Share

ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದು…
ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

 

 

ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ, ಶಿಶು ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮರಳು ಹಾಕಿದ ಟ್ರೇ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸ್ತಿದ್ರು ಟೀಚರ್.

 

 

 

 

ಯೇ ದೋಸ್ತಿ.. ಹಮ್ ನಹೀ ಛೋಡೆಂಗೇ..
ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನಾದರೂ…
ಆದರೆ ಈ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮಾತ್ರ…
ಊಹೂಂ… ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ…

ಮುಂದೋಡದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದು ಕೂರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಪಾಪ ಅದಕ್ಕೇನು ನಿರ್ಜೀವ ವಸ್ತು. ಯಾರು ಹಿಡಿದು ಹೇಗೆ ಏನೂ ಬರೆಸಿದರೂ ಬರೆಯತ್ತೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ, ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಎಷ್ಟೇ ಅಗತ್ಯ ಇದ್ದರೂ ಎಂದಿಗೂ ಒಂಚೂರೂ ಅಹಂ ತೋರಿಸೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಮಾತಿದೆಯಲ್ಲ.

ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಕಾಣಸಿಗೋದು ವಿಮಾನ, ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲಿ.
ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಣ್ಣೀರಿನ, ದುಃಖದ ಅನುಭವ ಕಂಡಿರುವುದು ರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಖನಿದ್ರೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋ ತಲೆದಿಂಬು.

ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮನ ಕಲಕೋ ವಿಷಯ ಅಂದರೆ, ಬದುಕಿರುವ – ಯಾರೇ ಆಗಲಿ – ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ, ಶವವೇನೇ ಬಹಳ ಬಹಳ ಹೂಗಳ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಂತೆ.

ಸರಿ, ಲೇಖನಿಗೂ ಈ ಅಂಶಗಳಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಾಳೆ ಹಾಕ್ತಿದ್ದೀಯಾ ಹುಡುಗಿ ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಕೇಳಿಸ್ತು. ಅದಕ್ಕುತ್ತರ ಇಷ್ಟೇ.

ಬಹುಶಃ ಸುಖದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ದುಃಖದ ಆಳಸಾಗರದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಇದೇ ಲೇಖನಿಯೇ. ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ನವಿಲುಗರಿಯಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿ ಇವತ್ತಿನ ‘ಯೂಸ್ ಅಂಡ್ ಥ್ರೋ’ ಪೆನ್ನುಗಳವರೆಗಿನ ಪಯಣದ ಹಿನ್ನೋಟ, ಪಕ್ಷಿನೋಟ, ಸಿಂಹಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಚ್ಚರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಜ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡುವುದಂತೂ ದಿಟ.

ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಓಲೆಗಳು, ರಾಜ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಬರೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಪತ್ರಗಳು, ಶಾಸನಗಳು, ಪ್ರೇಮಿಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರೇಮ ಸಲ್ಲಾಪದ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದೇಶದ ಲಿಖಿತ ರೂಪ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ರಾಜರು, ಸಾಮ್ರಾಟರು, ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕವಿವರೇಣ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪಾಂಡಿತ್ಯದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪೋಷಣೆಗೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಪೋಣಿಸಲು ಅಗತ್ಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ಈ ಲೇಖನಿಯ ರೂಪಗಳನೇಕ ಇವೆ.

ಮರೆತಿದ್ದೆ,
ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ನವರಸಗಳು ಹೇಗೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಕಾಣ್ತೀವೋ ಹಾಗೇ ಈ ಸಣ್ಣ ಸಾಧನವೂ ನವರಸಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವವರಿಗೆ ತನ್ನದೇ ರೀತಿಯ ಕೊಡುಗೆ ಕೊಡತ್ತೆ. ಹೇಗೆ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದ್ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಸಂಗ ಹೇಳಲೇಬೇಕು.

ಮತ್ತದೇ,
ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಅನುಭವ. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಆಸನಗಳೆಲ್ಲಾ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದ್ವು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಸೀಟು – ಅದೇ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಅಂತ ಬರೆದದ್ದು ಖಾಲಿ ಇತ್ತು. ಹೋಗಿ ಕೂತಾಗ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು – ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಅನಿಸಿಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದು – ನನ್ನ ಸ್ಟಾಪ್ ಬರುವವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಬಂದು ಎಬ್ಬಿಸದಿರಲಿ ಅಂತ. ಹಾಗೆಂದುಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಹಿರಿಯ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬರು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡ್ತಾ ಕೂತಾಗ ಸದ್ಯ ಸೀಟು ಭರ್ತಿಯಾಯ್ತು. ಯಾವುದೇ ಮುಜುಗರವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಬಹುದು ಅಂತ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಭಾವದ ಅನುಭೂತಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕಾದರೆ, ಅವರು ಮಾತಿಗೆ ಶುರುಮಾಡಿದರು – ಎಲ್ಲಿಳಿಯಬೇಕು? ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತೀರಾ? ಮದುವೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಸಾರ? ಅಂತ ಬಹುವಚನದಿಂದ ಏಕವಚನಕ್ಕಿಳಿದು ಮಾತಿನ ಪ್ರವಾಹ ನಿಲ್ಲದೇ ಇದ್ದಾಗ ಇರುಸುಮುರುಸು ಉಂಟಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಹೇಳಲಾಗದ, ಸುಮ್ಮನಿರಲೂ ಆಗದ ಸ್ಥಿತಿ. ಕೊನೆಗೆ ಅವರಿಳಿಯುವ ಸ್ಟಾಪ್ ಗಿಂತ ಒಂದೆರಡು ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ತಮ್ಮ ಪರ್ಸ್ ನಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಹಳೇದಾದ ಪುಟ್ಟ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ಕೈಲಿಟ್ಟು ‘ಇವ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ನನ್ ಜೊತೆ ಇದ್ದಾನೆ. ಯಾಕೋ ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇರೋ ನಗುವಿನ ಹಿಂದಿರೋ ದುಃಖ ಇವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿರಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಿಸ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸದಾ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟುಕೋ. ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳೂ ಕರಗಿ ಹೋಗಿ, ನಿಜವಾದ ಸಂತಸ ಮೂಡಲಿ’ ಅಂತ ಬಾಯ್ತುಂಬ ಹರಸಿದಾಗ, ನನ್ ಬಾಯಿಂದ ಮಾತೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಏನ್ ಹೇಳೋದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಮುರಳಿಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಒಂದ್ ಸ್ವಂತೀನಾದ್ರೂ ತೊಗೋಬಹುದಿತ್ತು ಅನ್ಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಮಯ ಮೀರಿತ್ತು.

ಅಲ್ಲಾ ಲೇಖನಿಗೂ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೂ ಹೇಗೆ ತಳುಕುಹಾಕಿದ್ದು?
ಹೇಗೆ ಅಂದರೆ, ಅವರ ಜೊತೆಗಿನ ಹೇಳಲಾರದ ಬಂಧವೊಂದು ಏರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಹಾಗೆ. ಅಕ್ಕರೆಯ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಅವರು ನನ್ನ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಹಾರೈಕೆಗಳನ್ನು ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ರು. ಇಂಥಾ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ ಇವು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಂಬಕೋನತ್ರಿಭುಜ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಎರಡು ಬಾಹುಗಳ ಮೇಲಿನ ವರ್ಗಗಳ ಮೊತ್ತವು ವಿಕರ್ಣದ ಮೇಲಿನ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸಮವಾಗಿರತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಪೈಥಾಗೊರಸ್ ಪ್ರಮೇಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸ್ತಾನೇ ಇರುತ್ತವೆ, ಮರೆಯೋಕೆ ಬಿಡದೆ.

ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ಹೊಡೀತಿದೆ.
ಹೇಗೋ ಶುರುವಾಗಿ ಎಲ್ಲೋ ಹರಿದು ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ತಾಳ ತಂತು ತಪ್ಪಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋಗ್ತಿರೋ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಹಾಗಿದ್ರೆ ನದಿಯ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಪ್ರಕಾರದಂತೇನೇ ಆರಂಭ ಮಾಡೋದಾದ್ರೆ ಉಗಮ, ಹರಿವು, ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವವರೆಗೆ, ಲೇಖನಿಯ ವಿವಿಧ ರೂಪ, ರಸ, ಗಂಧ, ಸ್ಪರ್ಶದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲೇಬೇಕು.

ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಲಯದಂತೆ, ‘ಹುಟ್ಟಿ’ರುವ ಪ್ರತಿ ಕಣವೂ ಲಯವಾಗಲೇಬೇಕು ಅನ್ನೋ ನಿಯಮದ ಮೇರೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಂತೋಷ, ಸಾವಿನಲ್ಲಿರುವ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗೋದು ಪ್ರಾಯಶಃ ಇದೇ ಸಾಧನವೇ ಅಲ್ವಾ?ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವಿನ ಸಮಯ ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲಿ, ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ ದಾಖಲಾತಿಯಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪೋಷಕರು ಬರೆಯೋ ಪ್ರಣವಾಕ್ಷರದ ಜೊತೆಗಿನ ಪಯಣ ಸಾಗ್ತಾ ಹೋಗತ್ತೆ.

ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ, ಶಿಶು ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮರಳು ಹಾಕಿದ ಟ್ರೇ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸ್ತಿದ್ರು ಟೀಚರ್. ಅದಕ್ಕೇ ಇರಬಹುದು ಈಗ್ಲೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೇ ಬರೆಯೋದು ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರ ಏನಾಗಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಆಗ ನಾವು ಮಣಭಾರದ ಮೂಟೆ (ಬ್ಯಾಗ್) ಹೊರೋ ‘ಕೂಲಿ’ಯವರಾಗಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಪ್ಪಾಮ್ಮನ ಜೇಬಿಗೆ ಪೆನ್ನು ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಪುಸ್ತಕ ಬಳಪ ಅಂತ ಕತ್ತರಿ ಪ್ರಯೋಗವೂ ಇರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಒಂದ್ಸಾರಿ ಅಕ್ಷರ ಬರೆದು ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆ ಅಳಿಸಿದ್ರೆ ತಿದ್ದೋಕೆ ಸಮತಲ ತಯಾರಾಗಿರ್ತಿತ್ತು. ಅದಾದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾದದ್ದು ಸ್ಲೇಟು ಬಳಪ.

ಅರೆ!
ಇಲ್ಲೊಂದು ಗುಟ್ಟು ಹೇಳಬೇಕು. ಏನ್ ಗೊತ್ತಾ? ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡಿ ದಯವಿಟ್ಟು. ಆ ಬಳಪ ತಿದ್ದೋಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಳೀತಾ ಇತ್ತು. ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಒಗರೊಗರು, ಉಪ್ಪುಪ್ಪಿನ ರುಚಿ ಇತ್ತದು…
ಅಲ್ವಾ… ಏನಾದರೂ ನೆನಪಾಯ್ತಾ… ಆಗಿರಲೇಬೇಕು…
ಈಗಲೂ.. ನೆನೆದ ಬಳಪದ ಪರಿಮಳ ಬಂದರೆ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸುವುದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಸ್ಲೇಟಿಂದ ದಾಟಿ, ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು ಅಂತ ಮೊದಲು ಪೆನ್ಸಿಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು, ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಸಿಕ್ಕ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಗೋಡೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ಲೇಟಾಗಿ ಮಾಡಿ ಏನೇನೋ ಗೀಚಿದ್ದು… ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೈಗುಳ ತಿಂದಿದ್ದು ನೆನೆದ್ರೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ಮಕ್ಕಳಾಗೇ ಇದ್ದು ಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಅನ್ಸತ್ತೆ.

ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಮುಗಿಸಿ ಐದನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದಾಗ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಬರೆಯುವುದು ಕಲಿತಿರ್ತಾರೆ ಎಂದು ಪೆನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬರೆವಣಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು.
ಪೆನ್ನು ಅಂದರೆ ಯಾವ್ದು?
Reynolds 045 FINE CARDURE ಅಂತ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಕ್ಯಾಪ್ ಹೊಂದಿರೋ‌ ಪೆನ್.
ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಾಗ ಎಂಥದೋ ಹೆಮ್ಮೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಅಂದರೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ತುಂಟಾಟ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಹೇಗೆ?
ಅದಕ್ಕೆ,
ಪೆನ್‌ ಮೇಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಡದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬ್ಲೇಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆರೆದು R ನ್ನು I ಮಾಡಿ N D ಉಳಿಸಿ FINE ನ I, cardure ನ A ಉಳಿಸಿ INDIA ಮಾಡೋದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದಷ್ಟೇ ದೇಶಪ್ರೇಮ ತಂದಿದ್ದು ನೆನಪಾಯ್ತು.
ಹೌದೂ ಮರೆತಿದ್ಯಾರು?

ಹೀಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಹಂತ ಮುಗಿಸಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ದುಂಡಾದ ಅಕ್ಷರ ಬರೆಯಲು ಹೀರೋ ಪೆನ್ ಸರಿ ಅಂತ ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೇ ನಲವತ್ತೋ ಐವತ್ತೋ ಕೊಟ್ಟು ತಂದು ಬರೆಯೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮನಸ್ಸೇ ಬರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿ. ವಿಧವಿಧವಾದ ಲೇಖನಿಗಳ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಸ್ಕೂಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಹರಿಕತೆ ಆರಂಭ ಆಗಿದೆ. ಲೇಖನಿಯ ‘ಇತಿಹಾಸ’ದ್ದು. ಹೀಗೆ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ (೧೬ ವರ್ಷ) ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದಾಗ. ಕೂತ ಬೆಂಚು, ಆಟದ ಮೈದಾನ, ಧ್ವಜಸ್ಥಂಭ, ಸಭಾಂಗಣ ನೋಡ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ ಬೆಂಚುಗಳ ಮೇಲೆ ಅದೂ ಹುಡುಗರು ಕೂರ್ತಿದ್ದ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಮಿಟ್ರಿಯ ಕೈವಾರವೇ ಲೇಖನಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮದೂ ಮತ್ತು ‘ತಮ್ಮವರ’ ಹೆಸರು ‘ಕೆತ್ತಿದ್ದು’ ಕಂಡಾಗ ಲೇಖನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಉಳಿಯ ರೂಪ ತಿಳೀತು.

ಹಾಂ,
ಈ ಬಾರಿಯ ದಸರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸುತ್ತೂರು ಮಠದ ಕಡೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋದಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮಿಷಾಂಬ, ಜೆಎಸ್ ಎಸ್ ಮಠ, ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟ ನೋಡಿ, ನಂಜನಗೂಡಿನ ನಂಜುಂಡೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಹೊರಬರುವಾಗ ದೇವಾಲಯದ ಒಂದು ಬದಿಯ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಏನೋ ಬರೀತಿದ್ರು.

ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಮನದ ಬಯಕೆ ಕೋರಿಕೆ ಅಲ್ಲಿ ತಿದ್ದಿದ್ರೆ ಆಗತ್ತಂತೆ ಪೂರ್ಣ ಅಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ನನ್ನ ಬೆರಳನ್ನೂ ಬರೆಯೋ ಸಾಧನ ಮಾಡಿಸಿಯೇಬಿಟ್ಟರು. ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಇದರಿಂದಾಗಬಹುದಾದ ಮುಜುಗರವೇನು ಕಡಿಮೆಯೇ. ಬ್ಯಾಂಕೋ, ಮತ್ಯಾವುದೋ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಪೆನ್ ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ವೋ, ಮುಗೀತಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅದರ ಋಣಾನುಬಂಧ. ತರ್ಪಣ ಬಿಟ್ಟ ಹಾಗೇ ಲೆಕ್ಕ. ಹಾಗಂತ ಕ್ಯಾಪ್ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಕೊಟ್ರೂ ವಾಪಸ್ ಬರದೆ. ‘ಢಕ್ಕನ್’ಗಳಾಗಿ ಉಳಿದೇ ಬಿಡ್ತೀವಿ.

ಅಯ್ಯೋ… ತುಂಬಾ ದಣಿವಾಗ್ತಿದೆ.
ಢಲ್ ಗಯಾ ದಿನ್…
ಹೋ ಗಯಿ ಶ್ಯಾಮ್…
ಅಬ್ ಬಸ್ ಭೀ ಕರೋ…
– ಇತಿ ಖನಿಯ ದನಿ ಲೇಖನಿ.

—-

ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

ಎಂಎ ಬಿಎಡ್, ಎಂಫಿಲ್ ಪದವೀಧರೆ. ಸುರಾನಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ 102.9 ಎಫ್ಎಂನಲ್ಲಿ ಉದ್ಘೋಷಕಿ, ಚಂದನ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಚಿತ್ತಾರ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೌಶಲ್ಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 11 hours ago No comment

    ಲವ್ ವಿದ್ ಫಸ್ಟ್ ಬುಕ್

      ಆ ದಿನ ಶಾಲಾ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತಡಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ವಿಶೇಷ ಪುಸ್ತಕವೊಂದು ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಹೈಸ್ಕೂಲು ದಿನಗಳವು. ಆಗ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಓದು ಹಾಗಿರಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಓದಿನ ಹವ್ಯಾಸವು ಒಂದಷ್ಟಿದ್ದರೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ, ಈ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯಿದ್ದ, ಓದಲು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳೇನೂ ಅದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಓದಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ...

  • 1 day ago No comment

    ಮೋದಿ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ

    ಎಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ, ರೋದನಕ್ಕೆ ಕುರುಡಾಗುವ ಮನ ಕರಗದ ನಡೆಯು ಇನ್ನೆಂಥ ದಿನಗಳತ್ತ ದೂಡೀತೊ ಈ ದೇಶವನ್ನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಬೃಹದಾಕಾರದ್ದು.   ಕತುವಾ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಎಂಟರ ಬಾಲೆಯ ದಾರುಣ ಸಾವಾಯಿತು. ಅದೊಂದು ತೀರಾ ಸಾಧಾರಣ ಘಟನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ಬರ್ಬರವಾದ ಆ ಘಟನೆ ಧರ್ಮ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆ ಮಗುವಿನ ಸಾವಿನ ಬಳಿಕವೂ ಅಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕಂಡುಬಂತು. ದೇಶವೇ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆದರೆ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇವರನ್ನು ನೋಡಿ…

    ನಡುವಯಸ್ಸಲ್ಲೇ ನಡುಮುರಿದವರಂತಾಗಿ ಒದ್ದಾಡುವವರ ಕಾಲ ಇದು. ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಜೀವನಶೈಲಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನೂರೆಂಟು ಅಪಸವ್ಯಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬದುಕನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಸುಂದರ ಬದುಕು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಈಗಲೂ ಅದೇ ಸಡಗರದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರ ಆದರ್ಶವೂ ಇದೆ. ಇವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಕಲಿಯುವುದೂ ಬಹಳವಿದೆ. ಮಸ್ತಾನಮ್ಮ ಆಂದ್ರಪ್ರದೇಶದ ಈ ಅಜ್ಜಿ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅಡುಗೆ ಶೋನಿಂದಾಗಿ ಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ಇವರಿಗೆ ಈಗ ನೂರು ವರ್ಷ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿಯ ಯೂಟ್ಯೂಬರ್ ...

  • 2 days ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಈ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳು ಹೀಗೇಕೆ?

                      ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದವು ಭಾಗಶಃ, ಮೆದುಳಿನ ಪ್ರಿಫ್ರಂಟಲ್ ಕಾರ್ಟೆಕ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭಾಗವು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಿಫ್ರಂಟಲ್ ಕಾರ್ಟೆಕ್ಸ್ ನ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅರಿವಿನ ನಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ.   ವಿಚಾರ ಮಾಡಲೊಲ್ಲದವ ಮತಾಂಧ ವಿಚಾರಮಾಡಲರಿಯದವ ಮೂರ್ಖ ವಿಚಾರ ಮಾಡಲಂಜುವವ ಗುಲಾಮ (ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ...

  • 2 days ago No comment

    ಅಧಿಕ ಪ್ರಸಂಗ | ಹೀಗೊಂದು ಕ್ಲೀನಿಂಡಿಯಾ ನಾಟಕ

    ಬ್ಯಾಸ್ಗೆ. ಎಕ್ಸಾಮುಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದು, ಇದ್ದಬದ್ದ ಒಂದೆರಡು ನೋಟುಬುಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಆಗಲೇ ರದ್ದಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಬಟಾಟೆ ವಡಾ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಳಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥರಾಗಿರುವ ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಗ್ಯಾಂಗು ಲಂಕೇಶರ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕರಿಯವ್ನ ಗುಡಿಯಂಥದೇ ಗುಡಿಯೆದುರಿನ ನೆಲ್ಲಿಬೇಣದಲ್ಲಿ ಬಂದು ತಾಡುವುದಿದೆ. ಆ ಬೇಣಕ್ಕೆ ಬಿಳಿಹೂಗಳ ಸಹವಾಸವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಹರೆಯದಾ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಹಾಗಿರೋ ತುಂಟ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಆಗೀಗ ಎಂತೆಂಥದೋ ನೆವ ಹೇಳಿ ಬರುವುದಿದೆ. ಬೇಣದ ವಿಚಾರವಾಯಿತು. ಬೇಸಿಗೆ ಬಂತೆಂದರೆ ಈ ಬೇಣಕ್ಕೆ ...


Editor's Wall

  • 18 April 2018
    2 days ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಈ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳು ಹೀಗೇಕೆ?

                      ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದವು ಭಾಗಶಃ, ಮೆದುಳಿನ ಪ್ರಿಫ್ರಂಟಲ್ ಕಾರ್ಟೆಕ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭಾಗವು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಿಫ್ರಂಟಲ್ ಕಾರ್ಟೆಕ್ಸ್ ನ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅರಿವಿನ ನಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ.   ವಿಚಾರ ಮಾಡಲೊಲ್ಲದವ ಮತಾಂಧ ವಿಚಾರಮಾಡಲರಿಯದವ ಮೂರ್ಖ ವಿಚಾರ ಮಾಡಲಂಜುವವ ಗುಲಾಮ (ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ...

  • 18 April 2018
    2 days ago No comment

    ಅಧಿಕ ಪ್ರಸಂಗ | ಹೀಗೊಂದು ಕ್ಲೀನಿಂಡಿಯಾ ನಾಟಕ

    ಬ್ಯಾಸ್ಗೆ. ಎಕ್ಸಾಮುಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದು, ಇದ್ದಬದ್ದ ಒಂದೆರಡು ನೋಟುಬುಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಆಗಲೇ ರದ್ದಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಬಟಾಟೆ ವಡಾ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಳಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥರಾಗಿರುವ ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಗ್ಯಾಂಗು ಲಂಕೇಶರ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕರಿಯವ್ನ ಗುಡಿಯಂಥದೇ ಗುಡಿಯೆದುರಿನ ನೆಲ್ಲಿಬೇಣದಲ್ಲಿ ಬಂದು ತಾಡುವುದಿದೆ. ಆ ಬೇಣಕ್ಕೆ ಬಿಳಿಹೂಗಳ ಸಹವಾಸವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಹರೆಯದಾ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಹಾಗಿರೋ ತುಂಟ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಆಗೀಗ ಎಂತೆಂಥದೋ ನೆವ ಹೇಳಿ ಬರುವುದಿದೆ. ಬೇಣದ ವಿಚಾರವಾಯಿತು. ಬೇಸಿಗೆ ಬಂತೆಂದರೆ ಈ ಬೇಣಕ್ಕೆ ...

  • 17 April 2018
    3 days ago No comment

    ಮೋದಿ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಿನ್ಹಾ ಕಟುಟೀಕೆಯ ಹತಾರ

    ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಪಡೆಯ ಈ ಅಸ್ತ್ರ ದೇಶದ ಹಿತವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆಯೆಂದೇನೂ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಬಿಜೆಪಿಯ ಈಗಿನ ಉನ್ಮಾದಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೊಂಚ ತಗ್ಗಿಸೀತೆಂದು ಮಾತ್ರ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದೇನೊ.   ಮೋದಿ, ಶಾ ಗ್ಯಾಂಗಿಗೆ ಉಡಿಯೊಳಗಿನ ಕೆಂಡವಾಗಿರುವ, ಸರ್ಕಾರದ ನಡೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜರಿಯುತ್ತಲೇ ಬಂದಿರುವ ಹಿರಿಯ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕ ಯಶವಂತ್ ಸಿನ್ಹಾ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಕಟುಟೀಕೆಯ ಹತಾರ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಂಸದರೆಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮನ್ನೇ ತಾವು ಮುಟ್ಟಿನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜರೂರಿನ ಬಗ್ಗೆ, ಪಕ್ಷದ ಬಾಸ್‍ಗಳೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡು ...

  • 16 April 2018
    4 days ago No comment

    ಹೆಣ್ಣು ಹಸುಳೆ ಈ ಪರಿ ತಬ್ಬಲಿಯಾಗುವುದೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ?

    ಅಸೀಫಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ರಕ್ಕಸರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಯಾವ ಹೇಸಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ರಾಜಕೀಯದವರೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡವರು, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಘೋಷಿತ ಧರ್ಮರಕ್ಷಕರೆಲ್ಲ ಹೇಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸೂರತ್‍ನಲ್ಲಿ ಹೆಣವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕ ಬಾಲೆಯ ತಬ್ಬಲಿತನ ಕರುಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಿಂಡುತ್ತದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಈ ದೇಶವನ್ನು ಹರಿದು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವವರು ಅದೇ ದೇವರ ಎದುರಲ್ಲೇ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನ ಮೇಲೆ ರಣಹದ್ದುಗಳಂತೆ ಎರಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರವೆಸಗಿ ಕೊಲೆಗೈಯುವುದು, ಆ ರಕ್ಕಸರನ್ನು ಕಾಯಲು ಅಧಿಕಾರಸ್ಥರು ಇನಿತೂ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ...

  • 14 April 2018
    5 days ago No comment

    ‘ಹೆಣ್ಣನ್ನು ದಲಿತ ಗಂಡಸರು ನೋಡುವುದೂ ಲಿಂಗತರತಮದ ಕಣ್ಣಿಂದಲೇ!’

    ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆಳುವ ಗಂಡಸರು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ, ಅವರೆಲ್ಲ ತಾವು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿರುವ ಸ್ವಂತ ಆಸ್ತಿ ಎಂಬುದೇ ಆಗಿದೆ.   “ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಲಿಂಗತರತಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಗಂಡಸರೂ ಬೇರೆ ಗಂಡಸರ ಹಾಗೆಯೇ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮರಾಠಿಯ ಖ್ಯಾತ ದಲಿತ ಕವಯತ್ರಿ ಪ್ರದ್ನ್ಯಾ ಪವಾರ್. ಮರಾಠಿ ಲೇಖಕ, ಆತ್ಮಕಥೆ ಬರೆದ ಮೊದಲ ದಲಿತ ಬರಹಗಾರನೆಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಿರುವ ದಯಾ ಪವಾರ್ ಅವರ ಪುತ್ರಿ ಪ್ರದ್ನ್ಯಾ ಪವಾರ್, ‘ಲೈವ್ ಮಿಂಟ್‍’ಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ...