Share

ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?
ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

 

ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.

 

 

 

रिमझिम गिरे सावन,
सुलग सुलग जाये मन
भीगे आज इस मौसम में
लगी कैसी ये अगन

ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ,
ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ,
ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ,
ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡ
ಸಿಡಿಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ.

ಕಿಡಿ ತಾಗೋದೊಂದೇ ಬಾಕಿ ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಕುದೀತಾ ಇದೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ. ಕೂತು ಮಾತಾಡಿದರೆ ತಾನೇ ಬಗೆಹರಿಯೋದು. ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟರೆ ತಾನೇ ತಂಪಾಗೋದು. ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟರೆ ತಾನೇ ಕಡದಿದ ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗೋದು.

ಅರೆ ಹೌದಲ್ವಾ,
ಸಮಸ್ಯೆ ಇರೋದೇ ಅಲ್ಲಿ. ಸಮಯ ‘ಕೊಡೋದ್ರಲ್ಲಿ’ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೊಗೊಳೋದೊಂದೇ ಗೊತ್ತು, ಕೊಡೋದು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ವಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ – ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿ ವಾಪಾಸು ಕೇಳಿ, ಏನ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಕೊಡಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಬರಬೇಕು ಕೊಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಗುಣ? ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಅಭಿಮನ್ಯು ತಾಯಿ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದಿದ್ದನಂತಲ್ಲ, ಹಾಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದರೇನೇ ಎಷ್ಟೋ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಲಿತು ಬಿಟ್ಟಿರ್ತೀವಂತೆ, ಈಗಿನ ‘advanced’ science ಹೇಳತ್ತೆ…

ಪಾಪ ನಮ್ ಹಿರೀಕರಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು ಹೇಳಿ ಅವರೇನು ಡಿಗ್ರಿ ಮಾಡಿದ್ರಾ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪಡೆದಿದ್ರಾ.. ಪಾಪ ಇಲ್ಲಿಟರೇಟ್ ಜನ.. ಅದಕ್ಕೆ ಗರ್ಭವತಿಯರಿರೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡೋ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಭಕ್ತಿ ಪೂರ್ವಕ, ಶಾಂತ ವಾತಾವರಣ ಇರ್ತಿತ್ತು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಂಜೆ ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಭಾರತ ಕಥಾ ಶ್ರವಣ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ತಿದ್ರು ಹಿತವಾದದ್ದು, ಸಹ್ಯವಾದದ್ದು…

ಈಗಿನವರಿಗೆ ಪಾರಾಯಣದ ‘ಪ’ ಹೇಳೋಷ್ಟೂ ಸಮಯ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಕ್ಕಾಗತ್ತಾ. ಬೇರೆ ಹೊರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಯಾರ ಮೇಲೂ depend ಆಗದೇ independent ಆಗಿ ಬೆಳೆಸ್ತಾರಂತೆ, ನಾವೂ ಹಾಗೇ ಮಾಡೋದು ಅಂತ. ಹೇಳೋಕೂ ಕೇಳೋಕೂ ಹೋಗದೇ ಇರೋದಕ್ಕೇ ಇವತ್ತು ಕಿಶೋರಾವಸ್ಥೆಯವರ ಮಾನಸಿಕ, ದೈಹಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಬೆಳೀತಿರೋದು. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂದರೆ, ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಬೇಕು ಅಂದರೆ…. ಮತ್ತೆ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳು ಬಂದು ನಿಲ್ಲೋದು ‘ಸಮಯ’ದ ಕಡೆ.

ಏನ್ಮಾಡೋದು ಈ ಸಮಯ ಯಾರ್ ಹತ್ರಾನೂ ಇಲ್ವಾ???…
ಸಮಯದ ಹತ್ತರವಾದರೂ ಸಮಯ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಸಂಶಯ ಬರ್ತಿದೆ.

ನಾಲ್ಕನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಓದೋವಾಗ ಒಂದು ಪಾಠ ಇತ್ತು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ, ಆಗ ಆ ಪಾಠ ಇಟ್ಟೋರನ್ನ ಎಷ್ಟು ಶಪಿಸಿದ್ವೋ ಏನೊ.. ಟೀಚರ್ ಗೂ ಅರ್ಥ ಆಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ, ನಮಗೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸೋ ಕಷ್ಟ ತೊಗೊಳಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಾಂ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ‘ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ’ ಅಂತ ಹೆಸ್ರು ಪಾಠದ್ದು, ಲೇಖಕರು ಯಾರೋ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಸಾರಾಂಶ ಹೇಳಬೇಕಂದ್ರೆ, ಅದೊಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು- ಹೊರ ಹೋಗೋಕೆ ಒಳ ಬರೋಕೆ ಅದೊಂದೇ ದ್ವಾರ-ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನ ಒಳ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹೊರ ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ-ಆದರೆ ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಾದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಾನೆ. ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೇ ಇದೆ. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ದ್ವಾರಪಾಲಕ ಇದ್ದಾನೆ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೇಳ್ತಾನೆ. ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡಿದ ಅಂವ ಇವನಿಗೆ ‘ಅನುಮತಿ’ ಕೊಡೋದೇ ಇಲ್ಲ. ದಿನ ಆಯ್ತು, ವಾರ ಆಯ್ತು, ತಿಂಗಳಾಯ್ತು, ವರ್ಷ ಆಯ್ತು. ದ್ವಾರಪಾಲಕ ಹೂಂ ಅನ್ನಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂವ ಅಲ್ಲಿರೋ ಸೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು, ನೊಣಗಳನ್ನು, ಕ್ರಿಮಿ- ಕೀಟಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ತಾನೆ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿಸಲುಲ ಫಲ ಮಾತ್ರ ಶೂನ್ಯ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಜನ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವುದೇ ಅನುಮತಿ ಅಪ್ಪಣೆಗಳ ‘ಅಗತ್ಯ’ದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ.

ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಕೆಳಗೆ ಓದಿದ ಈ ಪಾಠ ಆಗಿನ ಪುಟ್ಟ ತಲೆಗೆ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಆಗ್ತಿದೆ. ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.

ಎಂಥಾ ಸಮಾಜ ಕಟ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ ನಾವು?

ಹೌದು ಸಮಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯದ‌ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಯಾಕೆ?

ಯಾಕೆಂದರೆ, ನ್ಯಾಯ ಬಯಸುವವರ ಹತ್ತಿರ ಸಮಯ ತುಂಬಾ ಇರತ್ತೆ, ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡೋರ ಹತ್ತಿರ ಪಾಪ 24 ಗಂಟೆ, 24 ನಿಮಿಷದ ಥರಾ ಹೊರಟೇ ಹೋಗಿರತ್ತೆ.

ಈಗೀಗಂತೂ ಇಂಥಾ ಎಷ್ಟೋ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡೋದೆ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ. ವಾರದ ದಿನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಹೊಟೆಲ್ ಗೇನಾದ್ರೂ ಹೋದರಂತೂ ಉಪವಾಸವೇ ಗತಿ. ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ಪಾಳಿ ಹಚ್ಚಿ ಕಾಯಬೇಕು. ಇನ್ನು, ಹಾಗೆ 20, 30 ಜನರ ಹೆಸರಿನ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮದೂ ಒಂದಿರಲಿ ಅಂತ ಬರೆಸಿ ಕಾದು ಊಟ ಮಾಡೋ ಜನರಿಗೆ, 60 ಸೆಕೆಂಡ್ ನ ಸಿಗ್ನಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲೋಕೆ ಮಾತ್ರ ಚಡಪಡಿಕೆ, ಪಾಪ ‘ಸಮಯ’ ಇಲ್ಲ ನೋಡಿ.

ಇನ್ನೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಅನ್ನದೇ ಕ್ಯೂ ನಿಂತು, fraction of second ಕೂಡ ದರ್ಶನಾವಕಾಶ ಸಿಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ‘ಮೀಸಲಿಡೋ’ ಸಮಯ ಇರೋರಿಗೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುವಾಗ 5 ನಿಮಿಷ ಮುಂಚೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು, ಸಾವಧಾನವಾಗಿ, ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದಂತೆ ಹೋಗಲು ಸಮಯವಿರೋದಿಲ್ಲ.

ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್, ಟಿವಿ, ವೀಡಿಯೋಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರ ಮಾತು, ಅನುಭವ ಕೇಳಲು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿ ಸಸ್ಯ ಗಿಡ ಮರಗಳು ಬೆಳೆಯಲು, ಫಲ ನೀಡಲು ಕೊಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ ರೈತರಿಗೆ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಲಾಗದ ವಿಷಯವನ್ನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತ ಗುರುಗಳ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸುವ ವ್ಯವಧಾನ, ಸಮಯವಿಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ.

ಇನ್ನು ಸ್ನೇಹದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರಂತೂ ಸಮಯ ಸಾಲೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಏನಾದರೂ ಹೇಳಲು, ಸ್ನೇಹ ಶುರು ಮಾಡಲೂ ಸಮಯ ನೀಡಲ್ಲ, ಬೆಳೆಸಲೂ ಸಮಯ ನೀಡಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮುರಿಯಲು, ಮುಗಿಸಲಂತೂ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರವೂ ಸಾಲದು.

ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಮದುವೆಯೋ ಮತ್ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಕರೆಯುವ ಕರೆಯೋಲೆ ಮೇಲೆ ಹೆಸರು ಬರೆಯುವಷ್ಟೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.

ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ ಅಂದರೆ… ಈ ಲಕ್ಷ್ಮಿ (ಸಂಪತ್ತು)ಗೆ ಎಣಿಕೆಗೆ ಸಿಗದ ಅಂತಸ್ತಿನ, ಹೆಸರೇ ಕೇಳಿರದ ಕಾರುಗಳಿರೋರ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು, ಊಟಕ್ಕೂ ಪರದಾಡೋರ ಬಳಿ ಬರಲೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಸಂಗೀತವೋ, ಮತ್ಯಾವುದೋ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಕಳಿಸಿದ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು, ನಾಳೆಯೇ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗೆ ಹೋಗಿ, ನಾಡಿದ್ದೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಸರ.. ಕಾರಣ ಸಮಯವಿಲ್ಲ ನೋಡಿ…

ಅರೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಮಯವಿಲ್ಲದವರ ನಡುವೆ
ನನಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ತು?

ಎಲ್ಲಿರುವೆ ಕೈಗೆ ಸಿಗದಾ ಸಮಯವೇ…
ಬಯಕೆಯಾ ಬಳ್ಳಿಯಾ ನಗುವ ಹೂವಾದ ಸಮಯವೇ…

रुक जा , ठहर जा
बीते ना मिलन की बेला

ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

ಎಂಎ ಬಿಎಡ್, ಎಂಫಿಲ್ ಪದವೀಧರೆ. ಸುರಾನಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ 102.9 ಎಫ್ಎಂನಲ್ಲಿ ಉದ್ಘೋಷಕಿ, ಚಂದನ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಚಿತ್ತಾರ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೌಶಲ್ಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 6 days ago One Comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 1 week ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...