Share

ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

 

ನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದರೆ ಆಕೆಯ ಹೆಸರು ಮೂಕಾಂಬಿಕೆ ಇರಬಹುದು ಅಂತ ನೀವಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನನಗಾಗಲೀ ನಮ್ಮೂರಿನವರಿಗಾಗಲೀ ಆಕೆಯ ಹೆಸರೇನಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಕೆಗೆ ಕಿವಿ ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಮೂಗಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹೆಂಗಸು ಕೈಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಒಡಕು ಗಂಟಲಿನ ದೊಡ್ಡ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಸದ್ದು ಹೊರಡಿಸಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಒಂದು ಮುಚ್ಚಳ ಕೊಬ್ಬರಿ ಎಣ್ಣೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೊಡೆಯಲು ಬಂದಂತೆ ಜೋರುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಅಡ್ಡಾಗಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕಿವಿಗೆ ಹುಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಈ ಮೂಕಕ್ಕನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಆಕೆ ಮಾಡುವ ಸನ್ನೆಗಳನ್ನೇ ನಾನೂ ಮಾಡಲು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಕೆಯ ಸನ್ನೆಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಸನ್ನೆಗಳನ್ನು ನಾನು ದೂರದರ್ಶನದ ಮೂಕರ ವಾರ್ತೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ನೋಡಿದೆ. ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಎಲ್ಲಿಯ ಹಳ್ಳಿಯ ಮೂಕಕ್ಕ, ಎಲ್ಲಿಯ ದೂರದರ್ಶನ? ಹೇಗೆ ಇವರೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ತರಹ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು.

ಒಂದು ದಿನ ಮೂಕಕ್ಕ ಹುಷಾರಿಲ್ಲದೆ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟರು. ಆಕೆಯ ಇಬ್ಬರು ಅಣ್ಣಂದಿರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಸಿದರೆ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿಸಿದರೆ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡು ನರಳಿ ನರಳಿ ನರಳಿ ತೀರಿಹೋದರು. ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಆಕೆಗೆ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲೂ ಬಾಯಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಡಾಕ್ಟರು ಹೇಳಿದ್ದು, ಆಕೆಗೆ ಗಂಟಲ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಆಗಿದೆಯೆಂದು. ಈಗಿನಂತೆ ಆಗ ಕ್ಯಾನ್ಸರಿಗೆ ಮದ್ದೂ ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮದ್ದು ಇದ್ದಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಬದುಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹಣವಾಗಲೀ, ಬದುಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಾಗಲೀ ಆಕೆಯ ಅಣ್ಣಂದಿರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ನರಳುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಆಕೆಯ ತಲೆಯ ಬಳಿ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಹೀಗೇಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈ ಮೂಕಕ್ಕ ದೊಡ್ಡ ಗಂಟಲು ತೆಗೆದು ಎಲ್ಲರ ಹತ್ತಿರ ಗಂಟಲು ಹರಿದುಹೋಗುವ ತನಕ ಜಗಳ ಆಡದಿದ್ದರೆ ಆಕೆಗೆ ಈ ಗಂಟಲ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದು. ಮೂಕಕ್ಕೆ ಈಗ ಬರಿದೆ ಕಂಬನಿ ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲವಳಾಗಿದ್ದೆ? ಆಗೆಲ್ಲ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ಲಾಟರಿ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲಾಟರಿ ಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹಣವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಲಾಟರಿಯ ಬಂಪರ್ ಬಹುಮಾನ ನನಗೇ ಬಂದಂತೆ, ಆ ಹಣದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂಕಕ್ಕನನ್ನು ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಹುಷಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಕನಸು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಲಾಟರಿ ಹೊಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಮೂಕಕ್ಕನನ್ನು ನಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮೈಸೂರಿನ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಕ್ಯಾಂಟೀನಿನಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಪಕ್ಕದ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂತ ಹುಡುಗರು ಮದುವೆ ಆದ್ರೆ ಇವರನ್ನು ಮದುವೆ ಆಗಬೇಕು ಗುರೂ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಗಳವೇ ಇರಲ್ಲ ಎಂದ ಒಬ್ಬ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ‘ಒಂದು ತಗೊಂಡ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಫ್ರೀ ಇದ್ದಂಗೆ ಮೂಕಿನ ಮದುವೆ ಆದ್ರೆ ಅವಳ ಟೀಚರ್ ಫ್ರೀ ನೋಡು. ಒಂದು ಕೈ ಟ್ರೈ ಮಾಡು’ ಅಂದದ್ದೇ ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದೆ. ಇಬ್ಬರು ಚಂದನೆಯ ಹುಡುಗಿಯರು ಸನ್ನೆಯ ಭಾಷೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾಕೆಗೆ ಮಾತು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೇ ಅವಳನ್ನು ಈ ಮಾತು ಬಾರದ ಹುಡುಗಿಯ ಟೀಚರ್ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹುಡುಗರು ಆ ತರಹದ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ನಾನು ಈ ಹುಡುಗಿಯರ ಮೌನದ ಸನ್ನೆಗಳನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿದೆ. ಮೂಕಕ್ಕನ ಗಲಾಟೆಗಿಂತ ಇವರ ಮೌನ ಇರಿದು ಕೊಲ್ಲತೊಡಗಿತು. ಮತ್ತೆ ನನ್ನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕೂರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನಾ ಪಾಟೇಕರ್ ಮತ್ತು ಮನಿಷಾ ಕೊಯಿರಾಲಾ ನಟನೆಯ ‘ಖಾಮೋಶಿ’ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡುವಾಗ ಕೂಡ ಮೂಕಕ್ಕನ ಚಿತ್ರವೇ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಸುಳಿಯುತ್ತ ಬಹಳ ಕಾಡಿತ್ತು.

ಇತ್ತೀಚೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆಂದು ಗುಜರಾತಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಉಳಿಯಲು ಒಂದು ಕಡೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ನಡು ರಾತ್ರಿ ಮಂದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ನಾವು ದೊಡ್ಡ ಹಾಲ್ ಒಂದರ ತುಂಬ ಪಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟ ಸಾಲು ಸಾಲು ಮಂಚಗಳಿದ್ದವು. ಒಂದೊಂದು ಮಂಚದಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಗೆ ಎರಡೆರಡು ಹಾಸಿಗೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ನಂತರ ನಮ್ಮಂತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದ ಜನ ಮಲಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಮುಂಜಾನೆ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ ಏನು ನೋಡುವುದು? ಇಡೀ ಹಾಲಿನ ತುಂಬ ಸಾವಿರಾರು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಮೌನ! ಈ ಮಕ್ಕಳು ಹೂವುಗಳಂತೆ ಅಥವಾ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಂತೆ ಸನ್ನೆಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಢ ಮೌನದಲ್ಲಿ. ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ! ಇದೆಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದೆ ನಾನು ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚೀರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಕೆಲ ಗಂಟೆ ಆ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಕಳೆದೆವು. ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಕಲರವದಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಟುಹಿಡಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಈ ಪರಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳಿಸಬಹುದಾದ ಮೌನದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ನಾನ, ತಲೆ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಶಿಸ್ತಾಗಿ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸಜ್ಜಾಗುವುದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಘೋರ ಯುದ್ಧವೊಂದು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಉದ್ವೇಗಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಗೊಡದಂತೆ ಪರಿಶ್ರಮಿಸತೊಡಗಿದ್ದೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕೊಂಕಣಿಗರ ಮನೆ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮುದಿ ತಾಯಿ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಇನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗದ ಸುಮಾರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಹೋಟೆಲ್ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ಕಾಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾಲಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿ. ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗದು ಯಾಕೋ ಅಸಹ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಅನಂತು ಎಂಬ ಹೆಸರಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಕುಂಟ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನೋಡ ನೋಡುತ್ತ ಒಂದು ದಿನ ಈ ಕುಂಟನಿಗೆ ಅದೇನೋ ಕಾಯಿಲೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಕಾಲ ನರಳಿದ. ವೈದ್ಯರು ಬಂದು ಇನ್ನು ಇವನು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರನ್ನು ಕರೆಸಿಬಿಡಿ. ನೋಡುವವರು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡಲಿ ಎಂದರಂತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದರೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಜೀವ ಹೋಗುವ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಅವನು ನನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದನಂತೆ. ನೋಡಲು ಹೋದ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಜನ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವನ ಪ್ರಾಣ ಹೋಗಿಯಾಗಿತ್ತು!

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸಮೀಪವೇ ವಾಸವಿದ್ದ. ಓಣಿ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಇವನು ಗದಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಗವಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಿದೂಸ್ಥಾನಿ ಸಂಗೀತ ಕಲಿತು ಬಂದಿದ್ದ. ಹಾರ್ಮೋನಿಯಮ್, ಕೊಳಲು, ಮೌತ್ ಆರ್ಗನ್, ತಬಲ ಇತ್ಯಾದಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾಗಿ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇವನ ಕೊರಳೋ.. ಕೊಳಲನ್ನೇ ಒಳಗಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಇವನು ಹಾಡತೊಡಗಿದನೆಂದರೆ ನಾನು ಹುಚ್ಚೇರಿದ ಭಾವದಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪಯಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೃದಯ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಗರಿಗೆದರುತ್ತಿತ್ತು. ಇವನ ಬಳಿ ನಾನು ಹಿಂದೂಸ್ಥಾನಿ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಾರ್ಮೋನಿಯಮ್ ಕಲಿಯಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮೂರಿನ ಒಬ್ಬಾಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಇವನಿಗೆ ಕ್ರಶ್ ಆಗಿ ಅವಳ ಆಸೆಯ ಮೇರೆಗೆ ನನಗೆ ಸಂಗೀತ ಕಲಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ. ಈ ಬೇಸರ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇವನು ಸಾಯುವ ತನಕವೂ ಮತ್ತು ಈಗಲೂ ಇವನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ಪ್ರೀತಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು.

ಇವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಾಫಿ ತಿಂಡಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೇ ಸೀದಾ ಸರಾಗ ನಡೆದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಇವನಿಗೆ ಎಲ್ಲೋ ಚೂರು ಕಣ್ಣ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಸರಾಗ ಕತ್ತು ವಾರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೇರ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಬರುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ? ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ನಾನಾ ತರಹದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಯಾವ ಬಣ್ಣ ಇದ್ದೇನೆ ಹೇಳು? ಅಂದರೆ ‘ಬೆಳ್ಳಗೆ’ ಅನ್ನನುತ್ತಿದ್ದ. ನಿನ್ನ ತಂಗಿ ಯಾವ ಬಣ್ಣ? ಎಂದರೆ ‘ಕಪ್ಪು’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ರೂಪಾಯಿಯ ನೋಟಿನ ಆಕಾರಕ್ಕೇ ಕಾಗದವನ್ನಿಟ್ಟು ಕತ್ತರಿಸಿ ತಗೋ ರೂಪಾಯಿ ಎಂದರೆ ಇದು ಕಾಗದ ಎಂದು ಮುದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಬಿಸಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಾವು ಆಗೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟಾಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆಗ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕಳ್ಳರಾದರೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇವನಿಗೆ ಹೇಗೂ ಕಣ್ಣು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಕಣ್ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ ನನ್ನದು ಜೋರು ಗಲಾಟೆ. ಇಲ್ಲ ಇವನಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು.

ಆದರೂ ಅವನಿಗೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಂದು ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಒಳಗೊಳಗೇ ಇವನ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮರುಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕೂತು ಇವನ ಕಣ್ಣಿನ ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಲಾಟರಿ ಹೊಡೆಯುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ದಿನ ಇವನಪ್ಪ ದೊಡ್ಡ ಡಾಕ್ಟರರ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅವರೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನೇತ್ರ ತಜ್ಞ ಮೋದಿಯವರು. ಈ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಸಂಗೀತ ಗುರುವಿಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನಾಗಿರುವಾಗ ಕಣ್ಣಿನ ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಿಸಲೆಂದು ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರಂತೆ. ಆಗ ಇವನು ದೊಡ್ಡವನಾದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಈಗ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಈಗ ಮೋದಿ ಎನ್ನುವ ಜನಪ್ರಿಯ ನೇತ್ರ ತಜ್ಞರು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇವನಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ನಾನು, ಇವನಿಗೆ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನಗೆ ಕಣ್ಣು ಬರುತ್ತಲ್ವಾ ಆಗ ನೀನು ಪಟ್ಟಿ ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂಡಲೇ ಯಾರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀ? ಎಂದರೆ ಮೊದಲು ನನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ನಂತರ ನನ್ನ ಮಮ್ಮಿ ಪಪ್ಪನನ್ನು ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಸಿನಿಮೀಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲ ನಡೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನ್ನ ಯೋಚನೆ. ಆದರೆ ವೈದ್ಯರು ಕಣ್ಣಿನ ನರ ತುಂಬ ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಅಪರೇಷನ್ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ನಾನು ಹತಾಶಳಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟು ಅತ್ತೆನೋ.

ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವರು ಕೊಡಬಹುದಾದ ಮೂರು ವರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ ಇವನಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಬರಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬ ಮೂಕಿ, ಒಬ್ಬ ಕುಂಟ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕುರುಡ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಹಿಂಡಿಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದಾಗೆಲ್ಲ ಸನ್ನೆಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವುದನ್ನೂ ಕುಂಟುತ್ತಾ ಒಂದು ಕಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೇ ಓಡಾಡುವುದನ್ನೂ ಹಟ ಯೋಗದಂತೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸ್ಪರ್ಶಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸದ್ದಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾಳೆ ದಿನ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಹೋದರೆ, ನನ್ನ ಮಾತು ನಿಂತರೆ, ನಾನು ಕಾಲು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಆಗಲೂ ಬದುಕಬೇಕು. ಆಗ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಾನು ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಕನ್ನಡಕ ಬಂತು. ಈಗಲೂ ಕನ್ನಡಕವಿಲ್ಲದೆ ಓದಲಾರೆ. ಇದರ ನಡುವೆ ಆಗಾಗ ತೀವ್ರವಾದ ಅಲರ್ಜಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾದಾಗ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಅವರ ನೆನಪು ಮಂಜುಗಣ್ಣನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದು, ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು. ಹೌದು ಹೀಗೆಯೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊಸನಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ವೆಬ್ ಪೋರ್ಟಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ‘ಹಲಗೆ ಮತ್ತು ಮೆದುಬೆರಳು’ ಅವರ ಮೊದಲ ಕಾವ್ಯಸಂಕಲನ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 month ago No comment

    ಪಂಡಿತರ ಹಳ್ಳಿಯ ‘ಮಂದರಗಿರಿ’

                  ಇದು ಪ್ರವಾಸಿಗಳ ಯುಗ. ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಜನರಿಗೀಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರುವುದೆಂದರೆ ಬಹಳ ಬೇಜಾರಿನ ಸಂಗತಿ. ಆಗೀಗಲಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಪ್ರವಾಸಗಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಸುಖ ಎನ್ನುವ ತಲೆಮಾರಿನವರು ಈಗ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಹೆಸರುವಾಸಿ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜನಜಂಗುಳಿಯಿರುತ್ತದೆ. ದೂರದ ಊರುಗಳೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಯಾರಿ ಬೇಕು. ಹಲವು ದಿನಗಳ ಸಿದ್ಧತೆ, ಪ್ರಯಾಣ, ವಿಪರೀತ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲವೂ ಹೌದು. ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗೆ ...

  • 3 months ago No comment

    ಬಿಜೆಪಿ ವಿರೋಧಿ ರಂಗ: ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ 20 ಪಕ್ಷಗಳು

    ಆರ್ಬಿಐ ,ಸಿಬಿಐ, ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದಂಥ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಾಯಕರು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದರು.   ಮಹತ್ವದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಪ್ರತಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಯತ್ನವಾಗಿ ನಡೆದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಸಭೆಗೆ 20 ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಹಾಜರಾಗಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ, ಈ ಸಭೆಗೆ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷ (ಎಸ್ಪಿ) ಮತ್ತು ಬಹುಜನ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷ (ಬಿಎಸ್ಪಿ)ದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಮುಖಂಡರು ಆಗಮಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಡಿ.10ರಂದು, ಪಂಚರಾಜ್ಯ ಚುನಾವಣೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 months ago No comment

    ಅರ್ಧನಾರಿ ಕಥೆಯ ಮತ್ತೆರಡು ಭಾಗಗಳು

    ‘ಮಧೋರುಬಗನ್’ (ಅರ್ಧನಾರಿ) ಎಂಬ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆವ ಮೂಲಕ ಬಲಪಂಥೀಯರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ಖ್ಯಾತ ತಮಿಳು ಲೇಖಕ ಪೆರುಮಾಳ್ ಮುರುಗನ್ ಈಗ ಆ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮತ್ತೆರಡು ಭಾಗಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಾದಂಬರಿಯ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯುಂಟುಮಾಡಿವೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದ ಬಲಪಂಥೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಹಲ್ಲೆಯೆಸಗಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆ ಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮುರುಗನ್, ಇದೀಗ ಆ ಕಾದಂಬರಿ ಮುಗಿದಲ್ಲಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸಿ ಮತ್ತೆರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲ ...

  • 3 months ago No comment

    170ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಭತ್ತದ ತಳಿಗಳ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿದ್ದ ಜಯರಾಮನ್

    ಬೀಜಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ತಮಿಳ್ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಶೈಲಿಯ ಅಳವಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಬೀಜ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಜಯರಾಮನ್ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಡಿದ್ದರು.   ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ, ನೂರಾರು ಭತ್ತದ ತಳಿಗಳ ಪುನಶ್ಚೇತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದ ತಮಿಳ್ನಾಡಿನ ಕೆ ಆರ್ ಜಯರಾಮನ್ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕ್ಯಾನ್ಸರಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ನೆಲ್ (ಭತ್ತವನ್ನು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಎಂದೇ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದ ಜಯರಾಮನ್, 170 ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಳೀಯ ಭತ್ತದ ವೈವಿಧ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನಶ್ಚೇತನಗೊಳಿಸಿದ್ದುರ. ...

  • 3 months ago No comment

    ಅಲೆಗಳಾಗುವ ಹಾಡು

        ಕವಿಸಾಲು         ಕನಸುಗಳ ಜಾತ್ರೆ, ಮನಸುಗಳ ಹಬ್ಬ ಎಲ್ಲ ನಿಶ್ಯಬ್ದ, ಮೌನದಲಿ ಮನ ಬಿಡಿಸಿದ ಮೂರ್ತ ರೂಪಕ್ಕೆ ತದ್ರೂಪು ನಿನ್ನದೇ ಸೊಬಗು ಸುರಿವ ಮಳೆ, ಬೀಸೋ ಗಾಳಿ ಒದ್ದೆಯಾದ ಒಡಲಿನಲಿ ಉರಿವ ನನ್ನೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡಿಸುತ್ತವೆ ನಿನ್ನ ಬೆರಳು ಕರಿಕಪ್ಪು ಚಳಿ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಒಂದಪ್ಪುಗೆಯ ಧ್ಯಾನದಲಿ ಬೆನ್ನ ಸುಳಿ ಸೀಳಿ ಮೇಲೇರುವ ನಡುಕದಲಿ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಹರವು ಯಾರೋ, ಯಾವತ್ತೋ ಮರಳ ...


Editor's Wall

  • 08 December 2018
    3 months ago No comment

    170ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಭತ್ತದ ತಳಿಗಳ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿದ್ದ ಜಯರಾಮನ್

    ಬೀಜಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ತಮಿಳ್ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಶೈಲಿಯ ಅಳವಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಬೀಜ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಜಯರಾಮನ್ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಡಿದ್ದರು.   ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ, ನೂರಾರು ಭತ್ತದ ತಳಿಗಳ ಪುನಶ್ಚೇತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದ ತಮಿಳ್ನಾಡಿನ ಕೆ ಆರ್ ಜಯರಾಮನ್ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕ್ಯಾನ್ಸರಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ನೆಲ್ (ಭತ್ತವನ್ನು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಎಂದೇ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದ ಜಯರಾಮನ್, 170 ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಳೀಯ ಭತ್ತದ ವೈವಿಧ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನಶ್ಚೇತನಗೊಳಿಸಿದ್ದುರ. ...

  • 30 November 2018
    3 months ago No comment

    ರಕ್ಕಸ ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೋರಾಟ

    ಮನೆಯೊಳಗೇ ಹಂತಕರಿದ್ದರೆ ಮಹಿಳೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾಲಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೊಂದು ತಾಣವೇ ಇಲ್ಲ.    2017ರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಯಾದ ಒಟ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರು 87 ಸಾವಿರ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ಇಲ್ಲವೆ ಗಂಡ, ಪ್ರಿಯಕರ, ಪರಿಚಿತರಿಂದ ಹತ್ಯೆಯಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ 50 ಸಾವಿರ. ಈ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಅಂಕಿಅಂಶವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿರುವುದು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯು ಮೊನ್ನೆ ನ.25ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ಅಧ್ಯಯನ ವರದಿ. ನವೆಂಬರ್ 25, ...

  • 29 November 2018
    3 months ago No comment

    ರೈತರ ಸಂಕಟಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವುದೆ ಮುಕ್ತಿ?

      ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ನಾಸಿಕ್-ಮುಂಬಯಿ ಕಿಸಾನ್ ಲಾಂಗ್ ಮಾರ್ಚ್ ಅನ್ನೇ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ‘ಸಿಂಗೂರು- ರಾಜಭವನ್ ಕಿಸಾನ್ ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಚ್’ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಖಿಲಭಾರತ ಕಿಸಾನ್ ಸಭಾದ ಜನರಲ್ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಹನ್ನಾನ್ ಮೊಲ್ಲಾ ಅವರು ‘ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕೆನ್ನುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ರೈತರ ಸಂಕಟಗಳಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲಿ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.     ಕಳೆದ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 3 ಲಕ್ಷ ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಾಗಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಭಾರತದ ರೈತರ ಸಂಕಟಗಳ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ನರೇಂದ್ರ ...

  • 09 November 2018
    4 months ago No comment

    ಹೊಸ ಕಾಲದ ಹರಕೆಯ ಕುರಿಗಳು!

      ಅಮಾಯಕತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಇವತ್ತಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಾತು ಸೋಲದಂತೆ ಕಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಮೌನದ ಜರೂರು ಇನಿತಾದರೂ ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.     ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಇಷ್ಟದ ಯಾವುದೇ ಕೃತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಅದು ನಮಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುವಂಥದ್ದು. ಆದರೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ ಎಂದು ವಿವರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗಲೇ ...

  • 28 October 2018
    4 months ago No comment

    ಪ್ರಸ್ತಾಪ | #MeToo: ‘ಮಾತು’ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು

      ದಮನಿತ ದನಿಯೊಂದು ಮಾತಾದಾಗ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಎದುರಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸನ್ನಿವೇಶವೇ ಈಗ #MeToo ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೂ ಎದುರಾಗಿರುವುದು.     ಕಳೆದ ಹಲವು ದಿನಗಳಿಂದ #MeToo ಅಭಿಯಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ತೀವ್ರತೆ, ಹೆಣ್ಣಿನ ದನಿಗೆ ಈ ಸಮಾಜದ ಕಿವಿ ನಿಧಾನವಾಗಿಯಾದರೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅಪಸ್ವರಗಳು ಅದೇ ಹೆಣ್ಣಿನ ದನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸುವಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಬ್ಬರದೊಂದಿಗಿರುವುದೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಪ್ರಿಯಾ ರಮಾನಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ಅನುಭವಿಸಿ ನೊಂದ ...