Share

ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?
ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

 

 

 

 

 

 

 

Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either.

ನಿಜ,
ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೊಡೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧರ್ಧ ನೆನೆಯುತ್ತಾ,
ಅರ್ಧ ನೆಂದು, ಅರ್ಧ ಒಣಗಿ, ಹಾಗೇ ನೆನೆಯದೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾ,
ನೆಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ನೀರಿಲ್ಲದ ಬರಗಾಲದ ಸ್ಥಿತಿ,
ಆದರೇನು,
ಒಮ್ಮೆ ಬರಗಾಲದ ಅನುಭವವೇ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಅದೇ ಪ್ರಿಯವಾಗುವತ್ತ….

ಅಲ್ವಾ…
ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಬೆಕ್ಕು, ನಾಲಿಗೆ ಸುಟ್ಟು ಕೊಂಡು, ಮತ್ಯಾರಾದರೂ ಕುಡಿಯಲು ನೀರಿಟ್ಟರೂ..ಆರಿಸಿ ಆರಿಸಿ.. ಕುಡಿಯಲೂ ಹೆದರುತ್ತದಂತೆ.
ಇದನ್ನೇ ಈ ಭೂಮಿ ಮೇಲಿನ ಜನರ ಯಾವ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಂಡರೂ…ಎಂಥಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಚಾರ ಇದು ಅನಿಸದೇ ಇರಲ್ಲ…. ಓನ್ಲೀ ಫಾರ್ ಸೆನ್ಸಿಟೀವ್ ಪೀಪಲ್…ಬಾಕಿಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..

ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಂದೇನೇ ಹೀರೋ, ಫ್ರೆಂಡ್, ಕಾವಲುಗಾರ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ..ಹಾಗಿದ್ಮೇಲೆ, ಏನೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದರೂ, ಬಹಳ ಬಹಳ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಬಂದು ಅಪ್ಪನ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು, ಅವರದಕ್ಕೊಂದು ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವ, ಇಲ್ಲಾ ಬಗೆಹರಿಸುವ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಎದುರಾದ ಹಿಮಾಲಯ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಕರಗಿಹೋದ ಅನುಭವ.

ಆದರೆ ಅದೇ ತಂದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನೀನೇ ಇರಬೇಕು, ನಿಂದೇ ತಪ್ಪಿರಬೇಕು, ನೀನೇ ನಗ್ತಾ ನಗ್ತಾ ಮಾತಾಡ್ತಿರ್ತೀಯಾ.. ಒಂಚೂರೂ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಓದೋಕೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಕೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೇ ತಪ್ಪು.. ಅಂದರೆ..ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಬೇಡ, ಮನೇಲೇ ಬಿದ್ದಿರು ಅಂತ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಧಾರ ತಿಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ,
ಹೇಗೆ ಭಾವುಕರಾಗದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸದೇ ಇರೋದು?

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ಕೂಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪದವಿಯೋ ಇಲ್ಲಾ ಓದಿನ ಕೊನೇ ಹಂತದವರೆಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಿಕ್ಕೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಹೇಳಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಹಲವರಿಗೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಕೊಡಲು ಪಾಪ ಸಮಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇವರೆಲ್ಲರ ಮಧ್ಯೆ, ಕೈಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬೆಳೆದಿರತ್ತೆ, ಅವರ ನಡುವೆಯೂ ಕೇವಲ ಮೂರೋ ನಾಲ್ಕೋ ಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಪರಮಾಪ್ತ ವಲಯಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟಿರ್ತೀವಿ. ಎಷ್ಟೋ ವಿಚಾರಗಳ ಚರ್ಚೆ, ಮನೆಯ ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದು, ಇದ್ರೆ..ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ವಿಷಯಗಳು, ಕನಸುಗಳು, ಆಸೆಗಳು, ಭವಿಷ್ಯ, ಹೀಗೆ ಮನಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿರ್ತೀವಿ..ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ, ಅವರ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ನಂಬಿಕೆ. ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಚರ್ಚಿಸಲ್ಲ, ಸಲಹೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬಹುದು, ಇಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ಅಬ್ಬಾ… ಒಂಚೂರು ಹಗುರಾದ ಅನುಭವ..

ಆದರೆ ಇವರ ಮೇಲಿನ ಈ ನಂಬಿಕೆಯ ಸಣ್ಣ ಎಳೆ ತುಂಡಾಗಿ ಹೋಗತ್ತೆ, ಅವರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಮಾತಾಡಿ, ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ವಿಷಯ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ, ಹೇಗೆ ಭಾವುಕರಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸದೇ ಇರೋದು?

ಕೆಲವರಿರ್ತಾರೆ,
ಬಹಳ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂತ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು,
ನಾವೇನೂ ಅವರ ಬಳಿ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ, ಏನೋ ಮಹಾನ್ ಸಹಾಯ ಶೂರರು ಅಂತ ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲೆರಲು, ಬೇಡದ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು, ಉಪಾಯಗಳನ್ನು, ಕೆಲಸ ಮಾಡದ ವ್ರತ, ಉಪವಾಸ, ಹರಕೆಯ ‘ಉಚಿತ’ solutions ಕೊಡ್ತಿರ್ತಾರೆ.

ಈಗ ನೋಡಿ,
ಬೇರೆ ಯಾರ ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ,
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಮದುವೆಯಾಗದ ಹುಡುಗಿ ಇದ್ದರಂತೂ, ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು ಕಥೆ, ಮೂರನೆ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳೂ ಪರಮಾಣು ಬಾಂಬ್ ಹಿಡಿದು ಕೂತಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲರ ಬಳಿಯೂ, ಮದುವೆಯಾಗಲು ಇರುವ ಸರಳ ಸೂತ್ರಗಳದ್ದೊಂದು ಪಿಎಚ್ ಡಿ ಮಾಡಿರೋ ಪುಸ್ತಕಗಳೇ ಇರುತ್ತವೆ, ಈ ಪಾಪದ ಪ್ರಾಣಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು. ಎಲ್ಲರ solutions ಗೊಂದು solution ಹುಡುಕಲು, ವ್ರತ ಉಪವಾಸ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತು, ಯಾವುದೂ ಈಡೇರದಿದ್ದಾಗ, ನೀನ್ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ..ಅಂದಾಗ ಹೇಗೆ ಭಾವುಕರಾಗದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸದೇ ಇರೋದು?

ಇವೆಲ್ಲಕೂ ಮೀರಿ,
ವರಾನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ,
ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಜಾತಕ ಭಾವಚಿತ್ರ ಒಯ್ದು, ಯಾವುದೋ ಉಳಿದು ಹೋದ ಸಂಬಂಧ, ತಂದು ಮಾಡಿಕೋ ಅಂದಾಗ, ಆ ಸಂಬಂಧದ ನಿಜ ಸ್ಥಿತಿ ಅರಿತಾಗ ಆಗೋ ನೋವಿಗೆ ಹೇಗೆ ಭಾವುಕರಾಗದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸದೇ ಇರೋದು?

೨೬ ರ ಯುವತಿಗೆ ೪೦ರ ಯುವಕನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಂದು, ನಾನೂ ವರಾನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲ ಏಕೆ? ಇಲ್ಲಾ ಎಂಥದೋ ವಿಚ್ಛೇದಿತ ಸಂಬಂಧವೋ, ವರದಕ್ಷಿಣೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವವರೋ, ಯಾವುದೋ ವಿಕಲಾಂಗರೋ, ಅಥವಾ ಸರಿಹೊಂದದ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹುಡುಕೀ ಹುಡಿಕೀ ತಂದು, ನೋಡು, ಹೆಚ್ಚು ನೋಡೋಕೆ ಹೋಗಬಾರದು, ಯೋಚನೆ ಮಾಡು, ತಡವಾದ್ರೆ ವಯಸ್ಸು ಬೆಳೀತಾ ಹೋಗತ್ತೆ, marketನಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಇಳೀತಾ ಹೋಗತ್ತೆ, ನಿನ್ನ choices ಕೂಡ ಕಡಿಮೆ ಆಗ್ತಾ ಹೋಗತ್ತೆ, ಒಂದ್ ಹಂತ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ, ಮದುವೆನೇ ಆಗಲ್ವೇನೋ, ಇಲ್ಲಾ ಯಾರನ್ನಾದರೂ love ಮಾಡಬಾರದಾ, ನಂಗ್ಯಾಕೋ ಸಂಶಯ, ಇಲ್ಲೀವರೆಗೆ ಯಾರೂ propose ಮಾಡೇ ಇಲ್ವಾ, ಅಂತ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ತಿಳಿ ನೀರಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಮಜಾ ನೋಡುವವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ, ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆಯಾಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಚಳಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಗೆ ಭಾವುಕರಾಗದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸದೇ ಇರೋದು?

ಎಲ್ಲೂ ಸಿಗದ ಸಣ್ಣ ಪ್ರೀತಿ, ಒಂದ್ ಸಣ್ಣ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಒಂಚೂರು ಹೊಗಳಿಕೆ, ಸಿಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ ಆಸೆ ಪಟ್ಟು, ಸ್ನೇಹವೊಂದಕ್ಕೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ಕೊಟ್ಟು, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವು ವೇಳೆಯ ಕಿರಿಕಿರಿ ಬೇಜಾರಾಗೋ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನೂ ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಸ್ನೇಹದ ಎಳೆ ರಕ್ಷಿಸೋ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತು, ಗಂಟು ಬೀಳದ ಹಾಗೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸುವಾಗ.. ಈ ವರ್ತನೆಗೆ attitude ತೋರಿಸೋದು, ಅಂತ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸುವವರಿಗೆ, ನಿಜವಾದ attitude ಏನಾದರೂ ತೋರಿಸಿದರೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಅವರ ಸ್ಥಿತಿ ಅಂತ ಯೋಚಿಸದೇ.. ಹೇಗೆ ಭಾವುಕರಾಗದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸದೇ ಇರೋದು?

ದುರ್ಯೋಧನನಂತೆ,
ನ್ಯಾಯ ಸರಿ ಅಹಿಂಸೆ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತು, ಆದರೆ ಯಾಕೋ ಅನ್ಯಾಯ ತಪ್ಪು ಹಿಂಸೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು ಅನಿಸತ್ತೆ ಅದೇ ಸೆಳೆಯತ್ತೆ ಅಂತ ಸದಾ ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸುವವರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೂ ಮೂಗು ತೂರಿಸುವವರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಜಂಭ ಜಾಸ್ತಿ ನಿಂಗೆ ಎಂದೂ, ನಾನ್ಯಾಕೆ ಬಗ್ಗೋದು ಬೇಕಾದರೆ ಅವರೇ ಬರಲಿ ಅಂತ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವವರಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಭಾವುಕರಾಗದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸದೇ ಇರೋದು?

बनकर रकिब बैठे है वो जो हबीब थे यारों ने खूब फ़र्ज़ को अंजाम दिया है….उम्रभर का गम हमें इनाम दिया है…

ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

ಎಂಎ ಬಿಎಡ್, ಎಂಫಿಲ್ ಪದವೀಧರೆ. ಸುರಾನಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ 102.9 ಎಫ್ಎಂನಲ್ಲಿ ಉದ್ಘೋಷಕಿ, ಚಂದನ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಚಿತ್ತಾರ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೌಶಲ್ಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 6 days ago One Comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 1 week ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...