Share

ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?
ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

 

ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.

 

 

 

रिमझिम गिरे सावन,
सुलग सुलग जाये मन
भीगे आज इस मौसम में
लगी कैसी ये अगन

ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ,
ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ,
ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ,
ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡ
ಸಿಡಿಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ.

ಕಿಡಿ ತಾಗೋದೊಂದೇ ಬಾಕಿ ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಕುದೀತಾ ಇದೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ. ಕೂತು ಮಾತಾಡಿದರೆ ತಾನೇ ಬಗೆಹರಿಯೋದು. ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟರೆ ತಾನೇ ತಂಪಾಗೋದು. ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟರೆ ತಾನೇ ಕಡದಿದ ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗೋದು.

ಅರೆ ಹೌದಲ್ವಾ,
ಸಮಸ್ಯೆ ಇರೋದೇ ಅಲ್ಲಿ. ಸಮಯ ‘ಕೊಡೋದ್ರಲ್ಲಿ’ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೊಗೊಳೋದೊಂದೇ ಗೊತ್ತು, ಕೊಡೋದು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ವಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ – ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿ ವಾಪಾಸು ಕೇಳಿ, ಏನ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಕೊಡಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಬರಬೇಕು ಕೊಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಗುಣ? ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಅಭಿಮನ್ಯು ತಾಯಿ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದಿದ್ದನಂತಲ್ಲ, ಹಾಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದರೇನೇ ಎಷ್ಟೋ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಲಿತು ಬಿಟ್ಟಿರ್ತೀವಂತೆ, ಈಗಿನ ‘advanced’ science ಹೇಳತ್ತೆ…

ಪಾಪ ನಮ್ ಹಿರೀಕರಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು ಹೇಳಿ ಅವರೇನು ಡಿಗ್ರಿ ಮಾಡಿದ್ರಾ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪಡೆದಿದ್ರಾ.. ಪಾಪ ಇಲ್ಲಿಟರೇಟ್ ಜನ.. ಅದಕ್ಕೆ ಗರ್ಭವತಿಯರಿರೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡೋ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಭಕ್ತಿ ಪೂರ್ವಕ, ಶಾಂತ ವಾತಾವರಣ ಇರ್ತಿತ್ತು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಂಜೆ ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಭಾರತ ಕಥಾ ಶ್ರವಣ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ತಿದ್ರು ಹಿತವಾದದ್ದು, ಸಹ್ಯವಾದದ್ದು…

ಈಗಿನವರಿಗೆ ಪಾರಾಯಣದ ‘ಪ’ ಹೇಳೋಷ್ಟೂ ಸಮಯ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಕ್ಕಾಗತ್ತಾ. ಬೇರೆ ಹೊರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಯಾರ ಮೇಲೂ depend ಆಗದೇ independent ಆಗಿ ಬೆಳೆಸ್ತಾರಂತೆ, ನಾವೂ ಹಾಗೇ ಮಾಡೋದು ಅಂತ. ಹೇಳೋಕೂ ಕೇಳೋಕೂ ಹೋಗದೇ ಇರೋದಕ್ಕೇ ಇವತ್ತು ಕಿಶೋರಾವಸ್ಥೆಯವರ ಮಾನಸಿಕ, ದೈಹಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಬೆಳೀತಿರೋದು. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂದರೆ, ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಬೇಕು ಅಂದರೆ…. ಮತ್ತೆ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳು ಬಂದು ನಿಲ್ಲೋದು ‘ಸಮಯ’ದ ಕಡೆ.

ಏನ್ಮಾಡೋದು ಈ ಸಮಯ ಯಾರ್ ಹತ್ರಾನೂ ಇಲ್ವಾ???…
ಸಮಯದ ಹತ್ತರವಾದರೂ ಸಮಯ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಸಂಶಯ ಬರ್ತಿದೆ.

ನಾಲ್ಕನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಓದೋವಾಗ ಒಂದು ಪಾಠ ಇತ್ತು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ, ಆಗ ಆ ಪಾಠ ಇಟ್ಟೋರನ್ನ ಎಷ್ಟು ಶಪಿಸಿದ್ವೋ ಏನೊ.. ಟೀಚರ್ ಗೂ ಅರ್ಥ ಆಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ, ನಮಗೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸೋ ಕಷ್ಟ ತೊಗೊಳಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಾಂ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ‘ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ’ ಅಂತ ಹೆಸ್ರು ಪಾಠದ್ದು, ಲೇಖಕರು ಯಾರೋ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಸಾರಾಂಶ ಹೇಳಬೇಕಂದ್ರೆ, ಅದೊಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು- ಹೊರ ಹೋಗೋಕೆ ಒಳ ಬರೋಕೆ ಅದೊಂದೇ ದ್ವಾರ-ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನ ಒಳ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹೊರ ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ-ಆದರೆ ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಾದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಾನೆ. ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೇ ಇದೆ. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ದ್ವಾರಪಾಲಕ ಇದ್ದಾನೆ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೇಳ್ತಾನೆ. ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡಿದ ಅಂವ ಇವನಿಗೆ ‘ಅನುಮತಿ’ ಕೊಡೋದೇ ಇಲ್ಲ. ದಿನ ಆಯ್ತು, ವಾರ ಆಯ್ತು, ತಿಂಗಳಾಯ್ತು, ವರ್ಷ ಆಯ್ತು. ದ್ವಾರಪಾಲಕ ಹೂಂ ಅನ್ನಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂವ ಅಲ್ಲಿರೋ ಸೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು, ನೊಣಗಳನ್ನು, ಕ್ರಿಮಿ- ಕೀಟಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ತಾನೆ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿಸಲುಲ ಫಲ ಮಾತ್ರ ಶೂನ್ಯ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಜನ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವುದೇ ಅನುಮತಿ ಅಪ್ಪಣೆಗಳ ‘ಅಗತ್ಯ’ದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ.

ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಕೆಳಗೆ ಓದಿದ ಈ ಪಾಠ ಆಗಿನ ಪುಟ್ಟ ತಲೆಗೆ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಆಗ್ತಿದೆ. ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.

ಎಂಥಾ ಸಮಾಜ ಕಟ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ ನಾವು?

ಹೌದು ಸಮಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯದ‌ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಯಾಕೆ?

ಯಾಕೆಂದರೆ, ನ್ಯಾಯ ಬಯಸುವವರ ಹತ್ತಿರ ಸಮಯ ತುಂಬಾ ಇರತ್ತೆ, ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡೋರ ಹತ್ತಿರ ಪಾಪ 24 ಗಂಟೆ, 24 ನಿಮಿಷದ ಥರಾ ಹೊರಟೇ ಹೋಗಿರತ್ತೆ.

ಈಗೀಗಂತೂ ಇಂಥಾ ಎಷ್ಟೋ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡೋದೆ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ. ವಾರದ ದಿನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಹೊಟೆಲ್ ಗೇನಾದ್ರೂ ಹೋದರಂತೂ ಉಪವಾಸವೇ ಗತಿ. ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ಪಾಳಿ ಹಚ್ಚಿ ಕಾಯಬೇಕು. ಇನ್ನು, ಹಾಗೆ 20, 30 ಜನರ ಹೆಸರಿನ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮದೂ ಒಂದಿರಲಿ ಅಂತ ಬರೆಸಿ ಕಾದು ಊಟ ಮಾಡೋ ಜನರಿಗೆ, 60 ಸೆಕೆಂಡ್ ನ ಸಿಗ್ನಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲೋಕೆ ಮಾತ್ರ ಚಡಪಡಿಕೆ, ಪಾಪ ‘ಸಮಯ’ ಇಲ್ಲ ನೋಡಿ.

ಇನ್ನೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಅನ್ನದೇ ಕ್ಯೂ ನಿಂತು, fraction of second ಕೂಡ ದರ್ಶನಾವಕಾಶ ಸಿಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ‘ಮೀಸಲಿಡೋ’ ಸಮಯ ಇರೋರಿಗೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುವಾಗ 5 ನಿಮಿಷ ಮುಂಚೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು, ಸಾವಧಾನವಾಗಿ, ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದಂತೆ ಹೋಗಲು ಸಮಯವಿರೋದಿಲ್ಲ.

ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್, ಟಿವಿ, ವೀಡಿಯೋಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರ ಮಾತು, ಅನುಭವ ಕೇಳಲು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿ ಸಸ್ಯ ಗಿಡ ಮರಗಳು ಬೆಳೆಯಲು, ಫಲ ನೀಡಲು ಕೊಡಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ ರೈತರಿಗೆ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಲಾಗದ ವಿಷಯವನ್ನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತ ಗುರುಗಳ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸುವ ವ್ಯವಧಾನ, ಸಮಯವಿಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ.

ಇನ್ನು ಸ್ನೇಹದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರಂತೂ ಸಮಯ ಸಾಲೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಏನಾದರೂ ಹೇಳಲು, ಸ್ನೇಹ ಶುರು ಮಾಡಲೂ ಸಮಯ ನೀಡಲ್ಲ, ಬೆಳೆಸಲೂ ಸಮಯ ನೀಡಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮುರಿಯಲು, ಮುಗಿಸಲಂತೂ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರವೂ ಸಾಲದು.

ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಮದುವೆಯೋ ಮತ್ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಕರೆಯುವ ಕರೆಯೋಲೆ ಮೇಲೆ ಹೆಸರು ಬರೆಯುವಷ್ಟೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.

ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ ಅಂದರೆ… ಈ ಲಕ್ಷ್ಮಿ (ಸಂಪತ್ತು)ಗೆ ಎಣಿಕೆಗೆ ಸಿಗದ ಅಂತಸ್ತಿನ, ಹೆಸರೇ ಕೇಳಿರದ ಕಾರುಗಳಿರೋರ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು, ಊಟಕ್ಕೂ ಪರದಾಡೋರ ಬಳಿ ಬರಲೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಸಂಗೀತವೋ, ಮತ್ಯಾವುದೋ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಕಳಿಸಿದ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು, ನಾಳೆಯೇ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗೆ ಹೋಗಿ, ನಾಡಿದ್ದೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಸರ.. ಕಾರಣ ಸಮಯವಿಲ್ಲ ನೋಡಿ…

ಅರೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಮಯವಿಲ್ಲದವರ ನಡುವೆ
ನನಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ತು?

ಎಲ್ಲಿರುವೆ ಕೈಗೆ ಸಿಗದಾ ಸಮಯವೇ…
ಬಯಕೆಯಾ ಬಳ್ಳಿಯಾ ನಗುವ ಹೂವಾದ ಸಮಯವೇ…

रुक जा , ठहर जा
बीते ना मिलन की बेला

ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

ಎಂಎ ಬಿಎಡ್, ಎಂಫಿಲ್ ಪದವೀಧರೆ. ಸುರಾನಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ 102.9 ಎಫ್ಎಂನಲ್ಲಿ ಉದ್ಘೋಷಕಿ, ಚಂದನ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಚಿತ್ತಾರ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೌಶಲ್ಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಣ್ಮಣಿ – ಲ್ಯೂಸರ್ನ್

        ನಾನಾ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿರುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸದ ಸುಂದರ ಸ್ವಿಸ್ ನಗರಿ.         “ನಾಳೆ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ! ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲು ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿರು ನೆಲ, ಹಚ್ಚಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿವ ತಿಳಿ ಬೂದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...