Share

ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಎಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೂ…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘ಮೋಹದ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿದ ಬಳಿಕ ಮಾವನ ಮನೆಯ ಹಂಗ್ಯಾಕೋ’ ಎಂಬ ಸಂತ ಶಿಶುನಾಳ ಶರೀಫಜ್ಜನ ಮಾತಿನಂತೆ ಈ ಮಾವನ ಮನೆಯ ಹಂಗನ್ನು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದನ್ನು ಬದುಕು ನಮ್ಮಿಂದ ಒಂದೊಂದನ್ನೇ ಕಸಿಯುತ್ತಾ ಕಲಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

 

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಾನು ಇನ್ನಾವುದೋ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ನೆಕ್ಲೆಸ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹವಳದ ಉಂಗುರ ನನ್ನ ಕಪಾಟಿನಿಂದ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಬಾಕಿ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಇವಿಷ್ಟೇ ಹೇಗೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ನನಗೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ಯಾವಾಗ ಕಾಣೆಯಾಗಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಅಂದಾಜೂ ನನಗೆ ಇಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನೆಕ್ಲೆಸ್ಸನ್ನು ಹಾಕಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಅದಾದ ನಂತರ ನನ್ನ ಕಪಾಟು ಸೇರಿದ ನೆಕ್ಲೆಸ್, ಉಂಗುರದ ಸಮೇತ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ನಾನು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಧರಿಸುವುದೇ ಅಪರೂಪವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಕಾಣೆಯಾದದ್ದು ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದ್ದದ್ದೇ ತೀರ ಇತ್ತೀಚೆ. ನೆನಪಾದಾಗೆಲ್ಲ ಚೂರು ಹುಡುಕುವುದು ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದೀತು, ಧರಿಸುವುದು ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಇದೆ ಅಂದಮೇಲೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಹುಡುಕುವ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದವರನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಇದೇನು ಮಹಾ ಎಂದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗುವುದು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಸತ್ತವರ ನೆನಪೂ ಆಗಾಗ ಒತ್ತರಿಸಿ ಕಾಡುವಂತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಚಿನ್ನವೂ ಮರೆಯಲೆಳಸಿದಂತೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣೆದುರು ಮೂಡಿ ಅದರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುವುದು ಆಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆ ಒಂದು ನೋಟ್ ಪ್ಯಾಡ್ ಕೂಡ ಕಾಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಕವಿತೆ, ಕೆಲವು ಅಗತ್ಯ ನೋಟ್ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಿತ್ತು. ಇಡೀ ಮನೆ ಹುಡುಕಿದರೂ ಕಾಣದೆ ಇದರ ಹುಡುಕಾಟದ ಜೊತೆಯೇ ನನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದ ಚಿನ್ನದ ಹುಡುಕಾಟವನ್ನೂ ಶುರುವಿಟ್ಟೆ. ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಕಪಾಟುಗಳನ್ನ ಜಾಲಾಡಿದರೂ ಯಾವ ಒಂದಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಚಿನ್ನವನ್ನು ನಾನು ಆಭರಣ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಕಷ್ಟಕ್ಕಾಲಕ್ಕೊದಗಬಹುದಾದ ಆಪ್ತ ಬಂಧು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಕೆಲಸದವರು ಬಂದು ಕೆಲಕಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ಈ ಗುರುತರ ಆಪಾದನೆಯ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಹೊರಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ನನ್ನ ಬೆಡ್ ರೂಮಿಗೆ ಯಾರೂ ಕಾಲು ಹಾಕುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು ಚಿನ್ನ? ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಅದರ ಬೆಲೆ ಎಷ್ಟಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿ ಅಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಎಷ್ಟು ದುಡಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಇಷ್ಟು ಹಣ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬದುಕಲಾರೆನೇ ಎನಿಸಿತು. ನೋಟ್ ಪ್ಯಾಡಿನಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಎಂದೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆ ಕವಿತೆ ಅಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದೇ? ಆ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂದೆಲ್ಲ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಈ ವಸ್ತುಗಳು ಮಹತ್ವದ್ದೇನಲ್ಲ, ಸಿಕ್ಕುವುದಿದ್ದರೆ ಎಂದಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಸಂಜೆ ಸಮಯ ಏನೋ ಬರೆಯುತ್ತ ಕೂತ ಹೊತ್ತು ಯಾರೋ ಬಂದರು. ನಾನು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿದ್ದ ನೋಟ್ ಪ್ಯಾಡನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟುಹೋದರು! ನೋಟ್ ಪ್ಯಾಡ್ ಏನೋ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಚಿನ್ನ?

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಕೆಲ ದಾಖಲೆಗಳಿದ್ದ ಪೆನ್ ಡ್ರೈವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಗ ಅದರಿಂದುಂಟಾಗುವ ನಷ್ಟ ಎಷ್ಟು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ದಾಖಲೆಗಳ ದುರುಪಯೋಗವಾದರೆ ಏನು ಗತಿ ಎಂದು ನಡುಗಿಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಬರೆದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಕಮೆಂಟು ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿಗೇ ಪೆನ್ ಡ್ರೈವ್ ಸಿಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ಮೆದುಳು ಗಪ್ಪೆಂದು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಂತಾಗಿ
ಇನ್ನೇನು ಸಿಡಿದೇ ಬಿಡುವುದು ಎನಿಸಿ,
ಮೈ ಬೆವರಿ ಕೈಕಾಲು ನಡುಗಿ, ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಲಿಟ್ಟು
ಕೊಂಚ ಸಮಯದ ಬಳಿಕ
ಮನವನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಕೇಳಿದೆ,
‘ನನ್ನ ಕೆಲ ದಾಖಲೆಗಳಿದ್ದ
ಪೆನ್ ಡ್ರೈವ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ನಾನು
ಅದಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕು ದೂಡಬಲ್ಲೆನೇನು?’

ಮನ ಕ್ಷಣ ಮೌನದಾಳಿ
‘ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರ್ಸು ಸಹಿತ ಭರ್ತಿ ಆರೂವರೆ ರೂಪಾಯಿ
ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆಯಲ್ಲ ನೀನು
ಬಸ್ಸು ಚಾಲಕನ ದಯೆ ನಿನ್ನ
ಟಿಕೆಟಿಲ್ಲದೆಯೂ ಮನೆ ತಲುಪಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೇನು?’

‘ಮತ್ತೆ…
ಪ್ರಿಯಕರನಿತ್ತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕರವಸ್ತ್ರ
ನಡುಬೀದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕಳೆಯಲಿಲ್ಲವೇನು?’

‘ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇನಾಯಿತು?’
ಎಂದು ಶುರುವಿಟ್ಟ ಮನ
ಬೇಡ ಬೇಡವೆಂದು ಗೋಗರೆದರೂ
ಮೊರೆ ಕೇಳದೆ ಮುಂದುವರಿದು…
‘ಮತ್ತೆ ಆ ದಿನ ನಿನ್ನ ಆ ಪ್ರಿಯಕರನನ್ನೇ
ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮರೆತೇಬಿಟ್ಟೆಯೇನು?
ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲು ಹೆತ್ತವರನ್ನೂ….!’
ಮನವೀಗ ಗಪ್ಪನೆ ಬಾಯಿಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು..
ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಧಾರೆ ಧಾರೆ ನೀರು
ಸುರಿ ಸುರಿದು ತುಸು ತಣಿದ ಗಳಿಗೆ
ಕೆನ್ನೆಯೊರೆಸಿ ತೊದಲಿದೆ..
‘ಹೌದು
ಎಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೂ
ದಿನ ದೂಡಲಿಲ್ಲವೇನು ನಾನು?’

ಹೌದು, ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಏನೇನನ್ನು ಮತ್ತು ಯಾರ್ಯಾರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಂತೆಲ್ಲ ದುಃಖವೂ, ಅಚ್ಚರಿಯೂ ಆಗುತ್ತವೆ. ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಬಹುದಾ? ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಬೇಕಾ? ಎನಿಸುವಾಗ ವಿಷಾದದ ಛಾಯೆ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಕುರಿಮರಿ ಸಿಕ್ಕ ಸಂಭ್ರಮ, ‘ಹುಡುಕಿರಿ ಸಿಕ್ಕುವುದು’ ಎಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಾತು ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಗಿರಕಿಹೊಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಏರ್ಪೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಯಾರೋ ಮೊಬಾಯಿಲ್ ಫೋನನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮನೆಯನ್ನು ದೋಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಜನ ಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲೇ ಕತ್ತಿನ ಸರವನ್ನು ಹರಿದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ, ತುಂಬಿದ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಪರ್ಸು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡೋಡುತ್ತಾರೆ, ಗಿಜಿಗುಡುವ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರಗಳಿರುವ ಫೈಲನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ, ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಆಗಷ್ಟೇ ಡ್ರಾ ಮಾಡಿದ ಹಣದ ಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬ್ಯಾಂಕಿನೆದುರೇ ಯಾರೋ ಎಗರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟಿರಬಹುದು ನಷ್ಟದ ಪ್ರಮಾಣ? ಇಂದು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ, ಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಿಂದ ದೋಚಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಏನೇನಿದ್ದೀತು, ಅದು ನಮಗೆಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು, ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದ ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಗಬಹುದೆನ್ನುವುದು ಊಹೆಗೂ ನಿಲುಕದ್ದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಎಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು, ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದೇ?, ಅದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ತಕ್ಷಣದ ಮತ್ತು ನಿಧಾನಗತಿಯ ಪರಿಣಾಮ ಎಂಥದ್ದು ಮತ್ತು ಇಂಥ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸುವುದು ತುಂಬ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸಿಕ್ಕಲೇಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಬಾರದು ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬದುಕು ಮುಖ್ಯವಾಗಬೇಕು ನಮಗೆ.

ಕಾಲಿಗೆ ಬೂಟಿಲ್ಲವೆಂದು ಅಳುತ್ತ ಕೂತವನು ಕಾಲಿಲ್ಲದವನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೈಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ನಾವು ನಮಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರನ್ನು ಕಂಡು ಸಮಾಧಾನಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್ ನಂಬರು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು ಆ ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್ ನಂಬರ್ ನ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಮೇಲು. ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಚೈನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳು ಚೈನಿಗಾಗಿ ಕತ್ತನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳಿಗಿಂತ ಮೇಲು, ಮಗಳ ಮದುವೆಗೆಂದು ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ಡ್ರಾ ಮಾಡಿದ ಹಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು ಮಗಳನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಿಗಿಂತ ಮೇಲು, ಪ್ರಿಯತಮನ ಪ್ರೇಮದೋಲೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳು ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳಿಗಿಂತ ಮೇಲು, ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಪ್ರೀತಿಸುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು, ಹೆತ್ತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ತಂದೆಯನ್ನು, ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಇವರಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂಥ ಬಂಧಗಳನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗಿಂತ ನಾವು ಎಷ್ಟೋ ಮೇಲು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಸಮಾಧಾನಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಲನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಚಲಿಸಿ ಗಾಯ ಮಾಯ್ದಂತೆಲ್ಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹೊಯ್ದಾಟಗಳು ನಮಗೇ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಎನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೂ ಬದುಕಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಭಾವ ನಮ್ಮನ್ನು ವ್ಯಾಕುಲತೆಯಿಂದ ಅದೆಷ್ಟೋ ದೂರವಿರಿಸೀತು. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಎರಡು ತರಹದ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡೇವೆಂದು ಅತಿಯಾಗಿ ಜಾಗ್ರತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಭಯದಿಂದಲೇ ಬದುಕುವವರು ಕೆಲವರು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಏನಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡು ಎನ್ನುವ ಉದಾಸೀನದಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪರಿತಪಿಸುವವರು. ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಕೂಡದೆಂದು ಜಾಗ್ರತೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬದುಕಿನ ಓಟವು ಏನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪಾದಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವುದರೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಿಟ್ಟು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿದೆ. ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಇರುವ ಅಂತರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ. ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮೋಹ ಅಡಗಿದೆ. ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ ಮೋಹವನ್ನೇ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮಗೆ ಸಿದ್ಧಿಸಿದರೆ ದುಃಖವೆಂಬುದೇ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಬದುಕೆಂದ ಮೇಲೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಘಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆವೋ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಯತನಕ ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ನಾವು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆವೋ ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಶಾಂತಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಸಮೀಪವೂ ಸುಳಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ನಾವು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತನಕವೂ ತಳಮಳ, ವ್ಯಾಕುಲತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಇರಿದಿರಿದು ಹಿಂಸಿಸದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಾಗೆಯೇ ಬಯಸೀ ಬಯಸಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧವಿದೆ. ಒಂದರ ಹೆಸರು ಮೋಸ ಮಾಡುವುದು ಎಂದಾದರೆ, ಇನ್ನೊಂದರ ಹೆಸರು ಮೋಹವನ್ನೇ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಿರ್ವಾಣದತ್ತ ಸಾಗುವುದು. ಈ ಮೋಸ ಮಾಡುವವನು ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಸಿಯುವವನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದರೆ, ಮೋಹವನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಸಂತ ಸಮಾನನೆನಿಸುತ್ತಾನೆ. ‘ಮೋಹದ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿದ ಬಳಿಕ ಮಾವನ ಮನೆಯ ಹಂಗ್ಯಾಕೋ’ ಎಂಬ ಸಂತ ಶಿಶುನಾಳ ಶರೀಫಜ್ಜನ ಮಾತಿನಂತೆ ಈ ಮಾವನ ಮನೆಯ ಹಂಗನ್ನು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದನ್ನು ಬದುಕು ನಮ್ಮಿಂದ ಒಂದೊಂದನ್ನೇ ಕಸಿಯುತ್ತಾ ಕಲಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಸಿದವನೂ, ಕಳೆದುಕೊಂಡವನೂ ಯಾರೂ ಸುಖಿಗಳಿಲ್ಲವಿಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಮೋಹವನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವವನಷ್ಟೇ ಸುಶಾಂತ ಸರೋವರದಂತೆ ಇರಬಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೂ ಬದುಕಬಲ್ಲ.

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊಸನಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...