Share

ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದು…
ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

 

 

ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ, ಶಿಶು ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮರಳು ಹಾಕಿದ ಟ್ರೇ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸ್ತಿದ್ರು ಟೀಚರ್.

 

 

 

 

ಯೇ ದೋಸ್ತಿ.. ಹಮ್ ನಹೀ ಛೋಡೆಂಗೇ..
ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನಾದರೂ…
ಆದರೆ ಈ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮಾತ್ರ…
ಊಹೂಂ… ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ…

ಮುಂದೋಡದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದು ಕೂರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಪಾಪ ಅದಕ್ಕೇನು ನಿರ್ಜೀವ ವಸ್ತು. ಯಾರು ಹಿಡಿದು ಹೇಗೆ ಏನೂ ಬರೆಸಿದರೂ ಬರೆಯತ್ತೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ, ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಎಷ್ಟೇ ಅಗತ್ಯ ಇದ್ದರೂ ಎಂದಿಗೂ ಒಂಚೂರೂ ಅಹಂ ತೋರಿಸೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಮಾತಿದೆಯಲ್ಲ.

ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಕಾಣಸಿಗೋದು ವಿಮಾನ, ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲಿ.
ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಣ್ಣೀರಿನ, ದುಃಖದ ಅನುಭವ ಕಂಡಿರುವುದು ರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಖನಿದ್ರೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋ ತಲೆದಿಂಬು.

ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮನ ಕಲಕೋ ವಿಷಯ ಅಂದರೆ, ಬದುಕಿರುವ – ಯಾರೇ ಆಗಲಿ – ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ, ಶವವೇನೇ ಬಹಳ ಬಹಳ ಹೂಗಳ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಂತೆ.

ಸರಿ, ಲೇಖನಿಗೂ ಈ ಅಂಶಗಳಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಾಳೆ ಹಾಕ್ತಿದ್ದೀಯಾ ಹುಡುಗಿ ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಕೇಳಿಸ್ತು. ಅದಕ್ಕುತ್ತರ ಇಷ್ಟೇ.

ಬಹುಶಃ ಸುಖದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ದುಃಖದ ಆಳಸಾಗರದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಇದೇ ಲೇಖನಿಯೇ. ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ನವಿಲುಗರಿಯಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿ ಇವತ್ತಿನ ‘ಯೂಸ್ ಅಂಡ್ ಥ್ರೋ’ ಪೆನ್ನುಗಳವರೆಗಿನ ಪಯಣದ ಹಿನ್ನೋಟ, ಪಕ್ಷಿನೋಟ, ಸಿಂಹಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಚ್ಚರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಜ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡುವುದಂತೂ ದಿಟ.

ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಓಲೆಗಳು, ರಾಜ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಬರೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಪತ್ರಗಳು, ಶಾಸನಗಳು, ಪ್ರೇಮಿಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರೇಮ ಸಲ್ಲಾಪದ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದೇಶದ ಲಿಖಿತ ರೂಪ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ರಾಜರು, ಸಾಮ್ರಾಟರು, ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕವಿವರೇಣ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪಾಂಡಿತ್ಯದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪೋಷಣೆಗೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಪೋಣಿಸಲು ಅಗತ್ಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ಈ ಲೇಖನಿಯ ರೂಪಗಳನೇಕ ಇವೆ.

ಮರೆತಿದ್ದೆ,
ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ನವರಸಗಳು ಹೇಗೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಕಾಣ್ತೀವೋ ಹಾಗೇ ಈ ಸಣ್ಣ ಸಾಧನವೂ ನವರಸಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವವರಿಗೆ ತನ್ನದೇ ರೀತಿಯ ಕೊಡುಗೆ ಕೊಡತ್ತೆ. ಹೇಗೆ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದ್ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಸಂಗ ಹೇಳಲೇಬೇಕು.

ಮತ್ತದೇ,
ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಅನುಭವ. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಆಸನಗಳೆಲ್ಲಾ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದ್ವು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಸೀಟು – ಅದೇ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಅಂತ ಬರೆದದ್ದು ಖಾಲಿ ಇತ್ತು. ಹೋಗಿ ಕೂತಾಗ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು – ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಅನಿಸಿಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದು – ನನ್ನ ಸ್ಟಾಪ್ ಬರುವವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಬಂದು ಎಬ್ಬಿಸದಿರಲಿ ಅಂತ. ಹಾಗೆಂದುಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಹಿರಿಯ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬರು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡ್ತಾ ಕೂತಾಗ ಸದ್ಯ ಸೀಟು ಭರ್ತಿಯಾಯ್ತು. ಯಾವುದೇ ಮುಜುಗರವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಬಹುದು ಅಂತ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಭಾವದ ಅನುಭೂತಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕಾದರೆ, ಅವರು ಮಾತಿಗೆ ಶುರುಮಾಡಿದರು – ಎಲ್ಲಿಳಿಯಬೇಕು? ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತೀರಾ? ಮದುವೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಸಾರ? ಅಂತ ಬಹುವಚನದಿಂದ ಏಕವಚನಕ್ಕಿಳಿದು ಮಾತಿನ ಪ್ರವಾಹ ನಿಲ್ಲದೇ ಇದ್ದಾಗ ಇರುಸುಮುರುಸು ಉಂಟಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಹೇಳಲಾಗದ, ಸುಮ್ಮನಿರಲೂ ಆಗದ ಸ್ಥಿತಿ. ಕೊನೆಗೆ ಅವರಿಳಿಯುವ ಸ್ಟಾಪ್ ಗಿಂತ ಒಂದೆರಡು ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ತಮ್ಮ ಪರ್ಸ್ ನಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಹಳೇದಾದ ಪುಟ್ಟ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ಕೈಲಿಟ್ಟು ‘ಇವ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ನನ್ ಜೊತೆ ಇದ್ದಾನೆ. ಯಾಕೋ ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇರೋ ನಗುವಿನ ಹಿಂದಿರೋ ದುಃಖ ಇವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿರಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಿಸ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸದಾ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟುಕೋ. ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳೂ ಕರಗಿ ಹೋಗಿ, ನಿಜವಾದ ಸಂತಸ ಮೂಡಲಿ’ ಅಂತ ಬಾಯ್ತುಂಬ ಹರಸಿದಾಗ, ನನ್ ಬಾಯಿಂದ ಮಾತೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಏನ್ ಹೇಳೋದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಮುರಳಿಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಒಂದ್ ಸ್ವಂತೀನಾದ್ರೂ ತೊಗೋಬಹುದಿತ್ತು ಅನ್ಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಮಯ ಮೀರಿತ್ತು.

ಅಲ್ಲಾ ಲೇಖನಿಗೂ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೂ ಹೇಗೆ ತಳುಕುಹಾಕಿದ್ದು?
ಹೇಗೆ ಅಂದರೆ, ಅವರ ಜೊತೆಗಿನ ಹೇಳಲಾರದ ಬಂಧವೊಂದು ಏರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಹಾಗೆ. ಅಕ್ಕರೆಯ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಅವರು ನನ್ನ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಹಾರೈಕೆಗಳನ್ನು ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ರು. ಇಂಥಾ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ ಇವು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಂಬಕೋನತ್ರಿಭುಜ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಎರಡು ಬಾಹುಗಳ ಮೇಲಿನ ವರ್ಗಗಳ ಮೊತ್ತವು ವಿಕರ್ಣದ ಮೇಲಿನ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸಮವಾಗಿರತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಪೈಥಾಗೊರಸ್ ಪ್ರಮೇಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸ್ತಾನೇ ಇರುತ್ತವೆ, ಮರೆಯೋಕೆ ಬಿಡದೆ.

ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ಹೊಡೀತಿದೆ.
ಹೇಗೋ ಶುರುವಾಗಿ ಎಲ್ಲೋ ಹರಿದು ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ತಾಳ ತಂತು ತಪ್ಪಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋಗ್ತಿರೋ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಹಾಗಿದ್ರೆ ನದಿಯ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಪ್ರಕಾರದಂತೇನೇ ಆರಂಭ ಮಾಡೋದಾದ್ರೆ ಉಗಮ, ಹರಿವು, ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವವರೆಗೆ, ಲೇಖನಿಯ ವಿವಿಧ ರೂಪ, ರಸ, ಗಂಧ, ಸ್ಪರ್ಶದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲೇಬೇಕು.

ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಲಯದಂತೆ, ‘ಹುಟ್ಟಿ’ರುವ ಪ್ರತಿ ಕಣವೂ ಲಯವಾಗಲೇಬೇಕು ಅನ್ನೋ ನಿಯಮದ ಮೇರೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಂತೋಷ, ಸಾವಿನಲ್ಲಿರುವ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗೋದು ಪ್ರಾಯಶಃ ಇದೇ ಸಾಧನವೇ ಅಲ್ವಾ?ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವಿನ ಸಮಯ ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲಿ, ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ ದಾಖಲಾತಿಯಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪೋಷಕರು ಬರೆಯೋ ಪ್ರಣವಾಕ್ಷರದ ಜೊತೆಗಿನ ಪಯಣ ಸಾಗ್ತಾ ಹೋಗತ್ತೆ.

ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ, ಶಿಶು ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮರಳು ಹಾಕಿದ ಟ್ರೇ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸ್ತಿದ್ರು ಟೀಚರ್. ಅದಕ್ಕೇ ಇರಬಹುದು ಈಗ್ಲೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೇ ಬರೆಯೋದು ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರ ಏನಾಗಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಆಗ ನಾವು ಮಣಭಾರದ ಮೂಟೆ (ಬ್ಯಾಗ್) ಹೊರೋ ‘ಕೂಲಿ’ಯವರಾಗಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಪ್ಪಾಮ್ಮನ ಜೇಬಿಗೆ ಪೆನ್ನು ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಪುಸ್ತಕ ಬಳಪ ಅಂತ ಕತ್ತರಿ ಪ್ರಯೋಗವೂ ಇರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಒಂದ್ಸಾರಿ ಅಕ್ಷರ ಬರೆದು ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆ ಅಳಿಸಿದ್ರೆ ತಿದ್ದೋಕೆ ಸಮತಲ ತಯಾರಾಗಿರ್ತಿತ್ತು. ಅದಾದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾದದ್ದು ಸ್ಲೇಟು ಬಳಪ.

ಅರೆ!
ಇಲ್ಲೊಂದು ಗುಟ್ಟು ಹೇಳಬೇಕು. ಏನ್ ಗೊತ್ತಾ? ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡಿ ದಯವಿಟ್ಟು. ಆ ಬಳಪ ತಿದ್ದೋಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಳೀತಾ ಇತ್ತು. ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಒಗರೊಗರು, ಉಪ್ಪುಪ್ಪಿನ ರುಚಿ ಇತ್ತದು…
ಅಲ್ವಾ… ಏನಾದರೂ ನೆನಪಾಯ್ತಾ… ಆಗಿರಲೇಬೇಕು…
ಈಗಲೂ.. ನೆನೆದ ಬಳಪದ ಪರಿಮಳ ಬಂದರೆ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸುವುದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಸ್ಲೇಟಿಂದ ದಾಟಿ, ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು ಅಂತ ಮೊದಲು ಪೆನ್ಸಿಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು, ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಸಿಕ್ಕ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಗೋಡೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ಲೇಟಾಗಿ ಮಾಡಿ ಏನೇನೋ ಗೀಚಿದ್ದು… ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೈಗುಳ ತಿಂದಿದ್ದು ನೆನೆದ್ರೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ಮಕ್ಕಳಾಗೇ ಇದ್ದು ಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಅನ್ಸತ್ತೆ.

ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಮುಗಿಸಿ ಐದನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದಾಗ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಬರೆಯುವುದು ಕಲಿತಿರ್ತಾರೆ ಎಂದು ಪೆನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬರೆವಣಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು.
ಪೆನ್ನು ಅಂದರೆ ಯಾವ್ದು?
Reynolds 045 FINE CARDURE ಅಂತ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಕ್ಯಾಪ್ ಹೊಂದಿರೋ‌ ಪೆನ್.
ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಾಗ ಎಂಥದೋ ಹೆಮ್ಮೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಅಂದರೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ತುಂಟಾಟ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಹೇಗೆ?
ಅದಕ್ಕೆ,
ಪೆನ್‌ ಮೇಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಡದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬ್ಲೇಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆರೆದು R ನ್ನು I ಮಾಡಿ N D ಉಳಿಸಿ FINE ನ I, cardure ನ A ಉಳಿಸಿ INDIA ಮಾಡೋದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದಷ್ಟೇ ದೇಶಪ್ರೇಮ ತಂದಿದ್ದು ನೆನಪಾಯ್ತು.
ಹೌದೂ ಮರೆತಿದ್ಯಾರು?

ಹೀಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಹಂತ ಮುಗಿಸಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ದುಂಡಾದ ಅಕ್ಷರ ಬರೆಯಲು ಹೀರೋ ಪೆನ್ ಸರಿ ಅಂತ ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೇ ನಲವತ್ತೋ ಐವತ್ತೋ ಕೊಟ್ಟು ತಂದು ಬರೆಯೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮನಸ್ಸೇ ಬರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿ. ವಿಧವಿಧವಾದ ಲೇಖನಿಗಳ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಸ್ಕೂಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಹರಿಕತೆ ಆರಂಭ ಆಗಿದೆ. ಲೇಖನಿಯ ‘ಇತಿಹಾಸ’ದ್ದು. ಹೀಗೆ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ (೧೬ ವರ್ಷ) ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದಾಗ. ಕೂತ ಬೆಂಚು, ಆಟದ ಮೈದಾನ, ಧ್ವಜಸ್ಥಂಭ, ಸಭಾಂಗಣ ನೋಡ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ ಬೆಂಚುಗಳ ಮೇಲೆ ಅದೂ ಹುಡುಗರು ಕೂರ್ತಿದ್ದ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಮಿಟ್ರಿಯ ಕೈವಾರವೇ ಲೇಖನಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮದೂ ಮತ್ತು ‘ತಮ್ಮವರ’ ಹೆಸರು ‘ಕೆತ್ತಿದ್ದು’ ಕಂಡಾಗ ಲೇಖನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಉಳಿಯ ರೂಪ ತಿಳೀತು.

ಹಾಂ,
ಈ ಬಾರಿಯ ದಸರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸುತ್ತೂರು ಮಠದ ಕಡೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋದಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮಿಷಾಂಬ, ಜೆಎಸ್ ಎಸ್ ಮಠ, ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟ ನೋಡಿ, ನಂಜನಗೂಡಿನ ನಂಜುಂಡೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಹೊರಬರುವಾಗ ದೇವಾಲಯದ ಒಂದು ಬದಿಯ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಏನೋ ಬರೀತಿದ್ರು.

ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಮನದ ಬಯಕೆ ಕೋರಿಕೆ ಅಲ್ಲಿ ತಿದ್ದಿದ್ರೆ ಆಗತ್ತಂತೆ ಪೂರ್ಣ ಅಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ನನ್ನ ಬೆರಳನ್ನೂ ಬರೆಯೋ ಸಾಧನ ಮಾಡಿಸಿಯೇಬಿಟ್ಟರು. ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಇದರಿಂದಾಗಬಹುದಾದ ಮುಜುಗರವೇನು ಕಡಿಮೆಯೇ. ಬ್ಯಾಂಕೋ, ಮತ್ಯಾವುದೋ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಪೆನ್ ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ವೋ, ಮುಗೀತಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅದರ ಋಣಾನುಬಂಧ. ತರ್ಪಣ ಬಿಟ್ಟ ಹಾಗೇ ಲೆಕ್ಕ. ಹಾಗಂತ ಕ್ಯಾಪ್ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಕೊಟ್ರೂ ವಾಪಸ್ ಬರದೆ. ‘ಢಕ್ಕನ್’ಗಳಾಗಿ ಉಳಿದೇ ಬಿಡ್ತೀವಿ.

ಅಯ್ಯೋ… ತುಂಬಾ ದಣಿವಾಗ್ತಿದೆ.
ಢಲ್ ಗಯಾ ದಿನ್…
ಹೋ ಗಯಿ ಶ್ಯಾಮ್…
ಅಬ್ ಬಸ್ ಭೀ ಕರೋ…
– ಇತಿ ಖನಿಯ ದನಿ ಲೇಖನಿ.

—-

ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

ಎಂಎ ಬಿಎಡ್, ಎಂಫಿಲ್ ಪದವೀಧರೆ. ಸುರಾನಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ 102.9 ಎಫ್ಎಂನಲ್ಲಿ ಉದ್ಘೋಷಕಿ, ಚಂದನ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಚಿತ್ತಾರ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೌಶಲ್ಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...