Share

ಅವತ್ತು ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರು ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ!
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯದ ಬವಣೆಗಳ ಹೆಣೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ಅದು ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇರುವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕಷ್ಣ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಗೆ ಗಟ್ಟಿ ತಳಪಾಯದ ಬೇರನ್ನು ಹೊಸೆಯುತ್ತದೆ.

ಹೌದು. ಅಂದು ತಂದೆ ಸ್ವಯಂನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದು ಬಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಆಗಾಗ ಬೇಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬರುವ ಪೆನ್ಷನ್ ಎಂಟು ಜನರ ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿ ಎಳೆಯಲು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಕೃಷಿಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಆಗಷ್ಟೇ ಕೈಗೆ ನಿಲುಕಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದವು. ಅದು ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯವರೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ‘ಹೆಸರಿಗೆ ಹೆಬ್ಬಾರ ಮೊಸರಿಗೆ ತತ್ವಾರ’ ಅನ್ನುವಂತೆ ಮನೆಯ ಸಂಕಟಗಳ ಅನ್ಯರೆದುರು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದ, ನುಂಗಿ ಬದುಕಲು ಆಗದ ದ್ವಂದ್ವದಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಆಗಾಗ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೀರಾ ವಿಷಾದದಿಂದ ಹಳಹಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯಾಕೆಂದರೆ ತಂದೆಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಖರ್ಚು, ತದನಂತರ ಔಷಧೋಪಚಾರದ ಖರ್ಚು ಏರಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದು, ಆತನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲವೂ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಊರಲ್ಲಿ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ದೊಡ್ಡಕ್ಕ, ಅಣ್ಣ, ಕಿರಿಯಣ್ಣ ಸೇರಿ ಒಂದು ರೂಮು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮನೆಯಿಂದ ಅಕ್ಕಿ ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆಲ್ಲ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಎರಡು ಮನೆಗಳ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತಂದೆಯದಾಗಿತ್ತು. ರೂಮು ಬಾಡಿಗೆ, ದಿನಸಿ ತಂದುಕೊಡುವುದು, ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳ ಬಸ್ಸಿನ ಖರ್ಚು, ಶಾಲೆಯ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಖರ್ಚು ಒಂದೇ ಎರಡೇ? ಎಲ್ಲ ಖರ್ಚಿನ ಬಾಬತ್ತುಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಆದಾಯ ಕಮ್ಮಿ ಖರ್ಚೂ ಜಾಸ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ. ಹಿಂದೆಲ್ಲ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ತಂದೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕೈಹಿಡಿದು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ದಿಲ್‍ದಾರ್ ಮನುಷ್ಯನೆಂದೆ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಬರುತ್ತಿರುವ ಪೆನ್‍ಶನ್ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹತಾಶೆ ಆಗಾಗ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹನೆ ಇದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತಾಗುವುದೆಂಬ ಆಶಾವಾದ ಅವರದಾಗಿತ್ತು.

ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೃಷಿಗೆ ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣ ಹಾಗೂ ಅಮ್ಮ ಆಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗದ್ದೆಯ ಕೆಲಸಗಳಿದ್ದಾಗ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಅಕ್ಕ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ನಾನಾಗ ಮೂರು ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿ. ನನಗಿಂತ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹಿರಿಯಳಾದ ಅಕ್ಕ ಅಮ್ಮ ಹಾಕಿಟ್ಟ ಮಸಾಲೆ ರುಬ್ಬಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾನು ಮನೆಯ ನೆಲ ಗುಡಿಸಿ ಒರೆಸಿ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಗದ್ದೆಗೆ ನಡೆದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಮನೆಗೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ತಂದೆ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ನಡುವೆಯೂ ಆಗಾಗ ಹೊಲದ ಕಡೆ ಹೋಗಿಬರುತ್ತ, ಆಳುಕಾಳುಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಇಡುತ್ತಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇಸರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಊರ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಪಟ್ಟಾಂಗ ಬಿಗಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನೌಕರಿ ಮಾಡುವಾಗಿನ ಖುಷಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ ಆಗದು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದಾಗಲೇ ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಎಸ್. ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದಳು.ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಕ ಪಡೆದ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕ ತರಭೇತಿಗೆ ಹಾಕುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ನಂತರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ತರಭೇತಿ ಕೋರ್ಸ ಅದು. ಆಕೆಯದೇ ಕೊನೆಯ ಬ್ಯಾಚ್. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆನಂತರ ಟಿ.ಸಿ.ಎಚ್‍ಗೆ ಕೂಡಾ ಪೂರ್ವ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪಿಯುಸಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಬೇಗ ನೌಕರಿ ಸಿಗುವ ಅಲ್ಲದೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಸ್ತರಿಕೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಅದಕ್ಕೆಂದೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಆ ಕೋರ್ಸಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ ಪದವಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣದ
ಮುಗ್ಗಟ್ಟು.

ಅಮ್ಮನ ಬಂಗಾರದ ಒಡವೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪೆಟಾರಿಯಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗತೊಡಗಿದವು ಹೊರತು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಕೈಚಾಚಿರಲಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಬಂಗಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಮೆರೆದಿದ್ದಳು. ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಹೇರಳ ಬಂಗಾರ ಅವರ ಬಳಿಯಿತ್ತು. ಅದು ತಂದೆಯ ಪ್ರೇಮದ ಕಾಣಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಯಾವತ್ತೂ ಅಪ್ಪ ನನ್ನಮ್ಮನ ಬಂಗಾರದ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಸಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.ನಮ್ಮೂರಿನ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣು ತೊಡದ ಆಭರಣ ತೊಟ್ಟ ಹೆಮ್ಮ ಅಮ್ಮನದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಂದೆಯ ಔಷಧಿಗಾಗಿ, ಆಗತಾನೇ ಚಿಗುರುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ,ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಬಂಗಾರದ ಕಿವಿ ಲೋಲಕ, ಹೆರಳಿನ ಕ್ಲಿಪ್ಪುಗಳು,ತುರುಬಿನ ಆಭರಣ ಮಾರಲಾಯಿತು. ಅಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಶ್ರೇಯೋಭಿಲಾಷಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಹೆಂಗಸರಂತೆ ಬಂಗಾರದ ಆಶೆ ಇದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಯಕ್ಕೊದಗುವ ವಸ್ತುವಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಾರವನ್ನು ನನ್ನಮ್ಮ ಆಪತ್ ಧನವೆಂದು ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಣ ಕೈಗೆ ಬರುತ್ತಲೂ ಅಕ್ಕನ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕೃಷಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಬಾವಿಯೊಂದನ್ನು ತೋಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದರು ತಂದೆ. ಮನೆ ಮತ್ತು ತೋಟಕ್ಕ ವಠಾರದಲ್ಲಿರುವ ಬಾವಿಯ ನೀರು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಎರಡು ನೂರು ತೆಂಗಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ತೋಟಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಅಭಾವ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾವಿ ತೋಡಿಸುವ ವಿಚಾರ ಸಮಂಜಸವೇ ಅಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಣದ ಸಂಕಷ್ಟ ಹೇಳತೀರದು. ಆಗ ಕೂಡ ಆಪತ್ ಧನವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾದದ್ದು ಅಮ್ಮನ ಆಭರಣ ತೋಳಬಂಧಿ. ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬೆಲೆಬಾಳುವ 10 ತೊಲೆ ತೂಗುವ ಅದನ್ನು ಬರಿಯ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಮಾರಲಾಯಿತು. ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ನನ್ನಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಜಿನುಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ತೋಟದ ಬೆಳೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಮಾಡಿಸಿಕೊಡುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂತೈಸಿದ್ದರು ಅಮ್ಮನನ್ನು ತಂದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಮ್ಮ ಬಹು ಇಷ್ಟದ ಒಡವೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾರಣ ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಬಂದೆರಗಿದ ಕಷ್ಟಗಳು ಸಂಸಾರದ ನೊಗ ಹೊತ್ತ ತಂದೆಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಒಜ್ಜೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಅನಾರೋಗ್ಯ ನಡುವೆಯೂ ಅಪ್ಪ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವಳಾದ ನಾನು ಸದಾ ತಂದೆತಾಯಿಯ ಆಪ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದು ನನಗೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳು ನೆನಪಿರಲು ಕಾರಣವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅದೆಂತಹ ಬಂಧವಿತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಎಂಬುದೇ ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ. ತಂದೆಯ ಲಹರಿ ಅಮ್ಮನ ಹುಸುಮುನಿಸು ನಡುವೆ ಬದುಕಿನ ಏರಿಳಿತಗಳು. ಇದೆಲ್ಲ ನೆನಪಾದರೆ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಜಂಜಡಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವಿಂದು ನಡುವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಂಸಾರದ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವುದು ಅವರ ಶ್ರಮ, ತ್ಯಾಗದಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಂದೆನ್ನಿಸುವುದು. ಅವರಿಗೇನೂ ಕಷ್ಟಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಂದ ಪೆನ್ಷನ್ ಹಣದಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ತಿಂದುಂಡು ಬದುಕಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಬದುಕನ್ನು ಶ್ರಮದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡವರು, ಸದಾ ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ತಾವು ಕಷ್ಟದ ಬದುಕನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು.

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 1 day ago No comment

    ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?

                  Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either. ನಿಜ, ಒಂದೇ ...

  • 3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...


Editor's Wall

  • 25 February 2018
    9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 22 February 2018
    3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...