Share

ಪೆಗ್ಗಿನ ಹಿಗ್ಗು
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

 

“ಹೊಸವರ್ಷ ಬಂತಂದ್ರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ” ಎಂದು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು, ಆ ಬಾರಿನ ಮಾಲೀಕ.

ಹೊಸವರ್ಷದ ಆಗಮನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಗುಂಡುಪಾರ್ಟಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ. ಆದರೆ ನನಗಿಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವೆನಿಸುವುದು ಇದರದ್ದೇ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶ. ಹೊಸವರ್ಷದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಕುಡಿಯುವ ಉಮೇದಿನಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೋ, ಕುಡಿಯುವ ಚಟಕ್ಕೆ ಎಳ್ಳುನೀರು ಬಿಡುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲೂ ಬಹುತೇಕ ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜನರಿರುತ್ತಾರೆ. ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರಂದು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳಂತೆ ಕುಡುಕರದ್ದೂ ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ. ನಾಳೆಯಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡೋದಿಲ್ಲ ಎಂದು. ಜೊತೆಗೇ ನಾಳೆಯಿಂದ ಗುಂಡು ಮುಟ್ಟೋದಿಲ್ಲವೆಂದು ಇವತ್ತು ಗಲ್ಲಿಗೇರುವವನ ಕೊನೆಯಾಸೆಯಂತೆ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿಯುವ ಆತುರ. ಇನ್ನು ಆ ಹ್ಯಾಂಗೋವರ್ ಇಳಿದು ಹೋಗಲೇ ಎರಡು ದಿನ ಬೇಕು. ಅಷ್ಟರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯು ನೆನಪಿದ್ದರೆ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಪುಣ್ಯ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದೇ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ದಿನದಂದು ಮತ್ತೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. “ಇದನ್ನು ಕಳೆದ ವರ್ಷವೂ ನೀ ಹೇಳಿದ್ಯಲ್ಲೇನು?” ಎಂದು ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ನಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಏನೋ ಒಂದು ಸಬೂಬು ಹೇಳಿ ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸುವ ಯತ್ನಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಓದಿರುವುದು ಗುಂಡಿನ ಬಗ್ಗೆಯೇ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೊದಲ ಸಿಗರೇಟು, ಮೊದಲ ಗುಂಡುಪಾನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆಯೇ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಮರೆಗುಳಿತನದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಇವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೆನಪಿರುತ್ತವೆ. ನನ್ನ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯನ ಮನೆಗೆ ಪುಟ್ಟ ಔತಣಕೂಟಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮನೆಯವರನ್ನು ಅದ್ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದೆನೋ ನನಗೀಗ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಬಾಲಿಶ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಟೆಂಟು ಹಾಕುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಔತಣಕೂಟಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗರು ಏನೆಲ್ಲಾ ಕಾರು’ಬಾರು’ಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸಂಶಯಗಳಿದ್ದಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟ.

ಅಸಲಿಗೆ ನಾನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಹೋಗಿಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಭಾಗ್ಯವೇ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನನಗಂತೂ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೊರಟಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅವಕಾಶಗಳೇ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಂದ ಕಾಲೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನೇ ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಏನೇನೋ ನೆಪಹೇಳಿ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಪಾರ್ಟಿಯೆಂಬ ಗುಂಡಿನ ಗೌಜಿಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೂ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ನನಗೆ ತೀರ್ಥಪಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಸೋ ಅವಸರ. ಕೋತಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಹೆಂಡ ಕುಡಿಸಿ ಮೋಜು ನೋಡುವುದರ ಮಜಾನೇ ಬೇರೆಯಲ್ಲವೇ! ಮಹಾಕುಡುಕರು ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದಾದ ಮೇಲೆ ಮೈಕಲ್ ಜಾಕ್ಸನ್ನಿನಂತೆ ಮೂನ್ ವಾಕ್ ಅನ್ನೇ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೊಸ ಮಿಕದ ಅವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಮೋಜೇ ಬೇರೆ.

ಅಂತೂ ನಾನು ಅಂದು ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಮುಖ ಗಿಂಜಿ ಡ್ರಾಮಾ ಮಾಡತೊಡಗಿದಾಗ ಈ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೋ ರೋಸಿಹೋಯಿತೋ ಏನೋ! ಇದ್ದ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಎಲ್ಲೋ ಮೂಲೆಗೆ ತೆರಳಿ ಕೋಲ್ಡ್ ಡ್ರಿಂಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಡ್ರಿಂಕ್ ಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಮಹಾಸುಭಗರಂತೆ ನನ್ನೆದುರಿಗೆ ಇರಿಸಿದ್ದರು. ನಾನೂ ಕೂಡ ಹರಟೆಯ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೇ ಬಣ್ಣದ ಪಾನೀಯವನ್ನು ಗಳಗಳ ಅಂತ ಕುಡಿದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಇದ್ಯಾವುದಪ್ಪಾ ವಿಚಿತ್ರ ರುಚಿ ಅಂತ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದೇನೋ ಹೌದು. ಆದರೆ ಪಾನೀಯದ ಬಣ್ಣವೇ ಅಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲೇನೇನಿದೆ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂತೂ ‘ತೀರ್ಥ’ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಇವನ ತಲೆಗೆ ಪಾಪವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆವು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೀಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು.

ಆದರೆ ಇವರುಗಳ ಯೋಜನೆ ಮಾತ್ರ ಬಹುಬೇಗನೇ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗಿದ್ದಂತೂ ಹೌದು. ಮನೆಯ ಹಾಲಿನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತೊಳೆಸಿದಂತಾಗಿ ಏಕಾಏಕಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಕಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಇವರೆಲ್ಲರ ಸುರಪಾನ ಷಡ್ಯಂತ್ರವು ನನ್ನಂತಹ ಬಾಲಂಗೋಚಿಯ ಮೇಲೆ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಂತಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಮೋಜು ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬಕೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಶುಚಿ ಮಾಡಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಇತ್ತ ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನನಗೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ನಾನು ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕುಸಿದುಹೋಗಿದ್ದೆ. ಇಬ್ಬರು ನನ್ನೆರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನೆರಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅದೆಲ್ಲೋ ಮಲಗಿಸಿದರು. “ಕುಡಿಯೋವಾಗ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಆಗೋದು ಮಾಮೂಲು ಮಾರಾಯ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿ ಮಾಡಬಾರದು” ಎಂದು ಯಾರೋ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಈ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲೇ ವೇದಾಂತ ಹೇಳಿದ. ಆ ದಿನ ನಡೆದ ಘಟನಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನೆನಪಿರುವ ಕೊನೆಯದ್ದು ಎಂದರೆ ಅದೇ.

ಆದರೆ ಬಹುಷಃ ತಮಾಷೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲುವಂಥದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ನಾನು ದೊಡ್ಡದಾದ ಹಾಸಿಗೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಎದ್ದು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕರೆಯೋಣವೆಂದರೆ ನನ್ನ ದನಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಬಾಯಿ ತೆರೆದರೆ ನೀರಿಲ್ಲದ ನಳ್ಳಿಯಿಂದ ಬುಸುಬುಸು ಬರುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಹವೆಯೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತೇ ವಿನಃ ದನಿಯಲ್ಲ. ಥೂ ನಿನ್ನ ಎಂದು ಒಳಗೊಳಗೇ ಶಪಿಸಿಕೊಂಡ ನಾನು ಪಕ್ಕದ ಕೋಣೆಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. “ಅದ್ಯಾವ ಕಚಡಾ ಸಾರಾಯಿ ಕುಡಿಸಿದ್ರೋ ಮಾರಾಯ? ನನ್ನ ಸ್ವರವೇ ನೆಗೆದು ಬಿದ್ದೋಗಿದೆ” ಎಂದು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. “ಅಯ್ಯೋ ಪೆದ್ದಾ… ಅದು ತೀರ್ಥದ ಇಫೆಕ್ಟಲ್ಲ, ಏಸಿ ಇಫೆಕ್ಟು” ಎಂದ ಆತ. ಭಯಂಕರ ಥಂಡಿ ಏರ್ ಕಂಡೀಷನಿಂಗ್ ಯಂತ್ರದ ಕೆಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದರು. ಫ್ರೀಜರ್ ನೊಳಗೆ ತಲೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದಂತೆ ನನ್ನ ತಲೆಯಷ್ಟೇ ಚಳಿಯ ಕಾಶ್ಮೀರವಾಗಿ ವಿಚಿತ್ರ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಘಟನೆ ಒಂದು ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಂತರವಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯಿತು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಡ್ರಾಮಾಗಳು ಬೇರೆ ಆಗಿದ್ದವಂತೆ. ಒಬ್ಬ ಮಿತ್ರ ರಾತ್ರಿಯೇ ಮನೆ ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಹಟಹಿಡಿದು, ಇತರರು ಬೇಡವೆಂದರೂ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿ ಬೈಕು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ್ದ. ಇನ್ನೂ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸದೆ, ಪ್ಲೇಸ್-ಮೆಂಟ್ ಪಡೆಯದೆ, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಮಗ ಕುಡಿದು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ಸಮಾರಾಧನೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಂಥದ್ದೇ ಸಮಾರಾಧನೆ ಅವನಿಗಾಯಿತು ಎಂದು ನಂತರ ತಿಳಿಯಿತು. ಇನ್ನು ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಆತಿಥೇಯನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಿತ್ರ ಮಹಾಶಯ ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಒಂದು ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ರಾಶಿಹಾಕಿದ್ದ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಿನ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟ ಅವನ ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯ ತಂದೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕಂಡು ಆ ಬಾಟಲಿಯಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತದುಕಿಬಿಟ್ಟರು.

ಇನ್ನು ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಉಳಿದಿಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಆತಿಥೇಯನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾಡದ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಮರಳಲೋ ಅಥವಾ ಕಾಲೇಜಿಗೇ ಹೋಗಲೋ ಎಂದು ಬಹಳ ಚಿಂತನ-ಮಂಥನ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೂ ಕಾಲೇಜನ್ನೇ ಆರಿಸಿದೆ. ಮಹಾನೆಗಡಿಯಾಗಿರುವವನಂತೆ ದನಿಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಹೆಣಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತರಗತಿಗೆ ತೆರಳಿದ ನಾನು ತರಗತಿಗೆ ಬಂದರೂ ತ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಂಚೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೋ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕರು. ಅಂದು ‘ಹ್ಯಾಂಗೋವರ್’ ಎಂಬ ಹೊಸ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದು ಬಚಾವಾದೆ, ಮನೆಗೇನಾದರೂ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಜೀವಂತ ಹೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ ಎಂದು ಗೆಳೆಯರ ನಡುವೆ ಕುಂಯಿಗುಟ್ಟೆ. ಅವರೋ, ನನಗೆ ಮಹಾದೀಕ್ಷೆಯನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿರುವವರಂತೆ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು, ನಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದ್ದು ಒಂದೊಂದು ಗುಂಡುಪುರಾಣ. ಇಂದಿಗೂ ಗುಂಡಿನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೆಂದರೆ ನನಗೊಂದು ತಮಾಷೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗುಂಡಿನ ಮೊದಲ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಗೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ “ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇಮಕಥೆಯನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ಹೇಳಿ” ಎಂಬಂತೆ. ಮುಂದೆ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್, ವೈಯನ್ಕೆಯವರಂತಹ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರ ಗುಂಡಿನ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ರಂಜಿಸಿದವು. ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವೈನ್ ಒಂದರ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರ ವಿಶೇಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಥೆಯೊಂದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾನು ನೆಲೆಸಿರುವ ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ, ಎಲ್ಲೂ ಕೂತು ಸಾರಾಯಿಗಳನ್ನು ಮಾರಬಹುದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಪರವಾನಗಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲಿಯವರಿಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಂಗೋಲಾ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಇಂಥಾ ಕಥೆಗಳು ಹೆಚ್ಚೇ ಇರಬಹುದು ಎಂಬ ಅಂದಾಜು ನನ್ನದು.

ಪ್ರಸಕ್ತ ವರ್ಷದ ಕೊನೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಆರಂಭವು ಇನ್ನೇನು ಬರಲಿದೆ. ಗುಂಡಿಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೊಸ ಹೊಸ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿ ಇದಕ್ಕೊಂದು ‘ಕೂಲ್’ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಸೆಲೆಬ್ರೇಷನ್’ ಎಂದರೆ ಕುಡಿತವಷ್ಟೇ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ! ಆದರೆ ಯಾರು ಅದೇನೇ ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡರೂ ಕೂಡ ಗುಂಡುಪ್ರಿಯರು ಮಾತ್ರ ಸುರಪಾನ ಮಾಡೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ಎಂತೆಂಥಾ ತಮಾಷೆಯ ಗುಂಡಿನ ಕಥೆಗಳು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲಿವೆ ಎಂಬ ಕಾತರವಷ್ಟೇ ನನ್ನದು!

ಅಂದಹಾಗೆ ನನಗಿನ್ನೂ ಒಗಟಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುವ ಒಂದು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಈ ಕುಡಿದು ಟೈಟಾದವರು ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ರಾಂಗ್ ನಂಬರ್ ಗಳಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿ ಏನೇನೋ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರಲ್ವಾ, ಅದ್ಹೇಗೆ ಅಂತ!

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 days ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...