Share

ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadara

ಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ… ಈ ಹಾಡು ನನ್ನಂಥ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ನನ್ನ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನ ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಸಿನೇಮಾ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಘಂಟಸಾಲ ಹಾಡಿದ ಈ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೇ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಊರಿನವರು ಅಥವಾ ಸುತ್ತಲ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಈ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಟೆಂಟಿನತ್ತ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ ಶೋಗೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ ಅದೂ ಇದೂ ಕೆಲಸವಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ಟೆಂಟಿನ ತೂತುಗಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಳಕಿನಿಂದಾಗಿ ಕೊಂಚ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಟೆಂಟುಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೆಂಗಿನ ಹರಟೆ ಚಾಪೆಗಳಿಂದ ಕವುಚಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅವು, ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಕಳಿತು ತಾತತೂತಾ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ಮಳೆಗಾಲವಾದರೆ ಕೇವಲ ಬೆಳಕನ್ನಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಅವು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನೂ ಒಳಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜನ ಎದ್ದು ಸೋರದ ಕಡೆ ನಿಂತು ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಹಾಗೆ ನಿಲ್ಲಲೂ ಆಗದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರುಗಳು ಕೈಕೊಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ನಾಳೆ ಬಂದು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಪಾಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನಾಲ್ಕೈದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ಒಂದೊಂದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಒಂದೊಂದು ಸೀನು ಎಗರಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇವತ್ತು ಒಂದು ಫೈಟಿಂಗ್ ಶುರುವಾಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ಆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಸೀನು ಮುಗಿದು ಮುಂದಿನಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಿನೇಮಾದ ಉದ್ದ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ನಡುವೆ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದ ಅಸಾಧ್ಯ ಕಿರಿಕಿರಿ.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ನಮಗಾಗ ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡುವುದೆಂದರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಸು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ತ್ಯಾಗಕ್ಕಾದರೂ, ಎಂಥ ಸುಳ್ಳಿಗಾದರೂ, ಕಳ್ಳತನಕ್ಕಾದರೂ ತಯಾರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೂ ಒಂದೇ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಅನೇಕ ಸಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಜೊತೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಕೂಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಅದು ಕದ್ದು, ದೊಡ್ಡವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ.

ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದು ತೋಟದ ಮನೆ. ಟೆಂಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿ ಶೆಟ್ಟೀಕೆರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋದರೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಕಿ.ಮೀ.ನಷ್ಟಿದ್ದು, ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಕಿ.ಮೀ.ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುವ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಇಡೀ ಸಿನೇಮಾದ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಲೇ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಿದ್ದವರು, ನೋಡು ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಬರುತ್ತೆ, ಹಾಡು ಬರುತ್ತೆ, ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯಾಕೆ ಬಂತು, ಅಂತ ಕಾಮೆಂಟರಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಉಂಟು. ಹಾಗಾಗಿ, ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ್ದು ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆಯೂ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮೆದುರಿಗಿದ್ದರೆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನಾವು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಬೇಕಂತಲೇ ಆ ಹಾಡು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಮನೆಯವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಂತು ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಕಾಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಟೆಂಟನ್ನು ತಲುಪಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ಲ್ಯಾನು ಸುಮಾರು ಸಲ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಾ ಮುರುಗಾ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಸಲ ಟೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ದೇವರು ಅನ್ನುವ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮನೆಯವರು ಒಂಚೂರು ಓದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗದರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಅವತ್ತು ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಗೆಳೆಯರು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ತಿರ್ಮಾನವಾಯ್ತು. ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಕಾಡಿಬೇಡಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೋಡಲು ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಎಂಟಾಣೆಯನ್ನು ಸ್ಕೂಲಿನಿಂದ ಬಂದವನೇ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಹೀಗೆ ಕದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು ಅಂತ ಭಾಷೆ ತಗಂಡಿದ್ದೆ. ಅಜ್ಜಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಕೂಡ.
ಸಂಜೆ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ( ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಶೋಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ, ಸಂಜೆ ಏಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಶೋ.) ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲಸಿನ ಮರದಡಿ ಬಂದಿರಬೇಕೆಂದೂ, ನಾನು ಸಮಯ ನೋಡಿ ಬರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ಅವತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಪೀಕಲಾಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದದು ಅಜ್ಜಿಯ ಪಕ್ಕ. ಅಜ್ಜಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ.

ಏಳಾಯ್ತು. ಟೆಂಟಿನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡೂ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಆದರೂ ಅಪ್ಪನ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹೋಗಲು ಹೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಲಸಿನ ಮರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಗೆಳೆಯರ ಗುಪ್ತ ಸಂಕೇತಗಳು ಎಡಬಿಡದೆ ರವಾನೆಯಾಗ ತೊಡಗಿದವು. ಆಗ ಸಿನೇಮಾದ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಮೋಹ ಅಪ್ಪನ ಹೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಂಚದ ಮೇಲಿದ್ದ ಟವೆಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆಲ್ಲಾ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು.

ಸರಿ, ಆದದ್ದು ಆಯ್ತು ಅಂತ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಓಡಿ ಟಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳ ಹೋಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯ್ತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು. ಅದು ಸರಿಯಾಗುವ ತನಕ ಲೈಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು. ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದವರು(ಆಗ ಕುರ್ಚಿ ಮತ್ತು ನೆಲ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.ಕುರ್ಚಿಗೆ ನೆಲದ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಕಾಸಿರುತ್ತಿತ್ತು.) ಜೋರಾಗಿ ‘ಇವುಂದು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಇದ್ದುದ್ದೆಯಾ, ಸರಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ…’ ಅಂತ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಟ್ಟ ಬೈಗುಳಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಂಟಿನ ಯಜಮಾನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಣ್ಣ ನಿರಾಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಆಡಿಟ್ಟ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರತ್ತ ನೋಡಿದ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದವನೇ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ ದುಬುಕ್ಕನೆ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟ. ಅವನು ಕೂರುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಪಕ್ಕ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಅವನ ಅಪ್ಪ ಆಡಿಟ್ಟನನ್ನು ನೋಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಿದ್ದೆವು. ಅವತ್ತು ಆಡಿಟ್ಟನಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಸಿನೇಮಾ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಗುದ್ದುಗಳು ಬಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಯಾಕೋ ನನ್ನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುವುದಾಗಲಿ ಹೊಡೆಯುವುದಾಗಲಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾದ ಮರುದಿನದಿಂದ ನನ್ನ ಮಲಗುವ ಜಾಗ ಬದಲಾಯ್ತು. ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ್ಗುಲಿನಿಂದ ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಹಂಗೂ ಹಿಂಗೂ ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಪೂರಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಅಪ್ಪನ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಾಗಲು ಸುಮಾರು ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಬೇಕಾದವು.

ಆದರೂ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

One Comment For "ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ
"

  1. ಹರೀಶ್ ಬೇದ್ರೆ
    15th September 2016

    ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ತಾಜಾ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು .

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಇತಿಹಾಸ ತಿರುಚಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವರ ಮಧ್ಯೆ…

          ಪ್ರಸ್ತಾಪ           ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಜೊತೆ ಬೆರೆಸುತ್ತ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನೂ ಕೇಸರೀಕರಣದಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಕ್ಷಮ್ಯ. ತಿರುಚಲಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತ ಇದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕರಾಳ ಕೃತ್ಯ.   ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮುದ್ರಣ ಹಾಗೂ ಮತ್ತಿತರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ‘ಸೂಜಿದಾರ’ದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಹಾಡು

    ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಮಿಕೆ ತೋರದವರಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬರು. ಅವರ ಕನಸುಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಸಡಗರದ ಚಂದಿರ ಎಂದೆಂದೂ ಜೊತೆಗಿರಲಿ.   ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿ, ಸಿನಿಮಾ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಬರ ಪಡೆಯೊಂದು ಜಾದೂವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬೆರಗು ಹಚ್ಚುವಂಥ ಸೃಜನಾತ್ಮಕತೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪೂರಕವಾದ ಪರಿಣತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲ. ಇಂಥವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಅವರದೂ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು. ಚೈತ್ರಾ ಅವರ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯೆಂದರೆ, ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಉಷಾ ಚಿತ್ತ | ಮೊಲದ ಮರಿ ಗಿಫ್ಟ್

          ‘ಚಲಿತ ಚಿತ್ತ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಸಾಲು       ಮೇರು ಸದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು ಬರಬರುತ್ತಾ ಕಾಲಕೆಳಗಿನ ಗುಡ್ಡವಾಯಿತು. ಹೋಗ ಹೋಗುತ್ತಾ ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ನೆನಪಿನ ಕೋಶ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಂತರಾಳದಲಿ ಕಡಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೀಗ ಕನಸುಗಳ ಸರಕು ಹೊತ್ತ ದೋಣಿಯೊಂದು ತೇಲುತ್ತಿದೆ. ನಿರ್ಜನ ರಾತ್ರಿ, ಹುಟ್ಟು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದೆ; ದಡದಿಂದ ಕೇಳುತಿದೆ ಮೋಹಕ ಕೊಳಲ ಗಾನ. ಮನ ಕಂಪಿಸುತಿದೆ, ಬಾರೆನ್ನ ಪೂರ್ಣಚಂದಿರ. ಕಡಲು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತರಲಿ, ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...


Editor's Wall

  • 14 April 2019
    1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 04 April 2019
    3 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...

  • 29 March 2019
    4 weeks ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಹಕ್ಕಿ ಸಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಹುಳಗಳನ್ನೂ ಸಾಕಬೇಕು

                      ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಜ್ಜನಿಕೆ. ಅದು ಹಕ್ಕಿಯದಿರಲಿ, ಮನುಷ್ಯನದಿರಲಿ. ಕಾರ್ಕೋಟಕ ಸರ್ಪವೋ, ಹುಲಿಯೋ ಎದುರಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೇನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೆ ಅಕ್ಕಿ ಆರಿಸುವಾಗಲೋ ಬದನೆಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗಲೋ, ಹೂ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿರುವಾಗಲೋ ಚಿಕ್ಕ ಹುಳ ಕಂಡರೂ ಕಿರುಚಿ ಊರು ಒಂದು ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಂದು ...

  • 26 March 2019
    4 weeks ago No comment

    ಬೆಂದರೆ ಬೇಂದ್ರೆ…ನೊಂದರೆ ಕಾದಂಬಿನಿ

    ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ     ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ‘ಕಲ್ಲೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಹಕ್ಕಿ’ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ನಂಗಲಿಯವರು ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.   ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಮಾನವಜೀವನದ ಚಾಲಕ ಶಕ್ತಿ. ಈ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಹಿಡಿದು ಸಮತಲ, ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ , ಹೇರ್ ಪಿನ್ ಕರ್ವ್ಸ್, ಡೆಡ್ ಎಂಡ್ ಮುಂತಾದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ , ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ರಸ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ...

  • 12 March 2019
    1 month ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...