Share

ಚುಕ್ಕುಬುಕ್ಕು ಬಂಡಿ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ವು ನಮ್ಮ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ಇನ್ನೇನು ಪದವಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಮ್ಮ ಸುದೀರ್ಘ ಪಯಣವು ಮುಗಿಯುವುದರಲ್ಲಿತ್ತು. ಕಾಲೇಜಿನ ‘ನೋ ಡ್ಯೂ’ ಓಡಾಟಗಳು ಶುರುವಾಗಿದ್ದವು. ನೋ ಡ್ಯೂಗಳೆಂದರೆ ನಾವು ಕಾಲೇಜಿನ ಯಾವುದೇ ವಿಭಾಗದಲ್ಲೂ ಯಾವ ರೂಪದ ಸಾಲವನ್ನೂ ಬಾಕಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿಲ್ಲವೆಂದು ದೃಢಪಡಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳು. ಅದು ಕಾಲೇಜಿನ ಕ್ಯಾಂಟೀನಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕೇಂದ್ರದವರೆಗೂ, ಗ್ರಂಥಾಲಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಗರಡಿಯವರೆಗೂ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ. ಹೊಸದಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಕ್ಕೆಂದು ಹೇಗೆ ಕಿವಿ, ಮೂಗು, ತಲೆ, ಮೂತ್ರ, ಹೃದಯ, ಅದು-ಇದು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಾ ವಿಭಾಗದ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿಗೂ ಹೋಗಿ ಅವರ ಸಹಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕೊನೆಗೆ ಮುಖ್ಯ ಆರೋಗ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ ನಮ್ಮದೂ ಅದೇ ಅವಸ್ಥೆ. ಆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿಡೀ ಓಡಾಡುವುದೇ ಒಂದು ಮಹಾಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಬೇರ್ಯಾವ ಆಯ್ಕೆಗಳೂ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಆಟೋಗ್ರಾಫುಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಪದವಿಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವೇ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಕಾನೂನನ್ನೂ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಂತೂ ತರಗತಿಗಳಿಗೇ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಹೋಗದಿದ್ದವರೂ ಕೂಡ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಕಾಲಿರಿಸದಿದ್ದ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿವಿಧ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಸಹಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಋಣಭಾರವನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಈ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಬಾಕಿಯಿದ್ದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಲಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಧನರೂಪದ ಯಾವ ಸಾಲವನ್ನೂ ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರದಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರಿಂದಲೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಗೋಜಿಗೂ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ‘ಚಿಲ್ಲರೆ’ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅಳಿದುಳಿದ ಬಾಕಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೋ ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಸು ಓಡಾಡುತ್ತಿಲ್ಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ‘ಚಿಲ್ಲರೆ’ಯೂ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಅಂತೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಭಾಳಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ ಎನ್ನುವ ನಿರಾಳತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ನನ್ನ ಬೆಂಗಾಲಿ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಬಾಕಿಯಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಿಸಿ ಹೊಸ ತಲೆನೋವಿಗೆ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಅದ್ಯಾವ ಮಹಾಸಂಪತ್ತು ಅನ್ನುತ್ತೀರಾ? ಅವುಗಳು ಪುಸ್ತಕಗಳು.

‘ಅಯ್ಯೋ ಶಿವನೇ’ ಎಂಬ ಉದ್ಗಾರದೊಂದಿಗೇ ನಾನೂ ಅವಳೂ ಒಂದೆಡೆ ಕೂತು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಎರವಲು ಕೊಡುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರ್ಯಾರಿಗೆಲ್ಲಾ ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದೆವು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಪಟ್ಟಿಯು ಬೇಜಾರಾಗುವಷ್ಟು ಉದ್ದವಿತ್ತು. ‘ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬಂದಂಗೇ’ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರಾದಳು ಅವಳು. ನಾನೂ ಪೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಪ್ರಿಯರ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಇದು. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಓದಲೆಂದು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅವುಗಳು ಮರಳಿ ಬರುವುದೇ ಕಮ್ಮಿ. ಬಂದರೂ ಅವುಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯು ದೇವರಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ. ಅದರಲ್ಲೂ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳ ತುದಿಯನ್ನು ಮಡಚಿ ಕಿವಿಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸದ ನನ್ನಂಥವರಿಗೆ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ತರುವಂಥವುಗಳು. “ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಎರವಲು ಕೊಡಲೇಬೇಡಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳೆಂದೂ ಮರಳಿ ಬರಲಾರವು; ನನ್ನ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿರುವ ಪುಸ್ತಕಗಳೆಲ್ಲಾ ಇತರರಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದಂಥವುಗಳೇ” ಎಂದಿದ್ದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಫ್ರೆಂಚ್ ಲೇಖಕ, ಪತ್ರಕರ್ತ ಅನಟೋಲ್ ಫ್ರಾನ್ಸ್. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದೊಂದು ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬಗಹರಿಸಲಾಗದೇ ಉಳಿದ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಹೌದು ಎಂಬಂತಾಯಿತು.

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದುಃಖವೂ ಇದೇ ಆಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬೆಂಗಾಲಿ ಗೆಳತಿಯಂತೂ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಆನ್ ರ್ಯಾಂಡ್, ಬಿ. ರಸ್ಸೆಲ್ಸ್ರಂತಹ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮಣಭಾರದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೇ ಓದುತ್ತಿದ್ದವಳು. ನಾನಿನ್ನೂ ಸಿಡ್ನಿ ಶೆಲ್ಡನ್, ಅಗಾಥಾ ಕ್ರಿಸ್ಟೀಯಂಥವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳ ದುಃಖವು ನನಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವಳ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ರೂಮಿನ ಪುಟ್ಟ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾದಂಬರಿಯಾದ ‘ಶಾಂತಾರಾಮ್’ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು ಅವಳಿಗೆ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಕೂಡಲೇ ಈ ಸಂಬಂಧವಾಗಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಶೋಕಾಸ್ ನೋಟೀಸುಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು.

ಅದು ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ಸುಗಳ ಯುಗವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ಅನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಆ ದಿನ ಹೋಲ್-ಸೇಲ್ ಆಗಿಯೇ ಸಂದೇಶಗಳು ರವಾನೆಯಾದವು. ಸೆಮಿಸ್ಟರಿನ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ನೋ ಡ್ಯೂ, ಉದ್ಯೋಗ ನೇಮಕಾತಿಯ ಸಂದರ್ಶನಗಳು… ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಚಿಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಸಹಪಾಠಿಗಳಿಗೆ ಇದೊಂದು ಜುಜುಬಿಯೆನ್ನಿಸಿರಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಉತ್ತರಿಸುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಕೆಲವರು ಏನೋ ಕುಂಟನೆಪ ಹೇಳಿ ಸಾಗಹಾಕಿದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಂತೂ “ಓ, ನಾನು ಇವತ್ತೇ ಕೊಡುವವನಿದ್ದೆ ಮಾರಾಯ” ಎಂದೋ “ನಿನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಚೆನ್ನಾಗೇ ಇದೆಯಪ್ಪಾ” ಎಂದೋ ಪುಢಾರಿಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವ ಸುಳ್ಳಾಡಿ ಟೋಪಿಹಾಕಿದರು. “ಶೋಕಾಸ್ ನೋಟೀಸ್ ಕಳಿಸಿಯಾಯಿತಲ್ಲಾ, ಕಾದು ನೋಡೋಣ” ಎಂದು ನಾನವಳನ್ನು ಸಂತೈಸಿದ್ದೆ.

ಬಹುಶಃ ಅದು ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ಮೊದಲ ತಪ್ಪು. ಶೋಕಾಸ್ ನೋಟೀಸುಗಳ ಐಡಿಯಾ ಮಣ್ಣುಮುಕ್ಕಿದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವಂತೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಕೋಣೆಗಳಿಗೂ ಮುಗಿಬೀಳುವುದು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆವೂ ಕೂಡ. ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆಯೇ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಪತ್ತೆಯಾದವು. ಪುಸ್ತಕಗಳು ಕೆಲವರ ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಧೂಳು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವೆಡೆ ಪುಟ್ಟ ತಲೆದಿಂಬುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಲ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಕೊನೆಯ ಪುಟಗಳು ಪೆನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದವು. ತೆಳ್ಳನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಕೆಲ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತರಿಂದ ಬೀಸಣಿಕೆಗಳಂತೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ದಪ್ಪನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಯಾವುದಕ್ಕಾದರೂ ಮರದ ತುಂಡಿನಂತೆ ಆಧಾರವಾಗಿಯೋ, ಭಾರದ ಪೇಪರ್ ವೇಯ್ಟುಗಳಂತೆಯೋ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆಯ ಶಾಂತಾರಾಮ್ ಪುಸ್ತಕವಂತೂ ಒಬ್ಬನ ಲ್ಯಾಪ್-ಟ್ಯಾಪಿನ ಕುಂಡೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಲ್ಯಾಪ್-ಟ್ಯಾಪ್ ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಸಮತಲಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಶಾಂತಾರಾಮ್ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟು ಆತ ಈ ಭಾರದ ತಳಪಾಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್-ಟ್ಯಾಪನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದ. “ಅದೂ… ದಪ್ಪನೆಯ ಡಿಕ್ಷನರಿ ಇರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ, ಹಾಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಇಡಬೇಕಾಯಿತು” ಎಂಬ ಸಮಜಾಯಿಷಿಯನ್ನೂ ಆತ ಕೊಟ್ಟ. ಥತ್, ಯಾರಿಗ್ಹೇಳೋಣ ಪುಸ್ತಕಪ್ರೇಮಿಗಳ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮು?

ಅಂತೂ ಕೊನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಕೈಗೆ ಮರಳಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಅರ್ಧದಷ್ಟೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲೇಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿವಿಲಾಸ! ಇಂಥದ್ದೇ ವಿಚಿತ್ರ ಪುಸ್ತಕಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದು ಉದ್ಭವವಾಗಿದ್ದು ನಾನು ಉದ್ಯೋಗನಿಮಿತ್ತದ ಅಂಡಮಾನ್ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ. ವಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆಂದು ಹೋದವನು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಾಂತತೆಯನ್ನೇ ಮೈಗೂಡಿಸಿರುವ ಪೋರ್ಟ್ ಬ್ಲೇರ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪುಟ್ಟ ನಗರ. ನಗರದ ಅಬರ್ಡೇನ್ ಬಝಾರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದೆರಡು ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿದರೆ ನಾಲ್ಕೈದು ಲೇಖಕರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಬೇರ್ಯಾವ ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನಾನು ಸದ್ಯಕ್ಕಿರುವ ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಂತೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಭಾಷೆಯದ್ದೇ ದರ್ಬಾರು. ಆನ್ಲೈನ್ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ತರಿಸೋಣವೆಂದರೆ ಕೆಲ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಕೊರಿಯರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಇನ್ನುಳಿದವು ವಿಪರೀತ ಎಂಬಷ್ಟು ದುಬಾರಿ. ಕಳೆದ ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ, ಯಾವತ್ತೂ ತೆರೆಯದೇ ಇದ್ದ ನನ್ನ ಇ-ಬುಕ್ಕುಗಳ ಫೋಲ್ಡರುಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೂ ತೆರೆಸಿದ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಈ ಆಫ್ರಿಕನ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಇ-ಬುಕ್ಗಳಿಗೆ ಜೈ ಎನ್ನದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ. ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈ ನಮಃ!

ನಿಮಗೂ ಕೆಲ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮಿತ್ರರಿಂದ ವಾಪಾಸು ಬರುವುದು ಬಾಕಿಯಿದ್ದರೆ, ಯಾರಿಗಾದರೂ ಶೋಕಾಸ್ ನೋಟೀಸುಗಳೇನಾದರೂ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದಿದ್ದರೆ ತಕ್ಷಣ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಿ. ತಡ ಮಾಡಿದಷ್ಟೂ ನಿಮ್ಮದೇ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನಿಮಗೆ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಕಮ್ಮಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಗಿರುವ ಸತ್ಯ.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

Prasadಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಇತಿಹಾಸ ತಿರುಚಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವರ ಮಧ್ಯೆ…

          ಪ್ರಸ್ತಾಪ           ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಜೊತೆ ಬೆರೆಸುತ್ತ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನೂ ಕೇಸರೀಕರಣದಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಕ್ಷಮ್ಯ. ತಿರುಚಲಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತ ಇದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕರಾಳ ಕೃತ್ಯ.   ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮುದ್ರಣ ಹಾಗೂ ಮತ್ತಿತರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ‘ಸೂಜಿದಾರ’ದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಹಾಡು

    ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಮಿಕೆ ತೋರದವರಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬರು. ಅವರ ಕನಸುಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಸಡಗರದ ಚಂದಿರ ಎಂದೆಂದೂ ಜೊತೆಗಿರಲಿ.   ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿ, ಸಿನಿಮಾ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಬರ ಪಡೆಯೊಂದು ಜಾದೂವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬೆರಗು ಹಚ್ಚುವಂಥ ಸೃಜನಾತ್ಮಕತೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪೂರಕವಾದ ಪರಿಣತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲ. ಇಂಥವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಅವರದೂ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು. ಚೈತ್ರಾ ಅವರ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯೆಂದರೆ, ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಉಷಾ ಚಿತ್ತ | ಮೊಲದ ಮರಿ ಗಿಫ್ಟ್

          ‘ಚಲಿತ ಚಿತ್ತ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಸಾಲು       ಮೇರು ಸದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು ಬರಬರುತ್ತಾ ಕಾಲಕೆಳಗಿನ ಗುಡ್ಡವಾಯಿತು. ಹೋಗ ಹೋಗುತ್ತಾ ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ನೆನಪಿನ ಕೋಶ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಂತರಾಳದಲಿ ಕಡಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೀಗ ಕನಸುಗಳ ಸರಕು ಹೊತ್ತ ದೋಣಿಯೊಂದು ತೇಲುತ್ತಿದೆ. ನಿರ್ಜನ ರಾತ್ರಿ, ಹುಟ್ಟು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದೆ; ದಡದಿಂದ ಕೇಳುತಿದೆ ಮೋಹಕ ಕೊಳಲ ಗಾನ. ಮನ ಕಂಪಿಸುತಿದೆ, ಬಾರೆನ್ನ ಪೂರ್ಣಚಂದಿರ. ಕಡಲು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತರಲಿ, ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...


Editor's Wall

  • 14 April 2019
    1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 04 April 2019
    3 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...

  • 29 March 2019
    4 weeks ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಹಕ್ಕಿ ಸಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಹುಳಗಳನ್ನೂ ಸಾಕಬೇಕು

                      ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಜ್ಜನಿಕೆ. ಅದು ಹಕ್ಕಿಯದಿರಲಿ, ಮನುಷ್ಯನದಿರಲಿ. ಕಾರ್ಕೋಟಕ ಸರ್ಪವೋ, ಹುಲಿಯೋ ಎದುರಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೇನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೆ ಅಕ್ಕಿ ಆರಿಸುವಾಗಲೋ ಬದನೆಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗಲೋ, ಹೂ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿರುವಾಗಲೋ ಚಿಕ್ಕ ಹುಳ ಕಂಡರೂ ಕಿರುಚಿ ಊರು ಒಂದು ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಂದು ...

  • 26 March 2019
    4 weeks ago No comment

    ಬೆಂದರೆ ಬೇಂದ್ರೆ…ನೊಂದರೆ ಕಾದಂಬಿನಿ

    ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ     ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ‘ಕಲ್ಲೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಹಕ್ಕಿ’ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ನಂಗಲಿಯವರು ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.   ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಮಾನವಜೀವನದ ಚಾಲಕ ಶಕ್ತಿ. ಈ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಹಿಡಿದು ಸಮತಲ, ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ , ಹೇರ್ ಪಿನ್ ಕರ್ವ್ಸ್, ಡೆಡ್ ಎಂಡ್ ಮುಂತಾದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ , ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ರಸ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ...

  • 12 March 2019
    1 month ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...