Share

ಅವತ್ತು ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರು ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ!
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯದ ಬವಣೆಗಳ ಹೆಣೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ಅದು ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇರುವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕಷ್ಣ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಗೆ ಗಟ್ಟಿ ತಳಪಾಯದ ಬೇರನ್ನು ಹೊಸೆಯುತ್ತದೆ.

ಹೌದು. ಅಂದು ತಂದೆ ಸ್ವಯಂನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದು ಬಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಆಗಾಗ ಬೇಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬರುವ ಪೆನ್ಷನ್ ಎಂಟು ಜನರ ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿ ಎಳೆಯಲು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಕೃಷಿಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಆಗಷ್ಟೇ ಕೈಗೆ ನಿಲುಕಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದವು. ಅದು ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯವರೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ‘ಹೆಸರಿಗೆ ಹೆಬ್ಬಾರ ಮೊಸರಿಗೆ ತತ್ವಾರ’ ಅನ್ನುವಂತೆ ಮನೆಯ ಸಂಕಟಗಳ ಅನ್ಯರೆದುರು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದ, ನುಂಗಿ ಬದುಕಲು ಆಗದ ದ್ವಂದ್ವದಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಆಗಾಗ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೀರಾ ವಿಷಾದದಿಂದ ಹಳಹಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯಾಕೆಂದರೆ ತಂದೆಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಖರ್ಚು, ತದನಂತರ ಔಷಧೋಪಚಾರದ ಖರ್ಚು ಏರಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದು, ಆತನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲವೂ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಊರಲ್ಲಿ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ದೊಡ್ಡಕ್ಕ, ಅಣ್ಣ, ಕಿರಿಯಣ್ಣ ಸೇರಿ ಒಂದು ರೂಮು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮನೆಯಿಂದ ಅಕ್ಕಿ ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆಲ್ಲ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಎರಡು ಮನೆಗಳ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತಂದೆಯದಾಗಿತ್ತು. ರೂಮು ಬಾಡಿಗೆ, ದಿನಸಿ ತಂದುಕೊಡುವುದು, ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳ ಬಸ್ಸಿನ ಖರ್ಚು, ಶಾಲೆಯ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಖರ್ಚು ಒಂದೇ ಎರಡೇ? ಎಲ್ಲ ಖರ್ಚಿನ ಬಾಬತ್ತುಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಆದಾಯ ಕಮ್ಮಿ ಖರ್ಚೂ ಜಾಸ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ. ಹಿಂದೆಲ್ಲ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ತಂದೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕೈಹಿಡಿದು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ದಿಲ್‍ದಾರ್ ಮನುಷ್ಯನೆಂದೆ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಬರುತ್ತಿರುವ ಪೆನ್‍ಶನ್ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹತಾಶೆ ಆಗಾಗ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹನೆ ಇದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತಾಗುವುದೆಂಬ ಆಶಾವಾದ ಅವರದಾಗಿತ್ತು.

ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೃಷಿಗೆ ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣ ಹಾಗೂ ಅಮ್ಮ ಆಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗದ್ದೆಯ ಕೆಲಸಗಳಿದ್ದಾಗ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಅಕ್ಕ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ನಾನಾಗ ಮೂರು ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿ. ನನಗಿಂತ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹಿರಿಯಳಾದ ಅಕ್ಕ ಅಮ್ಮ ಹಾಕಿಟ್ಟ ಮಸಾಲೆ ರುಬ್ಬಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾನು ಮನೆಯ ನೆಲ ಗುಡಿಸಿ ಒರೆಸಿ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಗದ್ದೆಗೆ ನಡೆದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಮನೆಗೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ತಂದೆ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ನಡುವೆಯೂ ಆಗಾಗ ಹೊಲದ ಕಡೆ ಹೋಗಿಬರುತ್ತ, ಆಳುಕಾಳುಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಇಡುತ್ತಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇಸರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಊರ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಪಟ್ಟಾಂಗ ಬಿಗಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನೌಕರಿ ಮಾಡುವಾಗಿನ ಖುಷಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ ಆಗದು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದಾಗಲೇ ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಎಸ್. ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದಳು.ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಕ ಪಡೆದ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕ ತರಭೇತಿಗೆ ಹಾಕುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ನಂತರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ತರಭೇತಿ ಕೋರ್ಸ ಅದು. ಆಕೆಯದೇ ಕೊನೆಯ ಬ್ಯಾಚ್. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆನಂತರ ಟಿ.ಸಿ.ಎಚ್‍ಗೆ ಕೂಡಾ ಪೂರ್ವ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪಿಯುಸಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಬೇಗ ನೌಕರಿ ಸಿಗುವ ಅಲ್ಲದೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಸ್ತರಿಕೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಅದಕ್ಕೆಂದೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಆ ಕೋರ್ಸಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ ಪದವಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣದ
ಮುಗ್ಗಟ್ಟು.

ಅಮ್ಮನ ಬಂಗಾರದ ಒಡವೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪೆಟಾರಿಯಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗತೊಡಗಿದವು ಹೊರತು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಕೈಚಾಚಿರಲಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಬಂಗಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಮೆರೆದಿದ್ದಳು. ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಹೇರಳ ಬಂಗಾರ ಅವರ ಬಳಿಯಿತ್ತು. ಅದು ತಂದೆಯ ಪ್ರೇಮದ ಕಾಣಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಯಾವತ್ತೂ ಅಪ್ಪ ನನ್ನಮ್ಮನ ಬಂಗಾರದ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಸಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.ನಮ್ಮೂರಿನ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣು ತೊಡದ ಆಭರಣ ತೊಟ್ಟ ಹೆಮ್ಮ ಅಮ್ಮನದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಂದೆಯ ಔಷಧಿಗಾಗಿ, ಆಗತಾನೇ ಚಿಗುರುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ,ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಬಂಗಾರದ ಕಿವಿ ಲೋಲಕ, ಹೆರಳಿನ ಕ್ಲಿಪ್ಪುಗಳು,ತುರುಬಿನ ಆಭರಣ ಮಾರಲಾಯಿತು. ಅಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಶ್ರೇಯೋಭಿಲಾಷಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಹೆಂಗಸರಂತೆ ಬಂಗಾರದ ಆಶೆ ಇದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಯಕ್ಕೊದಗುವ ವಸ್ತುವಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಾರವನ್ನು ನನ್ನಮ್ಮ ಆಪತ್ ಧನವೆಂದು ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಣ ಕೈಗೆ ಬರುತ್ತಲೂ ಅಕ್ಕನ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕೃಷಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಬಾವಿಯೊಂದನ್ನು ತೋಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದರು ತಂದೆ. ಮನೆ ಮತ್ತು ತೋಟಕ್ಕ ವಠಾರದಲ್ಲಿರುವ ಬಾವಿಯ ನೀರು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಎರಡು ನೂರು ತೆಂಗಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ತೋಟಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಅಭಾವ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾವಿ ತೋಡಿಸುವ ವಿಚಾರ ಸಮಂಜಸವೇ ಅಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಣದ ಸಂಕಷ್ಟ ಹೇಳತೀರದು. ಆಗ ಕೂಡ ಆಪತ್ ಧನವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾದದ್ದು ಅಮ್ಮನ ಆಭರಣ ತೋಳಬಂಧಿ. ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬೆಲೆಬಾಳುವ 10 ತೊಲೆ ತೂಗುವ ಅದನ್ನು ಬರಿಯ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಮಾರಲಾಯಿತು. ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ನನ್ನಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಜಿನುಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ತೋಟದ ಬೆಳೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಮಾಡಿಸಿಕೊಡುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂತೈಸಿದ್ದರು ಅಮ್ಮನನ್ನು ತಂದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಮ್ಮ ಬಹು ಇಷ್ಟದ ಒಡವೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾರಣ ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಬಂದೆರಗಿದ ಕಷ್ಟಗಳು ಸಂಸಾರದ ನೊಗ ಹೊತ್ತ ತಂದೆಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಒಜ್ಜೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಅನಾರೋಗ್ಯ ನಡುವೆಯೂ ಅಪ್ಪ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವಳಾದ ನಾನು ಸದಾ ತಂದೆತಾಯಿಯ ಆಪ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದು ನನಗೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳು ನೆನಪಿರಲು ಕಾರಣವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅದೆಂತಹ ಬಂಧವಿತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಎಂಬುದೇ ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ. ತಂದೆಯ ಲಹರಿ ಅಮ್ಮನ ಹುಸುಮುನಿಸು ನಡುವೆ ಬದುಕಿನ ಏರಿಳಿತಗಳು. ಇದೆಲ್ಲ ನೆನಪಾದರೆ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಜಂಜಡಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವಿಂದು ನಡುವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಂಸಾರದ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವುದು ಅವರ ಶ್ರಮ, ತ್ಯಾಗದಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಂದೆನ್ನಿಸುವುದು. ಅವರಿಗೇನೂ ಕಷ್ಟಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಂದ ಪೆನ್ಷನ್ ಹಣದಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ತಿಂದುಂಡು ಬದುಕಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಬದುಕನ್ನು ಶ್ರಮದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡವರು, ಸದಾ ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ತಾವು ಕಷ್ಟದ ಬದುಕನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು.

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಕೊನಾರ್ಕ್ ‘ಕಾಲ ದೇಗುಲ’

      ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಅಳಿದುಳಿದ ಊರಿನ ಹೂದೋಟದೊಳಗೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಯಾವ ಕತ್ತಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸದಿರಲಿ! ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಕುಣಿಕೆ ಬಿಗಿಬಿಗಿ ಉರಿಯುವ ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಡುವ ಭಯದ ಕಂಪನ ಬಿಸಿಯುಸಿರೂ ಧಗೆಯಾಗಿ ಅರಳಿದ ಮಲ್ಲೆಹೂಗಳು ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ರಕ್ಕಸ ಗಣಕೊ ಭಾರೀ ಭೋಜನದೌತಣ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಕತ್ತು ಹಿಚುಕಿ ಭ್ರೂಣಗಳ ಕಲೆಸಿಹಾಕಿ ಕಟ್ಟಬಯಸಿದ ಭವ್ಯ ಸೌಧಗಳ ಬುನಾದಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳ ರಾಶಿ ಒರೆಯಲ್ಲವಿತ ಕತ್ತಿಗಳು ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಒಳಕೋಣೆಯ ಸಂಚುಗಳು ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲುವ ...

  • 7 days ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ!

                      ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ!   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಟೂನು ಚಿತ್ರಗಳು ಊರಿನ ಸಿನೆಮಾ ಟೆಂಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲವೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಮನ ಥಿಯೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಸಂವೇದನೆ..!? ಹಾಗಂದ್ರೆ ಏನ್ರೀ..!? ಅದ್ಯಾವ ಆ್ಯಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಆ್ಯಪ್..!?

      ಚಿಟ್ಟೆಬಣ್ಣ       ಹಾಗೊಂದು, ಸುಮಾರು ೬-೭ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ. ಅಂದು ಅಪ್ಪ ಕಿವಿಗೆ ಫೋನನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, “ಹಲೋ, ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ..!? ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸುದ್ದಿ ಇದೆ ಮಾರಾಯ್ರೇ. ರಾಯರ ಮನೆಯವರು ನಮ್ಮ ರಾಮಮಂದಿರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ದೇಣಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನೆ ತಡರಾತ್ರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ತುಂಬಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂರುವಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆಸರೆ ‘ಅಮ್ಮ’

    ಯಾವಾಗ ಹೂ ಕೊಂಡರೂ ಮೊಳ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿ ಕೊಡುವ ಹೂವಮ್ಮ, ಯಾವತ್ತೋ ಒಮ್ಮೆ ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಾದರೂ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ ‘ಸಂದಾಕಿರು ಮಗಾ’ ಅನ್ನುವ ಅಜ್ಜಿ, ಸುಸ್ತಿನ ಸಣ್ಣ ಛಾಯೆ ಕಂಡರೂ ಮಡಿಲಿಗೆಳೆದುಕೊಂಡು ತಂಪೆರೆವ ಗೆಳೆಯ, ಏನೂ ಹೇಳದೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೋವಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುವ ಗೆಳತಿ, ಸುಡುತ್ತಿರುವ ನೋವು, ಅಳು ಮರೆಸಲು ನಕ್ಕರೆ ತಲೆ ಮ್ಯಾಲೆ ಮೊಟಕಿ ‘ಅತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ನಗುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ’ ಸಣ್ಣಗೆ ಗದರಿ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 week ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 weeks ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...