Share

ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…
ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?

 

ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಬದಿ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಹೆಸರುಗಳು ಹಾಗೂ ಬಾಣದ ಗುರುತಿದ್ದು, ಕೆಳಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಇಲಾಖೆ ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು. ಆಗೆಲ್ಲ ರಸ್ತೆ ಹೊಂಡ ಬಿದ್ದರೆ ಅವಕ್ಕೆ ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ, ಕಾಯಿಸಿ ಕರಗಿಸಿದ ಡಾಂಬರನ್ನು ಸಾರಣಿಗೆಯಂತಹ ತೂತುಗಳುಳ್ಳ ಸೌಟಿನಂತಹ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದು ಜಿಲೇಬಿಯನ್ನು ಬಾಣಲೆಗೆ ಹೊಯ್ಯುವಂತೆ ಈ ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಪರಿಚಿತ ಕೆಲ ಹುಡುಗರು ಹಿರಿಯರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಸುಡುಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಈ ಡಾಂಬರು ಕರಗಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೆಡಿಸಿ ಅಪಭ್ರಂಶಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೈಲುಗಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ‘ಸಾಗರ’ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಿದ್ದುವುದರಿಂದ ಹೇಗೆ ‘ನಾರಠ’ ಅಥವಾ ‘ಸಾಠಠ’ ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನನಗಾಗ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪೆಂಬ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ತಿಳಿಸಿಕೊಡುವವರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ನಂತರ ಪ್ರೈಮರಿ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮಿಡ್ಲ್ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ ನಾನು ಎರಡು ಕೆರೆಗಳನ್ನೂ ಒಂದು ಪೇಟೆಯನ್ನೂ ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಜೋಗ್ ಫಾಲ್ಸ್ ಚಿತ್ರವುಳ್ಳ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ‘ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಜೋಗ್ ಜಲಪಾತವನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಲು ಮರೆಯದಿರಿ’ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರೆ ಯಾರೋ ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಪಂಚ ಪದದ ‘ಪ್ರ’ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಿತ್ತು ‘ಚ’ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ‘ಚೆ’ ಮಾಡಿ ‘ಜಲಪಾತ’ ಪದದ ‘ಪಾ’ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ‘ತೂ’ ಎಂದು ತಿದ್ದಿಹಾಕಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಏನೋ ಹೇಸಿಗೆ ಭಾವ ಮೂಡಿ ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಒಳಗೊಳಗೇ ಭಯವಾಗತೊಡಗಿತು.

ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗಾಗಿ ಎರಡು ಶೌಚಾಲಯಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಾಗಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದವು. ನಮ್ಮ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಅವು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರ ಗೋಡೆಯ ತುಂಬ ಏನೇನೋ ಕೆಟ್ಟ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭ ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಗೋಡೆಗಳ ತುಂಬೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಟೀಚರು ಮತ್ತು ಮೇಷ್ಟ್ರು ಒಬ್ಬರ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದು ನಡುವೆ ಬಾಣ ತೂರಿಹೋದ ಹೃದಯದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಶ್ಲೀಲ ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ಅದನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಕೈಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದರೂ ಅದು ಪೂರ್ತಿ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ನಿಂತಾಗ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ಇದು ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳ ಕೆಲಸವೆಂದಿದ್ದರು. ನಾನು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಆ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳು ಇದ್ದಾರಲ್ಲವಾ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗೂ ‘ಸಾರಠ’ ಎಂದು ಅಕ್ಷರ ತಿದ್ದಬಹುದೆಂದು ಅನಿಸಿದ ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗೂ ಅನಿಸಿರಬಹುದು, ಈ ಕಿಡಿಗೇಡಿತನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ತರ್ಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಂಥವನ್ನು ತುಂಬ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ಅವರಿಗೂ ಅವರು ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪೆಂಬ ಅರಿವಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಮಾಡಕೂಡದೆಂದು ತಿಳಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇದ್ದಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಡೆಸ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಏನೇನೋ ಗೀಚಿರುವುದು, ಕಾಂಪೌಂಡುಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟರು ಅಂಟಿಸಬಾರದು, ಏನೂ ಬರೆಯಬಾರದು ಎಂದಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿ ಹೊಲಸೆಬ್ಬಿಸಿರುವುದು, ಇಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಬರೆದಿರುವಲ್ಲೇ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸುವುದು, ಉಗುಳಬಾರದು ಎಂದು ಬರೆದಲ್ಲೇ ಉಗುಳುವುದು, ಇಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಬರೆದರೂ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡುವುದು, ಪಾರ್ಕಿನ ಹೂ-ಹೂಗಿಡಗಳನ್ನು ಕೀಳಬಾರದು ಎಂದಲ್ಲೇ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು, ಬಸ್ಸುಗಳ ಸೀಟುಗಳಿಗೆ ಬ್ಲೇಡ್ ಹಾಕುವುದು, ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಅಂಗವಿಕಲರಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಜಾಗಗಳನ್ನು ಇತರರು ಆಕ್ರಮಿಸುವುದು, ಧೂಮಪಾನ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಬರೆದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ಹೋಟೆಲುಗಳಲ್ಲಿ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ತೊಳೆಯಬಾರದು ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರೂ ಅವರಿವರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೈ ತೊಳೆದುಬಿಡುವುದು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುವಾಗ ಅವರಿಗೂ ಅದು ತಪ್ಪೆಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲವೇ? ಅವರಿಗೂ ಯಾರೂ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲವೇ ಇದೆಲ್ಲ ತಪ್ಪೆಂದು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದ ವಾರದ ನನ್ನ ಅಂಕಣ ಬರಹದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಬಡತನ ದೇಶಕ್ಕಂಟಿದ ಶಾಪವಲ್ಲ, ಶಾಪವಾಗಿರುವುದು ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆ’ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಈ ಭ್ರಷ್ಟತೆ, ಕೊಳಕು ಮನಸ್ಸು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಓದಿಕೊಂಡರೂ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಚಕಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಅಲ್ಲಿ ಔತಣ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ತಟ್ಟೆ ಚಮಚಗಳನ್ನು ಕದ್ದು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರು ಎಂಬ ವರದಿ ನೋಡಿದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಗೊಮ್ಮಟನ ಮಹಾಮಸ್ತಕಾಭಿಷೇಕದ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಹೋದ ಪೋಲೀಸರೇ ಕಂಬಳಿ ಕದ್ದು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರು ಎಂಬ ವರದಿ. ಹಾಗಾದರೆ ಓದು ಇದು ತಪ್ಪೆಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಕರುಣಿಸದೇ ಹೋಯಿತೇ? ಏನು ದಕ್ಕೀತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಕದಿಯುವುದರಿಂದ? ಯಾರೋ ನಟಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಏನೋ ಕದ್ದು, ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ವರದಿಯಾಗುವಾಗ ಈ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಕ್ಲೆಪ್ಟೋಮೇನಿಯಾ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾವುಗಳು ಸಮಾಧಾನಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೌದು, ಅದೆಂತಹ ಗುರುತರ ಅಪರಾಧವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥನೆಗಳಿವೆ. ಇವತ್ತಿನ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಮಾಜ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ತುಂಬಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನ ತಾಳಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಹೀಗಾಯಿತು, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಹಾಗಾಯಿತು ಎಂದು ಸಂತಯಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಯೇಬಿಡುತ್ತೇವೆ.

ನನಗೀಗಲೂ ಆತಂಕವಾಗುವುದು, ಅರೆಬರೆ ಓದಿಕೊಂಡವನೊಬ್ಬ ಕೊಲೆಗಡುಕ, ಕಳ್ಳ, ರೌಡಿ, ಮತಾಂಧ ಹೀಗೆ ಹೇಗೆಹೇಗೋ ಬದುಕಿಬಿಡುವವರ ಕುರಿತಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಕವಿ, ಸಾಹಿತಿ, ಸಜ್ಜನ ರಾಜಕಾರಣಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಅಧಿಕಾರಿ, ಸತ್ಯವಂತ, ಹೃದಯವಂತ ಅನಿಸಿಕೊಂಡವರೇ ಹಿಂಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಮತ್ತಾವುದೋ ಮುಖವಾಡಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸತೊಡಗುವಾಗ. ಯಾವುದೋ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ, ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಹೊಸದಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದ ಕಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯೊಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸುವುದು ಅಸಂಬದ್ಧ ಎನಿಸಬಹುದಾದರೂ ಅದನ್ನು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಚಾರವೆಂದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದೇ ಹಿರಿಯರು ಈ ಕಿರಿಯಳ ಜೊತೆ ತಿರುಗುವ ದರಬಾರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಾರಿಗೋ ಅನ್ಯಾಯವೆಸಗುವುದು, ಮತ್ತಾರಿಗೋ ಪಕ್ಷಪಾತಿಯಾಗುವುದು, ಈ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಅರ್ಹರ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಆ ಕಿರಿಯಳಿಗೆ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸುವುದು, ಮುಂದೆ ಆ ಅನರ್ಹ ಕಿರಿಯಳಿಂದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನ ನಲುಗಬೇಕಾಗಬೇಕಾಗಿ ಬರುವುದು ಹೀಗೆಯೇ ಗೊತ್ತೇ ಆಗದಂತೆ ಬಚ್ಚಲ ನೀರು ಮನೆಬಾಗಿಲ ಕಿರು ಚರಂಡಿಗೂ, ಕಿರು ಚರಂಡಿಯ ಕೊಳಚೆ ಹಲವು ಚರಂಡಿಗಳು ಸೇರುವ ದೊಡ್ಡ ಕಾಲುವೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ನದಿಗೂ ಹರಿಯುವಂತೆ ಸಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಹರಿವು!

ಹಾಗಾದರೆ ರೋಗವೊಂದು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದೆಯೆಂದಾದರೆ ರೋಗಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಹುಡುಕುವ ಮುನ್ನ ರೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹುಡುಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ? ಯಾಕೆಂದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಆ ಕಾರಣದಲ್ಲೇ ಮದ್ದು ಕೂಡ ಇರುತ್ತದೆ. ರೋಗವು ಕವಲೊಡೆದು ಹಬ್ಬುತ್ತಿದೆಯೆಂದಾದರೆ ಅದರ ಬೇರು ಕೀಳುವುದರ ಬದಲು ನೆತ್ತಿಯ ಚಿಗುರು ಕಡಿದೇನು ಫಲ? ಈ ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಎನ್ನುವುದು ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ ವೃಕ್ಷವೆಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಕಿರು ಬೇರುಗಳೂ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಟ್ಟವನಾಗುತ್ತ ಸಾಗಿದಂತೆ ಅವನೊಳಗಿನ ಕೆಟ್ಟತನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರೆಂಬೆ, ಕೊಂಬೆಗಳು, ಕಾಂಡ ಅಡಗಿ ಅದು ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಜ್ಜನರೊಳಗಿನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹುಡು ಹುಡುಕಿ ಕಿತ್ತೆಸೆಯದ ಹೊರತು ದುರ್ಜನರ ಒಳಗಿನ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಹೆಮ್ಮರ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೌದು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ‘ಅವನು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಓದಿ, ಅಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದು ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಿತಿ ಅನಿಸಿಕೊಂಡೋನೇ ಲಾಬಿ ಮಾಡಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ತಗೋತಾನೆ ನಮ್ಮದೇನ್ರೀ?’, ‘ಆ ಹೋರಾಟಗಾರ ಎಷ್ಟು ಸಾಚಾ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತೇನ್ರೀ?’ ಎಂದು. ಮತ್ತು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಬೇರು ಅಡಗಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿಯೇ! ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸೇ ಆ ಕಿರುಬೇರು. ಇವತ್ತು ‘ಕದ್ದರೆ ಕಳ್ಳನಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಕಳ್ಳ’ ಎಂಬ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?

ಸಮಾಜದ ಒಳಿತುಗಳೆಲ್ಲದರ ಅರ್ಥ ಕೆಡಿಸಿ ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಿಲ್ಲವೇ ನಾವಿಂದು? ‘ಸರಕಾರಿ ಕೆಲಸ ದೇವರ ಕೆಲಸ’ ಎಂದು ಬೋರ್ಡು ತಗುಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಕಛೇರಿಗಳು, ‘ನ್ಯಾಯವೇ ದೇವರು’ ಎಂಬ ಫಲಕ ನೇತುಹಾಕಿಕೊಂಡ ನ್ಯಾಯಮಂದಿರಗಳು, ಭದ್ರತಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಂಡ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ವೈದ್ಯೋ ನಾರಾಯಣೋ ಹರಿ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವೈದ್ಯರು, ವಿದ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಅರಿವು ಎನ್ನುವ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಅರ್ಥವೂ ವಿರೂಪಗೊಂಡು ವಿಕಾರವಾಗಿಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಕ್ಷರ ಕೆಡಿಸಿ ಅಪಭ್ರಂಶಗೊಳಿಸಿದ ವಿಕೃತಿಗಿಂತ ಇದು ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನ? ಅದರ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗದಂತಿಲ್ಲವೇ ಇದು? ಮತ್ತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ ವಿಕೃತ ಕಿಡಿಗೇಡಿಯೊಬ್ಬ ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಹಾಗಿದ್ದೂ ಇತರರ ಒಳಗಿನ ಆ ವಿಕೃತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತ ನಮ್ಮೊಳಗಿನವನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತ ಸ್ವಸ್ಥ ಸುಂದರ ಸಮಾಜದ ಕನಸೊಂದನ್ನು ಕಣ್ಣುತುಂಬಿಕೊಂಡು ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ…

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 11 hours ago No comment

    ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?

                  Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either. ನಿಜ, ಒಂದೇ ...

  • 3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 7 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 1 week ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...