Share

ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.

 

ವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು.

ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಅವನು ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಗೋ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅದೊಂದು ಭೌತಿಕವಾದ ದೂರವಷ್ಟೇ ಎಂಬುದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯವಿದ್ದವರಿಗೆ ಎಂಥಾ ದೂರಗಳು? ಆದರೆ ಆಕಾರಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಹತ್ವವಿರುತ್ತದಲ್ಲವೇ? ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ತವಕ ತಲ್ಲಣಗಳೆಲ್ಲಾ!

ಇಬ್ಬರದ್ದೂ ಮಾಗಿದ ಬಾಂಧವ್ಯ. ಹಾಗೆಂದು ಮುದುಕರೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ತನ್ನ ಅಸಲಿ ವಯಸ್ಸಿನ ದೇಹದೊಳಗೆ, ವಯಸ್ಸಿನ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನಷ್ಟು ಪ್ರಾಯದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುವಂಥವರ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುವವರು. ಜೀವನದ ಸಾಕಷ್ಟು ಏಳುಬೀಳುಗಳನ್ನು ಕಂಡವರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮಿಂದೆದ್ದವರು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿ ವೃಥಾ ಅವಸರಗಳಿಲ್ಲ. ತೋರಿಕೆಯ ಕ್ಲೀಷೆಗಳಿಲ್ಲ. ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೂಕ. ಅದೊಂದು ಹಿತವಾದ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಂಥದ್ದು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿರುಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲುಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಆಹ್ಲಾದಕರ ಅವಧಿ. ಸಂಜೆಯಾಗುವುದೆಂದು ಸುಡುವ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೂ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೇನು ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲು ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗಿಹಾಕಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಮುಸ್ಸಂಜೆಗೂ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಆ ಸಂಜೆಗೊಂದು ಲಾಲಿತ್ಯವಿದೆ. ಇರುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ನೀನೇ ಇರಬಾರದೇ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಕಾಡುವಂತೆ ಇದ್ದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ಕ್ಷಣಗಳೂ ಕೂಡ ಈ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಂಥದ್ದೇ. ಆ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅವರ ಮುಂದಿರುವ ಆಯ್ಕೆ.

ಅಷ್ಟಿದ್ದೂ ಇಲ್ಲಿ ಗರಿಗರಿಯಾದ ಭಾವಗಳಿವೆ. ಮಾಗಿದ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಲವಲವಿಕೆಯಿರಬಾರದು ಎಂದೇನೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ! ಹಾಗಾಗಿ ಇಲ್ಲೂ ಕಾಲೆಳೆಯುವಿಕೆ, ಕುಲುಕುಲು ನಗು, ಹುಸಿಮುನಿಸು, ಪಿಸುಮಾತುಗಳಿವೆ. ಕೈ-ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಿದೆ. ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಾಲಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಮರಳುವ ಪುಟ್ಟ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುವ ಕ್ಷಣಗಳಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕೊಂಚ ಗೊಂದಲಗಳೂ ಇವೆ. ಕರಗುತ್ತಿರುವ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ನಿಮಿಷಗಳದ್ದು, ಮುಂದಿನ ಭೇಟಿಯದ್ದು, ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದಾರಿಯದ್ದು, ಕನಸಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ನನಸಿನದ್ದು… ಹೀಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗನ್ನಿಸುವುದು. ಮಾಗಿದ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಯೌವನದ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನ, ನಡುವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯ ಮತ್ತು ಈವರೆಗೆ ದಕ್ಕಿದ ಜೀವನಾನುಭವಗಳ ಅದ್ಭುತ ಕಾಕ್ ಟೇಲ್ ಎಂದು. ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದನ್ನು ಸವಿದವರಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇದು ಅವರಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇರಿಸುಮುರುಸಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನೋ ಎಂಬ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವು ಕಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಖುಷಿ, ಗೊಂದಲಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಂಧದಲ್ಲಿ ಕೌತುಕವು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಸಲಿಗೆ ‘ತೆರೆದ ಪುಸ್ತಕದಂತಿನ ಜೀವನ’ ಎನ್ನುವುದು ಶುದ್ಧ ಬದನೆಕಾಯಿ. ಗುಟ್ಟು ತಿಳಿಯುವ ಮುನ್ನ ನೋಡಿ ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದ ಪವಾಡಕ್ಕೂ, ನಂತರ ನೋಡುವ ಪವಾಡಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಸ್ಕ್ರೀನಿನಲ್ಲಿ ಗಾಡ್ಝಿಲಾ, ಜುರಾಸಿಕ್ ಪಾರ್ಕಿನ ಡೈನೋಸಾರುಗಳು ಅಬ್ಬರಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೆಲ ಯಂತ್ರಗಳ, ತಂತ್ರಾಂಶಗಳ ಕೈಚಳಕವಷ್ಟೇ ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವುಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಕೌತುಕವೂ ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಗಿದೆ. ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ. ಅಚ್ಚರಿಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಉಡುಗೊರೆ ‘ಸರ್ಪ್ರೈಸ್’ ಆಗಿ ಬಂದಾಗಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂತಸವಲ್ಲವೇ?

ಇಂಥಾ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಎತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದೇ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂಥಾ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೇನೂ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಲ್ಲ. ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳು ಸಂಗಮವಾದರಷ್ಟೇ ಸಾಫಲ್ಯ, ಸಾರ್ಥಕತೆ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿವೆ. ಸುಖಾಂತ್ಯವಲ್ಲದ ಖ್ಯಾತ ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳು ಶೋಕೇಸಿನೊಳಗಿಟ್ಟ ಆದರ್ಶವೆಂಬ ಟ್ರೋಫಿಯಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪಯಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗಮ್ಯದತ್ತಲೇ ಗಮನ. ಥೇಟು ಮ್ಯೂಚುವಲ್ ಫಂಡ್ ಸ್ಕೀಮುಗಳ ಥರ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಎಷ್ಟು ಕೈಗೆ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಲೋಕಕ್ಕೆ. ಆದರೆ ಅವಳೋ ಅಕ್ಷರಶಃ ಕವಿತೆಯಂತೆ, ನೆರೂಡನ ಕಾವ್ಯದಂತೆ ಬದುಕುವವಳು. ಇತ್ತ “ಉಮ್ರ್ ಭರ್ ಕಾ ಸಾಥ್ ದೇ ಜೋ ಕ್ಯೋ ವಹೀ ಪ್ಯಾರ್ ಹೋ, ಕ್ಯೋ ನ ಮಿಟ್ ಕೇ ಜೋ ಫನಾ ಹೋ ವೋ ಭೀ ಪ್ಯಾರ್ ಹೋ…”(ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂಥದ್ದು ಮಾತ್ರವೇ ಏಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಬೇಕು? ಇದ್ದು ನಂತರ ಕಾಣದಂತೆ ಲೀನವಾಗುವ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಕೂಡ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲವೇ?) ಕವಿಸಾಲು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು. ಈ ವೈರುದ್ಧ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಅವರ ದಿನಗಳು ಸಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬುದು ಇಂಥಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿದ್ದಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವಂತಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರೀತಿಗೂ ಎ ಪ್ಲಸ್ ಬಿ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಕೈಯೆತ್ತಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿನ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಆದರೆ ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮೇಲುಕೀಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ನಾ ಮುಂದು ತಾ ಮುಂದು ಎಂಬ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಕಡಲು, ಮೇಲಿದ್ದ ಬಾನು ಅಂಥದ್ದೊಂದು ವಿನಯವನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ತಂದಿತ್ತೇ? ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು. ಇದನ್ನೇಕೆ ಹೇಳಿದೆನೆಂದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲವರು ಮಾತುಮಾತಿಗೂ ‘ಡೋರ್ ಮ್ಯಾಟ್’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ‘ತಾನು ಡೋರ್ ಮ್ಯಾಟ್’ ಆಗಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ‘ಡೋರ್ ಮ್ಯಾಟ್’ ಶರಣಾಗತಿಯೇ ಏಕಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನನ್ನು ಕಾಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶರಣಾದರೂ ನಾವೇನು ಸಣ್ಣವರಾಗುತ್ತೇವೆಯೇ? ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಮೀರಾಳಿಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ, ಇಮ್ರೋಜ್ ರಿಗೆ ಅಮೃತಾರ ಬಗೆಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಇಂಥವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬಲ್ಲದೇ ಎಂಬ ಕೌತುಕ ಇವನದು. ಪ್ರೀತಿಯು ಆರಾಧನೆಯ ಭಾವವನ್ನು ತಳೆದಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಯ ಪಾದ, ಎಲ್ಲಿಯ ಕಾಲಡಿಯ ಧೂಳು? ಶುರುವಾಯಿತಲ್ಲಾ! ಇರಲಿ. ಅವನು ಹೀಗೆಯೇ. ಸ್ವಗತದಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ತನ್ನ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅದೊಂದು ನಿಲ್ಲದ ಚೈನ್ ರಿಯಾಕ್ಷನ್. ತರಹೇವಾರಿ ಭಾವಗಳ ರೋಲರ್ ಕೋಸ್ಟರ್ ಸವಾರಿ.

ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವವನನ್ನು ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಪಟಪಟ ಎಂದು ಅರಳುಹುರಿದಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗೆಯನ್ನುಕ್ಕಿಸುತ್ತಾಳೆ. “ನಾನೇನು ಪಿಟೀಲಿನಂತೆ ಕುಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೇನಾ” ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. “ನೀ ವಟವಟ ಎಂದರೂ ಗಝಲ್ ನಂತೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಅವನು ಕಾವ್ಯಮಯವಾಗಿ ನಿಷ್ಕಪಟ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹವೆಯಲ್ಲಿ ನಗುವು ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದವು ಎಂದು ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳೇ ಕೇಳಿ ಅವನು ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. “ಸದ್ಯ ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೋ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆಯೋ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದೆ” ಎಂದು ಅವನು ಅಳುಕುತ್ತಲೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ರಿಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು, ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದನಿಯಾಗಿಸುವುದು ಅವನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಲುಕುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವನು ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಅಂಥಾ ಅಳುಕಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವಳೋ ಜೋಕು ಕೇಳಿದವಳಂತೆ ನಕ್ಕುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. “ಯೂ ಆರ್ ಸೋ ಫಿಕ್ಷನಲ್, ಟೂ ಗುಡ್ ಟು ಬಿ ಟ್ರೂ” ಅಂತಲೂ ಅವನು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕವಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ನಗುತ್ತಾಳೆ.

ದಿನವು ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಮಗ್ಗುಲನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ರಾತ್ರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ. ಸಮಯ ಸರಿದದ್ದು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಯದ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಆಗುವ ಜ್ಞಾನೋದಯವದು. ಕ್ಷಣವು ಇಂದು ಇಲ್ಲಿಗೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಬಾರದಿತ್ತೇ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಒಳಗೊಳಗೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಇಡೀ ದಿನ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಮಾತಾಡಿದ್ದು. ನೀನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೂರ್ತಿಯಂತಿದ್ದೆ” ಎಂದು ಅವಳು ಹುಸಿಮುನಿಸು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ಅದಕ್ಕೂ ಮಾತಾಗದೆ ನಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ “ಅದೇನೋ ದೇ ಟಾಕ್ಡ್ ಅಬೌಟ್ ಎವೆರಿಥಿಂಗ್ ಆಂಡ್ ನಥಿಂಗ್ ಅಂತಾರಲ್ವಾ ಹಾಗಾಯ್ತು ನಮ್ಮ ಕಥೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಆತ. ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಹೌದ್ಹೌದೆನ್ನುವಂತೆ ಕಡಲ ತೀರದ ತೆಂಗಿನ ಗರಿಗಳೂ ಕೂಡ ತಲೆದೂಗುತ್ತವೆ. ಅತ್ತ ದೂರದ ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ, ನೀಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯ ಕಿತ್ತಳೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಚಂದ್ರನ ಪಾಳಿ ಇನ್ನೇನು ಶುರುವಾಗಲಿದೆ. “ತಾನು ಚಂದಿರನ ಪ್ರೇಯಸಿ” ಎಂದು ಬೀಗುವ ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಅವನ ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಗುವೊಂದು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಏನಾಯ್ತು, ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ ಅವಳು. ಏನಿಲ್ಲ ನಡಿ, ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ ಅವನು.

ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು. ಗಾಢವಾದ ಆಲಿಂಗನದೊಂದಿಗೆ, ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ತಾರೀಖಿಲ್ಲದ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಎದೆಬಡಿತಗಳು ತಾಳತಪ್ಪಿದಂತೆ, ಮೌನಗಳು ಮಾತಾಡತೊಡಗಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೃದಯವೀಗ ಹವಾಮಹಲ್.

ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ!

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...