Share

ಬುದ್ಧಿವಂತನ ಅವಾಂತರ ನೋಡಿ!
ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

 

 

 

 

 

 

होंठों पे रंगत् है
दिल में मोहब्बत है
बस् जन्नत् ही जन्नत् है

ನಿಜ. ಸ್ವರ್ಗವೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ- ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಅಂದರೆ? – ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ- ಅಂದರೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶ್ಯಪು ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲ, ಮನೆ ಹೊರಗೆ ಒಳಗೆ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ, ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾಣಿ ಅಂತ ಹಾಗಾ! – ಹೌದು ಸ್ವರ್ಗ ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ- ಹಾಗಾದರೆ ನರಸಿಂಹಾವತಾರದ ಅಗತ್ಯ ಯಾಕಪ್ಪ ಬಿತ್ತು?- ಬಿದ್ದೇ ಬೀಳತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ- ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾಯ್ತು- ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ- ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲ ಹೀಗೂ ಅಲ್ಲ, ಈ ರಂಗ್, ಬಣ್ಣ, ಮೊಹಬ್ಬತ್- ಪ್ರೀತಿ, ಜನ್ನತ್- ಸ್ವರ್ಗ ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಇರೋದು ಅಸಾಧ್ಯ- ಅಲ್ಲಾ ಅಸಾಧ್ಯ ಅಂತ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೋಕಾಗತ್ತಾ! ಸಾಧಿಸೋ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಪಡದೆ?

ಅಲ್ಲ, ಸಾಧಿಸೋದು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರೋದನ್ನ ತಾನೆ? ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ಸ್ವರ್ಗ ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾರಲ್ಲ, ಅದೆಲ್ಲೋ ಎಷ್ಟೋ ಆಕಾಶದಾಚೆ ಇದ್ಯಂತಲ್ಲಾ ಅದು, ಅಲ್ಲಿರೋದೆಲ್ಲಾ, ಅಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲಾ ಅಮರರಂತೆ, ಅಮೃತ, ಬಿಳಿ ಆನೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಐರಾವತ, ಕಾಮಧೇನು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ, ಎಲ್ಲಾ ಇವೆಯಂತಲ್ಲಾ – ಹೌದು, ಎಲ್ಲಾ ಅಂತೆಕಂತೆಗಳ ಸಂತೆ, ಅವರವರ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತಾರೆ, ಏನೋ ನಿಜ್ವಾಗಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿ ಬಂದಿರೋರ ಥರ. ಹೀಗೆ ಜನರ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕಲ್ಮಶ ತುಂಬಿದವರೇ, ತುಂಬ್ತಾ ಇರುವವರಿಂದಲೇ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗ್ತಿರೋದು.

ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ.. ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಉಂಟೆ.. ಹೀಗೆಲ್ಲಾದ್ರೂ ಹೇಳಿಗೀಳಿ ಬಿಟ್ಟೀರಿ ಜೋಕೆ. ಆಮೇಲೆ ಹೇಳಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಡಲೂ ಹೇಸಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ಮಾಡಿದ್ರೆ ಮಾಡಲಿ ಯಾಕಂಜಬೇಕು, ಅದೇನೋ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ಲ, ಇದ್ದದ್ದನ್ನ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಎದ್ದು ಬಂದು ಎದೆಗೊದ್ರು ಅಂತ. ಹಾಗಾಯ್ತು ಕಥೆ.

ಅಂದರೆ?
ಅಂದರೆ, ಹೀಗೆ ಯಾರೋ ‘ಬುದ್ಧಿವಂತ’ರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ರು ಅಂತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ದೇವಾಲಯವೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಅಬ್ಬಾ ನಿಜವಾದ ನರಕ ದರ್ಶನ. ಹೌದಾ, ಯಾಕೆ? ಹೇಗೆ? – ಈ ಸ್ವರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಜನ ನರಕದ್ದೂ ಒಂದ್ ಕಲ್ಪನೆ ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದಾರಲ್ಲ, ಒಂದೊಂದು ಪಾಪ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಹಂತದ ಶಿಕ್ಷೆ ಅಂತ. ಹಾಗೇನೇ ಅಲ್ಲೂನೂ. ಗರ್ಭಗುಡಿಯಿಂದ ಶುರುವಾಗತ್ತೆ ಮೊದಲ ಹಂತ. ವಿವಿಐಪಿ, ಕೆಲವು ‘ಕೆಟಗರಿ’ಗೆ ಸೇರಿದವರು, ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರು, ಮತ್ತೊಂದು, ಮಗದೊಂದು ಹೀಗೆ ಒಂದು ಹತ್ತು ಹಂತಗಳಾದ ಮೇಲೆ ‘ಸಾಮಾನ್ಯ’ರಿಗೆ ದರ್ಶನದ ಅವಕಾಶ. ಹಾಂ ಇಲ್ಲೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು, ಈ ವಿವಿಐಪಿ, ವಿಐಪಿ ಅಂತ ಬಂದಾಗ, ಅವರು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ‘ಕೆಟಗರಿ’ಗೆ ಸೇರದಿದ್ರೂ ಹಣಬಲ, ಧನಬಲ, ಜನಬಲ, ಅವರಿಗೆ ಗರ್ಭಗುಡಿಯವರೆಗೂ ಹೋಗೋ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟು ಬಿಡತ್ತೆ.

ಸರಿ, ದರ್ಶನವಾದ್ರೂ ಆಯ್ತಾ?- ಆಯ್ತು, ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಸಾದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೊರಟರೆ, ಅಲ್ಲೂ ಇಂಥದೇ ವಿಂಗಡಿಸುವಿಕೆ. ‘ಸಾಮಾನ್ಯ’ರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಊಟ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ‘ಕೆಟಗರಿ’ಯವರಿಗೆ ಒಂದ್ ಸಿಹಿ, ಪಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚು.. ಅಲ್ಲಾ.. ಆ ತುತ್ತು ‘ಸಾಮಾನ್ಯ’ರಿಗೆ ಹಾಕಿದರೆ ನರಕ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದಾ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಂದಿರುವುದೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣೋ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲೂ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವ, ಸಣ್ಣತನ, ಹೊಲಸೆಲ್ಲಾ ಮನಸಲ್ಲಿ, ಮೈತುಂಬಾ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನದಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮುಳುಗು ಹಾಕಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ದರ್ಶನ, ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕದ ಸ್ಥಿತಿ?- ಅದಂತೂ ಹೇಳಲಾರದ್ದು, ಹೇಳ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಗಂಟೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕೂತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗಬಹುದೇನೋ.

ಇರಬಹುದು. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಡದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹರಿಯಲು, ಕೊಳೆಯಲು ಬಿಟ್ಟು ಜಲಚರಗಳಿಗೆ ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಸುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಬದಲಾದರೆ ಬಹುಶಃ ಸ್ವರ್ಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಾಧ್ಯವಾದೀತೇನೋ!

ನನ್ನಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ಬೇಡಿದ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟ ಬಮದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡು, ಮುಂದೆ ಕನಿಷ್ಠ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾವಂತೂ ಹೀಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಲ, ಅವು ಕೇಳೋಕೂ ಮುಂಚೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಂದ್ಕೊಡ್ತೀನಿ, ಅವರಿಗೆ ‘ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ’ ಕೊಡ್ತೀನಿ life enjoy ಮಾಡಲು ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಏನೋ ಸಾಧಿಸುವ, ಸಾಧಿಸಿದ ಅಹಂಕಾರ, ದರ್ಪ ತೋರಿಸುವ ಯುವ ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಬದಲಾದರೆ… ಸ್ವರ್ಗ ಸೃಷ್ಟಿ……!

ಓಹೋ ಹೀಗೂ ಉಂಟು ವಿಚಾರಗಳು.
ಮತ್ತೆ ಮುಂದೆ…

ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಷಯಗಳು ಹೇಳೋ ಹಾಗೆ, ಮನುಷ್ಯ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪ್ರಾಣಿ.

ಆದರೆ ಅವನ ಈ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಒಂದು boundary ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ – ಆ boundaryಯಲ್ಲೂ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ತಾ, ಬೇಡವಾದ ಕೂಡಲೇ ಹೊರ ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ, ಅವರು ನನ್ನ ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮತ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಲ್ಲ ಅಂತ ಗುರುತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ನಾನು ಹಾಳಾದ್ರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣು ಹೋದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಅವರದ್ದು ಒಂದು ಕಣ್ಣಾದರೂ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಅಂತ ಜಿದ್ದು ಸಾಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರೋ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ ಕ್ರಿಮಿ ಕೀಟಗಳೆಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಲಿಕ್ಕೇ ಹುಟ್ಟಿವೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಂದು ತೇಗಿ, ಸಂತತಿಗಳನ್ನು ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಬೇರೆಯವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೀತಾ ಇದೆ ಅಂತ ಕಿಟಕಿಯಾಚೆ ಗಮನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿದ್ದರೂ ಹೇಳದೆ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ, ಸಂಬಂಧಗಳ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಬಲಹೀನತೆ ಅಂತ ಭಾವಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಆಗಿರೋ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆಯೋ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಮತ್ತೇನೋ ಆಗತ್ತೆ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಇನ್ನೇನೋ ಗತಿ ಕಾಡತ್ತೆ ಅಂತ ಬೇಡದ ಮೌಢ್ಯವನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ, ಅರ್ಹತೆ ಎಂದಿಗೂ ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲ ಒಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಂತ ಅರ್ಹರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ, ಬದಲಾವಣೆ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ದೂರ ಇಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಎಲೆಗಿಂತ ಊಟ ಮುಖ್ಯ, ಮನೆಗಿಂತ ಮನುಷ್ಯ ಮುಖ್ಯ ಅನ್ನುವಂತೆ, ಚುಚ್ಚು ಮಾತುಗಳು ಬಂದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಸ್ನೇಹ ಮುಖ್ಯ ಅಂತ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಸಹನೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಹಿಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೆ ಅದು ಅಹಂಕಾರದ ಚಿಹ್ನೆ ಅಂತ ಲಾಂಛನ ಹೇರುವುದರಲ್ಲಿ ‘ಸದ್ಬಳಕೆ’ ಆಗ್ತಿದೆ… ಅಲ್ವಾ!

ಮುಗೀತಾ?
ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿಯತ್ತಾ?

ಇದು ನಿಲ್ಲದ ಸಾಗುವಿಕೆ..
ಶೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಸಶೇಷವಾಗುವತ್ತ..

ನಾಕದ ದಾರಿಯ ನಾವಿಕರಾಗುವತ್ತ…

ಅರ್ಚನಾ ಎ ಪಿ

ಎಂಎ ಬಿಎಡ್, ಎಂಫಿಲ್ ಪದವೀಧರೆ. ಸುರಾನಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ 102.9 ಎಫ್ಎಂನಲ್ಲಿ ಉದ್ಘೋಷಕಿ, ಚಂದನ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಚಿತ್ತಾರ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೌಶಲ್ಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 6 days ago One Comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 1 week ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...