು, ಕೃಷಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದು ನೆಚ್ಚಿನ ಹವ್ಯಾಸಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...