Share

ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ | ಹಲಗೆ ಮತ್ತು ಮೆದುಬೆರಳು
ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾವ್ಯಸಂಕಲನದ ಮುನ್ನುಡಿ

ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿಯೇ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ನಿಂತವರು. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕುತೂಹಲಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಅವರ ಕಾವ್ಯ. ಈಗ ಕಾದಂಬಿನಿಯವರು ನೂರಾರು ಕವಿತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಚೊಚ್ಚಲ ಕಾವ್ಯಸಂಕಲನವನ್ನು ಎಲ್ಲರೆದುರಿಗೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಕಲನದ ಹೆಸರು ‘ಹಲಗೆ ಮತ್ತು ಮೆದುಬೆರಳು’. (ಪ್ರಕಾಶಕರು: ಗೀತಾಂಜಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಾಶನ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ, ಮೊಬೈಲ್: 9449886390, 9916197291).

ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿರುವ 384 ಪುಟಗಳ ಕಾವ್ಯಸಂಕಲನ ಇದು. ಜ್ವಾಲಮಾಲಾ, ಕಿಡಿ ಚುಕ್ಕೆ ಸಾಲು ಮತ್ತು ಸುಡುಸುಯ್ಲು ಎಂಬ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ 162 ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಕವನಸಂಕಲನವೊಂದು, ಅದರಲ್ಲೂ ಕವಿಯೊಬ್ಬರ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ಇಷ್ಟು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಮೊದಲನೆಯದಿರಬೇಕು.

ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಹಿರಿಯ ವಿಮರ್ಶಕ ಡಾ.ಕೆ ಸಿ ಶಿವಾರೆಡ್ಡಿ ಬರೆದ ಮುನ್ನುಡಿ ಕಾದಂಬಿನಿಯವರ ಕವಿತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮುನ್ನುಡಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗಾಗಿ.

*

ಮುನ್ನುಡಿ : ಡಾ.ಕೆ ಸಿ ಶಿವಾರೆಡ್ಡಿ, ಕುಪ್ಪಳಿ

ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಎಂಬುದು ಮಾಯಾಜಾಲ. ಈ ಮಾಯಾಜಾಲ ಎಂಥವರನ್ನೂ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೆಳೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೀರ್ತಿಶನಿ, ಸ್ವಪ್ರೀತಿ, ಸ್ವ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಕವಿಗಳು ಇಂಥ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಕವಿಗಳೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದೇ ಅಧಿಕ. ಆದರೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಬರೆಯುವ ವೇದಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಕವಿಗಳಿಗೆ ಇದೊಂದು ಪ್ರಭಾವಿ ವೇದಿಕೆ. ಅದರ ಸರಿಯಾದ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಳಕೆಯ ಹೊಣೆಯೂ ಇದನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಕವಿಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಇದೆ.

ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಮಕಾಲೀನ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಯ ಬಗೆಗೆ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿ ಕವಿತೆಗಳನ್ನೂ ಓದಿದ್ದೆ. ಆಗ ಕಾದಂಬಿನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ. ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಗಳೆಂದು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಹಲವು ರಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಸಿ ಹಸಿ ಸಾಲುಗಳೇ ತುಂಬಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂದರೆ ತಮಗೆ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅನ್ನಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕವಿತೆಗಳೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಇಂಥ ಸಂಧರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವು ಪ್ರಬುದ್ಧ ಕವಿತೆಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ ಹೊಸ ಕಾವ್ಯ ಪರಂಪರೆಯೊಂದು ಇಂಥ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೆಂಬ ಖುಷಿ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲ ಎರಡೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂಥದರಲ್ಲಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದ ಕವಿತೆಗಳು ಕಾದಂಬಿನಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸಮಕಾಲೀನ ಘಟನೆ, ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಸರಳ ಹಾಗೂ ನೇರ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯವಾಗಿಸುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡು ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದೆ. ಅನಂತರದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದರ ನಡುವೆ ಇವರ ಕವಿತೆಗಳು ಸಂಕಲನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿರಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪುಸ್ತಕದ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಕೆಲವು ಯುವಕವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಅವರಿಂದಲೇ ಕಾದಂಬಿನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಕಲನಗಳೂ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂಗತಿ ತಿಳಿಯಿತು. ಅವರಿಂದಲೇ ‘ಕಾದಂಬಿನಿ’ ಎಂಬುದು ಗುಪ್ತನಾಮ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಇಷ್ಟೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬರೆದ ಈ ಕವಿ ಇದುವರೆಗೂ ಸಂಕಲನವೊಂದನ್ನು ಹೊರತರದಿರುವುದು ನನಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ಎನಿಸಿತ್ತು.

ಅಜ್ಞಾತ ಕವಿ ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಂಥ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಮೂಡಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಕವಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ವಯಸ್ಸು, ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ವೃತ್ತಿ, ಪರಿಸರಗಳು ತಿಳಿಯದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಇವರ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬಂದಿವೆ ಎನಿಸುತ್ತವೆ. ಕಾದಂಬಿನಿ ಯಾರೆಂಬುದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಈ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆನ್ನಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಓದುಗ ವರ್ಗದಿಂದ ಬರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೂ ಜ್ಞಾತವಾದಾಗ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೂ ಅಗಾಧ ಅಂತರಗಳು ಇರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕನ್ನಡ ವಿಮರ್ಶೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ‘ಲೇಖಕ ಬರೆದ ನಂತರ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ’ ಎಂಬ ವಿಮರ್ಶಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಓದಿನ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಅನುಸಂಧಾನದ ಕುರಿತದ್ದೆನ್ನಬಹುದು.

ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ‘ನಳಿನಿ ದೇಶಪಾಂಡೆ’ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಕವಿ ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಸಹೃದಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹಲವು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಕಾವ್ಯದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ವಿಮರ್ಶಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಪರಂಪರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಕುವೆಂಪು, ಬೇಂದ್ರೆ, ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಅಡಿಗ, ಯು.ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿ, ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯ, ದೇವನೂರು ಮಹದೇವ ಇಂಥವರ ಕೃತಿಗಳ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವೂ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳಿಂದಲೇ ನಡೆದಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಾದಂಬಿನಿ ಯಾರೆಂಬುದು ಜ್ಞಾತವಾದಾಗ ಅವರ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ತೋರುವ ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಈಗಿರುವಂತೆಯೇ ಮುಂದೆ ಇರಲಾರದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಗುಪ್ತನಾಮದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪರಂಪರೆಯೇ ಇದೆ.

‘ಅಜ್ಞಾತಳೊಬ್ಬಳು’ ಕವಿತೆ ಕವಿ ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿ ಅಜ್ಞಾತ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಯಾಕೆ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆಂಬ ಸಂಕಟವನ್ನು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕವಿತೆಯ ನಾಯಕಿಯ ಭಯ-ಆತಂಕಗಳು ಹಾಗೆ ಬರೆಯಲು ಕಾರಣವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬರಹಗಾರನೊಬ್ಬ ಅಜ್ಞಾತ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಅಜ್ಞಾತ ನಾಮದಿಂದ ಬರೆಯುವ ಸಂದರ್ಭವೊಂದು ಏರ್ಪಡುವುದು ಆ ಸಮಾಜದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

‘ಹಿಟ್ಲರನೊಬ್ಬನ ಅಜ್ಞಾತ ಸ್ಥಳವೊಂದರ
ಯಾತನಾ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಾ
ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೂಡದ ಗಾಳಿಯ ಮೇಲೆ
ಅಜ್ಞಾತಳು ಬರೆದೇ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ’

ಈ ಸಾಲುಗಳು ಕೌಟುಂಬಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ವ್ಯಕ್ತಿನಿಷ್ಠ ಕ್ರೌರ್ಯದ ನೋವಿನ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ.

‘ನೋವಿನ ಈಟಿಗಳನ್ನು ಎದೆಯ ರುದಿರದೊಳು
ಅದ್ದಿ ಆ ಅಜ್ಞಾತಳು ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ’
ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ಕಾವ್ಯ ಪಾರಂಪರಿಕ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಮೀರಲು ತವಕಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ

‘ಆಪ್ತರು ತೀರಿ ಹೋದಾಗ
ಶೋಕಸೂಚಕ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ
ಟಿಶ್ಶು ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ
ಮೂಗು ಕಂಪಾಗುವ ತನಕ
ಉಜ್ಜುತ್ತಾ ಸದ್ದೇ ಬರದ ಹಾಗೆ ಅಳುವ
ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ನನಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ’

ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾವ್ಯದ ಬಗೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ನಿಲುವುಗಳು ಅವರ ಒಟ್ಟು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ, ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ, ಧರ್ಮ-ರಾಜಕಾರಣ, ಹುಟ್ಟು-ಸಾವು, ಪರಿಸರ-ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕುರಿತ ನಿಲುವುಗಳು ಇಂಥ ನೆಲೆಯಿಂದಲೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ವೈವಾಹಿಕ ವಿಚ್ಛೇದನವನ್ನು ಕುರಿತು ಇವರು ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಕ್ರಮ ವಿಶಿಷ್ಟ. ‘ನನಗೆ ಈ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಸಂಕಟ, ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೌಟುಂಬಿಕ ವಿಚ್ಛೇದನಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗದೆ ಬದುಕಬೇಕಾದ ಕಲೆ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಈ ಕವಿತೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಗುಡಿಸುವ ಪೊರಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿಸಿ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಬದುಕಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಂತೂ ಮಾರ್ಮಿಕ. ಪುರುಷನ ಅನೇಕ ಕ್ರೌರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾಳೆ ಹೆಣ್ಣು. ಆದರೂ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಇಂದು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಈ ಕವಿತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

‘ಒಂದು ಕಡ್ಡಿ ಉದುರಿತು
ಕೂಡಲೇ ಅದನ್ನತ್ತಿ ಹಿಡಿಯ
ತುದಿಭಾಗದಿಂದ
ಕಟ್ಟಿನೊಳಕ್ಕೆ ತೂರಿ
ಹಿಡಿಯ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲೇ
ಅದರ ಬಾಳಿಕೆ ಅಡಗಿದೆ’

ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ರೀತಿಗೆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದಲೂ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಪಳಗಿಸಿರುವ ಏಕಮುಖಿ ಅನುಸಂಧಾನವನ್ನು ಈ ಕವಿತೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿರುವ ‘ದೂರದವರೆಗೂ’, ‘ಮಾಯೆಯ ಜೋಗುಳ’, ‘ಅವಳ ಮೌನದುದ್ದಕ್ಕೂ’ ಇನ್ನೂ ಇಂಥ ಅನೇಕ ಕವಿತೆಗಳು ಹಲವು ವ್ಯಂಗ್ಯಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ಅನುವಾಗುವ ಕವಿತೆಗಳು. ಈ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ದೂರ, ಗವಿ, ಪರಿಮಳ, ಅಶಾಂತ, ಮೌನ, ಮಾಳಬೆಕ್ಕು, ಕಾಳೋಗರದಂಥ ಚಿತ್ರಗಳು ಹಲವು ಅರ್ಥಗಳಿಗೆ ಅನುವಾಗುತ್ತವೆ.

ತನಗೆ ದೊರಕಿದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವ ಬಗೆಯನ್ನು ‘ಧೂಪದ ಮರ’ ಕವಿತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದಿನೇ ದಿನೇ ಪರಿಸರ ಅವನತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ಇವರ ಅನೇಕ ಕವಿತೆಗಳು ದಾಖಲಿಸುತ್ತವೆ. ಮಾಯಾಮೃಗದ ಕ್ರೌರ್ಯ ಅದರಿಂದ ಒದಗಬಹುದಾದ ದುರಂತಗಳು ಅಸಂಖ್ಯ. ಅಖಂಡ ಪರಿಸರವೇ ದುರಂತದ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಮವಂತೂ ಭಯಾನಕ. ಹೊರಗಿನ ಈ ಮೃಗ ನಮ್ಮ ಒಳಗೇ ಇರುವ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳೇ ಆಗಿಹೋಗಿರುವ ಅನುಭವವನ್ನು ಈ ಕವಿತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾಯಾಮೃಗ ಯಾವುದು, ಅದರಿಂದ ಒದಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳೇನು, ಅದರ ಸಂತಾನ ವೃದ್ಧಿಯ ಭೀಕರತೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಇವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳ ಮನೋಭೂಮಿಕೆಯನ್ನು ಇವರ ಕಾವ್ಯ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ.

‘ತಾವರೆಕೆರೆಯ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್’ ಕವಿತೆ ನಗರಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ರಾಕ್ಷಸತ್ವವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಗೇ ಎದುರಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆರೆ-ಕಟ್ಟೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಗರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ ಕಥೆಯಾಗುವ, ಜನಪದವಾಗುವ ಬಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ ಈ ಕವಿತೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಜೀವ ಸಮುದಾಯದ ದಿನನಿತ್ಯದ ಆಗುಹೋಗುಗಳಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೆರೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇಂದು ಕಸದ, ಕೊಳಚೆಯ ತಾಣವಾಗಿ ನಾರುತ್ತಿರುವ ವಾಸ್ತವ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ. ಕೆರೆ-ಕಟ್ಟೆಗಳು ಹಣವಂತರ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಜನರ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಿಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಕೆರೆಗಳು ಬಹು ಅಂತಸ್ತಿನ ಕಟ್ಟಡಗಳಾಗಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿಡಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಸಕಲ ಜೀವ ಜಗತ್ತುಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೆರೆಗಳು ನಗರ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳ, ಬೇಡದ ಭ್ರೂಣಗಳ, ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಕೊಳೆತ ಶವಗಳ ಆಗರವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಈ ಕವಿತೆ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

‘ಕೆಲ ಸಮಯದ ಹಿಂದೆ
ನಮ್ಮೂರ ಸೂರ್ಯ
ಕೆರೆಯಾಚೆ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ
ಈಗ ಕಟ್ಟಡದ ಹಿಂದೆ
ಅಡಗುತ್ತಾನೆ’

ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ನಾಗರಿಕ ಬದುಕಿನ ದುರಂತಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತವೆ. ಇಂಥದೇ ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ‘ಅಚ್ಛೆದಿನ್ ಬರಲಿಲ್ಲ’ ಕವಿತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹುಸಿ ಭ್ರಮೆಗಳನ್ನು ಜನರಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ವಂಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಯಶೋಗಾಥೆಯಂತಿದೆ ಈ ಕವಿತೆ. ಇಂಥದ್ದೆ ರಾಜಕೀಯ ವಿಡಂಬನೆ ‘ಊಟದ ಆಟ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿದೆ. ದಲಿತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡುವ ರಾಜಕೀಯ ವಿಡಂಬನೆ ಇದರದು. ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕುರಿತ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಂಥ ರಾಜಕೀಯ ಒಳಹುನ್ನಾರಗಳೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿವೆ. ಮನುಷ್ಯ ವೈಚಾರಿಕತೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದೇ ಎನಿಸುವಷ್ಟು ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ‘ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೇಳಿದರೆಂದು’ ಕವಿತೆ ವಚನಗಳ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕವಿತೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರೌರ್ಯ ಸಮಷ್ಠಿಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮಡುಗಟ್ಟುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುವುದನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇವರ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಕುರಿತ ಕವಿತೆಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಒಳಗೇ ಇರುವ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯನ್ನು ಸ್ವವಿಮರ್ಶೆ ಸ್ವವಿಡಂಬನೆಗಳಿಂದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಕ್ರಮ ಅನನ್ಯ. ಇಂಥದೇ ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ ‘ನನ್ನ ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್’. ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಆತಂಕಗಳನ್ನೇ ಬದುಕುವಂತೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶದ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಇವರ ಕಾವ್ಯದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಹೊಸ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತದೆ.

‘ಟಾಲ್ಸ್ಟಾಯ್ ಕಥೆ’, ‘ಡೆತ್ ಆಫ್ ಇವಾನ್ ಇಲ್ಲ್ಯಿಚ್’ನ ಸಾವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಕವಿತೆ ‘ಗಂಧದ ಕಟ್ಟಿಗೆ’ ಮನುಷ್ಯನ ಐಷಾರಾಮಿ ಬದುಕಿನ ನಿರರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕಡು ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ‘ನಾನು ಸುಂದರಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರೆ’ ಕವಿತೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಸುಂದರವಾದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಮನುಷ್ಯನು ತೋರುವ ಆಸ್ಥೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಕರುಣೆ, ಸಾಮಾನ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕುರೂಪತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತೋರಲಾರದ ಬಗೆಯನ್ನು ಪಾರಂಪರಿಕ ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಈಟಿಯಂತೆ ನಾಟಿಸುತ್ತದೆ. ‘ಮರಣಶಯ್ಯೆ’ ಕವಿತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಯೇ ಸಾವಿನ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸುವ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ‘ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಾಂಗಿಗಳು’ ಎಂಬ ತೇಜಸ್ವಿಯವರ ಸಾಲು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬ ಸಮಾಜದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಹುಸಿಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಕವಿತೆ ನದಿಯಂತೆ’ ಕವಿತೆಯ ಚಲನಶೀಲತೆಯ ಕಥನವನ್ನು ನದಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ಉಪಮೆಯಾಗಿಸಿರುವ ಕ್ರಮ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದು. ಬದುಕು, ಕವಿತೆ, ನದಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭಿನ್ನಗೊಳಿಸುವ ಕ್ರಮವು ಅನನ್ಯ.

‘ದಾಹ ಮತ್ತು ಬಾವಿ’ ಕವಿತೆಯು ಜೀವಜಲವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದ, ವ್ಯಾಪಾರದ ಸರಕಾಗಿಸಿದ, ನೋವಿನ ಕಥನ. ‘ಕಾಯುವಿಕೆ’, ‘ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಪಯಣ’, ‘ನೀವು ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು ಕಂಡಿರೇ’, ‘ಒಲವು ಕಡಲು’, ‘ಪ್ರಿಯನಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟೆಯಾ?’ ಕವಿತೆಗಳು ಪ್ರೀತಿ, ವಿರಹಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬಂತಿವೆ.

ಪುರುಷ-ಸ್ತ್ರೀ, ಧರ್ಮ-ದೇವರು, ಜಾತಿ-ಮತ ಇಂಥ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಈ ಹಿಂದಿನ ಕಾವ್ಯದಂತೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದು ಆತಂಕದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂಥ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕ ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿಯೋ, ಗುಪ್ತನಾಮಗಳಲ್ಲಿಯೋ ಬರೆಯಬೇಕಾದ ಅವಿವಾರ್ಯತೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಏನೋ. ಅಂಥ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳು ಲೇಖಕನ ಆತ್ಮಕಥನದಂತೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

‘ಮೊಗವಿಲ್ಲದ ಅಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನುಣ್ಣನೆ ಮುಖವಾಡ
ಸುಖೋಲ್ಲಾಸ ವಿಲಾಸದಲಿ
ಕುಣಿದೂ ನಲಿದೂ, ತುಳಿದೂ ಥಳಿಸಿ
ಆಗೀಗ ಅಪರೂಪದ ಖಯಾಲಿಗೆ
ನೋವು, ಬೇಸರಿಕೆಯೆಳೆಯ ಜಾಡ ಹಿಡಿದರಸಿ
ನೋವು ಭರಿತ ಹಾಡುಗಳ ಗುನುಗುತ್ತ
ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಚಲಿಸಿ
ಅನುಭವದ ಗಟ್ಟಿ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು
ಕವಿತೆ ಗೀಚಿ.’

ಮನುಷ್ಯನ ಮೃಗತ್ವ, ಬದುಕಿನ ನಶ್ವರತೆ, ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ಪೃಶ್ಯ-ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ವಿಚಾರಗಳು, ಹುಟ್ಟು-ಸಾವು, ಪರಿಸರವನ್ನು ಕುರಿತ ಕಾಳಜಿ, ಮದುವೆ-ವಿಚ್ಛೇದನ, ಸಾವು-ಆಚರಣೆಗಳು, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕಲಹಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳ ಕಥನಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದದ ಮೃಗತ್ವ, ಅದರಿಂದ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಆತಂಕಗಳು, ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಕೀಯ ಒಳತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಏರ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆತಂಕಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳ ಭೀತಿ, ಕನಸು-ಎಚ್ಚರ, ಹಗಲು-ಇರುಳು, ಒಂಟಿತನ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾವ್ಯ ಗಾಢವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದೆ.

ತನ್ನನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಕಲಕಿದ ಇಂಥ ಸಂಗತಿಗಳ ರೂಪಕಗೊಳಿಸುವುದು ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ನಿರಾಶೆ-ಆತಂಕಗಳು ಇವರ ಕಾವ್ಯದ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯಾದರೂ ಅದರ ಜೊತೆಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಜೀವನಪ್ರೀತಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದು. ಇವರ ಭಾಷಾ ಪ್ರಯೋಗ ನಿರೂಪಣಾ ಕ್ರಮ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹೊಸ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಹೊಸಹೊಸ ಪದಗಳು, ಹೊಸ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬಿನಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿ ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಕೇವಲ ಕಾವ್ಯದ ಓದಿಗೆ, ಓದಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ನಾನು ಅವರ ಪ್ರಥಮ ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆಂದು ಊಹಿಸಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಬರೆದದ್ದು ಗಂಡೋ ಹೆಣ್ಣೋ ತಿಳಿಯದೇ ಓದಿದ್ದೇನೆ ನಾನು. ಈವರೆಗೆ ಓದಿರುವ ಕಾವ್ಯ, ಕಾವ್ಯವೇ ನನಗೆ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಇರುವ ಮಾನದಂಡಗಳು ಆದರೂ ಅಂಥ ಮಾನದಂಡಗಳಿಂದಲೇ ನಾವು ಕಾವ್ಯಾಸ್ವಾದನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅನೇಕ ಸಾರಿ ಅಂಥ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಕಾವ್ಯ ಕಾದಂಬಿನಿಯವರದ್ದು.

ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಅನನ್ಯತೆ ಎಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಆಲೋಚನೆಯ ಕ್ರಮ; ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಾಷೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ಅನುಭವಗಳ ಚಿತ್ರಣ ಮತ್ತು ಅಂಥ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ರೂಪಕವಾಗಿಸುವ ಕ್ರಮ, ಸರಳ, ನೇರ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಾವ್ಯವಾಗಿಸುವ ಕಲೆ. ಅನೇಕ ಚಳುವಳಿಗಳು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇವರ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತಿದ್ದರೂ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಚಳುವಳಿಯ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕದೇ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಕೀರ್ಣ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇವರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಏನೋ ಇವರ ಕಾವ್ಯ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಈಗಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಿಸರವು ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಿಸರ ಗುಂಪು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಛಿದ್ರಗೊಂಡು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇವರ ಕಾವ್ಯ ಈ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ದೂರ ನಿಂತು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ಕ್ರಮವು ವಿಶೇಷ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರು ಒಬ್ಬರು. ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅನೇಕ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಇವರ ಕಾವ್ಯ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ರಚನೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇವರ ಕವಿತೆಗಳು ಜನಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

ಸಮಕಾಲೀನ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ 80ರ ದಶಕದ ಕಾವ್ಯ ರಚನಾ ಮಾದರಿಗಳನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಈ ಅನುಸರಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗವೊಂದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ವಿಶೇಷ. ಇವರ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೂ ಕೆಲವು ಮಿತಿಗಳು ಇದ್ದೇ ಇವೆ.

ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಓದುಗರು ಈ ಸಂಕಲನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಓದುತ್ತಾರೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾವ್ಯ ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಕೇಳಿದರೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಇದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಪ್ರಿಯ ಕವಿ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.

Share

One Comment For "ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ | ಹಲಗೆ ಮತ್ತು ಮೆದುಬೆರಳು
ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾವ್ಯಸಂಕಲನದ ಮುನ್ನುಡಿ
"

  1. Ashok gowda doddajala
    24th April 2018

    ಚೆಂದದ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿರುವಿರಿ ಸರ್, ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಕಾದಂಬಿನಿ ಅಕ್ಕನ ಕವಿತೆಗಳು ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆಯಾಗಿಯೂ, ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಾಗಿಯೂ, ನೊಂದವರ ನೆರಳಾಗಿಯೂ. ಪುಟಿಯುವ ಚೇತನವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಿವೆ. ಅದ್ಯಾಕೋ ಅವರು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದು ಅವರ ಬರಹದ ಶೈಲಿ, ಮತ್ತು ನೇರ, ನಿಷ್ಟುರತೆಯಿಂದ.
    ಅವರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವ ವಸ್ತುವೂ ಇಲ್ಲವೇನೋ?
    ಅಕ್ಕನ ಮೊದಲ ಕವನ ಸಂಕಲನ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡುದೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ, ಅದನ್ನು ತಾವು ಕವಿ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ.
    ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಶುಭಾಶಯ ಕೋರುತ್ತಾ ಅವರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುವೆ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 1 week ago No comment

    ಇತಿಹಾಸ ತಿರುಚಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವರ ಮಧ್ಯೆ…

          ಪ್ರಸ್ತಾಪ           ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಜೊತೆ ಬೆರೆಸುತ್ತ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನೂ ಕೇಸರೀಕರಣದಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಕ್ಷಮ್ಯ. ತಿರುಚಲಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತ ಇದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕರಾಳ ಕೃತ್ಯ.   ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮುದ್ರಣ ಹಾಗೂ ಮತ್ತಿತರ ...

  • 1 week ago No comment

    ‘ಸೂಜಿದಾರ’ದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಹಾಡು

    ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಮಿಕೆ ತೋರದವರಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬರು. ಅವರ ಕನಸುಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಸಡಗರದ ಚಂದಿರ ಎಂದೆಂದೂ ಜೊತೆಗಿರಲಿ.   ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿ, ಸಿನಿಮಾ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಬರ ಪಡೆಯೊಂದು ಜಾದೂವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬೆರಗು ಹಚ್ಚುವಂಥ ಸೃಜನಾತ್ಮಕತೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪೂರಕವಾದ ಪರಿಣತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲ. ಇಂಥವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಅವರದೂ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು. ಚೈತ್ರಾ ಅವರ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯೆಂದರೆ, ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಉಷಾ ಚಿತ್ತ | ಮೊಲದ ಮರಿ ಗಿಫ್ಟ್

          ‘ಚಲಿತ ಚಿತ್ತ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಸಾಲು       ಮೇರು ಸದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು ಬರಬರುತ್ತಾ ಕಾಲಕೆಳಗಿನ ಗುಡ್ಡವಾಯಿತು. ಹೋಗ ಹೋಗುತ್ತಾ ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ನೆನಪಿನ ಕೋಶ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಂತರಾಳದಲಿ ಕಡಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೀಗ ಕನಸುಗಳ ಸರಕು ಹೊತ್ತ ದೋಣಿಯೊಂದು ತೇಲುತ್ತಿದೆ. ನಿರ್ಜನ ರಾತ್ರಿ, ಹುಟ್ಟು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದೆ; ದಡದಿಂದ ಕೇಳುತಿದೆ ಮೋಹಕ ಕೊಳಲ ಗಾನ. ಮನ ಕಂಪಿಸುತಿದೆ, ಬಾರೆನ್ನ ಪೂರ್ಣಚಂದಿರ. ಕಡಲು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತರಲಿ, ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...


Editor's Wall

  • 14 April 2019
    1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 04 April 2019
    2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...

  • 29 March 2019
    3 weeks ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಹಕ್ಕಿ ಸಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಹುಳಗಳನ್ನೂ ಸಾಕಬೇಕು

                      ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಜ್ಜನಿಕೆ. ಅದು ಹಕ್ಕಿಯದಿರಲಿ, ಮನುಷ್ಯನದಿರಲಿ. ಕಾರ್ಕೋಟಕ ಸರ್ಪವೋ, ಹುಲಿಯೋ ಎದುರಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೇನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೆ ಅಕ್ಕಿ ಆರಿಸುವಾಗಲೋ ಬದನೆಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗಲೋ, ಹೂ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿರುವಾಗಲೋ ಚಿಕ್ಕ ಹುಳ ಕಂಡರೂ ಕಿರುಚಿ ಊರು ಒಂದು ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಂದು ...

  • 26 March 2019
    4 weeks ago No comment

    ಬೆಂದರೆ ಬೇಂದ್ರೆ…ನೊಂದರೆ ಕಾದಂಬಿನಿ

    ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ     ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ‘ಕಲ್ಲೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಹಕ್ಕಿ’ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ನಂಗಲಿಯವರು ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.   ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಮಾನವಜೀವನದ ಚಾಲಕ ಶಕ್ತಿ. ಈ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಹಿಡಿದು ಸಮತಲ, ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ , ಹೇರ್ ಪಿನ್ ಕರ್ವ್ಸ್, ಡೆಡ್ ಎಂಡ್ ಮುಂತಾದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ , ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ರಸ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ...

  • 12 March 2019
    1 month ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...