Share

ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…
ಸಂಪಾದಕ

 

ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

 

 

ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು.

ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲು 1979ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಈ ನೀತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿತು. ಇದರ ನಂತರ ಆ ದೇಶದ ಜನತೆ ಹಿಡಿದದ್ದು ನಿಸರ್ಗಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಹಾದಿಯನ್ನು. ಒಂದೇ ಮಗುವೆನ್ನುವಾಗ ಆ ಮಗು ಗಂಡಾಗಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದೇ ನಂಬಿದ ದಂಪತಿಗಳು, ಹೆಣ್ಣುಭ್ರೂಣವನ್ನು ನಿರ್ದಯೆಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲತೊಡಗಿದರು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹೆಣ್ಣುಭ್ರೂಣಗಳು ತಾಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿ ಮುಗಿದುಹೋದವು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗಲು ಮೂರುವರೆ ದಶಕಗಳೇ ಬೇಕಾದವು. 2015ರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಮಗು ನೀತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿತು. ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಘಟಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುವ ಪಾಪದ ಫಲ? ವಧುಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ಬೇಡಿಕೆಯಿದೆಯೆಂದರೆ, ಚೀನಾದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆ 2ರಿಂದ 3 ಸಾವಿರ ಯುವಾನ್‍ಗಳಷ್ಟಿದ್ದ ವಧುದಕ್ಷಿಣೆ ಇಂದು ಅಷ್ಟೇ ಲಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಏರಿದೆ. ಇದು ಅಲ್ಲಿನ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಧಾವಂತ ಹುಟ್ಟಲು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ತಾಕತ್ತಿರುವವರಿಗಷ್ಟೇ ವಧು ಎನ್ನುವ ಹಾಗಾಗಿದೆ. ಬಡ ಮತ್ತು ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಗ್ರಾಮೀಣ ಯುವಕರು ಈ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಕಾಲಕಸವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವವಳಿಗಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಹೊಂದಿಸಲು ಅವರೆಲ್ಲ ಶಹರದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಜೀವ ತೇಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅಸ್ಥಿರ ಸಮಾಜದ ಆತಂಕವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರುವುದಂತೂ ನಿಜ. ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಆಳಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವ ದೇಶವೊಂದರ ಆಂತರಿಕ ಶಿಥಿಲತೆ, ತಲ್ಲಣ ಸಣ್ಣದಲ್ಲ.

ನನಗಿಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಿರುವುದು ಚೀನಾದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನಲ್ಲ. ಚೀನಾದ ಆಂತರಿಕ ಪೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ಹಣಿಕಿಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಇಂಡಿಯಾದ ಬಿಂಬವನ್ನೂ ಬಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಕೊರತೆ ಢಾಳಾಗಿದೆ. ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದ ಯುವಕರು ಒಂದೇ ಬೇರೆ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಇಲ್ಲವೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮುದುಕರಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಜಾತಿಯ ಮಡಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ ಕೊಂಚ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮದುವೆ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಹೆಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಆಚೆಗೂ ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿನದು.

ಹೆಣ್ಣು ಅವಜ್ಞೆಗೆ, ತಾತ್ಸಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವುದೇ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಾತು ಪಥ್ಯವೆನ್ನಿಸದೆ ದುಡುಕಿದ ಗಂಡಸು ಮತ್ತವನನ್ನು ನಂಬಿದ ಸಮಾಜ ನಾಶವಾದದ್ದನ್ನು ಕಾಣಿಸುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ರೂಪಕಗಳು ನಮ್ಮೆದುರೇ ಇವೆ. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಅಮುಖ್ಯ ಎಂದು ನೋಡುವಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕ್ಷೋಭೆಯೇ. ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯಾವ ಸಮಾಜ ಬರಡಾಗುತ್ತದೋ ಆ ಸಮಾಜ ದುಡ್ಡಿನ ಬಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲವಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಹಮ್ಮು ತೋರೀತು. ಕಡೆಗೆ ಅದು ಕುಸಿದುಬೀಳುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆಗ ಮತ್ತೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಆಸರೆಯೇ ಬೇಕಾಗುವುದು. ಪೊರೆವ ತಾಯಗುಣ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಯಾವ ಊರೂ ಉಳಿಯದು.

ಅದೊಂದು ಕುಟುಂಬ. ವಯಸ್ಸಾದ ತಾಯಿ, ಅವಳ ಮಗ, ಆತನಿಗೂ ಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮಗ. ಉದ್ದಕ್ಕೂ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗೋಳುಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಹೆತ್ತವಳೆಂದೂ ನೋಡದೆ ಹೊಡೆದು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತ ಬಂದ ಆ ಮಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗ ತಿರುಗಿ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ಅತೀವ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಮಗ ತನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆನ್ನಬಹುದೇ ಎಂದು ಕನಲುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತಾನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ತಿಳಿದಾಗಿನಿಂದ ಏನೆಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತ, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತ ಬಂದೆ ಎಂಬುದು ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ! ತಾಯಿ ಅದೆಷ್ಟು ಕನಲಿಹೋಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣವೂ ಚಿಂತಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ!

ಹೆಣ್ಣಿನೊಳಗಿರುವುದು ಕಟ್ಟುವ ಗುಣ. ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ಸಂಸಾರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕಾಯಲು ತನ್ನದೆನ್ನುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಕನಸುಗಳೇನಿದ್ದರೂ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲಿಗೊಟ್ಟು, ಸೆಳವಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ತ್ಯಾಗಮಯಿ ಮತ್ತು ದಿಟ್ಟೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣೇ ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ಕಾಡುವಾಗಲೂ ಅಂಥ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನುಗ್ಗುವುದೂ ಲಾಗಾಯ್ತಿನಿಂದಲೂ ಅಂಥ ತ್ಯಾಗಮಯಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪಾಲಿನ ಕರ್ಮವೇ ಎನ್ನುವಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಿರುವುದೇನೆಂದರೆ, ಒಡೆಯಲು ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಅವಳೊಬ್ಬಳೇ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಹೋರಾಟದ ಫಲವನ್ನು ಆಗ ಒಡೆಯಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಹರಿಹಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಉಣ್ಣುವಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಾದರೂ ಮಿನುಗುತ್ತದೊ ಇಲ್ಲವೊ, ಆದರೆ ಆಕೆಯಂತೂ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ಲಿಂಗಾನುಪಾತದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಗದಂತಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಗಂಡುಗಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಈ ಬೆರಗು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿ. ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಂಥಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೋರಿಕೆಯ, ಸ್ಲೋಗನ್ನುಗಳ ನಾಟಕ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದ್ದಲ್ಲ.

ಸುಂದರ ಸಮಾಜ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು ಸರ್ಕಾರಿ ನೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ; ತಾಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಕ್ಷೆಯೊಳಗೆ ಮಗು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬೆಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಯುವವರು ಯಾರು?

Share

One Comment For "ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…
ಸಂಪಾದಕ
"

  1. nagraj Harapanahalli
    13th February 2018

    ಗಂಡಸರು ತಲ್ಲಣಿಸುವ ಘಳಿಗೆ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...