Share

ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ

 

ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ಸಂಚಿಕೆಯಿಂದ ‘ಹೊಸ ಮನುಷ್ಯ’ ಎಂದು ಪುನರ್ನಾಮಕರಣಗೊಂಡಿತು) 2011ರ ಸೆಪ್ಟಂಬರಿನಿಂದ 2012ರ ಆಗಸ್ಟ್ ಸಂಚಿಕೆಗಳವರೆಗೆ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು.

-ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ

 

ಭಾಗ-11

ಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದ ಗೋಧಿಯ ಹೊಲಗಳನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಾವು ಅಮೃತಸರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆವು. ‘ಭಲ್ಲೆ! ಭಲ್ಲೆ!!’ ಭಂಗ್ರಾ ನೃತ್ಯ, ಹೊರವಾದ ಮೀಸೆ, ಕೈಬಳೆ. ಪೇಟಾ, ಕೃಪಾಣ – ಪಂಜಾಬಿನ ಜನ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಚಹರೆಯಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ತಳಿ ಎನಿಸದಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೋಟೆಲಿನ ಆಸುಪಾಸಿನ ಹಾದಿ ಬೀದಿಗಳು, ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗೆಗಳು, ಮನೆಯಂಗಳಗಳೂ ವಿಭಿನ್ನ ಬಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಹೋಟೆಲಿನ ವಾಸ್ತುವೂ ವಿಚಿತ್ರ ಬಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದು, ನಾವು ಓಡಾಡುವಾಗ ಗಲಿಬಿಲಿಯಾಗುವಂತಿತ್ತು. ಹೋಟೆಲಿನ ಮಾಲೀಕ ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ ‘ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ನಂತರ ಅರ್ಧ ಪಂಜಾಬು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು, ಇನ್ನರ್ಧವಷ್ಟೇ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿತು’ ಅಂದ. ಆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಏಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲೂ, ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಇದ್ದೇವಲ್ಲವೇ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿ ನಕ್ಕೆವು. ಭಾರತವು ಸುಭದ್ರ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ವಿಕಲಚೇತನ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಯಿತೇ? ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೊಂದು ತೂಗು ಕತ್ತಿ ಬೇರೆ! ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಇಲ್ಲವೋ, ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ಬಿಡುಗಡೆಯಿಲ್ಲವೇನೋ! ಪಂಜಾಬಿನ ಮಟ್ಟಿಗಂತೂ ಇದು ನಿಜವೇ… ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಮೇಲೆ ವಿಭಜನೆಯ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಕವಿದಂತಿದೆ.

ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಕಾಲದ ಹಿಂಸೆ, ಜಲಿಯನ್ವಾಲಾಬಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ, ವಿಫಲ ಖಲಿಸ್ತಾನ ಹೋರಾಟದ ಹಿಂಸೆ, ಆಪರೇಷನ್ ಬ್ಲೂ ಸ್ಟಾರ್, ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಸಾವಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿನ ಸಿಕ್ಖರ ನರಹತ್ಯೆ -ಇವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋದವು. ಈ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಅವರ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿತು. ಮನುಷ್ಯ ಚರಿತ್ರೆ ಎಂದರೇನು? ಒಡೆದು ಬಾಳುವುದೇ? ಅಥವಾ ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಹಂಬಲಿಸುವುದೇ? ನಿರಂತರ ರಕ್ತಪಾತ, ಹಿಂಸೆ. ಎಲ್ಲೋ ಕೋಲ್ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ, ಸಹನೆ, ಔದಾರ್ಯ…

ನನ್ನ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿ ಹೀಗೆ ಹರಿದಿರಲು ‘ಆಯಿಯೇ ಬಹೆನ್ ಜೀ ಬೈಠಿಯೇ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಯೊಬ್ಬ ಜೀಪೊಂದನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಸ್ವರ್ಣ ಮಂದಿರದತ್ತ ಸಾಗಿತ್ತು. ಅವೊತ್ತು ವೈಶಾಖಿ ಹಬ್ಬವಾದ್ದರಿಂದ ಗುರುದ್ವಾರ ಗಿಜಿಗುಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಸಾಧ್ಯ ಜನಸಂದಣಿ. ಮಂದಿರದ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದೆವು. ಮರಳಿ ಬರುವಾಗ ಇವು ನಮಗೆ ಸಿಗುವುದು ಖಚಿತವೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನೂಕು-ತಾಕಿನ ನಡುವೆ ಏಗುತ್ತಾ ಮಂದಿರದ ಕೊಳದ ಬಳಿ ತಲುಪಿ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆವು. ಇರುವೆಯೋಪಾದಿಯಲ್ಲಿ ಜನ ಸಂದಣಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ಶಾಮಿಯಾನಾದೊಳಗೆ ಭಕ್ತರು ನೆರೆದು ತಾರಕ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಭಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸಿಕ್ಖರ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ ‘ಗ್ರಂಥ ಸಾಹೇಬ’ ಇರಿಸಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಮಂದಿರದ ಬಳಿ ಅದನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸರತಿಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಭಕ್ತರು ನಿಂತಿದ್ದರು. ನಾವು ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯನ್ನೇ ತೊರೆದು ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಕಾಲು ತೊಳೆದು ಭವ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ದೂರದಿಂದಲೇ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹೇಬ್ಗೆ ನಮಿಸಿದೆವು. ‘ಹೇ ಪ್ರಭು! ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪುಟಗಳನ್ನು ಓದಿ ಏನೆಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೂ, ಸಾಗರದಷ್ಟು ಮಸಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ವಾಯುವೇಗದಲ್ಲಿ ಬರೆದರೂ ನಿನ್ನನ್ನಾಗಲೀ, ನಿಮ್ಮ ನಾಮವನ್ನಾಗಲೀ ಅರಿಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದಿದ್ದರಲ್ಲವೇ ಸಿಖ್ ಗುರು ನಾನಕರು. ಅ ದಿವ್ಯಚೇತನಕ್ಕೆ ಮನದಲ್ಲೇ ವಂದಿಸಿದೆನು. ಅಲ್ಲೇ ಸನಿಹದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಸರತಿಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಏನೋ ವಿಶೇಷವಿರಬೇಕೆಂದು ನಾವೂ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆವಾದರೂ ಅದು ಏಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗದೆ ಮತ್ತು ಆ ನೂಕುನುಗ್ಗಲಿನಲ್ಲಿ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿದಂತಾಗಿ ನಾವು ಕೆಲವರು ಹೇಗೋ ಪಾರಾಗಿ ಹೊರಬಂದು ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಜಾಗ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಜನಜುಂಗುಳಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತೆವು.

ನನ್ನ ಸಹ ಯಾತ್ರಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಚದುರಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ತಾಸಿನ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಆ ಮಂಟಪದಿಂದ ಪ್ರಸಾದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ವಿಜಯೀ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯವಿದೆಯಷ್ಟೇ ಎನ್ನುತ್ತಾ ನಮಗೂ ಪ್ರಸಾದ ಹಂಚಿದರು. ಕೊಳದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಂದಿರದ ಮನೋಹರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ಇಂತಹ ಒಂದು ವೈಶಾಖಿ ಹಬ್ಬದ ದಿನವೇ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಬಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಅಮಾಯಕರ ಹತ್ಯೆ ನಡೆದದ್ದು. ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆವು.

ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪಯಣ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಪಾರ ಜನಸಂದಣಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ತಡಕುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಯೊಬ್ಬ ನನ್ನ ಸಹಯಾತ್ರಿಕರೊಬ್ಬರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ದುರುದುರು ನೋಡುತ್ತಾ, ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಅವರ ಸೆರಗನ್ನು ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆಳೆದು ಮಣಮಣ ಎಂದು ಬೈದು ತೋರುಬೆರಳಾಡಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ ದಾಟಿಹೋದ. ಧರ್ಮ ಯಾವುದಾದರೇನು, ದೇಶ ಯಾವುದಾದರೇನು ಕರ್ಮಠತನದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಅಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು ಜಿಗುಪ್ಸೆಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೊರಬಂದೆವು.

ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಬಾಗ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಉಪ್ಪು ಸುರಿದಂತೆ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಮೋಜು-ಮಸ್ತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು! ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಡೈಯರ್ನ ರಾಕ್ಷಸೀ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಈಡಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತ ನೂರಾರು ನಾಗರೀಕರ ಸ್ಮಾರಕದ ಬಳಿ ಜನ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸು ಸವಿಯುತ್ತಾ ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ವಿವಿಧ ಉಲ್ಲಾಸಗಳ ಭಾವ ಭಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣ, ಚರಿತ್ರೆಗೆ ಅವರು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿತು. ಈ ಹೊತ್ತಿಗೂ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಿಂಸೆ-ಹತ್ಯಾಕಾಂಡಗಳಿಗೆ ಇವರು ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಇರದಿರುವಾಗ ಭವಿಷ್ಯ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆದು ತತ್ತರಿಸುವಂತಾಯಿತು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...