Share

ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಬದಲಾಯಿತು!
ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

ವಿಕಸನ ಎಂದೋ ಆಗಿಹೋಗುವುದಲ್ಲ. ವಿಕಸನ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ ಆಗುವಂತಹದ್ದು. ವಿಕಸನ ಒಂದು ಹಂತ ಅಲ್ಲ. ವಿಕಸನ ಒಂದು ಪ್ರಾಸೆಸ್. ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಬದುಕೇ ವಿಕಸನಕ್ಕಿರುವ ಅವಕಾಶ.

“ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಏನು ಪ್ಲಾನ್?” ಎಂದು ಸಹಜವಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೂ ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. “ಏನೂ ಇಲ್ಲ” ಎನ್ನಬೇಕು. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ “ಹೊಸ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ತೂಗುಹಾಕಬೇಕು” ಎನ್ನಬೇಕು. ಇಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ.

ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ, ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಭರಾಟೆ ನೋಡಿದರೆ, ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಸಂಭ್ರಮವಾ? ಅಥವಾ ಸಂಭ್ರಮಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವಾ?

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಉನ್ಮಾದ, ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಘಟನೆಗಳು ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿವೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಟ್ರಾಮಾ ಸೆಂಟರ್‍ಗಳು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅಪಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಬರುವವರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ನನಗೆ ಇದು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಂಕಿ ಅಂಶ ತೋರಿಸಿದಾಗ ನಂಬಲೇಬೇಕು. ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆದು ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರದ್ದೂ ಇದೇ ಕಥೆ. ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗತ್ತೆ? ಸ್ವತ: ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಇಷ್ಟು ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ನಮಗೇ ಅರಿವಾಗದೇ ಹೋಯಿತೇ?

ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಜೈವಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನಾವು ಮನುಷ್ಯರು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ವಿಶೇಷವಾದವರು. ವಿಕಾಸವಾದದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹ ರಚನೆಯ ಎಲ್ಲ ಹಂತಗಳೂ ಮುಗಿದವು. ಈಗ ಕೇವಲ ಆಗಬೇಕಾದದ್ದು ಸ್ಯಕೋ ಸೋಶಿಯೋ ಎವಲ್ಯೂಷನ್. ಅಂದರೆ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಒಳಗೆ ಹಿಗ್ಗುವ ಮೂಲಕ, ವಿಕಸಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಾನು ಬದುಕುವ ಸಮಾಜವನ್ನು, ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನದನ್ನೂ ವಿಕಸಿಸುತ್ತ ಸಾಗುವುದು. ಸರಳವಾಗಿ ಇದನ್ನೇ ಎಲ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯಕೃತಿಗಳೂ ವಿಕಸನ ಎಂದು ಕರೆದವು. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳೂ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ವಿಕಸನದೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಸಾಧನವಾದವು.

ವಿಕಸನ ಎಂದೋ ಆಗಿಹೋಗುವುದಲ್ಲ. ವಿಕಸನ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ ಆಗುವಂತಹದ್ದು. ವಿಕಸನ ಒಂದು ಹಂತ ಅಲ್ಲ. ವಿಕಸನ ಒಂದು ಪ್ರಾಸೆಸ್. ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಬದುಕೇ ವಿಕಸನಕ್ಕಿರುವ ಅವಕಾಶ. ನಿತ್ಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆ, ಸವಾಲು, ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೇವೋ ಅದು ವಿಕಸನಕ್ಕೆ ರಹದಾರಿ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಗೊಣಗುತ್ತ, ಬಯ್ಯುತ್ತ, ನನಗೊಂದೇ ಹೀಗಾಗಬೇಕಾ ಎನ್ನುತ್ತ, ಸ್ವಯಂ ಮರುಕದಲ್ಲಿ, ಸಿಟ್ಟು, ದ್ವೇಷ, ಅರಿತೋ ಅರಿಯದೆಯೋ ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬದುಕುವುದು ಕೇವಲ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವುದ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆ ವಿಕಸಿಸಬೇಕು ಎಂದಾದರೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂಕಷ್ಟ, ಸಮಸ್ಯೆ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡುವ ರೀತಿಯೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯ. ವ್ಯಕ್ತಿ, ವ್ಯಕ್ತಿ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಈಗಿರುವ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ಈ ಸವಾಲನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎದುರಿಸಲು ಇರುವ ಮಾರ್ಗವೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಾವು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೇವೋ ಅವರು ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಕಪ್ಪು ಕನ್ನಡಕ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನೋಡಿದರೆ ಕಪ್ಪಗಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಕನ್ನಡಕದ ಹಾಗೆ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದೆಲ್ಲರನ್ನೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೊಡೋದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ.

“ವನಸುಮದಂತೆ ವಿಕಸಿಸಲಿ ಎನ್ನ ಮನ” ಯಾಕೋ ಈ ಸಾಲು ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾಯಿತು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿ ನಿಂತ ಹೂವಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಿ, ಹೊಗಳಲಿ ಎನ್ನುವುದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಡಿನ ಹೂವು ಯಾರ ಮುಡಿಗಾದರೂ ಸರಿ, ಯಾರ ಅಡಿಗಾದರೂ ಸರಿ ಅದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಾಸವಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅದು ಯಾರಿಗಾಗಿಯೂ ಅರಳಲಿಲ್ಲ. ಅರಳುವುದು ಅದರ ಸಹಜ ಧರ್ಮ. ಯಾವ ಹೂವಿಗೂ ತಾನು ದೊಡ್ಡದು, ಚಿಕ್ಕದು ಇತ್ಯಾದಿ ಭೇದ ಇಲ್ಲ. ಗುಲಾಬಿಯ ಪಕ್ಕ ಅರಳಿದ ಪುಟ್ಟ ತುಂಬೆ ಹೂ ಕೂಡ ಅನುಪಮವೇ…

ಹೂವಿನಂತಹ ಹೂವು ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಂತೆ ನಿಂತಿದೆಯಲ್ಲ. ನಮಗೇನಾಗಿದೆ?

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

‘ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ’ ಕವನಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು’ (ಮಲ್ಲಿಗೆ), ‘ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ’ ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), ‘ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್’ (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 5 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 7 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    7 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...