Share

ಹಾಡಿಗೊಂದು ಹೊಸ ಕಿರುನಗೆ ಚೆಲ್ಲುವಂತೆ
ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

 

 

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ರೂ ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳು ಬಹಳ ದೂರ ಹೊರಟು ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ… ಹೆಸರೇ ಇರದ, ಹೆಸರು ಬೇಡದ ಕೆಲವು ಮೈತ್ರಿ ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಸುಳಿದಾಡಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇರತ್ತೆ…

 

 

 

ಮೇರಾ ವಕ್ತ್ ಜೈಸೆ ಠಹರ್ ಹೀ ಗಯಾ ಹೈ…

ದೀಪಗಳು ಆರಿ ಹೋಗುವುವು, ಹೊಗೆಯೇಳುವುದು
ಉಳಿದ ಬತ್ತಿಗಳಿಂದ ನೆನಪಿನಂತೆ

ಹೇಳಿಬಿಡುವ ತವಕದಲ್ಲಿ, ಏನೂ ಹೇಳದಿರುವಂಥದಕ್ಕೂ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕೇ ಬಿಡತ್ತೆ. ಕೆಲವೊಂದನ್ನು ಹಾಗೇ ಹೇಳದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ತುಂಬು ಹೊಳೆಯ ಹೊಸ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಿಂದ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯೋ ತನ್ಮಯತೆ ಬರತ್ತೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಸ್ವಚ್ಛ ಸುಂದರ ಸಮುದ್ರ ತಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತೋ ಇಲ್ಲಾ ಮರಳಿಗೆ ಬೆನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯೇ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಬಣ್ಣವಾಗಿದೆಯಾ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರದ ಬಣ್ಣವೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸ್ತಿದೆಯಾ ಅಂತ ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಹೋಗುವಾಗ, ಅಲೆಗಳು ಬಂದು ನಾವೂ ಇದ್ದೇವೆ ನಿನ್ ಜೊತೆ, ನಮಗೂ ದಿನಾ ಬಡಿದೂ ಬಡಿದೂ ಸಾಕಾಗಿದೆ, ನಮ್ಮ ಮೌನಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ಸದ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಗೂ ಸರೀ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗತ್ತೆ ಅಂತ ಹತ್ತಾರು ಬಗೆಯ ಭಾವಗಳ, ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸುಳಿವ ಅಭಿಲಾಷೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದನ್ನು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಅನುಭವಿಸುವುದು.

ಇದೂ ಬೇಡಾಂದ್ರೆ,
ಎಲ್ಲೋ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಸ್ತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಕನನ್ನೊಮ್ಮೆ… ಅಲ್ಲಾ ಬೆಳಕು ನೀಡ್ತಿರೋದೆನೋ ಸರಿ ಮಾರಾಯಾ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಕೆಂಡ ಕಾರ್ತೀಯಲ್ಲ, ನಿನಗೇನೂ ಆಗೋದೇ ಇಲ್ವಾ ಅಂತೀನಿ, ಬರಿ ರಾತ್ರಿಯ ಬಿಡುವು ಸಾಕಾ ತಂಪಾಗೋಕೆ, ಒಂದಿನ ಜ್ವರ, ಶೀತ ಅಂತ ರಜೆನಾದ್ರೂ ತೊಗೋಬಾರದಾ ಅಂತ ಕೇಳಿ ಬರೋಣ ಅಂದರೆ… ಅವನೋ… ನನ್ ಕೈಗೇ ಸಿಗದ ಹಾಗೆ ಜ್ಯೋತಿರ್ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಇದ್ದಾನೆ…

ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ನಿಜ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ರೂ ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳು ಬಹಳ ದೂರ ಹೊರಟು ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ… ಹೆಸರೇ ಇರದ, ಹೆಸರು ಬೇಡದ ಕೆಲವು ಮೈತ್ರಿ ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಸುಳಿದಾಡಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇರತ್ತೆ…

ಹೀಗೇ… ಸಮುದ್ರಕ್ಕೋ.. ದೂರಕ್ಕೋ…ಹೋಗಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಏನ್ ಮಾಡೋದು? ಬೆಂಗಳೂರಂಥಾ ಊರಲ್ಲಿ ಕೂರೋಕೊಂದು ಜಾಗವೂ ಸಿಗದ ಹಾಗಾಗಿದೆ… ಈ ರೋಮಿಯೋ ಜೂಲಿಯೆಟ್‌, ಲೈಲಾ ಮಜ್ನೂಗಳಂಥ ‘ಅಮರ ಪ್ರೇಮಿ’ಗಳ ಕಾಟ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸರಿಯಾಗಿ ೧೧ರಿಂದ ಸಂಜೆ ೪ರವರೆಗೆ ಉದ್ಯಾನವನಗಳೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ… ಅಂಥಾದ್ದರಲ್ಲಿ ಮೌನಕ್ಕೊಂದು ಜಾಗ ಹುಡುಕಿ ಹೊರಡುವುದೆಲ್ಲಿಗೆ? ಅಲ್ವಾ?

ನಿಜ. ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಸಂತೆಯಲ್ಲೂ ನಿದ್ದೆ ಬರತ್ತೆ… ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದಾದ್ರೆ, ಜಾಗ ಯಾವುದಾದರೂ ಏನು, ಮನಸ್ಸು ಮುಖ್ಯ ಅಷ್ಟೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಹಾಂ…
ವಿಷಯ ಇರೋದೇ ಇಲ್ಲಿ…
‘ಮನಸ್ಸು’ ಅನ್ನೋ ಪದ ಇದೆಯಲ್ಲಾ… ಅದರ ಆಳ ಅಗಲ ಅಳೆಯಲು ಹೋಗಿ ಬಾಳಿನ ‘ಗಣಿತ’ ತಪ್ಪಿದವರು; ಕೊಯ್ದು, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಜೀವದ ಚೈತನ್ಯಕ್ಕೆ ‘ವಿಜ್ಞಾನ’ದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರು; ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಂಬಲಿಸಿ ‘ಆರ್ಥಿಕ’ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರನ್ನು ಕಂಡಾಗಲಂತೂ… ಅಬ್ಬಾ… ಮನಸಿನ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನ, ಗಣಿತ, ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರದ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗಲು ದಿಗಿಲಾಗತ್ತೆ…

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ‘ಮನಸಾರೆ’ ಚಿತ್ರದ ಸನ್ನಿವೇಶವೊಂದು ನೆನಪಾಗ್ತಿದೆ… ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರ ಕುರಿತಾದದ್ದು… ಒಳಗಿರುವವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಹೋದವರು, ಹೊರಗಿರುವವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ‘ಹಿಡಿತ’ದಲ್ಲಿಟ್ಟವರು… ಇರೋದು ಕೂದಲೆಳೆಯಷ್ಟೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಂತೇನೇನೋ ಹೇಳತ್ತೆ. ನಂತರ ನಾಯಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಹೊರಗೋಗುವಾಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದವನೊಬ್ಬ ಮತ್ತೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಒಳಬರ್ತಾ… ಅಲ್ಲೇನೂ ಇಲ್ಲ… ಅಲ್ಲೇನೂ ಇಲ್ಲ… ಅಂತ ಹೇಳೋದಿದೆಯಲ್ಲಾ… ನಿಜಕ್ಕೂ so called ‘ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ’ಕ್ಕೆ ಹಿಡಿಯೋ ಕನ್ನಡಿಯೇ ಇರಬೇಕು.

ಹೀಗಿರುವಾಗ…
ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಅಂತ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಕೂತರೆ… ಆಹಾ… ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ… ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಾಗೋದಾಗಿದ್ರೆ ಹಿಂಗ್ಯಾಕಿರ್ತಿತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಂತ ಗೇಲಿ ಮಾಡೋದೇ?

ನಿಜ.
ಈ ಮನಸ್ಸೊಂಥರಾ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿದ್ದಂತೆ… ಇಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ಕಾಲಗಳನ್ನೂ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿಬಿಡ್ತೀವಿ… ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಚಳಿಗಾಲ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗಿರಿಸೋ ಪ್ರಯತ್ನ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬೇಸಿಗೆ. ಸಂಜೆಯಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲ. ಅದೇ ಭಾವನೆಗಳ ಹರಿವಿಗೆ. ಪಕ್ಕದ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೋ ಕೇರಳಕ್ಕೋ, ಆಂಧ್ರಕ್ಕೋ ವಾಯುಭಾರ ಕುಸಿತ ಉಂಟಾದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೋಡ ಕವಿದ ವಾತಾವರಣ.

ಇಂತಹದೇ ಮೋಡ ಕವಿದಿದೆ… ಈಗಲೂ…
ಕೆಲವು ಬಾರಿ… ಅಲ್ಲ… ಹಲವು ಸಲ… ಅನಿಸಿದ್ದಿದೆ… ಮನಸ್ಸು ಮನಸ್ಸು ಸೇರಲು… ಹಣ, ಅಂತಸ್ತು, ಅಧಿಕಾರ ಯಾವುದೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಹೌದು ಹೀಗೆ ಯಾವುದರ ಪರಿವೆಯೂ ಇಲ್ಲದೇ ಒಂದಾದ ಮನಸುಗಳು ಬಂಧಿಯಾಗೋದು ಪವಿತ್ರವಾದ ‘ಮದುವೆ’ ಎಂಬ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ (ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಬಂಧನ ಅಂತ ಯಾಕಂತಾರೋ).

ಹೀಗಿರೋವಾಗ…
ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇರದ, ಸ್ನೇಹದ ತುಡಿತವೊಂದು ಶುರುವಾಗತ್ತೆ. ಹೇಗಿದ್ರೂ ಸಂಗಾತಿಯ ಬಾಂಧವ್ಯ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಆ ‘ಜವಾಬ್ದಾರಿ’ ನಿರ್ವಹಿಸೋದು ಗೊತ್ತು.

ಆದರೆ…
ಆದರೆ…
ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಸಿಗಲಾರದ (ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡು) ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಮತ್ಯಾರಲ್ಲೋ ಹುಡುಕುವ ತವಕ ಯಾಕೆ? ಒಟ್ಟಾರೆ ಎರಡು ದೋಣಿಯ ಪಯಣ… ಈ ಕಡೆಯದನ್ನು ಬಿಡುವಂತಿಲ್ಲ… ಅಲ್ಲಿದನ್ನು ಸೇರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ… ಹಾಗಾದರೆ ಮನಸಿನ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಯಾವ ಹೆಸರಿಡುವುದು? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ…

ಈಚಲ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕೂತು ನೀರು ಕುಡಿದರೂ ‘ಅದೇನೋ’ ಕುಡಿದ ಅಂತ ನಂಬುವಂಥ ‘ಸಭ್ಯ’ ಮನಸುಳ್ಳವರ ಮಧ್ಯ ಬದುಕುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹೀಗೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಆ ಸ್ನೇಹಿತ/ಸ್ನೇಹಿತೆಯಿಂದ ಬಯಸುವುದಾದರೂ ಏನನ್ನು?

ಸರಿ ಒಪ್ಪೋಣ… ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹವೇ ಇರಬಹುದು…
ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ದಿನ?
ಅಷ್ಟೊಂದು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶವಾಗಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸುವಂತೆ ಈ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೂ ಒಂದು ಹೆಸರು ಕೊಡಬಹುದಾ?
ಇದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ…

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ‘ಮದುವೆ’ ಅನ್ನೋ ಮೂರಕ್ಷರದ ಬಂಧ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆಯಾದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ‘ಬಂಧಿ’ಯಾಗಲೇಬೇಕು ಅನ್ನೋ ನಿಯಮವೇಕೆ?
ಇಲ್ಲ… ಸಮಾಜ ಒಪ್ಪಲ್ಲ… ಹೆಣ್ಣಿಗೊಂದು ಗಂಡು ದಿಕ್ಕು ಇರಲೇಬೇಕಂತೆ…
ಎಂಥದಿದು ಸಮಾಜ!
ನಾವು ನೀವು ನಮ್ಮಂಥವರೇ ಸೇರಿ ಆದದ್ದೇ ಸಮಾಜವಲ್ವಾ?

ಹೀಗೊಂದು ಎರಡು ಮುಖಗಳ (ತಿಳಿವಿಗೆ ಬರೋದಿಷ್ಟೆ… ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಇರಬಹುದು) ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಸೋದ್ಯಾಕೆ ಈ ಸಮಾಜ? ಹಾಗಿದ್ರೆ ಮದುವೆ ಅಂದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆಯೇ? ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿ ಭಾವ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೇ ಅಂತ ಧಿಗ್ಗನೆದ್ದು ಬಂದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸದ್ಯ ಉತ್ತರ (ಸಮಾಧಾನವಾಗಿಲ್ಲ; ಕಾರಣ ಈ ಥರದ ಸನ್ನಿವೇಶ ನೂರಕ್ಕೆ ತೊಂಭತ್ತು ಇರುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ) ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಹಿರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ, ವಿವಾಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂದೂ ತನ್ನ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ, ನಾವದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸುತ್ತೇವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ ಅಂತ ತಮ್ಮದೇ ಸುಂದರ ಬದುಕಿನ ಸರಳ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಮನಸ್ಸಿನಾಳದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬದುಕಿದೆಯಾ ಬಡ ಜೀವವೇ ಅಂದನಿಸಿದ್ದು ನಿಜ…

ತುಟಿಯಿಂದ ಬರುವ ಮಾತುಗಳು…
ನಮ್ಮನ್ನು ‘ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ’ ಶಕ್ತಿ, ಆಗುವುದನ್ನು ಆಗಿಸುತ್ತಾ, ಹೋಗುವುದನ್ನು ಹೋಗಲು ಬಿಡುತ್ತಾ…

ಎಂದೋ ಕೇಳಿದ ಹಾಡಿಗೊಂದು ಹೊಸ ಕಿರುನಗೆ ಚೆಲ್ಲುವಂತೆ
ಮಾಡೋ ನಕ್ಷತ್ರ ದೀಪವೇ
ಮನಸಿನ ಮರದಲ್ಲಿ ‘ಹೂ’ ಬಿಡುವುದೆಂದಿಗೆ?
ಕಾದಿದ್ದೇನೆ…

ಇತ್ತೀಸಿ ಹಂಸಿ… ಇತ್ತೀಸಿ ಖುಷಿ…
ಬನಾಲೇ ಆಶಿಯಾಂ… ಅಂತ…

ಬರುವೆಯಾ???

ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

ಎಂಎ ಬಿಎಡ್, ಎಂಫಿಲ್ ಪದವೀಧರೆ. ಸುರಾನಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ 102.9 ಎಫ್ಎಂನಲ್ಲಿ ಉದ್ಘೋಷಕಿ, ಚಂದನ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಚಿತ್ತಾರ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೌಶಲ್ಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ

        ಕವಿಸಾಲು         ಕಿಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ನೀರು ಬಿರುಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಒಡಲು ಎತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿ ಇಳೆಗೆ ಎದೆಯಿಳಿಸಿದೆ ಕಡಲು ನಡುಗಿಬಿಟ್ಟಳೆ ವಸುಂಧರೆ ಶತಕೋಟಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟು ಸುನಾಮಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ಊಳಿಟ್ಟು ಜೀವ ಜಲ, ಉಸಿರ ಗಾಳಿ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ತತ್ತರಿಸಿವೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಮನುಜ ಕುಲ ಮಾಡು ಹಾರಿ, ಕಂಬಗಳು ಕುಸಿದು ನೆಲಕಚ್ಚಿವೆ ಮಾನವನ ಬೀಡು ಕತ್ತರಿಸಿ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ತಡವಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಇನ್ನು…

        ಕವಿಸಾಲು         ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಕಾದ ಮಂದಿರವಿದು ಕುಸಿದು ಕುಳಿತ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳು ಕೂಡ ಮೌನವಿಂದು ಮನ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳು ಒಲವ ಸಿರಿಗೆ ಚೇತರಿಸಿ ತೆರೆದ ಗಳಿಗೆ ಎತ್ತರದ ಹೊಸ್ತಿಲುಗಳ ತಡೆಯ ದಾಟಿ ತಲುಪಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೆ ಬಯಕೆ ಗುರಿಯನ್ನು ದಟ್ಟ ಹಸಿರಿನ ಕಾಡು, ಆಗಸದ ನೀಲಿ ಬಿಳಿಯ ಮೋಡಗಳ, ಬಿಸಿಲ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಬಯಲ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯ, ತಿಳಿಗಾಳಿ ತವಕದಲಿ ಬಂಧನಗಳ ...

  • 4 weeks ago No comment

    ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಣ್ಮಣಿ – ಲ್ಯೂಸರ್ನ್

        ನಾನಾ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿರುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸದ ಸುಂದರ ಸ್ವಿಸ್ ನಗರಿ.         “ನಾಳೆ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ! ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲು ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿರು ನೆಲ, ಹಚ್ಚಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿವ ತಿಳಿ ಬೂದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    2 months ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...