Share

ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…
ಸಂಪಾದಕ

 

ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

 

 

ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು.

ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲು 1979ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಈ ನೀತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿತು. ಇದರ ನಂತರ ಆ ದೇಶದ ಜನತೆ ಹಿಡಿದದ್ದು ನಿಸರ್ಗಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಹಾದಿಯನ್ನು. ಒಂದೇ ಮಗುವೆನ್ನುವಾಗ ಆ ಮಗು ಗಂಡಾಗಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದೇ ನಂಬಿದ ದಂಪತಿಗಳು, ಹೆಣ್ಣುಭ್ರೂಣವನ್ನು ನಿರ್ದಯೆಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲತೊಡಗಿದರು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹೆಣ್ಣುಭ್ರೂಣಗಳು ತಾಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿ ಮುಗಿದುಹೋದವು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗಲು ಮೂರುವರೆ ದಶಕಗಳೇ ಬೇಕಾದವು. 2015ರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಮಗು ನೀತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿತು. ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಘಟಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುವ ಪಾಪದ ಫಲ? ವಧುಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ಬೇಡಿಕೆಯಿದೆಯೆಂದರೆ, ಚೀನಾದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆ 2ರಿಂದ 3 ಸಾವಿರ ಯುವಾನ್‍ಗಳಷ್ಟಿದ್ದ ವಧುದಕ್ಷಿಣೆ ಇಂದು ಅಷ್ಟೇ ಲಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಏರಿದೆ. ಇದು ಅಲ್ಲಿನ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಧಾವಂತ ಹುಟ್ಟಲು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ತಾಕತ್ತಿರುವವರಿಗಷ್ಟೇ ವಧು ಎನ್ನುವ ಹಾಗಾಗಿದೆ. ಬಡ ಮತ್ತು ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಗ್ರಾಮೀಣ ಯುವಕರು ಈ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಕಾಲಕಸವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವವಳಿಗಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಹೊಂದಿಸಲು ಅವರೆಲ್ಲ ಶಹರದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಜೀವ ತೇಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅಸ್ಥಿರ ಸಮಾಜದ ಆತಂಕವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರುವುದಂತೂ ನಿಜ. ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಆಳಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವ ದೇಶವೊಂದರ ಆಂತರಿಕ ಶಿಥಿಲತೆ, ತಲ್ಲಣ ಸಣ್ಣದಲ್ಲ.

ನನಗಿಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಿರುವುದು ಚೀನಾದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನಲ್ಲ. ಚೀನಾದ ಆಂತರಿಕ ಪೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ಹಣಿಕಿಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಇಂಡಿಯಾದ ಬಿಂಬವನ್ನೂ ಬಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಕೊರತೆ ಢಾಳಾಗಿದೆ. ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದ ಯುವಕರು ಒಂದೇ ಬೇರೆ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಇಲ್ಲವೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮುದುಕರಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಜಾತಿಯ ಮಡಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ ಕೊಂಚ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮದುವೆ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಹೆಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಆಚೆಗೂ ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿನದು.

ಹೆಣ್ಣು ಅವಜ್ಞೆಗೆ, ತಾತ್ಸಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವುದೇ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಾತು ಪಥ್ಯವೆನ್ನಿಸದೆ ದುಡುಕಿದ ಗಂಡಸು ಮತ್ತವನನ್ನು ನಂಬಿದ ಸಮಾಜ ನಾಶವಾದದ್ದನ್ನು ಕಾಣಿಸುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ರೂಪಕಗಳು ನಮ್ಮೆದುರೇ ಇವೆ. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಅಮುಖ್ಯ ಎಂದು ನೋಡುವಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕ್ಷೋಭೆಯೇ. ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯಾವ ಸಮಾಜ ಬರಡಾಗುತ್ತದೋ ಆ ಸಮಾಜ ದುಡ್ಡಿನ ಬಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲವಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಹಮ್ಮು ತೋರೀತು. ಕಡೆಗೆ ಅದು ಕುಸಿದುಬೀಳುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆಗ ಮತ್ತೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಆಸರೆಯೇ ಬೇಕಾಗುವುದು. ಪೊರೆವ ತಾಯಗುಣ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಯಾವ ಊರೂ ಉಳಿಯದು.

ಅದೊಂದು ಕುಟುಂಬ. ವಯಸ್ಸಾದ ತಾಯಿ, ಅವಳ ಮಗ, ಆತನಿಗೂ ಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮಗ. ಉದ್ದಕ್ಕೂ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗೋಳುಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಹೆತ್ತವಳೆಂದೂ ನೋಡದೆ ಹೊಡೆದು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತ ಬಂದ ಆ ಮಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗ ತಿರುಗಿ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ಅತೀವ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಮಗ ತನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆನ್ನಬಹುದೇ ಎಂದು ಕನಲುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತಾನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ತಿಳಿದಾಗಿನಿಂದ ಏನೆಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತ, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತ ಬಂದೆ ಎಂಬುದು ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ! ತಾಯಿ ಅದೆಷ್ಟು ಕನಲಿಹೋಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣವೂ ಚಿಂತಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ!

ಹೆಣ್ಣಿನೊಳಗಿರುವುದು ಕಟ್ಟುವ ಗುಣ. ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ಸಂಸಾರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕಾಯಲು ತನ್ನದೆನ್ನುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಕನಸುಗಳೇನಿದ್ದರೂ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲಿಗೊಟ್ಟು, ಸೆಳವಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ತ್ಯಾಗಮಯಿ ಮತ್ತು ದಿಟ್ಟೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣೇ ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ಕಾಡುವಾಗಲೂ ಅಂಥ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನುಗ್ಗುವುದೂ ಲಾಗಾಯ್ತಿನಿಂದಲೂ ಅಂಥ ತ್ಯಾಗಮಯಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪಾಲಿನ ಕರ್ಮವೇ ಎನ್ನುವಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಿರುವುದೇನೆಂದರೆ, ಒಡೆಯಲು ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಅವಳೊಬ್ಬಳೇ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಹೋರಾಟದ ಫಲವನ್ನು ಆಗ ಒಡೆಯಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಹರಿಹಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಉಣ್ಣುವಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಾದರೂ ಮಿನುಗುತ್ತದೊ ಇಲ್ಲವೊ, ಆದರೆ ಆಕೆಯಂತೂ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ಲಿಂಗಾನುಪಾತದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಗದಂತಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಗಂಡುಗಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಈ ಬೆರಗು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿ. ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಂಥಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೋರಿಕೆಯ, ಸ್ಲೋಗನ್ನುಗಳ ನಾಟಕ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದ್ದಲ್ಲ.

ಸುಂದರ ಸಮಾಜ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು ಸರ್ಕಾರಿ ನೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ; ತಾಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಕ್ಷೆಯೊಳಗೆ ಮಗು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬೆಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಯುವವರು ಯಾರು?

Share

One Comment For "ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…
ಸಂಪಾದಕ
"

  1. nagraj Harapanahalli
    13th February 2018

    ಗಂಡಸರು ತಲ್ಲಣಿಸುವ ಘಳಿಗೆ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಕೈಗಳ ಚಾಚಿ ನೋಡು

        ಕವಿಸಾಲು         ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳ ಮುರಿದುಬಿಡು ಹರಿಯಬಿಡು ಬಿಳಿ ಗೆಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮೈಯ ತುಂಬ ಹರಿವ ಮಿಂಚುಗಳನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲಿ ರಕ್ತ, ಮಾಂಸಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಾವಗಳು ಸುಖಿಸಲಿ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಮುಷ್ಠಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಒಮ್ಮೆ ನನಗೆ ತೋರಿಸಿಬಿಡು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದು ನಿನ್ನನ್ನೋ ಕಳೆದುಹೋದರೆ ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದ ನೆನಪುಗಳನ್ನೋ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು ನಿನ್ನ ಬೆಳಗಾಗುವುದು ಆ ಹಸ್ತ ದರ್ಶನದಲಿ ರಾತ್ರಿಯಾಗುವುದು ಅದೇ ...

  • 7 days ago No comment

    ಹೊಸ ಕಾಲದ ಹರಕೆಯ ಕುರಿಗಳು!

      ಅಮಾಯಕತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಇವತ್ತಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಾತು ಸೋಲದಂತೆ ಕಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಮೌನದ ಜರೂರು ಇನಿತಾದರೂ ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.     ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಇಷ್ಟದ ಯಾವುದೇ ಕೃತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಅದು ನಮಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುವಂಥದ್ದು. ಆದರೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ ಎಂದು ವಿವರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗಲೇ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಥನ | ಮುಕ್ತಾಯ

      ಕಥನ       ದಿನದ ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಡೈರಿ ಬರೆಯುವುದೊಂದು ಚಟ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಈ ಪಾಪಿ ಕೈಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇಂದು ಈ ದಿನದ ಮುಕ್ತಾಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ಜೀವನದ್ದೂ ಕೂಡಾ. ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ವೈರಿಗಳೊಡನೆ ಕಾದಾಡುವಾಗ, ಅದೆಷ್ಟೋ ಸೈನಿಕರ ಛಿದ್ರವಾದ ಶವಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣು ಮಾಡಿ ಎದೆಗುಂದಿದಾಗ, ಯುಧ್ಧಖೈದಿಯಾಗಿ ಶತ್ರುದೇಶಕ್ಕೆ ಸೆರೆಸಿಕ್ಕಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಕಾಡುತ್ತಿರು ಆಗಾಗ ನೀನು

        ಕವಿಸಾಲು         ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಾರಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕೂತು ಗಿಡ, ಬಳ್ಳಿ, ಮರ ಮೋಡಗಳನು ಮನ ಮುಟ್ಟುವ ಪ್ರತಿ ಅಲೆಗಳನು ಕರೆದು ಮಾತಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು ಹದವಾಗಿ ಬೆರೆತು ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿಯ ಕಪ್ಪಿನಲಿ ಕೌತುಕದ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲಿ ನಡುಗುವ ಚಳಿಯಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತು ಕರಿ ಗಿರಿಶಿಖರಗಳ ಬೆಳ್ಳಿರೇಖೆಗಳನು ಫಳ್ಳನೆ ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕೂತು ಹರಟುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಾವೊಂದಾಗಿದ್ದಾಗ ನಮಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ದಿನಚರಿ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸ್ತಾಪ | #MeToo: ‘ಮಾತು’ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು

      ದಮನಿತ ದನಿಯೊಂದು ಮಾತಾದಾಗ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಎದುರಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸನ್ನಿವೇಶವೇ ಈಗ #MeToo ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೂ ಎದುರಾಗಿರುವುದು.     ಕಳೆದ ಹಲವು ದಿನಗಳಿಂದ #MeToo ಅಭಿಯಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ತೀವ್ರತೆ, ಹೆಣ್ಣಿನ ದನಿಗೆ ಈ ಸಮಾಜದ ಕಿವಿ ನಿಧಾನವಾಗಿಯಾದರೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅಪಸ್ವರಗಳು ಅದೇ ಹೆಣ್ಣಿನ ದನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸುವಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಬ್ಬರದೊಂದಿಗಿರುವುದೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಪ್ರಿಯಾ ರಮಾನಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ಅನುಭವಿಸಿ ನೊಂದ ...


Editor's Wall

  • 09 November 2018
    7 days ago No comment

    ಹೊಸ ಕಾಲದ ಹರಕೆಯ ಕುರಿಗಳು!

      ಅಮಾಯಕತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಇವತ್ತಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಾತು ಸೋಲದಂತೆ ಕಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಮೌನದ ಜರೂರು ಇನಿತಾದರೂ ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.     ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಇಷ್ಟದ ಯಾವುದೇ ಕೃತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಅದು ನಮಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುವಂಥದ್ದು. ಆದರೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ ಎಂದು ವಿವರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗಲೇ ...

  • 28 October 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸ್ತಾಪ | #MeToo: ‘ಮಾತು’ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು

      ದಮನಿತ ದನಿಯೊಂದು ಮಾತಾದಾಗ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಎದುರಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸನ್ನಿವೇಶವೇ ಈಗ #MeToo ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೂ ಎದುರಾಗಿರುವುದು.     ಕಳೆದ ಹಲವು ದಿನಗಳಿಂದ #MeToo ಅಭಿಯಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ತೀವ್ರತೆ, ಹೆಣ್ಣಿನ ದನಿಗೆ ಈ ಸಮಾಜದ ಕಿವಿ ನಿಧಾನವಾಗಿಯಾದರೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅಪಸ್ವರಗಳು ಅದೇ ಹೆಣ್ಣಿನ ದನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸುವಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಬ್ಬರದೊಂದಿಗಿರುವುದೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಪ್ರಿಯಾ ರಮಾನಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ಅನುಭವಿಸಿ ನೊಂದ ...

  • 31 August 2018
    3 months ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 months ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...