Share

ನಾನು ಕುಣಿಯುತ್ತೇನೆ, ನೀವು?
ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ನಾವು ನೃತ್ಯ ಮಾಡದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳಾವುವು? ಆ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನಾವೇಕೆ ಹರಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ? ಹೀಗೆ ನಾವು ಮಹಿಳೆಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವಾಗೆಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

 

ನಾನು ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಒಂದು ಕೈಲಿ ಪಾದವನ್ನು ನೀವಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ನ ಯುನಿಮ್ಡ್ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಫರ್ನಾಂಡೋ ಗ್ಯೂಡ್ಸ್ ಡಿ’ಕುನ್ಹಾ ಎಂಬ ವೈದ್ಯ ಹೆರಿಗೆ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿಸುತ್ತಲೇ ಹೆರಿಗೆ ಮಾಡಿಸುವ ಕುರಿತ ಪತ್ರಿಕಾ ವರದಿಯೊಂದನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ನಾನು ನೀವಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಪಾದದ ಮೇಲೆ ಹರಿದವು. ಪುಟ್ಟ ಗಾಯದಿಂದಾಗಿ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಪಾದವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ತುಂಟ ನಗು ಕುಣಿಯತೊಡಗಿತು. ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಟೀಪಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಟೀ ಕಪ್ಪನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದು ಕೈ ಚಾಚಿದರೆ ‘ಆಹ್’ ನೋವು! ಮತ್ತೀಗ ಸಶಬ್ದವಾಗಿ ನಗತೊಡಗಿದೆ.

ಅದರ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಒಂದೆಡೆ ಕೆಸರುಗದ್ದೆ ಆಟೋಟವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ವೈರಲ್ ಜ್ವರ ತಿಂಗಳ ತನಕ ಹೈರಾಣು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೂ ಮರೆತು ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಆಟಗಳಲ್ಲೂ ಸೋತು, ಆಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಕೆಸರುಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಹಿರಿಕಿರಿಯರೊಡನೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಮರೆತು ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಡಾನ್ಸ್, ಲುಂಗಿ ಡಾನ್ಸ್, ಝೂಂಬಾ, ಏರೋಬಿಕ್ಸ್ ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕುಣಿದಿದ್ದೆ. ಕೆಸರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದೂ ಎದ್ದೂ ಕುಣಿದೂ ಕುಣಿದೂ ವಾರಕ್ಕಾಗುವಷ್ಟು ಮೈಕೈ ನೋವನ್ನು ಹೊತ್ತುತಂದಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಕೆಸರಿನೊಳಗಿನ ಕಲ್ಲು ತುಳಿದು ಪಾದಕ್ಕೆ ಗಾಯವನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ. ಈ ಗಾಯದ ಒಳಗೆ ಮರಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಮರುದಿನ ಕೀವಾಗಿ ಊದಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನಗೆ ಈ ನೋವುಗಳ ಮೇಲೆ ಮೂರ್ಕಾಸಿನ ದಯೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಗೆದ್ದುಬಂದವಳಂತೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಡಾನ್ಸ್ ನನ್ನ ಏಕಾಕಿತನದ ಸಂಗಾತಿ, ನನ್ನ ಫಿಟ್ನೆಸ್ ಗುರು, ನನ್ನ ಪ್ರಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಯ ದಂಡನೆ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಪಾಲುದಾರ ಎಲ್ಲವೂ ಹೌದು. ಒಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು. ನಾವು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ, ನಾನೂ ನೀನೂ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಸಾಲ್ಸಾ ಮಾಡೋಣವೇ? ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ‘ಖಂಡಿತಾ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವ ಸಾಲ್ಸಾ ಎಂದರೆ ತಾಮ್ರದ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ತಳದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮಾಡುವ ಟ್ಯಾಪ್ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ. ನಾನವನಿಗೆ ಸಾಲ್ಸಾ ಅಂದರೇನೆಂದು ವಿವರಿಸಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೀನು ಬಂದಾಗ ನಿನಗೆ ಸಾಲ್ಸಾ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು ಅವನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಬೆಸೆದು ಸಾಲ್ಸಾ ಮಾಡುವ ಸುಂದರಾತಿ ಸುಂದರ ಕನಸುಗಳು ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದವು.

ಡಾನ್ಸ್ ಎಂದರೆ ನನಗೆ ಇಂಡಿಯನ್ ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಯೂರೋಪಿನ ಟ್ಯಾಪ್ ಡ್ಯಾನ್ಸ್, ಸಾಲ್ಸಾ, ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬೂಟೀ, ಹಿಪ್ ಹಾಪ್, ಅರಬ್ ನ ಬೆಲ್ಲಿ, ರಷ್ಯನ್ ಬ್ಯಾಲೆ, ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಮೂಲದ ಝೂಂಬಾ, ಏರೋಬಿಕ್ಸ್ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಷ್ಟವೇ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಷ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಬಲ್ಲೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮದುವೆ, ಸಂಭ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ವೆಡ್ಡಿಂಗ್ ಡಾನ್ಸ್, ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಡಾನ್ಸ್ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿಯಂತೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭರತನಾಟ್ಯಂನಂಥ ಡ್ಯಾನ್ಸನ್ನು ತೆಪ್ಪಗೆ ಕೂತು ನೋಡುವ ನಾನು ‘ಬಾರಿ ಬರ್ಸಿ ಖಟನ್ ಗಯಾಸಿ ಖಟ್ಕೆ ಲಿಯಾಂದಾ..’ ಎಂದು ಶುರುವಿಡುವಾಗ ಮೈಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ಭಾಂಗ್ಡಾಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಕೈ ಕುಣಿಯತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಟರೆಟ್ಟಟ್ಟಟ್ಟರೆ ಢಂಡರೆ ಢಂಡರೆ ಟಟ್ಟರೆ ಟಟ್ಟರೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ತಾಸೆ ಬಡಿಯುತ್ತ ಹುಲಿವೇಷ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಾನೂ ಹುಲಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಯಾರಾದರೂ ನೀನೊಂದು ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಅದೂ ಇಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಾಗಿ ಹೀಗೆ ಕುಣಿಯಲು ನಾಚಿಕೆಯಾಗೋಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಎಂದು, ‘ಹಕ್ಕಿಗಳು ಖುಷಿಯಾದಾಗ ಕುಣಿಯುತ್ತವೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕುಣಿಯುತ್ತವೆ, ಗಂಡಸರು ಕುಣಿಯುತ್ತಾರೆ ನಾನೇಕೆ ಕುಣಿಯಬಾರದು?’ ಎಂಬ ಉತ್ತರವನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶಿತವಾಗಿ ಮಸೆದು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಕೊಂಚ ನಾಚಿಕೆಯ ಸ್ವಭಾವದ ನಾನು ಯಾರೆದುರಾದರೂ ಡಾನ್ಸ್ ಮಾಡಲು ನಾಚಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬರಬರುತ್ತಾ ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪಂಜಾಬಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಭಾಂಗ್ಡಾ ಹಾಡು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಣಿಯುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕುಣಿಯುವ ಹುಚ್ಚು ಗರಿಗೆದರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಟಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಫಿಟ್ನೆಸ್ ತಜ್ಞರು ಮಹಿಳೆಯರ ಫಿಟ್ನೆಸ್ ಗಾಗಿ ವರ್ಕ್ ಔಟ್ ಗಿಂತಲೂ ಏರೋಬಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಝೂಂಬಾದಂತಹ ನೃತ್ಯ ಒಳ್ಳೆಯದೆನ್ನುವಾಗ, ಮಹಿಳೆಯರು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವಾಗ ನಾನೂ ಬೆಗರುಗಣ್ಣಗಲಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ತೀರಾ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುವಾಗ, ಯಾರಿಗೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ದಹಿಸುವಾಗ, ನೊಂದು ಜಡವಾದಾಗ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಾಡು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ದಣಿದು ಕುಸಿದುಬೀಳುವ ತನಕ ಕುಣಿಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಇಂಥ ನನ್ನ ಕುರಿತು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಪ್ರಗತಿಪರ ಪುರುಷರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಬಳಗದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ ವೀಡಿಯೋ ತುಣುಕನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರ ಮೇಲೆ ತುಚ್ಛವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಕಂಡ ನನಗೆ ನನ್ನಂಥ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಅದೂ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಕ್ಕೂ, ದುಃಖಕ್ಕೂ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ದಂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಕುಣಿಯುತ್ತಾಳೆಂದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತ ಸಹಿಸಲಾರದೆಂದು ಬಲ್ಲೆ.

ಆದರೂ ನಾನು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ನನ್ನಂಥ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ, ಮುದುಕಿಯರಿಗೆ_ ‘ಗಂಡಸರು, ಹುಡುಗರು, ಮುದುಕರು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗೆಂದರೆ ಆವಾಗ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಹಾಗೆ ಕುಣಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆಯೇ ಕುಣಿಯಿರಿ, ಮೈ ಮರೆಯಿರಿ’ ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಕುಣಿಯುವ ಮೂಲಕ ಯಾವ ಯಾವ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನಾವು ಹರಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆವು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳಿರಿ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ.

ನಾನು ತಿಳಿದಂತೆ ಎಷ್ಟೋ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ, ಕೆಲಸದ ಏಕತಾನತೆಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಲು ಚಿತ್ರಕಲೆಗೆ ತಮ್ಮ ಬೆರಳುಗಳ ಸಹಿತ ದೇಹ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದೂ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹರಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವೇ ಆದರೂ ಇದು ನೃತ್ಯದಂತೆ ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ದಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬೆವರಿಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬಿರುಮಳೆ ಸುರಿದು ಹಳುವಾದ ನಂತರದ ಭೂಮಿಯಂತೆ ತಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಕುಣಿತ ನೃತ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಕಲಿತರಷ್ಟೇ ಬರುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಕುಣಿತ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಬದುಕಿನ ಭಾಗ. ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಭಾಂಗ್ಡಾ, ಗರ್ಭಾ, ದಾಂಡಿಯಾ ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಲಂಬಾಣಿ, ಸಿದ್ದಿ, ಹಾಲಕ್ಕಿ ಒಕ್ಕಲು ಮೊದಲಾದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ಮಹಿಳೆಯರು ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಗಳೂ ಈಗ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೊಡವ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಹೀಗೆ ಮನವರಳಿ ಕೂಡಿ ಕುಣಿದದ್ದನ್ನೇ ನೋಡಿಲ್ಲ ನಾನು. ನಾವೇಕೆ ಕುಣಿಯುವುದಿಲ್ಲ? ನಾವೇಕೆ ಕುಣಿಯಬಾರದು? ನಾವು ಕುಣಿದರೆ ತಪ್ಪೇನು? ನಾವು ನೃತ್ಯ ಮಾಡದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳಾವುವು? ಆ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನಾವೇಕೆ ಹರಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ? ಹೀಗೆ ನಾವು ಮಹಿಳೆಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವಾಗೆಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಹೋದಷ್ಟೂ ನೃತ್ಯ ನನಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುತ್ತ ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಸಾಲ್ಸಾ, ಭಾಂಗ್ಡಾ ಮಾಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಾನು ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ ತಾಳವಾಗುತ್ತೇನೆ, ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಡಾಗುತ್ತೇನೆ, ಹರಿವಾಗಿ ತಣಿಯುತ್ತೇನೆ, ಹಗುರಾಗಿ ಹಕ್ಕಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...