Share

ಪೆಗ್ಗಿನ ಹಿಗ್ಗು
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

 

“ಹೊಸವರ್ಷ ಬಂತಂದ್ರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ” ಎಂದು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು, ಆ ಬಾರಿನ ಮಾಲೀಕ.

ಹೊಸವರ್ಷದ ಆಗಮನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಗುಂಡುಪಾರ್ಟಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ. ಆದರೆ ನನಗಿಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವೆನಿಸುವುದು ಇದರದ್ದೇ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶ. ಹೊಸವರ್ಷದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಕುಡಿಯುವ ಉಮೇದಿನಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೋ, ಕುಡಿಯುವ ಚಟಕ್ಕೆ ಎಳ್ಳುನೀರು ಬಿಡುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲೂ ಬಹುತೇಕ ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜನರಿರುತ್ತಾರೆ. ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರಂದು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳಂತೆ ಕುಡುಕರದ್ದೂ ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ. ನಾಳೆಯಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡೋದಿಲ್ಲ ಎಂದು. ಜೊತೆಗೇ ನಾಳೆಯಿಂದ ಗುಂಡು ಮುಟ್ಟೋದಿಲ್ಲವೆಂದು ಇವತ್ತು ಗಲ್ಲಿಗೇರುವವನ ಕೊನೆಯಾಸೆಯಂತೆ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿಯುವ ಆತುರ. ಇನ್ನು ಆ ಹ್ಯಾಂಗೋವರ್ ಇಳಿದು ಹೋಗಲೇ ಎರಡು ದಿನ ಬೇಕು. ಅಷ್ಟರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯು ನೆನಪಿದ್ದರೆ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಪುಣ್ಯ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದೇ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ದಿನದಂದು ಮತ್ತೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. “ಇದನ್ನು ಕಳೆದ ವರ್ಷವೂ ನೀ ಹೇಳಿದ್ಯಲ್ಲೇನು?” ಎಂದು ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ನಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಏನೋ ಒಂದು ಸಬೂಬು ಹೇಳಿ ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸುವ ಯತ್ನಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಓದಿರುವುದು ಗುಂಡಿನ ಬಗ್ಗೆಯೇ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೊದಲ ಸಿಗರೇಟು, ಮೊದಲ ಗುಂಡುಪಾನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆಯೇ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಮರೆಗುಳಿತನದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಇವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೆನಪಿರುತ್ತವೆ. ನನ್ನ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯನ ಮನೆಗೆ ಪುಟ್ಟ ಔತಣಕೂಟಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮನೆಯವರನ್ನು ಅದ್ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದೆನೋ ನನಗೀಗ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಬಾಲಿಶ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಟೆಂಟು ಹಾಕುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಔತಣಕೂಟಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗರು ಏನೆಲ್ಲಾ ಕಾರು’ಬಾರು’ಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸಂಶಯಗಳಿದ್ದಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟ.

ಅಸಲಿಗೆ ನಾನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಹೋಗಿಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಭಾಗ್ಯವೇ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನನಗಂತೂ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೊರಟಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅವಕಾಶಗಳೇ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಂದ ಕಾಲೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನೇ ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಏನೇನೋ ನೆಪಹೇಳಿ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಪಾರ್ಟಿಯೆಂಬ ಗುಂಡಿನ ಗೌಜಿಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೂ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ನನಗೆ ತೀರ್ಥಪಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಸೋ ಅವಸರ. ಕೋತಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಹೆಂಡ ಕುಡಿಸಿ ಮೋಜು ನೋಡುವುದರ ಮಜಾನೇ ಬೇರೆಯಲ್ಲವೇ! ಮಹಾಕುಡುಕರು ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದಾದ ಮೇಲೆ ಮೈಕಲ್ ಜಾಕ್ಸನ್ನಿನಂತೆ ಮೂನ್ ವಾಕ್ ಅನ್ನೇ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೊಸ ಮಿಕದ ಅವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಮೋಜೇ ಬೇರೆ.

ಅಂತೂ ನಾನು ಅಂದು ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಮುಖ ಗಿಂಜಿ ಡ್ರಾಮಾ ಮಾಡತೊಡಗಿದಾಗ ಈ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೋ ರೋಸಿಹೋಯಿತೋ ಏನೋ! ಇದ್ದ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಎಲ್ಲೋ ಮೂಲೆಗೆ ತೆರಳಿ ಕೋಲ್ಡ್ ಡ್ರಿಂಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಡ್ರಿಂಕ್ ಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಮಹಾಸುಭಗರಂತೆ ನನ್ನೆದುರಿಗೆ ಇರಿಸಿದ್ದರು. ನಾನೂ ಕೂಡ ಹರಟೆಯ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೇ ಬಣ್ಣದ ಪಾನೀಯವನ್ನು ಗಳಗಳ ಅಂತ ಕುಡಿದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಇದ್ಯಾವುದಪ್ಪಾ ವಿಚಿತ್ರ ರುಚಿ ಅಂತ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದೇನೋ ಹೌದು. ಆದರೆ ಪಾನೀಯದ ಬಣ್ಣವೇ ಅಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲೇನೇನಿದೆ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂತೂ ‘ತೀರ್ಥ’ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಇವನ ತಲೆಗೆ ಪಾಪವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆವು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೀಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು.

ಆದರೆ ಇವರುಗಳ ಯೋಜನೆ ಮಾತ್ರ ಬಹುಬೇಗನೇ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗಿದ್ದಂತೂ ಹೌದು. ಮನೆಯ ಹಾಲಿನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತೊಳೆಸಿದಂತಾಗಿ ಏಕಾಏಕಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಕಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಇವರೆಲ್ಲರ ಸುರಪಾನ ಷಡ್ಯಂತ್ರವು ನನ್ನಂತಹ ಬಾಲಂಗೋಚಿಯ ಮೇಲೆ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಂತಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಮೋಜು ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬಕೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಶುಚಿ ಮಾಡಲು ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಇತ್ತ ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನನಗೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ನಾನು ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕುಸಿದುಹೋಗಿದ್ದೆ. ಇಬ್ಬರು ನನ್ನೆರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನೆರಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅದೆಲ್ಲೋ ಮಲಗಿಸಿದರು. “ಕುಡಿಯೋವಾಗ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಆಗೋದು ಮಾಮೂಲು ಮಾರಾಯ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿ ಮಾಡಬಾರದು” ಎಂದು ಯಾರೋ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಈ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲೇ ವೇದಾಂತ ಹೇಳಿದ. ಆ ದಿನ ನಡೆದ ಘಟನಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನೆನಪಿರುವ ಕೊನೆಯದ್ದು ಎಂದರೆ ಅದೇ.

ಆದರೆ ಬಹುಷಃ ತಮಾಷೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲುವಂಥದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ನಾನು ದೊಡ್ಡದಾದ ಹಾಸಿಗೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಎದ್ದು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕರೆಯೋಣವೆಂದರೆ ನನ್ನ ದನಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಬಾಯಿ ತೆರೆದರೆ ನೀರಿಲ್ಲದ ನಳ್ಳಿಯಿಂದ ಬುಸುಬುಸು ಬರುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಹವೆಯೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತೇ ವಿನಃ ದನಿಯಲ್ಲ. ಥೂ ನಿನ್ನ ಎಂದು ಒಳಗೊಳಗೇ ಶಪಿಸಿಕೊಂಡ ನಾನು ಪಕ್ಕದ ಕೋಣೆಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. “ಅದ್ಯಾವ ಕಚಡಾ ಸಾರಾಯಿ ಕುಡಿಸಿದ್ರೋ ಮಾರಾಯ? ನನ್ನ ಸ್ವರವೇ ನೆಗೆದು ಬಿದ್ದೋಗಿದೆ” ಎಂದು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. “ಅಯ್ಯೋ ಪೆದ್ದಾ… ಅದು ತೀರ್ಥದ ಇಫೆಕ್ಟಲ್ಲ, ಏಸಿ ಇಫೆಕ್ಟು” ಎಂದ ಆತ. ಭಯಂಕರ ಥಂಡಿ ಏರ್ ಕಂಡೀಷನಿಂಗ್ ಯಂತ್ರದ ಕೆಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದರು. ಫ್ರೀಜರ್ ನೊಳಗೆ ತಲೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದಂತೆ ನನ್ನ ತಲೆಯಷ್ಟೇ ಚಳಿಯ ಕಾಶ್ಮೀರವಾಗಿ ವಿಚಿತ್ರ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಘಟನೆ ಒಂದು ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಂತರವಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯಿತು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಡ್ರಾಮಾಗಳು ಬೇರೆ ಆಗಿದ್ದವಂತೆ. ಒಬ್ಬ ಮಿತ್ರ ರಾತ್ರಿಯೇ ಮನೆ ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಹಟಹಿಡಿದು, ಇತರರು ಬೇಡವೆಂದರೂ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿ ಬೈಕು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ್ದ. ಇನ್ನೂ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸದೆ, ಪ್ಲೇಸ್-ಮೆಂಟ್ ಪಡೆಯದೆ, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಮಗ ಕುಡಿದು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ಸಮಾರಾಧನೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಂಥದ್ದೇ ಸಮಾರಾಧನೆ ಅವನಿಗಾಯಿತು ಎಂದು ನಂತರ ತಿಳಿಯಿತು. ಇನ್ನು ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಆತಿಥೇಯನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಿತ್ರ ಮಹಾಶಯ ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಒಂದು ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ರಾಶಿಹಾಕಿದ್ದ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಿನ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟ ಅವನ ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯ ತಂದೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕಂಡು ಆ ಬಾಟಲಿಯಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತದುಕಿಬಿಟ್ಟರು.

ಇನ್ನು ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಉಳಿದಿಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಆತಿಥೇಯನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾಡದ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಮರಳಲೋ ಅಥವಾ ಕಾಲೇಜಿಗೇ ಹೋಗಲೋ ಎಂದು ಬಹಳ ಚಿಂತನ-ಮಂಥನ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೂ ಕಾಲೇಜನ್ನೇ ಆರಿಸಿದೆ. ಮಹಾನೆಗಡಿಯಾಗಿರುವವನಂತೆ ದನಿಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಹೆಣಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತರಗತಿಗೆ ತೆರಳಿದ ನಾನು ತರಗತಿಗೆ ಬಂದರೂ ತ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಂಚೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೋ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕರು. ಅಂದು ‘ಹ್ಯಾಂಗೋವರ್’ ಎಂಬ ಹೊಸ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದು ಬಚಾವಾದೆ, ಮನೆಗೇನಾದರೂ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಜೀವಂತ ಹೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ ಎಂದು ಗೆಳೆಯರ ನಡುವೆ ಕುಂಯಿಗುಟ್ಟೆ. ಅವರೋ, ನನಗೆ ಮಹಾದೀಕ್ಷೆಯನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿರುವವರಂತೆ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು, ನಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದ್ದು ಒಂದೊಂದು ಗುಂಡುಪುರಾಣ. ಇಂದಿಗೂ ಗುಂಡಿನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೆಂದರೆ ನನಗೊಂದು ತಮಾಷೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗುಂಡಿನ ಮೊದಲ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಗೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ “ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇಮಕಥೆಯನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ಹೇಳಿ” ಎಂಬಂತೆ. ಮುಂದೆ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್, ವೈಯನ್ಕೆಯವರಂತಹ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರ ಗುಂಡಿನ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ರಂಜಿಸಿದವು. ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವೈನ್ ಒಂದರ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರ ವಿಶೇಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಥೆಯೊಂದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾನು ನೆಲೆಸಿರುವ ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ, ಎಲ್ಲೂ ಕೂತು ಸಾರಾಯಿಗಳನ್ನು ಮಾರಬಹುದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಪರವಾನಗಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲಿಯವರಿಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಂಗೋಲಾ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಇಂಥಾ ಕಥೆಗಳು ಹೆಚ್ಚೇ ಇರಬಹುದು ಎಂಬ ಅಂದಾಜು ನನ್ನದು.

ಪ್ರಸಕ್ತ ವರ್ಷದ ಕೊನೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಆರಂಭವು ಇನ್ನೇನು ಬರಲಿದೆ. ಗುಂಡಿಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೊಸ ಹೊಸ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿ ಇದಕ್ಕೊಂದು ‘ಕೂಲ್’ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಸೆಲೆಬ್ರೇಷನ್’ ಎಂದರೆ ಕುಡಿತವಷ್ಟೇ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ! ಆದರೆ ಯಾರು ಅದೇನೇ ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡರೂ ಕೂಡ ಗುಂಡುಪ್ರಿಯರು ಮಾತ್ರ ಸುರಪಾನ ಮಾಡೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ಎಂತೆಂಥಾ ತಮಾಷೆಯ ಗುಂಡಿನ ಕಥೆಗಳು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲಿವೆ ಎಂಬ ಕಾತರವಷ್ಟೇ ನನ್ನದು!

ಅಂದಹಾಗೆ ನನಗಿನ್ನೂ ಒಗಟಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುವ ಒಂದು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಈ ಕುಡಿದು ಟೈಟಾದವರು ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ರಾಂಗ್ ನಂಬರ್ ಗಳಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿ ಏನೇನೋ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರಲ್ವಾ, ಅದ್ಹೇಗೆ ಅಂತ!

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ

        ಕವಿಸಾಲು         ಕಿಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ನೀರು ಬಿರುಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಒಡಲು ಎತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿ ಇಳೆಗೆ ಎದೆಯಿಳಿಸಿದೆ ಕಡಲು ನಡುಗಿಬಿಟ್ಟಳೆ ವಸುಂಧರೆ ಶತಕೋಟಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟು ಸುನಾಮಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ಊಳಿಟ್ಟು ಜೀವ ಜಲ, ಉಸಿರ ಗಾಳಿ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ತತ್ತರಿಸಿವೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಮನುಜ ಕುಲ ಮಾಡು ಹಾರಿ, ಕಂಬಗಳು ಕುಸಿದು ನೆಲಕಚ್ಚಿವೆ ಮಾನವನ ಬೀಡು ಕತ್ತರಿಸಿ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ತಡವಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಇನ್ನು…

        ಕವಿಸಾಲು         ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಕಾದ ಮಂದಿರವಿದು ಕುಸಿದು ಕುಳಿತ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳು ಕೂಡ ಮೌನವಿಂದು ಮನ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳು ಒಲವ ಸಿರಿಗೆ ಚೇತರಿಸಿ ತೆರೆದ ಗಳಿಗೆ ಎತ್ತರದ ಹೊಸ್ತಿಲುಗಳ ತಡೆಯ ದಾಟಿ ತಲುಪಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೆ ಬಯಕೆ ಗುರಿಯನ್ನು ದಟ್ಟ ಹಸಿರಿನ ಕಾಡು, ಆಗಸದ ನೀಲಿ ಬಿಳಿಯ ಮೋಡಗಳ, ಬಿಸಿಲ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಬಯಲ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯ, ತಿಳಿಗಾಳಿ ತವಕದಲಿ ಬಂಧನಗಳ ...

  • 4 weeks ago No comment

    ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಣ್ಮಣಿ – ಲ್ಯೂಸರ್ನ್

        ನಾನಾ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿರುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸದ ಸುಂದರ ಸ್ವಿಸ್ ನಗರಿ.         “ನಾಳೆ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ! ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲು ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿರು ನೆಲ, ಹಚ್ಚಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿವ ತಿಳಿ ಬೂದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    2 months ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...