Share

ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…
ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

 

ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ವಸಂತಕಾಲವೊಂದು ಅರಳಿ ನಿಗಿನಿಗಿ ಹೊಳೆದಂತೆ ಕಾಣತೊಡಗಿತ್ತು. ಊರಿನ ಅರೆಬರೆ ಓದಿಕೊಂಡು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತ, ಹೈಸ್ಕೂಲು, ಕಾಲೇಜು ಓದುತ್ತಿದ್ದ, ವಿವಾಹಿತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಈ ನಿಗಿಗುಡುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡು ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಪತಂಗಗಳಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಕಾಡತೊಡಗಿದ್ದರು.

ಈ ಪ್ರೇಮದ ನಶೆಯೇರಿಸಿಕೊಂಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜಗದ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಇದ್ಯಾವುದರ ಖಬರೇ ಇದ್ದಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಕಿಯವರಿಗೆ ಇದು ತಮಾಷೆ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು, ಕುಹಕ, ಚಾಡಿಮಾತು, ಊಹಾಪೋಹ, ಮೋಜಿನ ಹರಟೆ, ಕುತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ವಸ್ತುವಾಗಿದ್ದಿತು.

ಹೌದು. ಆ ತರುಣರು ಇದ್ದದ್ದೇ ಹಾಗೆ. ಆರಡಿ ದಾಟಿದ ಎತ್ತರ, ಸದೃಢ ಕಾಯ, ಕೆಂಪನೆ ಮೈಬಣ್ಣ, ಮತ್ತು ಚಂದನೆಯ ಉಡುಗೆ, ಕೈತುಂಬ ಹಣ. ಮೇಲಾಗಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ ತರುಣರು. ತರುಣಿಯರೆದೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ಆಗಂತುಕರಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಕುತೂಹಲವೂ ಈ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಇಂಧನವಾದದ್ದಿದೆ. ಹೀಗೆ ಮೋಹದ ಉನ್ಮತ್ತ ಬಿರುಗಾಳಿಯೊಂದು ಹೆಣ್ಣುಗಳೆದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಯುವಾಗ ಕಿಚ್ಚಿನ ಕಿಡಿಗೆ ಧಗ್ಗನೆ ಬೆಂಕಿಹೊತ್ತಿ ಅವರ ನಿದ್ದೆ, ವಿವೇಚನೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಅವರು ಕನಸುಗಳ ಹುಚ್ಚು ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕು ದೆಸೆ ಮರೆತು ತೇಲತೊಡಗಿದ್ದರು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಅಂಡ್ ವೈಟ್ ಟಿವಿಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿ ಕಲರ್ ಟೀವಿ ಬಂದು ಕೂರತೊಡಗಿತ್ತು. ಇದು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಕನಸಿಗೆ ರಂಗು ತುಂಬಿದರೆ ಎಸ್ಟಿಡಿ ಬೂತ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಿದ್ದ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಲೈನ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮನೆ ಮನೆಯ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆಯತೊಡಗಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಎದೆದನಿಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕವಾಗತೊಡಗಿತು.

ನಮ್ಮ ಎರಡೂ ಓಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಯ್ಡು ಎಂಬ ಆಂಧ್ರದ ಯುವಕನಿದ್ದ ಮತ್ತು ಕೆಲ ಕೇರಳಿಗರಿದ್ದರು. ನಮ್ಮದೊಂದೇ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನೆ. ಇನ್ನುಳಿದವರೆಲ್ಲ ಪಂಜಾಬ್, ಹರಿಯಾಣ, ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ, ಅಸ್ಸಾಂ ರಾಜ್ಯದವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರು ಅವಿವಾಹಿತ ತರುಣರು. ಕೆಲವರು ವಿವಾಹಿತರಾದರೂ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿದ್ದರು. ಹೆಂಡಿರನ್ನು ಜೊತೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದವರೂ ಇದ್ದರು. ಅಂಥವರಿಗೆ ಸಿಂಗಲ್ ಮನೆಗಳನ್ನು ವಾಸಕ್ಕೆ ಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಒಂದೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಐದಾರು ಯುವಕರು ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಮೆಸ್ ಇತ್ತು. ಈ ಯುವಕರಿಗೆ, ಹಣ, ಕುಡಿತ, ಸೌಕರ್ಯಗಳು, ಮೋಜು ಮಸ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು, ಸಂಗಾತಿಯ ಕೊರತೆಯೊಂದುಳಿದು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಡುಹೂಗಳಂತೆ ಬಿರಿದು ಪರಿಮಳಿಸತೊಡಗಿದ್ದ ಈ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಕಡೆಗೆ ತಮ್ಮ ಮೋಹಕಾಂತದ ನೋಟದ ಬಲೆಯ ಹರವಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಹುಲ್ಲೆಮರಿಗಳೇ ಜಿಗಿಜಿಗಿದು ಪುಟಿಪುಟಿದು ಅದರಲ್ಲಿ ಎಡವಿ ಬೀಳಲು ಪೈಪೋಟಿಯೇ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ವಿವಾಹಿತರಾಗಿದ್ದು ತಮ್ಮ ಬಿಳಿತೊಗಲಿನ ಸುಂದರಾಂಗಿ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುರುಷರೂ ಈ ಹುಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ತೋಳುಗಳಲ್ಲೇ ಕೆಡವಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಲಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ರತ್ನಿಯೆಂಬ ಹುಡುಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. ತುಸು ಕಪ್ಪಾದರೂ ದುಂಡು ದುಂಡು ಮೈಯ ಮುದ್ದು ಹುಡುಗಿಯವಳು. ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡವಳು. ಈ ಪಂಜಾಬಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಂಜಾಬಿ ಸೂಟ್ ಹೊಲಿದುಕೊಡುವವರಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ಡ್ರೆಸ್ ಹೊಲಿದುಕೊಡಬೇಕೆಂದೂ ಕಾಟ ಕೊಟ್ಟು ಅಂತೂ ನಾನು ಹೊಲಿದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಹತ್ತಿರದ ನಗರವೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾಲಾಶ್ರೀ ಕಟಿಂಗ್ ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತ ಬಂದ ಅವಳು ಪಂಜಾಬಿ ಸೂಟ್ ಧರಿಸಿ ಇದೇ ಪಂಜಾಬಿ ಮಹಿಳೆಯರೆದುರು ತಿರುಗುತ್ತ ತನ್ನ ಕನಸಿನ ಚೆಲುವನ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಪೊಳ್ಳು ನೆವ ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಆಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಈ ತರುಣರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹೇಗಾದರೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶ ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾವು ನಾಜೂಕಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಮೋಹದ ಕುದುರೆಯೇರಿದರೆ ಆಗುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವಾದರೂ ಅವಳು ಕೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಎಲ್ಲಿದ್ದಳು? ರತ್ನಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿ ಸೂಟ್ ಹೊಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಊರಿನ ಬಹುತೇಕ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಪಂಜಾಬಿ ಸೂಟಲ್ಲಿ ರಂಗಾಗಿ ತಿರುಗಾಡಹತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಊರಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಿಂದಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಈ ಹೊರರಾಜ್ಯದವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಮೋಹದ ಭಾಷೆಯೊಂದೆ.

ರತ್ನಿ, ರತ್ನಿಯ ಅಕ್ಕ, ರತ್ನಿಯ ಗೆಳತಿಯರು ನಾ ಮುಂದು ತಾ ಮುಂದು ಎಂಬಂತೆ ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಒಬ್ಬರು ಚೆಲುವೆಯರಾಗಿ ಬಿರಿದು ಮುಂಜಾನೆಯ ಜಾಗಿಂಗ್, ಸಂಜೆಯ ವಾಕ್, ರಾತ್ರಿಯ ಗಾಳಿಸೇವನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಈ ಗಂಡಸರೂ ಅದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಾ, ಚೆಲ್ಲು ನಡೆ, ಹುಚ್ಚುನಗೆ, ವಾರೆನೋಟ, ಕಣ್ಣ ಭಾಷೆ, ಪಿಸುಮಾತು ನೋಡಿದಷ್ಟೂ ಇತ್ತು, ಕೇಳಿದಷ್ಟೂ ಇತ್ತು.

ಈಗ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ರತ್ನಿಯ ಜೊತೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹುಡುಗಿಯರು ಏನೋ ನೆವ ಹೂಡಿ ಬರತೊಡಗಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಬಂದವರು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಈ ತರುಣರ, ಹೆಸರು, ಊರು ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಲುಗೆಯಿಂದ ಮಾತಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಂತೂ ಯಾವ ಯಾವ ಹುಡುಗಿ/ಹೆಂಗಸು ಯಾರು ಯಾರ ಪ್ರಿಯತಮೆಯರೆಂದೂ, ಅವರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು, ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದದ್ದು ಎಂಬೆಲ್ಲ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಈರ್ಷ್ಯೆಯಿಂದ ಹೇಳತೊಡಗಿದ್ದರು. ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಯುವಕರ ಕುರಿತು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ನಾಳೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಮೋಸದ ಕಳ್ಳುಸುಬಿಗೆ ಬೀಳುವರೆಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳುವ ವ್ಯವಧಾನ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಿತ್ತು?

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತಿತ್ತೆಂದರೆ ನಾವು ಇಂಥವನು ವಿವಾಹಿತ, ಇವನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಇಂಥಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಹುಡುಗಿಯರು ನಂಬದೇ ನಾವು ಬೇಕೆಂದೇ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದೆವೆಂದೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕಂಡು ನಮಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚೆಂದೂ ಬಗೆದು ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ದೂರವಾಗಿದ್ದೂ ಇತ್ತು. ಅರೆಬರೆ ಓದಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಕೆಲ ಹುಡುಗಿಯರು ಈ ಹೊರರಾಜ್ಯದವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಅಂಥ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳು ಎರಗತೊಡಗಿದವು. ಊರಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ತಂಟೆಗೆ ಹೋಗಬೇಡಿರೆಂದು ಅದೆಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳದ ಈ ಹೊರರಾಜ್ಯಗಳ ತರುಣರೊಂದೆಡೆ, ತಾವಾಗಿಯೇ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾರಿ ಮೈ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಊರಿನ ಪತಂಗಗಳೊಂದೆಡೆ. ನಮ್ಮದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡರೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿ.

ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಕುಡಿದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೊಸದಲ್ಲವಾದ ಕಾರಣ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿದೆವು. ನಡುರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ದನಿ ನಮ್ಮ ಓಣಿಯಲ್ಲಿ ‘ಮೇರೆ ಪತಿಕೋ ಬಚಾವ್’ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾವೆಲ್ಲ ಗಾಬರಿಬಿದ್ದು ಹೊರಗೋಡಿ ನೋಡಿದರೆ ಇದೇ ಊರಿನ ಬೋಟಿ ಮಂಜಪ್ಪನ ಮಗಳು ರಾಧ! ಅರೆ ಇವಳಿಗ್ಯಾವ ಪತಿಯಪ್ಪಾ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾದರೆ, ಇವಳು ಯಾವಾಗ ಹಿಂದಿ ಕಲಿತಳಪ್ಪಾ ಎಂದು ಇನ್ನೊಂದು ಬೆರಗು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಫೀಸಿನ ಟೇಬಲಿನ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿನಿಂತ ರಕ್ತ! ಯಾರ್ಯಾರು ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಸತ್ತರೋ ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ ಇಬ್ಬರು ಸರದಾರರು ಒಬ್ಬ ಚೌಹಾಣನೊಂದಿಗೆ ಬಡಿದಾಡಿ ಮೂಗು ಮುಸುಡಿ ಒಡೆದುಕೊಂಡು ರಕ್ತರಂಪಾಟವಾಗಿತ್ತು.

ಪರವಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬ ವಿವಾಹಿತನ ಮನೆಗೆ ಈ ರಾಧಾ ಕೆಲ ದಿನಗಳಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಈ ಪರವಿಂದರನಿಗೆ ರಂಭೆಯಂತಹ ಪತ್ನಿಯಿದ್ದೂ ನಾಲ್ಕು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಚೀಂಕಲುಕಡ್ಡಿ ಹುಡುಗಿಯ ಜೊತೆ ಚಕ್ಕಂದ ನಡೆಸಿದ್ದನಂತೆ. ಅವನು ವಿವಾಹಿತನೆಂದು ತ್ರಿವೇಣಿ ಚೌಹಾಣನೆಡೆಗೆ ಈ ಹುಡುಗಿ ಹೊರಳಿದ್ದಳಂತೆ. ಅವನೋ ಆರೂವರೆ ಅಡಿಯ ದೈತ್ಯ ಆಸಾಮಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆಯಾಗಿದ್ದ. ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹದಿನೈದರ ಹರೆಯದಲ್ಲೇ ಮದುವೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದ. ಹೆಂಡತಿ ಮಗ, ಸೊಸೆಯಂದಿರ ಜೊತೆ ಊರಲ್ಲಿದ್ದರೂ ತಾನು ಅವಿವಾಹಿತನೆಂದು ರಾಧಾಳೆದುರು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ರಾಧೆ ಪತಿ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆ ರಾತ್ರಿ ಈ ರಾಧೆಗಾಗಿ ನಡೆದ ಕಾಳಗದಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಹರಿದು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರವಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಮೇಲಿನ ಸೇಡಿನ ಹಗೆಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿವೇಣಿ ಚೌಹಾಣ ಈ ರಾಧೆಯನ್ನು ವರಿಸಿಯೇಬಿಟ್ಟ.

ಮದುವೆಯಾದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮುಂಬೈ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ಉತ್ತರದವರಂತೆ ಕಾಲಲ್ಲಿ ಅಗಲವಾದ ಕಾಲುಚೈನು ಧರಿಸಿ, ಬೈತಲೆಯ ನಡುವೆ ಸಿಂಧೂರ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಜಿಗಿಬಿಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ತಲೆತುಂಬ ಸೆರಗುಹೊದ್ದು ಡೌಲಿನಿಂದ ಹರಕುಮುರುಕು ಹಿಂದಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿದ ಸೌಭಾಗ್ಯವೊಂದುಳಿದು ಅವಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನಿತ್ಯ ಹೊಡೆತ, ಬಡಿತ, ಜಗಳ, ಗಲಾಟೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲೊಬ್ಬಳು ಸವತಿಯಿದ್ದಾಳೆಂದು ತಿಳಿದು ಉತ್ತರದಿಂದ ಬಂದಿಳಿದ ಅವನ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯೂ ಜುಟ್ಟು ಜಡೆ ಹಿಡಿದೆಳೆದು ರಾಧೆಯನ್ನು ಜಕಂಗೊಳಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಪ್ರಸಂಗವೂ ನಡುವೆ ನಡೆದುಹೋಯಿತು.

ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಾಲು ಹಾಕುವ ರತ್ನಿಯ ಅಕ್ಕ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನೇ ತೊರೆದು ಈ ನಮ್ಮ ಯುವಕರಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬನ ಜೊತೆ ಮದುವೆಯೇ ಆಗದೆ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟದ್ದೂ ಆಯಿತು. ‘ಅವನೆಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಆಗ್ತಾನೆ? ಒಂದು ದಿನ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಊರುಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಾನೆ’ ಎಂದು ಜನ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು. ಎಷ್ಟೋ ಹುಡುಗಿಯರು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರು, ಬಸಿರಾದರು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡೆವು, ಮೆಡಿಕಲ್ ಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡೆವು ಎಂದೆಲ್ಲ ತರಾವರಿ ಕಥೆಗಳು ಊರ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಾಲು ಹಾಕುವ ಹುಡುಗಿ ರತ್ನಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೆದುರಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಮರವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ತನಗೆ ಪಪ್ಪಾಯ ತಿನ್ನುವಾಸೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕುಯ್ದು ಹಣ್ಣಾಗದ ಪಪ್ಪಾಯವನ್ನೇ ಕರಕರನೆ ಕಡಿದು ಇಡೀ ಪಪ್ಪಾಯವನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೂ ಒಂದೆರಡು ಕಾಯಿ ಹೊತ್ತುಹೋದ ಸೋಜಿಗವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೇ ಒಬ್ಬರು, ‘ಆ ಹುಡುಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಟವೆಲ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು ಗಮನಿಸಿದಿರಾ?’ ಎಂದು ಮತ್ತೇನೋ ಹುಳುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ದಿನೇ ದಿನೇ ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆ ಉಬ್ಬತೊಡಗಿತ್ತು. ಕೂತ ಕೂತಲ್ಲೇ ಅಳಹತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಾರಣ ಕೇಳಿದರೆ ಮುಖ ಎತ್ತಲೋ ತಿರುಗಿಸಿ ಯಾವುದೋ ಕಟ್ಟುಕಥೆ ಅರುಹುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಿಜ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ‘ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಿದ್ದರೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತಾ?’ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಬಹುದು ಎಂದೇನೋ ಅನಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಅವಳಿಗೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಳು.

ಒಂದು ದಿನ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಇಬ್ಬರು ಕುಡಿದ ಮತ್ತಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡ ಮಾತೊಂದು ಅಂತೂ ಇಂತೂ ನಮ್ಮ ತನಕ ಬಂದೇ ಬಂತು. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಬಲವಂತ್ ವಾಲಿಯಾ ಎಂಬುವವನಿಂದ ಬಸಿರಾದ ರತ್ನಿ ಮದುವೆಯಾಗುವಂತೆ ಮೊದ ಮೊದಲಿಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ದುಂಬಾಲುಬಿದ್ದು, ಅವನು ‘ರಂಡಿ ಲಡ್ಕಿ ಹೈ ತೂ’ ಎಂದು ಥೂಕರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಮೇಲೆ ಬಸಿರಿಳಿಸಲು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದಳೆಂದೂ ಅವನು ಕೊಡದೆ ಸತಾಯಿಸುತ್ತಾ ದಿನೇ ದಿನೇ ಇವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯುಬ್ಬುತ್ತಾ ಅವಳು ಕುಲ್ಜೀತ್ ಸಿಂಗನಲ್ಲಿ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡಳಂತೆ. ಅವನು ಹಣವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಅಂತೂ ಒಪ್ಪಿ ಅವಳ ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಅವಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನೂರು ರುಪಾಯಿ ತೆತ್ತನಂತೆ.

ಹಣ ಪಡೆದು ಊರುಬಿಟ್ಟ ಅವಳು ಕೆಲದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ ಹೊರೆಯಿಳಿಸಿಕೊಂಡು ನೀಸೂರಾಗಿ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿದಳು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹುಚ್ಚು ಮೋಹದ ಉನ್ಮತ್ತ ಕುದುರೆ ಸ್ವಚ್ಛಂದದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾರುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕಾಣದ ಕಳ್ಳುಸುಬಿನಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೂತುಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಕೊನಾರ್ಕ್ ‘ಕಾಲ ದೇಗುಲ’

      ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಅಳಿದುಳಿದ ಊರಿನ ಹೂದೋಟದೊಳಗೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಯಾವ ಕತ್ತಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸದಿರಲಿ! ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಕುಣಿಕೆ ಬಿಗಿಬಿಗಿ ಉರಿಯುವ ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಡುವ ಭಯದ ಕಂಪನ ಬಿಸಿಯುಸಿರೂ ಧಗೆಯಾಗಿ ಅರಳಿದ ಮಲ್ಲೆಹೂಗಳು ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ರಕ್ಕಸ ಗಣಕೊ ಭಾರೀ ಭೋಜನದೌತಣ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಕತ್ತು ಹಿಚುಕಿ ಭ್ರೂಣಗಳ ಕಲೆಸಿಹಾಕಿ ಕಟ್ಟಬಯಸಿದ ಭವ್ಯ ಸೌಧಗಳ ಬುನಾದಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳ ರಾಶಿ ಒರೆಯಲ್ಲವಿತ ಕತ್ತಿಗಳು ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಒಳಕೋಣೆಯ ಸಂಚುಗಳು ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲುವ ...

  • 7 days ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ!

                      ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ!   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಟೂನು ಚಿತ್ರಗಳು ಊರಿನ ಸಿನೆಮಾ ಟೆಂಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲವೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಮನ ಥಿಯೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಸಂವೇದನೆ..!? ಹಾಗಂದ್ರೆ ಏನ್ರೀ..!? ಅದ್ಯಾವ ಆ್ಯಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಆ್ಯಪ್..!?

      ಚಿಟ್ಟೆಬಣ್ಣ       ಹಾಗೊಂದು, ಸುಮಾರು ೬-೭ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ. ಅಂದು ಅಪ್ಪ ಕಿವಿಗೆ ಫೋನನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, “ಹಲೋ, ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ..!? ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸುದ್ದಿ ಇದೆ ಮಾರಾಯ್ರೇ. ರಾಯರ ಮನೆಯವರು ನಮ್ಮ ರಾಮಮಂದಿರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ದೇಣಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನೆ ತಡರಾತ್ರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ತುಂಬಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂರುವಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆಸರೆ ‘ಅಮ್ಮ’

    ಯಾವಾಗ ಹೂ ಕೊಂಡರೂ ಮೊಳ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿ ಕೊಡುವ ಹೂವಮ್ಮ, ಯಾವತ್ತೋ ಒಮ್ಮೆ ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಾದರೂ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ ‘ಸಂದಾಕಿರು ಮಗಾ’ ಅನ್ನುವ ಅಜ್ಜಿ, ಸುಸ್ತಿನ ಸಣ್ಣ ಛಾಯೆ ಕಂಡರೂ ಮಡಿಲಿಗೆಳೆದುಕೊಂಡು ತಂಪೆರೆವ ಗೆಳೆಯ, ಏನೂ ಹೇಳದೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೋವಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುವ ಗೆಳತಿ, ಸುಡುತ್ತಿರುವ ನೋವು, ಅಳು ಮರೆಸಲು ನಕ್ಕರೆ ತಲೆ ಮ್ಯಾಲೆ ಮೊಟಕಿ ‘ಅತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ನಗುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ’ ಸಣ್ಣಗೆ ಗದರಿ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 week ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 weeks ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...