Share

ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಕೊನೆಗೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟವಳು

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಈಗ ಆಗಿನಂತೆ ನಗು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಅದೇ ಘಟಿಸಿಹೋದ ಚೋದ್ಯಕ್ಕೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು?

 

ಮೊನ್ನಿನ ಮುಂಜಾವಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡದ್ದೇ ಅವಳ ಫೋನ್ ಕರೆಯಿಂದ. ‘ನಾನ್ ಕಣೇ ರಾಜಿ’ ಎಂದರೆ ನಾನು, ‘ರಾಣಿನಾ?’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ‘ರಾಜಿ ಮಾರಾಯ್ತೀ ಮರೆತುಬಿಟ್ಯಲ್ಲ’ ಆಪಾದಿಸಿದಳು. ರಾಣಿ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಎಡಕ್ಕಿದ್ದ ಗೆಳತಿ. ರಾಜಿ ಬಲಕ್ಕಿದ್ದವಳು. ಇಬ್ಬರ ಹೆಸರೂ ರಾಜೀವಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಗುರುತು ಹಿಡಿಯಲು ರಾಣಿ ಮತ್ತು ರಾಜಿ ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದೆವಾದರೂ ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಕುಳ್ಳಿ ರಾಜಿ ಎಂದು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆಯುವುದಿತ್ತು. ‘ಕುಳ್ಳಿರಾಜಿನಾ?’ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಾಲಿಗೆ ತುದಿವರೆಗೂ ಬಂತಾದರೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡೆ. ‘ಇಲ್ಲ ಇನ್ನೊಂದ್ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ ಬಿಟ್ಟು ಫೋನ್ ಮಾಡು ನಂಗೆ ನಿಂದೇ ಧ್ಯಾನ ನೋಡು. ಝಾಡಿಸಿ ಒದೀಬೇಕು ನಿಂಗೆ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಎಲ್ಲೇ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ?’ ಅಂದರೆ ಗಳಗಳಗಳ ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ನಕ್ಕಳು! ‘ನಿಮ್ಮನೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ನಂಬರ್ ತಗೊಳ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಸಾಕು ಸಾಕಾಯ್ತೇ ಮಾರಾಯ್ತಿ. ಕೊಡೋದೇ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರಂತೆ. ಅದೂ.. ನಾನು ಆರ್ನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೇ ಸ್ಕೂಲ್ ಬಿಟ್ನಲ್ಲಾ ಈಗ ನನ್ನ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು ಕೇಳಕ್ಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಓದಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತಿದಾರೆ ಏನ್ಮಾಡ್ಲೇ?’ ಅಂತ ವಿವರಿಸತೊಡಗಿದ್ಲು. ಓದಿದ ಸ್ಕೂಲೇ ಬೇರೆ ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದೇ ಬೇರೆ ಸ್ಕೂಲಲ್ಲಾದ್ರೆ ಮತ್ತೇನಂತಾರೆ? ಒಂದು ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡು, ನಾವು ಓದುವಾಗ ದಾಸಕೊಪ್ಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಕೂಲನ್ನ ಮಿಲ್ ಹಿಂದುಗಡೆಗೆ ಬದಲಿಸಿದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೀನು ಓದಿದ ಇಸವಿ ಹೇಳಿ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು ಕೇಳು ಅಂದರೆ ‘ನಾನು ಓದಿದ ಇಸವಿ ಯಾವ್ದು ನೀನೇ ಹೇಳೇ’ ಅಂತ ಗಂಟುಬಿದ್ದಳು. ‘ಈಗ್ತಾನೇ ಕಣ್ಣು ಬಿಡ್ತಾ ಇದೀನಿ. ಇಸವಿನ ಆಮೇಲೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಫೋನಿಡು’ ಅಂದೆ.

ನೆನಪು ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆಳೆದೊಯ್ದಿತು. ‘ಕುಳ್ಳಿರಾಜಿ’ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕುಬ್ಜ ಜೀವ. ನನಗಿಂತ ಸುಮಾರು ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವಳಾದರೂ ನನ್ನದೇ ಕ್ಲಾಸಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ನಡೆಯಲು ಕಾಲು ಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷ ಮರಳಲ್ಲಿ ಸೊಂಟದ ತನಕ ಹೂತಿಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಕಾಲಿನಿಂದ ಸೊಂಟದವರೆಗೆ ಪೀಚಾಗಿ ಭುಜ, ತಲೆಬುರುಡೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವ ಕುಳ್ಳನೆ ದೇಹದಿಂದ ಕುಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಅನ್ವರ್ಥನಾಮಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರಳಾದವಳು ಅವಳು. ಹೊಟ್ಟೆಗೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದ ಬಡತನದ ಹುಡುಗಿಗೆ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಪಾದದ ಚರ್ಮ ಸವೆದು ತೂತುಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹುಬ್ಬುಗಳಿಲ್ಲದ ದೊಡ್ಡ ಹಣೆ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪೇಲವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಶಿಂಡು ಮೂಗು, ಅಗಲಬಾಯಿ ಮೊಗದ ಅಂದಗೆಡಿಸಿದ್ದವು. ಮಾತಾಡುವಾಗ, ನಗುವಾಗ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಮತ್ತು ಕೆಳಭಾಗದ ಹಲ್ಲುಗಳ ನಡುವೆ ನಾಲಿಗೆ ತುದಿ ಹೊರ ತೂರುವಷ್ಟು ಕಿಂಡಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮಾತಿಗೊಮ್ಮೆ ಗಳಗಳ ಸದ್ದಿಂದ ನಗುವ, ಅಳುವ ಈ ಭಾವಜೀವಿಗೆ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರು ಅಣ್ಣಂದಿರು, ಇಬ್ಬರು ಅಕ್ಕಂದಿರು. ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆಯ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗಿದ್ದ ಇವರೆಲ್ಲ ಹೊಟ್ಟೆಬಟ್ಟೆಗೆ ಕೂಲಿ ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ರಾಜಿಯೊಬ್ಬಳೇ ದುಡಿಯದೇ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವಳು. ಅತ್ತಿಗೆ ಇದ್ದುದರಲ್ಲೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ತಾಯಿಯಿಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಿ, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಬೈದು ಹೊಡೆದು ಮಾಡ್ತಾರೆ ಕಣೇ ಅಂದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ವಿಪರೀತ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಮಕ್ಕಳು ಗುಂಪುಗೂಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬೈಗುಳ, ಅಶ್ಲೀಲ ಪದಗಳಿರುವ ಕಥೆ, ಹಾಡು ಹೇಳಿ ನಾವು ನಗುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ದೊಡ್ಡ ಗೊಗ್ಗರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಿಗೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಅಳುವುದೂ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.

ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯದ ರಾಜಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದವು. ಸುಮಾರು ಒಂದು ಮೈಲು ನಡೆದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಬರುವಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಮುರಿತ ಶುರುವಾಗಿ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಹಾಕಿ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ತುಟಿಕಚ್ಚಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇವಳದ್ದೊಂದು ‘ನೀರ್ಕಡೆ’ ಮುಗಿಯೋದೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಗೆಳತಿಯರೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೂ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಇವಳ ಹೊಟ್ಟೆಮುರಿತ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರುವ ತನಕ ಜೊತೆಗೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಬಲ್ಗರ್ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಮನೆಯ ಅಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ಇವಳ ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಡಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದು.

ತರಗತಿಯಲ್ಲೂ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಸಲ ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಆರನೇ ಕ್ಲಾಸು ಫೇಲಾಗಿ ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತ ಮೇಲೆ ಅತ್ತಿಗೆ ನಾದಿನಿ ಜಗಳ ನಾಲ್ಕೆಂಟು ಮನೆಗೆ ಕೇಳತೊಡಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊದಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಂಡು ತಿಂದು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳೀಗ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಖಾಯಂ ಸದಸ್ಯೆಗಾಗಿದ್ದಳು. ಆದರೂ ಅವರ ಅತ್ತಿಗೆ ಹೇಳುವುದು, ಕೂತು ತಿನ್ನಲು ನಾವೇನು ರಾಜರ ವಂಶಸ್ಥರಲ್ಲ. ಶಾಲೆನಾದ್ರೂ ಕಲೀಲಿ ಅಂದ್ರೆ ಅದೂ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನನ್ ಜೊತೆ ಕೂಲಿಗೆ ಬಂದ್ರೆ ನಾನೇನು ಇವಳ ದುಡ್ಡು ಕಸ್ಕೊಳ್ತೀನಾ? ಪಿಗ್ಮಿ ಕಟ್ಟಿದ್ರೂ ನಾಳೆ ಇವಳದ್ದೇ ಮದ್ವೆಗೆ ನಾಕ್ ಕಾಸ್ ಒಟ್ಟುಮಾಡ್ಬಹುದು. ಈಗ ನನ್ನ ಮಗಳು ಶಮಿತನಿಗೆ ನಾನೇನು ಉಪ್ಪರಿಗೆ ಮೇಲೆ ಕೂರ್ಸಿದೀನಾ? ರಜೆ ಬಂದ್ರೆ ಸಾಕು ಗದ್ದೆ ನಟ್ಟಿಗೆ ಬರ್ತಾಳಲ್ಲ? ಮನೇಲಿದ್ರೂ ಬೋರ್ವೆಲಿಂದ ನಾಕ್ ಕೊಡ ನೀರು ತಂದು ಇಡಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ? ಒಂದ್ ಕಸ ಗುಡ್ಸಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ? ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿ ಸಾಕಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬೇಸಿ ಹಾಕಿದ್ರೂ ಸಮಾಧಾನ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ? ಸಿಟ್ಟು ಬರಲ್ವಾ?’ ಎಂದು.

ಬರಬರುತ್ತಾ ಅತ್ತಿಗೆ ನಾದಿನಿಯರ ಜಗಳ ಹೊಡೆದಾಟಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು. ಪೀಚಲು ಕುಳ್ಳಿರಾಜಿಯ ಪೆಟ್ಟಿಗಿಂತ ದೇಹದಾರ್ಢ್ಯ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದ ಅತ್ತಿಗೆಯ ಪೆಟ್ಟು ಬಲವಾದುದಾಗಿದ್ದು ರಾಜಿ ಎಂಟೆಂಟು ದಿನ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ರಾಜಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಮಾತಾಡತೊಡಗುವಾಗ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅವಳನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಒಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಬಿಟ್ಟರು. ಮೊದಲೇ ಬಂಗಲೆ, ಕಾರು, ನಗರ ಜೀವನವನ್ನು ಕನಸುವ ರಾಜಿಗೆ ಈ ಮನೆ ತನ್ನದೇ ಎನಿಸಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಳು.
ಆ ಮನೆಯವರೂ ಹಣವಂತರು, ಗುಣವಂತರು. ಇವಳು ಆ ಮನೆ ಸೇರಿದ ನಾಲ್ಕೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ಆ ಮನೆಯ ಗಂಡಸು ತೀರಿಹೋದುದರಿಂದ ಇವಳು ಆ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸು ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಆ ಹೆಂಗಸು ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಒಳ್ಳೆಯ ಆರೋಗ್ಯಕರ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಹರೆಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ರಾಜಿ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಗುಂಡಗುಂಡಗೆ ಬೆಳೆದು ಮೈಬಣ್ಣ ರಂಗೇರಿತು. ಬಟ್ಟೆ, ಬಂಗಾರ, ಹಣ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಚಂದದ ಬಟ್ಟೆ, ಹೈಹೀಲ್ಡ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಧರಿಸಿ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಿಡಿದು ಊರಿಗೆ ಬಂದಳೆಂದರೆ ಕುಳ್ಳಿ ರಾಜಿ ಎಂದು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ‘ಮೇಡಮ್’ ಎಂದು ಗೌರವಿಸತೊಡಗಿದರು. ಇವಳು ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿರುವಾಗ ಊರಲ್ಲಿ ಇವಳ ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಅಂತರ್ಜಾತಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಈಗ ಅತ್ತಿಗೆ, ಅಣ್ಣ, ಅಕ್ಕ ಭಾವ ಎಲ್ಲರೂ ಕುಳ್ಳಿರಾಜಿಯ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಸುತ್ತುವ ಗಿರಗಿಟ್ಲೆಯಾದರು.

ಯಾವಾಗ ನಾದಿನಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದಾಯಿತೋ ಸರಕಾರಿ ಕಚೇರಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಗುಮಾಸ್ತನಾಗಿದ್ದ ಇವಳ ಭಾವ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು ಬರತೊಡಗಿದ. ಬರಬರುತ್ತಾ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಪಡೆಯತೊಡಗಿದ. ನಂತರ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ ಅವಳ ಹಣ, ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ಚಿನ್ನದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕಣ್ಣು ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಎಂದು ನನ್ನ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಹೇಳಿದ್ದಿತ್ತು.

ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕೆಲ ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಬರತೊಡಗಿದ್ದವು. ಅವಳಿದ್ದ ಮನೆ ಮಾಲಕಿ ನೀನೂ ನನ್ನ ಮಗಳಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ. ನಾನೇ ನಿಂತು ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳಂತೆ. ಇಷ್ಟಿದ್ದರೂ ಒಂದು ದಿನ ರಾಜಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಳು. ಅವರೆಷ್ಟೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಅಂಗಲಾಚಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬಾಯಿಯೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಮೊದ ಮೊದಲಿಗೆ ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಪಚರಿಸಿದರು. ಯಾವಾಗ ಇವಳು ಹಣ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಯತೊಡಗಿತೋ ಮತ್ತೆ ತಾತ್ಸಾರ ಶುರುವಾಯಿತು. ಇದರ ನಡುವೆ ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಭಾವ ಅವರ ಮನೆ ಹೊಕ್ಕುತ್ತಾನೆಂದೂ ಅವರು ಹಿಂದಿರುಗುವ ಮೊದಲೇ ಹೊರಬೀಳುತ್ತಾನೆಂದೂ ಜನ ಗುಸುಗುಸು ಮಾಡತೊಡಗಿದ್ದರು. ಇದು ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆಯ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿಯೇಬಿಟ್ಟಳು.

ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲರ ಕುರಿತು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ಕುಳ್ಳಿರಾಜಿಯ ಸುದ್ದಿಯಿದೆಯಾ? ಯಾರ ಜೊತೆ ಹೋದಳು? ಹೇಗಿದ್ದಾಳೆ? ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ? ಎಂದರೆ ಜನ ‘ಅವಳ ಭಾವನ ಜೊತೆಗೇ ಓಡಿಹೋದ್ಲಲ್ಲೇ. ಸ್ವಂತ ಅಕ್ಕನ ಸಂಸಾರಕ್ಕೇ ಕೊಳ್ಳಿ ಇಡ್ತಿದೀನಲ್ಲಾ ಅಂತನಾದ್ರೂ ಬೇಡ್ವಾ? ಅಷ್ಟು ವರ್ಷ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದ ದುಡ್ಡು ಚಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಅವನ ಎದೆಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ್ಲಲ್ಲ. ದುಡ್ಡಿರೋ ತನಕ ಚೆನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನು. ಆಮೇಲೆ ಮತ್ಯಾರನ್ನ ಹುಡುಕಿ ಹೋದ್ನೋ. ಇವಳಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬೇಕಾ ಬೇಡ್ವಾ?’ ‘ಒಬ್ಳು ಮಗಳು ಇದಾಳಂತೆ. ಅವನ ಸಂಬಳ ದೊಡ್ಡ ಹೇಣ್ತಿಗಂತೆ ಗಿಂಬಳ ಚಿಕ್ಕ ಹೇಣ್ತಿಗಂತೆ.. ದೊಡ್ಡ ಹೇಣ್ತಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಕಟ್ಸಿದಾನಂತೆ. ಇವಳಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆಯದಂತೆ’, ‘ಒಂದೇ ಊರಲ್ಲಿದ್ರೂ ಅಕ್ಕನಿಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತಾರಪ್ಪ’, ‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಏನು? ಒಂದಿನ ಮಂಗಳೂರಿನ ಪೇಟೆ ಮಧ್ಯೆ ತಂಗಿನ ರೋಡಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಒದ್ಲಂತೆ’ ಹೀಗೆ ಜನ ಹೇಳುವ ಮಾತಿನ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಾನು ಇವಳ ಇಡೀ ಕಥೆಯನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬಹಳ ಹಿಂಸೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ. ಕಥೆಯ ಒಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಕ್ಕ ದುಃಖಕ್ಲಾಂತ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಇವಳ ಗಳಗಳ ನಗು ಅಥವಾ ಅಳುವಿನ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆ ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಒಬ್ಬರು ‘ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾ? ಪಾರ್ವತಿ ಸತ್ತಳು!’ ಎಂದರು. ಯಾವ ಪಾರ್ವತಿ? ಜನ್ನಾಚಾರಿ ಮಗಳಾ? ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಕಣೇ ಕುಳ್ಳಿರಾಜಿಯ ಅಕ್ಕ ಎಂದರು. ಕ್ಷಣ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ. ಏನಾಗಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ? ಇದೇನು ಸಾಯುವ ವಯಸ್ಸಾ? ಅಂದರೆ ಬೋನ್ ಕ್ಯಾನ್ಸರಂತೆ ಕಣೇ. ಅವಳು ಇವಳ ದೆಸೆಯಿಂದ ಮೊದಲೇ ಏನು ಕಡಿಮೆ ನೋವು ತಿಂದಿದ್ಲಾ? ಈಗ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಅಂದಮೇಲೆ ಅದೆಷ್ಟು ನೋವು ತಿಂದಿರಬೌದು?! ಮದುವೆ ಆದ ಲಾಗಾಯ್ತು ಅಕ್ಕ ತಂಗಿ ಊರಕಡೆ ಮುಖಾನೇ ಹಾಕಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೋ ಸಿಕ್ರು. ಯಾರೋ ಚೂರು ಪಾರು ಸುದ್ದಿ ಕೊಟ್ರು… ಹಿಂಗೇ ಆಯ್ತು ನೋಡು. ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ರೆ ಕಾಯ್ಲೆಲ್ಲಿ ಮಲ್ಗಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಸಲ ನೋಡ್ಕೊಂಡಾದ್ರೂ ಬರಬೌದಿತ್ತು. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸ್ತಾರೆ ಅಂತಾರೆ. ಅವಳೇನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ಲೇ? ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಅವಳ ಬಾಳು ಹಾಳು ಮಾಡಿದ ಇವಳು ಕಲ್ಲುತುಂಡಿನ ಹಾಗಿದಾಳೆ ನೋಡು. ಈಗ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡ್ದೋರಿಗೇ ಕಾಲ’ ನಾನು ಮತ್ತೂ ಈ ಮಾತುಗಳ ತುಣುಕುಗಳನ್ನೇ ಜೋಡಿಸಿ ಕಥೆ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡು ವ್ಯಥಿತಳಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಗುಲಾಬಿಗೆಂಪು ಮೈಬಣ್ಣದ ಪಾರ್ವತಿ ಕೆಂಪು ಲಂಗ ದಾವಣಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು ಮೂಡಿ ಅವಳ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು ಹನಿದುಂಬಿ ತುಳುಕುವ ಚಿತ್ರವೊಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕುಳ್ಳಿ ರಾಜಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿ ‘ಇಂಥ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಆರನೇ ಕ್ಲಾಸು ಓದ್ತಿದ್ದೆ ನೋಡು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಗಳಗಳನೆ ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ನಗುತ್ತ ‘ನೀನು ಕಂಪ್ಯೂಟರು ನಿಂಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ನೋಡು’ ಅಂದಳು ‘ಪಾರ್ವತಕ್ಕ ಏನಾದಳೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ‘ಬೋನ್ ಕ್ಯಾನ್ಸರು. ತುಂಬ ನರಳಿಬಿಟ್ಲು ಕಣೇ’ ಎಂದಳು. ನೀನು ಹೇಗಿದ್ದೀ? ಅಂದೆ. ನಾನು ಬದುಕಿಡೀ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕಳೆದುಬಿಟ್ಟೆ ಕಣೇ. ಭಾವ ಅನಿಸಿಕೊಂಡೋನು ಉದ್ದುಕ್ಕೂ ಮೋಸಾನೇ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟ. ನೋಡೋರ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಾನೇ ವಿಲನ್ನು! ನೋಡೀಗ…. ನಾನೇ ಅನಾಥೆ. ಅದು ಸಾಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ನನಗೊಬ್ಳು ಮಗಳು ಇಬ್ರೂ ಅನಾಥರು ತಗೋ! ಎಂದವಳೇ ಮತ್ತೆ ಗಳಗಳನೆ ಅಳತೊಡಗಿದಳು. ಈ ಬದುಕಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಅದೆಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿತು.

ನಾನು ಮೌನವಾದೆ. ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿರುವಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಮಕ್ಕಳೇ ಯಾರಾದ್ರೂ ಹಾಡು ಹೇಳಿ ಎಂದದ್ದೇ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ ಕುಳ್ಳಿರಾಜಿ ತನ್ನ ಗೊಗ್ಗರು ದನಿಯಲ್ಲಿ.

“ಅಕ್ಕನ ಗಂಡ ಭಾವ ಅಂತ ಆಸೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ
ಭಾವನಾದ ಬೋಳಿಮಗ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದ!”

ಎಂದು ಹಾಡಿ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತ ನಗಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಆದರೆ ಈಗ ಆಗಿನಂತೆ ನಗು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಅದೇ ಘಟಿಸಿಹೋದ ಚೋದ್ಯಕ್ಕೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು ಎಂದು ತೋಚದೆ ಕೂತಲ್ಲೇ ಮರವಟ್ಟಿದೆ.

ಕಾದಂಬಿನಿ

ಹೈಡ್ರೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಎಕ್ಸಿಕ್ಯೂಟೀವ್. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊಸನಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ವೆಬ್ ಪೋರ್ಟಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ‘ಹಲಗೆ ಮತ್ತು ಮೆದುಬೆರಳು’ ಅವರ ಮೊದಲ ಕಾವ್ಯಸಂಕಲನ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 7 days ago No comment

    ಇತಿಹಾಸ ತಿರುಚಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವರ ಮಧ್ಯೆ…

          ಪ್ರಸ್ತಾಪ           ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಜೊತೆ ಬೆರೆಸುತ್ತ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನೂ ಕೇಸರೀಕರಣದಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಕ್ಷಮ್ಯ. ತಿರುಚಲಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತ ಇದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕರಾಳ ಕೃತ್ಯ.   ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮುದ್ರಣ ಹಾಗೂ ಮತ್ತಿತರ ...

  • 7 days ago No comment

    ‘ಸೂಜಿದಾರ’ದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಹಾಡು

    ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಮಿಕೆ ತೋರದವರಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬರು. ಅವರ ಕನಸುಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಸಡಗರದ ಚಂದಿರ ಎಂದೆಂದೂ ಜೊತೆಗಿರಲಿ.   ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿ, ಸಿನಿಮಾ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಬರ ಪಡೆಯೊಂದು ಜಾದೂವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬೆರಗು ಹಚ್ಚುವಂಥ ಸೃಜನಾತ್ಮಕತೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪೂರಕವಾದ ಪರಿಣತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲ. ಇಂಥವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಅವರದೂ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು. ಚೈತ್ರಾ ಅವರ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯೆಂದರೆ, ...

  • 1 week ago No comment

    ಉಷಾ ಚಿತ್ತ | ಮೊಲದ ಮರಿ ಗಿಫ್ಟ್

          ‘ಚಲಿತ ಚಿತ್ತ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಸಾಲು       ಮೇರು ಸದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು ಬರಬರುತ್ತಾ ಕಾಲಕೆಳಗಿನ ಗುಡ್ಡವಾಯಿತು. ಹೋಗ ಹೋಗುತ್ತಾ ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ನೆನಪಿನ ಕೋಶ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಂತರಾಳದಲಿ ಕಡಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೀಗ ಕನಸುಗಳ ಸರಕು ಹೊತ್ತ ದೋಣಿಯೊಂದು ತೇಲುತ್ತಿದೆ. ನಿರ್ಜನ ರಾತ್ರಿ, ಹುಟ್ಟು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದೆ; ದಡದಿಂದ ಕೇಳುತಿದೆ ಮೋಹಕ ಕೊಳಲ ಗಾನ. ಮನ ಕಂಪಿಸುತಿದೆ, ಬಾರೆನ್ನ ಪೂರ್ಣಚಂದಿರ. ಕಡಲು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತರಲಿ, ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...


Editor's Wall

  • 14 April 2019
    6 days ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 04 April 2019
    2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...

  • 29 March 2019
    3 weeks ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಹಕ್ಕಿ ಸಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಹುಳಗಳನ್ನೂ ಸಾಕಬೇಕು

                      ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಜ್ಜನಿಕೆ. ಅದು ಹಕ್ಕಿಯದಿರಲಿ, ಮನುಷ್ಯನದಿರಲಿ. ಕಾರ್ಕೋಟಕ ಸರ್ಪವೋ, ಹುಲಿಯೋ ಎದುರಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೇನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೆ ಅಕ್ಕಿ ಆರಿಸುವಾಗಲೋ ಬದನೆಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗಲೋ, ಹೂ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿರುವಾಗಲೋ ಚಿಕ್ಕ ಹುಳ ಕಂಡರೂ ಕಿರುಚಿ ಊರು ಒಂದು ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಂದು ...

  • 26 March 2019
    3 weeks ago No comment

    ಬೆಂದರೆ ಬೇಂದ್ರೆ…ನೊಂದರೆ ಕಾದಂಬಿನಿ

    ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ     ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ‘ಕಲ್ಲೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಹಕ್ಕಿ’ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ನಂಗಲಿಯವರು ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.   ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಮಾನವಜೀವನದ ಚಾಲಕ ಶಕ್ತಿ. ಈ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಹಿಡಿದು ಸಮತಲ, ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ , ಹೇರ್ ಪಿನ್ ಕರ್ವ್ಸ್, ಡೆಡ್ ಎಂಡ್ ಮುಂತಾದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ , ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ರಸ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ...

  • 12 March 2019
    1 month ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...