Share

ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ!

 

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಟೂನು ಚಿತ್ರಗಳು ಊರಿನ ಸಿನೆಮಾ ಟೆಂಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲವೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಮನ ಥಿಯೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ಬಂದರೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗೆ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ತುಂಬ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು. ಒಂದು ಸಿನೆಮಾ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಶೀಲಾ’ ಎಂದದರ ಹೆಸರು. ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಜೊತೆಗೇ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟ ಒಬ್ಬಳು ಮನುಷ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕತನ, ಮೋಸ ವಂಚನೆ, ಕುಟಿಲತೆ ಕ್ರೌರ್ಯಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತಳಾಗಿ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ತನ್ನ ಕಾಡಿಗೇ ಹೋಗಿಬಿಡುವ ಚಿತ್ರಕಥೆ. ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಈ ಸಿನೆಮಾದ ಮುಕ್ತಾಯದ ಚಿತ್ರಣ ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಒಳಗೆ ನಾಟಿ ಕೂತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾನೂ ಅದೇ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿರುವೆನಾ ಎಂದು ಅನಿಸತೊಡಗಿದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಅಥವಾ ಕಾಲನ ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಮೇಲೇಳುವ ಆಸೆಯ ಸೆಲೆಯೂ ಇಲ್ಲದಾಗಿ ಕಡಿದುಬಿದ್ದಲ್ಲೇ ಜೀವ ವಿಲಗುಡುವಂತೆ, ಕಣ್ಣ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ ನೋಟವನು ಶೂನ್ಯವೊಂದು ಆವರಿಸಿಬಿಟ್ಟಂತೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಬದುಕಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹಲುಬುತ್ತ ಇದ್ದುಬಿಟ್ಟ ದಿನಗಳಿವು. ಅಂಥ ಒಂದು ಜೀವವಷ್ಟೇ ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸೀತು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಹೊತ್ತುಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯೆದುರಿನ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವುಗಳ ಮಧುರ ಉಲಿಯನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬುಲ್ ಬುಲ್ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಾಡು ಪೀಹೂವಿನ ನೆನಪು ತರಿಸುತ್ತ ಹೃದಯ ಹಿಂಡಿಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂಥ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೆದುರಿಂದ ನಡೆದುಹೋಗುವ ಕೆಲ ಮಕ್ಕಳು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಹಕ್ಕಿ ಮರಿಗಳಿಗೋ ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಗೋ ನಮ್ಮ ನಾಯಿಗೋ, ಬೆಕ್ಕಿಗೋ ರಸ್ತೆಯ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಬೀಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದರ ಮತ್ತು ಅವರ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲೊಂದು ತಳಮಳದ ಚಂಡಮಾರುತವು ಕನಲಿಬಿಡುವ ಪರಿವೆ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಅಂಥ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅದೇಕೆ ಚಂದದ್ದೊಂದು ಹಕ್ಕಿಯ ಕಾಲು ಮುರಿದು ಕೆಡವಿಬಿಡಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ? ದೊಡ್ಡವರೂ ಕೊಳ, ಹೊಳೆಗೆ ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಲ್ಲೆಸೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಲ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದೇಕೆ ತಿಳಿಗೊಳಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ರಾಡಿಯೆಬ್ಬಿಸಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ? ನಾಯಿಗಳು, ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ಹಾವು, ಚೇಳುಗಳೂ ತನಗೆ ಅಪಾಯವಿದೆಯೆಂದೆನಿಸದ ಹೊರತು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದವರನ್ನು ಬಂದು ಕಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯಜೀವಿಯ ಸ್ವಭಾವವು ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೇ ನಿರ್ದಯಿಯಾಗುತ್ತಾ ಆಗುತ್ತಾ ಕಂಡಕಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಬೀಸುತ್ತ ಯಾಕಿಷ್ಟು ಹಿಂಸ್ರ ನಡೆ? ಅದೇಕೆ ಸುಶಾಂತ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಬೀಸಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಬೇಕು? ಅದರಿಂದ ದಕ್ಕುವುದೇನು? ಯಾರೋ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಸುಮ್ಮನಿದ್ದವರ ಎದೆಯ ಮೇಲೊಂದು ಕಲ್ಲೆತ್ತಿಹಾಕಿ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಅರ್ಥವಾದರೂ ಏನು? ಹೇಗೆ ನಂಬುವುದು ಸುಳ್ಳಿನ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟು ಕಪಟ, ವಂಚನೆಯ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆಡವುತ್ತ, ಮುದ್ದಿಸಿ ಮುದ್ದಿಸಿ ನಂಜುಣಿಸುವ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನು?

ಬೆಕ್ಕು ನಾಯಿಗಳಂಥ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಬೆಕ್ಕು ತನ್ನಂಥದ್ದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಬೆಕ್ಕು ಕಂಡರೆ ಅದನ್ನು ಕಚ್ಚಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತನ್ನ ಜಾತಿಯಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನ ಜೊತೆ ಮುದ್ದಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಾಯಿಯೊಂದು ತನ್ನಂಥದ್ದೇ ಇನ್ನೊಂದು ನಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ವೈರಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮೇಲೆರಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ಸಾಕಿದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ದೇವರಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಈ ವರ್ತನೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಮನುಷ್ಯಜೀವಿ ಅದು ಯಾವ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಸಂಕುಲವನ್ನು ಗುಲಾಮಿತನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿಸಿದ್ದಾನು? ಆನೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಇನ್ನೊಂದಾನೆಯನ್ನು ಪಳಗಿಸಿ ಮಣಿಸಿಬಿಡುವ ಕುಟಿಲ ಕಲೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗಲ್ಲದೆ ಇನ್ನಾವ ಜೀವಿಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದೀತು? ಈ ಮನುಷ್ಯಜೀವಿ ತನ್ನ ಸಹಮಾನವನೊಡನೆಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡದ್ದಿದೆಯಲ್ಲವೇ?

ಹಾಗಾಗಿಯೋ ಏನೋ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಗಜೀವಿಯಾದರೂ ಒಳಗೊಳಗೇ ಒಡೆದೊಡೆದು ಚೂರಾಗಿ ತನ್ನ ಎದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವಿಗಾಗಿ ತಹತಹಿಸುತ್ತ ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿಡೀ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಆದರೂ ಅವನ ಹುಡುಕಾಟ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಜೀವಿಯಷ್ಟೇ. ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ ನನ್ನ ಒಳಗುದಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಆ ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವ ಯಾವುದೆಂದು? ಅದು ಮನುಷ್ಯನೇ? ಉಹೂಂ.. ಅವನು ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಯಾವ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಭವವಾಯಿತೆಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಅವನೆಂದೂ ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸಲಾರ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯಜೀವಿಗೆ ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಅರ್ಥವಾದ ಮೇಲೆ ಈ ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯ ಯಾವುದೋ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ಗೆಟ್ಟು ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟ ಒಂದು ದಿನ…

ಆ ದಿನ ಅಂಬಿಕಾನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲೆಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಸಂಜೆ ಐದಕ್ಕೆ ನಾವಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಅವ ನನಗಾಗಿಯೇ ಕಾದಿದ್ದವನಂತೆ ‘ಇಲ್ಲಿ ನೋಡು, ಕಾಲಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿ ಗೆಳಯನ ಜೋಳದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತಂತೆ. ತಂದುಕೊಂಟ್ಟಿದ್ದ. ನನ್ನ ಆರೈಕೆಯಿಂದ ಗುಣವೇನೋ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದಿನ್ನೂ ಮರಿಯಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಕೂಡಲೇ ಕಾಡಿಗೆ ಬಿಡುವಂತಿಲ್ಲ. ನೀನು ಅದು ಹಾರಲು ಕಲಿಯುವ ತನಕ ಸಾಕು’ ಎಂದು ಮುದ್ದು ಗಿಳಿಯೊಂದನನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಸಿಕ್ಕಂತಾಯ್ತು. ಅದೂ ನಾನು ಅದರ ಹಳೆಯ ಸಂಬಂಧಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಒಣಗಲೆಂದು ಹಾಗೆಯೇ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಕೂದಲ ನಡುವೆ ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿತು. ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗಳಿಂದ ಗಿಳಿಯ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನವುರಾಗಿ ಸೋಕಿದೆ. ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನಗಳ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆಯಂತೆ ಈ ಗಿಳಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಏನು ಹೆಸರಿಡುವುದು ಈ ಹಸಿರು ಗಿಳಿಗೆ? ಪಚ್ಚೆ? ಉಹೂಂ! ಬಾಲದಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥ ಮೋಹಕ ನೀಲಿ! ವಾಹ್ ನೀಲಿ! ನಾನು ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಳಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಅದರ ಎದೆಯ ಬೆಚ್ಚನೆ ಬಿಸುಪಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಳಿದೆ “ನೀನು ನೀಲಿ!”

ನನ್ನ ಮನೆಯ ಐದಡಿ ಉದ್ದ ನಾಲ್ಕು ಅಡಿ ಅಗಲ ನಾಲ್ಕ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಜಾಲರಿಯ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಹಾಯಾಗಿ ಇತ್ತು. ಬೇಗ ಬೇಗ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸುವುದು, ನೀಲಿಯ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು, ಹಾಡಿಗೆ ದನಿಗೂಡಿಸುವ ನೀಲಿಗಾಗಿ ಹಾಡು ಹಾಕುವುದು, ಅದರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುವುದು ನನ್ನ ದಿನಚರಿಯಾಯ್ತು. ನನಗೀಗ ಮನುಷ್ಯರ ಸಂಗ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀಲಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೆರೆತುಹೋಗಿದ್ದೆ. ನೀಲಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಒಂದೇ ವಾರವಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು.

ನನ್ನ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆಳೆಯರಾದ ನಿಖಿಲ್ ಕೊಲ್ಪೆಯವರು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಬುಲ್ ಬುಲ್ ಮರಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾಗಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಬರೆದು ನನಗೆ ಟ್ಯಾಗ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ನೋಡಿದ್ದೇ ತಡ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಥೇಟ್ ಪೀಹೂವಿನಂತೆ ಇತ್ತು. ನಾನು ಗೋಗರೆಯತೊಡಗಿದೆ, ‘ಸರ್ ಈ ಮರಿಗೆ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಸಿಕ್ಕದೇ ಇದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಕೊಡ್ತೀರಾ? ನನ್ನ ಪ್ರಾಣದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ತೀನಿ. ನೀವಿದನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನದಕ್ಕೆ ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೀತೀನಿ’ ಎಂದು. ನಿಖಿಲ್ ಸರ್ ಅವರಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಂಗಲಾಚುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಲೋಕೇಶ್ ಪೂಜಾರಿ ಎಂಬ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಸ್ನೇಹಿತರು ‘ನಿಖಿಲ್ ಸರ್ ಕೊಡುವುದಾದರೆ ಈ ಹಕ್ಕಿ ಮರಿಯನ್ನು ನಾನೇ ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮಲೆನಾಡಿಗೆ ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸ್ತೇನೆ’ ಎಂದರು. ರಾತ್ರಿ ಪೂರಾ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲ ನನಗೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದವಳೇ ಬೇಗಬೇಗನೇ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿದೆ.

ಲೋಕೇಶ್ ಪೂಜಾರಿಯವರು ನನಗಾಗಿ ಉಜಿರೆಯಿಂದ ಉಡುಪಿಗೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹಕ್ಕಿ ಮರಿಯನ್ನು ನಿಖಿಲ್ ಸರ್ ಅವರಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನೂರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ನನಗಿಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರ್ತಾರಪ್ಪಾ ಎಂದು ಕಾತರ. ಅಂತೂ ರಾತ್ರಿ ಎಂಟರ ಸಮಯ ಅವರು ಬಂದೇಬಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಜೊತೆ ಬಂದ ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಮಗುವಿನಂತೆ ಹಕ್ಕಿಮರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದರಂತೆ. ನಾನು ಮರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಾಯಿ ತುಂಬಾ ‘ಜಾನೂ!’ ಎಂದೆ. ಹಕ್ಕಿ ಮರಿ ಊಟ ಕಾಣದೆ ಕೆಲ ದಿನಗಳಾಗಿತ್ತೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ರೆಕ್ಕೆ ಪುಕ್ಕ ಮೂಳೆ ಚರ್ಮ ಇಷ್ಟೇ ಇದ್ದದ್ದು ಅದರ ಶರೀರದಲ್ಲಿ. ತುತ್ತು ಕೊಟ್ಟರೆ ತಿನ್ನಬೇಕೆನ್ನುವುದನ್ನೂ ಮರಿ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಂತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಉಣಿಸುವ ಸರ್ಕಸ್ಸು ಶುರುವಾಯಿತು. ‘ಭಗವಾನ್ ದೇತಾ ಹೈ ತೋ ಚಪ್ಪರ್ ಫಾಡ್ ಕೆ ದೇತಾ ಹೈ’ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿನಂತೆ ನನ್ನ ಬರಗೆಟ್ಟ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ವರವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದವು.

ನನಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನೂ ಬೇಡವೆನಿಸಿತು. ಈ ಲೋಕದೊಂದಿಗಿನ ನಂಟನ್ನು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟಾಗಿ ಕಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬರುವ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಫೋನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಪ್ರಕಾಶಕರಿಗೆ ‘ನೀವು ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಬೇಡ’ ಎಂದು ಸಂದೇಶ ಬರೆದು ಕೂತೆ. ಒಂದು ತಾಸು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ‘ನಾಳೆ ನಿಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕ ನಿಮಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ’ ಎಂಬ ಮಾರುತ್ತರ ಪ್ರಕಾಶಕರಿಂದ. ಏನೆನ್ನುವುದು ಈ ಚೋದ್ಯಕ್ಕೆ? ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಸಂಕಲನ ತನ್ನಿ ಎಂದಾಗಲೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಕೂತಿದ್ದ ನನಗೆ ಅವರೊಬ್ಬರು ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಿಸು ಎಂದು ಕನಸಿನ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿದ್ದರು. ಯಾಕೆ ಬೇಕು ನನ್ನಂಥವರಿಗೆ ಬೇಡದ ಉಸಾಬರಿ? ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಯಾರು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ? ಎಂದಾಗ ‘ನಾನೇ ಐವತ್ತು ಪ್ರತಿ ತಗೋತೀನಿ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಸಲು ಕಳಿಸುವವರೆಗೂ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದರು. ಒಂದು ದಿನ ಐವತ್ತು ಪ್ರತಿ ಖರೀದಿಸುವ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟವರು ನಾಪತ್ತೆ! ಪುಸ್ತಕ ತನ್ನ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಎಲ್ಲ ತಯಾರಿ ಮುಗಿಯುವಾಗ ರಕ್ಷಾ ಪುಟದ ವಿನ್ಯಾಸಕರು ‘ರಕ್ಷಾಪುಟದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಹಾಕು. ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಆಯೋಜಿಸು. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಗಮನಿಸಿ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದರು. ಪುಸ್ತಕ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರುವ ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆ ರೀತಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎನಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಕರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದರೆ ‘ಇನ್ನೇನ್ ವಾರದಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತೆ. ನೀವು ಹಾಕಿ’ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಹತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಬಹುಮಾನ ಘೋಷಿಸಿದೆನಾದರೂ ಪುಸ್ತಕ ವಾರದಲ್ಲಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಡಿಸೆಂಬರಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಸೇರಬೇಕಿದ್ದ ಅದು ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳಾಗಿ ಉರುಳಿ ಹೋಗುತ್ತ ನನ್ನ ಭರವಸೆ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತ… ಪ್ರಕಾಶಕರಿಗೆ ಕೇಳಿದಾಗೆಲ್ಲ ವಾರದ ಗಡುವು! ಈ ವಾರದ ಗಡುವು ಭರ್ತಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಹಾಕಿತು. ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದವರೀಗ ಎದುರಲ್ಲೇ ನಗತೊಡಗಿದ್ದರು!

ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಅಪಮಾನಿತಳೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಿ ಯಾವ ಜಗಕ್ಕೆ ಏನುಪಯೋಗ? ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಗುವ ನಷ್ಟವೇನು? ಯಾರ ಯಾವ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಎನಿಸಿ ಕೊನೆಗೂ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೇ ಮಾಡುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕೈಬಿಡಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಮುದ್ರಣವಾಗಿ ಬಂದಾಗಿದೆ. ಇದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪುಳಕವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನೂ ತೀರಾ ಸರಳವಾಗಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಿದ್ದಾಯಿತು. ಬಿಡುಗಡೆಯ ಹಿಂದೆಯೂ ಬಂಡವಾಳ ಸುರಿದು ಪುಸ್ತಕ ತಂದ ಪ್ರಕಾಶಕರ ಕೈ ಸುಡದಿರಲೆಂಬ ಆಶಯವೊಂದರ ಹೊರತು ಬೇರಾವ ಪ್ರಚಾರದ ಬಯಕೆಯಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಇಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಓದಿದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ನಾನು ನಿರಾಶಾವಾದಿ ಎನಿಸಬಹುದು. ನಿಮಗಿಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ಕೊಡಬೇಕು. ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ! ಅದರಿಂದ ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಲಾಭ ನಷ್ಟವಿದೆಯೋ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲೀಗ ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಜಾನೂವಿನ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದೆ. ನಾಯಿ, ಬೆಕ್ಕು ಮತ್ತು ಈ ಎರಡು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸಾಕಾಗದೇ ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೆ? ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಈ ಮನುಷ್ಯರ ಕೂಡ ಸಖ್ಯ? ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಗಿಬಿಡುವೆ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳೆಂಬುದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಮೋಸದಿಂದ ಎರಗುವುದಿಲ್ಲ. ಗಿಲೀಟಿನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟು ವಂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮುದ್ದಿಸಿ ಮುದ್ದಿಸಿ ನಂಜುಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಈ ಮನುಷ್ಯಜೀವಿಯ ಸುಳ್ಳು, ಮೋಸ, ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕತನವನ್ನು ಕಂಡುಂಡ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಂಥ ತೀರ್ಮಾನವೊಂದು ಹರಳುಗಟ್ಟತೊಡಗಿದ್ದೇ ತಳಮಳಗಳ ಕೊನೆಯಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಆ ದಿವ್ಯ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊಸನಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ವೆಬ್ ಪೋರ್ಟಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ‘ಹಲಗೆ ಮತ್ತು ಮೆದುಬೆರಳು’ ಅವರ ಮೊದಲ ಕಾವ್ಯಸಂಕಲನ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 7 days ago No comment

    ಇತಿಹಾಸ ತಿರುಚಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವರ ಮಧ್ಯೆ…

          ಪ್ರಸ್ತಾಪ           ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಜೊತೆ ಬೆರೆಸುತ್ತ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನೂ ಕೇಸರೀಕರಣದಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಕ್ಷಮ್ಯ. ತಿರುಚಲಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತ ಇದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕರಾಳ ಕೃತ್ಯ.   ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮುದ್ರಣ ಹಾಗೂ ಮತ್ತಿತರ ...

  • 7 days ago No comment

    ‘ಸೂಜಿದಾರ’ದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಹಾಡು

    ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಮಿಕೆ ತೋರದವರಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬರು. ಅವರ ಕನಸುಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಸಡಗರದ ಚಂದಿರ ಎಂದೆಂದೂ ಜೊತೆಗಿರಲಿ.   ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿ, ಸಿನಿಮಾ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಬರ ಪಡೆಯೊಂದು ಜಾದೂವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬೆರಗು ಹಚ್ಚುವಂಥ ಸೃಜನಾತ್ಮಕತೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪೂರಕವಾದ ಪರಿಣತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲ. ಇಂಥವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಅವರದೂ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು. ಚೈತ್ರಾ ಅವರ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯೆಂದರೆ, ...

  • 1 week ago No comment

    ಉಷಾ ಚಿತ್ತ | ಮೊಲದ ಮರಿ ಗಿಫ್ಟ್

          ‘ಚಲಿತ ಚಿತ್ತ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಸಾಲು       ಮೇರು ಸದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು ಬರಬರುತ್ತಾ ಕಾಲಕೆಳಗಿನ ಗುಡ್ಡವಾಯಿತು. ಹೋಗ ಹೋಗುತ್ತಾ ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ನೆನಪಿನ ಕೋಶ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಂತರಾಳದಲಿ ಕಡಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೀಗ ಕನಸುಗಳ ಸರಕು ಹೊತ್ತ ದೋಣಿಯೊಂದು ತೇಲುತ್ತಿದೆ. ನಿರ್ಜನ ರಾತ್ರಿ, ಹುಟ್ಟು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದೆ; ದಡದಿಂದ ಕೇಳುತಿದೆ ಮೋಹಕ ಕೊಳಲ ಗಾನ. ಮನ ಕಂಪಿಸುತಿದೆ, ಬಾರೆನ್ನ ಪೂರ್ಣಚಂದಿರ. ಕಡಲು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತರಲಿ, ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...


Editor's Wall

  • 14 April 2019
    6 days ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 04 April 2019
    2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...

  • 29 March 2019
    3 weeks ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಹಕ್ಕಿ ಸಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಹುಳಗಳನ್ನೂ ಸಾಕಬೇಕು

                      ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಜ್ಜನಿಕೆ. ಅದು ಹಕ್ಕಿಯದಿರಲಿ, ಮನುಷ್ಯನದಿರಲಿ. ಕಾರ್ಕೋಟಕ ಸರ್ಪವೋ, ಹುಲಿಯೋ ಎದುರಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೇನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೆ ಅಕ್ಕಿ ಆರಿಸುವಾಗಲೋ ಬದನೆಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗಲೋ, ಹೂ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿರುವಾಗಲೋ ಚಿಕ್ಕ ಹುಳ ಕಂಡರೂ ಕಿರುಚಿ ಊರು ಒಂದು ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಂದು ...

  • 26 March 2019
    3 weeks ago No comment

    ಬೆಂದರೆ ಬೇಂದ್ರೆ…ನೊಂದರೆ ಕಾದಂಬಿನಿ

    ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ     ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ‘ಕಲ್ಲೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಹಕ್ಕಿ’ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ನಂಗಲಿಯವರು ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.   ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಮಾನವಜೀವನದ ಚಾಲಕ ಶಕ್ತಿ. ಈ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಹಿಡಿದು ಸಮತಲ, ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ , ಹೇರ್ ಪಿನ್ ಕರ್ವ್ಸ್, ಡೆಡ್ ಎಂಡ್ ಮುಂತಾದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ , ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ರಸ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ...

  • 12 March 2019
    1 month ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...