Share

ಅವತ್ತು ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರು ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ!
ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯದ ಬವಣೆಗಳ ಹೆಣೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ಅದು ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇರುವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕಷ್ಣ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಗೆ ಗಟ್ಟಿ ತಳಪಾಯದ ಬೇರನ್ನು ಹೊಸೆಯುತ್ತದೆ.

ಹೌದು. ಅಂದು ತಂದೆ ಸ್ವಯಂನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದು ಬಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಆಗಾಗ ಬೇಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬರುವ ಪೆನ್ಷನ್ ಎಂಟು ಜನರ ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿ ಎಳೆಯಲು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಕೃಷಿಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಆಗಷ್ಟೇ ಕೈಗೆ ನಿಲುಕಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದವು. ಅದು ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯವರೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ‘ಹೆಸರಿಗೆ ಹೆಬ್ಬಾರ ಮೊಸರಿಗೆ ತತ್ವಾರ’ ಅನ್ನುವಂತೆ ಮನೆಯ ಸಂಕಟಗಳ ಅನ್ಯರೆದುರು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದ, ನುಂಗಿ ಬದುಕಲು ಆಗದ ದ್ವಂದ್ವದಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಆಗಾಗ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೀರಾ ವಿಷಾದದಿಂದ ಹಳಹಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯಾಕೆಂದರೆ ತಂದೆಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಖರ್ಚು, ತದನಂತರ ಔಷಧೋಪಚಾರದ ಖರ್ಚು ಏರಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದು, ಆತನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲವೂ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಊರಲ್ಲಿ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ದೊಡ್ಡಕ್ಕ, ಅಣ್ಣ, ಕಿರಿಯಣ್ಣ ಸೇರಿ ಒಂದು ರೂಮು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮನೆಯಿಂದ ಅಕ್ಕಿ ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆಲ್ಲ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಎರಡು ಮನೆಗಳ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತಂದೆಯದಾಗಿತ್ತು. ರೂಮು ಬಾಡಿಗೆ, ದಿನಸಿ ತಂದುಕೊಡುವುದು, ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳ ಬಸ್ಸಿನ ಖರ್ಚು, ಶಾಲೆಯ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಖರ್ಚು ಒಂದೇ ಎರಡೇ? ಎಲ್ಲ ಖರ್ಚಿನ ಬಾಬತ್ತುಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಆದಾಯ ಕಮ್ಮಿ ಖರ್ಚೂ ಜಾಸ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ. ಹಿಂದೆಲ್ಲ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ತಂದೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕೈಹಿಡಿದು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ದಿಲ್‍ದಾರ್ ಮನುಷ್ಯನೆಂದೆ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಬರುತ್ತಿರುವ ಪೆನ್‍ಶನ್ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹತಾಶೆ ಆಗಾಗ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹನೆ ಇದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತಾಗುವುದೆಂಬ ಆಶಾವಾದ ಅವರದಾಗಿತ್ತು.

ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೃಷಿಗೆ ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣ ಹಾಗೂ ಅಮ್ಮ ಆಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗದ್ದೆಯ ಕೆಲಸಗಳಿದ್ದಾಗ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಅಕ್ಕ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ನಾನಾಗ ಮೂರು ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿ. ನನಗಿಂತ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹಿರಿಯಳಾದ ಅಕ್ಕ ಅಮ್ಮ ಹಾಕಿಟ್ಟ ಮಸಾಲೆ ರುಬ್ಬಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾನು ಮನೆಯ ನೆಲ ಗುಡಿಸಿ ಒರೆಸಿ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಗದ್ದೆಗೆ ನಡೆದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಮನೆಗೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ತಂದೆ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ನಡುವೆಯೂ ಆಗಾಗ ಹೊಲದ ಕಡೆ ಹೋಗಿಬರುತ್ತ, ಆಳುಕಾಳುಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಇಡುತ್ತಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇಸರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಊರ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಪಟ್ಟಾಂಗ ಬಿಗಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನೌಕರಿ ಮಾಡುವಾಗಿನ ಖುಷಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ ಆಗದು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದಾಗಲೇ ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಎಸ್. ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದಳು.ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಕ ಪಡೆದ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕ ತರಭೇತಿಗೆ ಹಾಕುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ನಂತರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ತರಭೇತಿ ಕೋರ್ಸ ಅದು. ಆಕೆಯದೇ ಕೊನೆಯ ಬ್ಯಾಚ್. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆನಂತರ ಟಿ.ಸಿ.ಎಚ್‍ಗೆ ಕೂಡಾ ಪೂರ್ವ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪಿಯುಸಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಬೇಗ ನೌಕರಿ ಸಿಗುವ ಅಲ್ಲದೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಸ್ತರಿಕೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಅದಕ್ಕೆಂದೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಆ ಕೋರ್ಸಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ ಪದವಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣದ
ಮುಗ್ಗಟ್ಟು.

ಅಮ್ಮನ ಬಂಗಾರದ ಒಡವೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪೆಟಾರಿಯಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗತೊಡಗಿದವು ಹೊರತು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಕೈಚಾಚಿರಲಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಬಂಗಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಮೆರೆದಿದ್ದಳು. ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಹೇರಳ ಬಂಗಾರ ಅವರ ಬಳಿಯಿತ್ತು. ಅದು ತಂದೆಯ ಪ್ರೇಮದ ಕಾಣಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಯಾವತ್ತೂ ಅಪ್ಪ ನನ್ನಮ್ಮನ ಬಂಗಾರದ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಸಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.ನಮ್ಮೂರಿನ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣು ತೊಡದ ಆಭರಣ ತೊಟ್ಟ ಹೆಮ್ಮ ಅಮ್ಮನದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಂದೆಯ ಔಷಧಿಗಾಗಿ, ಆಗತಾನೇ ಚಿಗುರುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ,ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಬಂಗಾರದ ಕಿವಿ ಲೋಲಕ, ಹೆರಳಿನ ಕ್ಲಿಪ್ಪುಗಳು,ತುರುಬಿನ ಆಭರಣ ಮಾರಲಾಯಿತು. ಅಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಶ್ರೇಯೋಭಿಲಾಷಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಹೆಂಗಸರಂತೆ ಬಂಗಾರದ ಆಶೆ ಇದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಯಕ್ಕೊದಗುವ ವಸ್ತುವಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಾರವನ್ನು ನನ್ನಮ್ಮ ಆಪತ್ ಧನವೆಂದು ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಣ ಕೈಗೆ ಬರುತ್ತಲೂ ಅಕ್ಕನ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕೃಷಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಬಾವಿಯೊಂದನ್ನು ತೋಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದರು ತಂದೆ. ಮನೆ ಮತ್ತು ತೋಟಕ್ಕ ವಠಾರದಲ್ಲಿರುವ ಬಾವಿಯ ನೀರು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಎರಡು ನೂರು ತೆಂಗಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ತೋಟಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಅಭಾವ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾವಿ ತೋಡಿಸುವ ವಿಚಾರ ಸಮಂಜಸವೇ ಅಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಣದ ಸಂಕಷ್ಟ ಹೇಳತೀರದು. ಆಗ ಕೂಡ ಆಪತ್ ಧನವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾದದ್ದು ಅಮ್ಮನ ಆಭರಣ ತೋಳಬಂಧಿ. ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬೆಲೆಬಾಳುವ 10 ತೊಲೆ ತೂಗುವ ಅದನ್ನು ಬರಿಯ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಮಾರಲಾಯಿತು. ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ನನ್ನಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಜಿನುಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ತೋಟದ ಬೆಳೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಮಾಡಿಸಿಕೊಡುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂತೈಸಿದ್ದರು ಅಮ್ಮನನ್ನು ತಂದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಮ್ಮ ಬಹು ಇಷ್ಟದ ಒಡವೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾರಣ ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಬಂದೆರಗಿದ ಕಷ್ಟಗಳು ಸಂಸಾರದ ನೊಗ ಹೊತ್ತ ತಂದೆಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಒಜ್ಜೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಅನಾರೋಗ್ಯ ನಡುವೆಯೂ ಅಪ್ಪ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವಳಾದ ನಾನು ಸದಾ ತಂದೆತಾಯಿಯ ಆಪ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದು ನನಗೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳು ನೆನಪಿರಲು ಕಾರಣವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅದೆಂತಹ ಬಂಧವಿತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಎಂಬುದೇ ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ. ತಂದೆಯ ಲಹರಿ ಅಮ್ಮನ ಹುಸುಮುನಿಸು ನಡುವೆ ಬದುಕಿನ ಏರಿಳಿತಗಳು. ಇದೆಲ್ಲ ನೆನಪಾದರೆ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಜಂಜಡಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವಿಂದು ನಡುವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಂಸಾರದ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವುದು ಅವರ ಶ್ರಮ, ತ್ಯಾಗದಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಂದೆನ್ನಿಸುವುದು. ಅವರಿಗೇನೂ ಕಷ್ಟಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಂದ ಪೆನ್ಷನ್ ಹಣದಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ತಿಂದುಂಡು ಬದುಕಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಬದುಕನ್ನು ಶ್ರಮದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡವರು, ಸದಾ ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ತಾವು ಕಷ್ಟದ ಬದುಕನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು.

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ

        ಕವಿಸಾಲು         ಕಿಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ನೀರು ಬಿರುಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಒಡಲು ಎತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿ ಇಳೆಗೆ ಎದೆಯಿಳಿಸಿದೆ ಕಡಲು ನಡುಗಿಬಿಟ್ಟಳೆ ವಸುಂಧರೆ ಶತಕೋಟಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟು ಸುನಾಮಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ಊಳಿಟ್ಟು ಜೀವ ಜಲ, ಉಸಿರ ಗಾಳಿ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ತತ್ತರಿಸಿವೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಮನುಜ ಕುಲ ಮಾಡು ಹಾರಿ, ಕಂಬಗಳು ಕುಸಿದು ನೆಲಕಚ್ಚಿವೆ ಮಾನವನ ಬೀಡು ಕತ್ತರಿಸಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ತಡವಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಇನ್ನು…

        ಕವಿಸಾಲು         ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಕಾದ ಮಂದಿರವಿದು ಕುಸಿದು ಕುಳಿತ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳು ಕೂಡ ಮೌನವಿಂದು ಮನ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳು ಒಲವ ಸಿರಿಗೆ ಚೇತರಿಸಿ ತೆರೆದ ಗಳಿಗೆ ಎತ್ತರದ ಹೊಸ್ತಿಲುಗಳ ತಡೆಯ ದಾಟಿ ತಲುಪಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೆ ಬಯಕೆ ಗುರಿಯನ್ನು ದಟ್ಟ ಹಸಿರಿನ ಕಾಡು, ಆಗಸದ ನೀಲಿ ಬಿಳಿಯ ಮೋಡಗಳ, ಬಿಸಿಲ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಬಯಲ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯ, ತಿಳಿಗಾಳಿ ತವಕದಲಿ ಬಂಧನಗಳ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಣ್ಮಣಿ – ಲ್ಯೂಸರ್ನ್

        ನಾನಾ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿರುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸದ ಸುಂದರ ಸ್ವಿಸ್ ನಗರಿ.         “ನಾಳೆ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ! ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲು ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿರು ನೆಲ, ಹಚ್ಚಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿವ ತಿಳಿ ಬೂದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    2 months ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...