Share

ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಅರ್ಥ ಅರಿಯದವರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೂ ಅಗ್ಗವೇ!

 

ನಾವಿಂದು ಸವಿಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳ ಬಲಿದಾನದ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ, ಮುತ್ಸದ್ದಿಗಳ ಕನಸಿದೆ, ಧೀಮಂತ ನಾಯಕರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟಾದರೂ ನಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವವಿರಬೇಕಷ್ಟೇ.

 

ದೊಂದು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಯೊಂದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಬಗ್ಗೆ… ಹೀಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ತರುಣ-ತರುಣಿಯರಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಮುಂದೆ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೆಸರೇನು? ನಮ್ಮ ಸದ್ಯದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯ ಹೆಸರೇನು? ಕರ್ನಾಟಕದ ಈಗಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಾರು? ಇಂತಹ ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅತೀ ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನಾವಳಿಗಳು. ಇತ್ತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸರಳಾತಿಸರಳವಾಗಿದ್ದರೂ ಇವರುಗಳೆಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು-ತಪ್ಪು ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಬೆಪ್ಪುತಕ್ಕಡಿಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೇ ಇಷ್ಟನ್ನೂ ಇವರುಗಳು ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಅಚ್ಚರಿಯೂ ಕೂಡ ವೀಕ್ಷಕರಿಗೆ. ಅಂತೂ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಯು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಒಂದು ತಮಾಷೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿತ್ತೋ ಅಥವಾ ‘ಆಧುನಿಕ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಸ್ಥರೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಯುವಜನರ ಹಣೆಬರಹವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಬಯಸಿತೋ ಕೊನೆಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಂಡುಬಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಆಯ್ದ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಕ್ತ ರಾಜಕಾರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೆರಡು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಲೂ ಕೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ತರಗಳು ಎಂದಿನಂತೆ ನೀರಸ ಮತ್ತು ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಿದ್ದರೆ ಉಳಿದವುಗಳು ರೋಷಾವೇಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬದಲಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತವಿರಬೇಕಿತ್ತೆಂದೂ ಅಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಈ ಉತ್ತರಗಳು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಂಡ ಮತ್ತು ಉಡಾಫೆಯದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವೆಂಬ ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ ಇವರಿಗೆ ನುಣ್ಣನೆ ಕಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ.

ಇನ್ನು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸನ್ನಿವೇಶದಾಚೆಗೆ ಬಂದರೂ ‘ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತವಿರಬೇಕಿತ್ತು. ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ಥಟ್ಟನೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು’ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳುವವರಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಒಂದೋ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಿಜಸ್ಥಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವವರು ಅಥವಾ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಏನಾದರೊಂದು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂಬ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ವಾದಿಸುವವರಂತೆ ಮಾತನಾಡುವ ಬಾಯಿಪಟಾಕಿ ವೀರರು. ಇಂಥಾ ಅತಿರಂಜಿತ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇವರನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವಿರುವ ದೇಶಗಳಿಗೆ ವಿಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ನನಗನ್ನಿಸುವುದುಂಟು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕುಂದುಕೊರತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವು ನೀಗಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯೊಂದು ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯವೇ ಸರಿ.

ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಬಿಸಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಗಟ್ಟಿಗುಂಡಿಗೆಯವರನ್ನು ನಾವು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡವರೂ ಅಲ್ಲ. ಗಾಂಧಿಯವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ತಮ್ಮ ಜೀವದ ಹಂಗನ್ನು ತೊರೆದು, ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಒತ್ತೆಯಿಟ್ಟು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕಿಳಿದವರ ಕಥೆಗಳು ನಮಗಿಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಚಳುವಳಿ, ತ್ಯಾಗ, ಅರ್ಪಣೆ, ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಕಥೆಗಳು ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳಿಗೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವಂಥವುಗಳು ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೆಂಬುದು ಈಗಿನವರಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಅಗ್ಗವಾಗಲು ಇವುಗಳೇ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದೇ? ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಭಾರತದ ಸುದೀರ್ಘ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಪುಟಗಳನ್ನು ನಾವು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟೆವೇ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸರಕಾರಿ ರಜೆಯಷ್ಟೇ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ, ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ವೃದ್ಧರ್ಯಾರಾದರೂ ಇಂಥವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಹೇಗನ್ನಿಸಬಹುದು?

“ನಿಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕೆಲಸಗಳು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ? ನಿಮ್ಮ ಸರಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿ. ನಿಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ, ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳ ಮುಂದೆ ಧರಣಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ” ಎಂದೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯ ಕೆಲ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ಹೊಸಬನಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಯವರು ನಾನೊಬ್ಬ ಬೆಪ್ಪನೆಂಬಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡುವುದು, ಧರಣಿ ಕೂರುವುದೆಲ್ಲಾ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವೇ ಹಿಡಿಯಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅಂಗೋಲಾದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳಗೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೆಂಬ ಬೂದಿಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಕೆಂಡವದು. “ಇಲ್ಲಿಯ ಸೈನಿಕರು ಹಿಂದೆಮುಂದೆ ನೋಡದೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ರೈಫಲ್ಲುಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲರು” ಎಂದು ಆತ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಲೂ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ಮುಷ್ಕರ, ಧರಣಿ, ಚಳುವಳಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಂದು ಆತನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು ಮೃತ್ಯುಭಯ.

“ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳು. ಎಲ್ಲವೂ ರಾಷ್ಟ್ರಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಕುಟುಂಬದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಬೇರೆ. ಈ ವಾಹಿನಿಗಳು ಸರಕಾರದ ವಕ್ತಾರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆಯಷ್ಟೇ ಹೊರತು ಇನ್ನೇನೂ ಅಲ್ಲ” ಎಂದು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ನಿಜವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಎರಡು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಂಗೋಲಾ ಛಿದ್ರವಾಗಿದ್ದೇನೋ ಹೌದು. ಆದರೆ ಈ ಯುದ್ಧದ ಎರಡು ಜಟ್ಟಿಗಳಾದ ಎಮ್.ಪಿ.ಎಲ್.ಎ ಮತ್ತು ಉನಿಟಾ ಪಕ್ಷಗಳು ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಕಿತ್ತಾಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಅಂಗೋಲನ್ ಜನತೆಯಂತೂ ಮುಗಿಯುವ ಸುಳಿವೇ ಕಾಣದಿದ್ದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧವು ಇಂದಲ್ಲಾ ನಾಳೆ ಮುಗಿಯಲಿದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನೇ ಅಕ್ಷರಶಃ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಾಗಿದ್ದರು.

ಸಂದರ್ಭಗಳು ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಅಂಗೋಲಾದ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ಲುವಾಂಡಾದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡ ಎಮ್.ಪಿ.ಎಲ್.ಎ ಪಕ್ಷವು ಕ್ರಮೇಣ ಉನಿಟಾ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬಗ್ಗುಬಡಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ತೈಲೋದ್ಯಮ, ವಜ್ರ, ಟೆಲಿಕಾಂ, ಮಾಧ್ಯಮದಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಸರಕಾರದ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಕುಟುಂಬದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಿಡಿತಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟವು. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಬಳಿಸಿಬಿಟ್ಟ ಎಮ್.ಪಿ.ಎಲ್.ಎ ಉನೀಟಾ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಹೊಸಕಿಹಾಕಿತೆಂದರೆ ವಿರೋಧಪಕ್ಷವೆಂಬುದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತು. ಇಂದು ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿರುವ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಇರುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು. ಕಳೆದ ವರ್ಷವಷ್ಟೇ ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಹುದ್ದೆಗೆ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೂ ಚುನಾವಣೆಯು ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿದ್ದಿದ್ದು ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗಾದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ರಾಚುವಂತಿತ್ತು. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾವಾಗಲೀ, ಪ್ರಚಾರದ ಅಬ್ಬರವಾಗಲೀ ಇರದಿದ್ದ ನೀರಸ ಚುನಾವಣೆಯದು. ಗೆಲುವು ಯಾರದ್ದೆಂದು ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಆದರೆ ತೋರಿಕೆಗೆಂಬಂತೆ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷವು ಕೈತೊಳೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅಂತೂ ಅಜಮಾಸು ಮೂವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅಂಗೋಲಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಾಧ್ಯಕ್ಷರು ತಮ್ಮ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ತಮ್ಮದೇ ಪಕ್ಷದ ಹೊಸ ನಾಯಕನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರು. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಯೆಂಬ ಪ್ರಹಸನವೊಂದು ಸಾಂಗವಾಗಿ ನೆರವೇರಿತು.

ಅಂಗೋಲಾದ ಜನತೆಗೆ ನಮಗಿದ್ದಷ್ಟು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದ್ದರೆ? ಎಂದು ನಾನಿಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತು ಆಗಾಗ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಂಗೋಲನ್ನರಿಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದ್ದರೆ ಆಡಳಿತದ ಚುಕ್ಕಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮನಬಂದಂತೆ ದೇಶವನ್ನು ಹಿಸುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಚೇಗೆವಾರನಂತೆ ಎದೆಎದೆಯಲ್ಲೂ ಕಿಚ್ಚನ್ನೆಬ್ಬಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಸಂಘಟಿತರಾಗಿಯೋ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಸಹಾಯವನ್ನೋ ಪಡೆದು ಈ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತಬಹುದಿತ್ತು. ‘ಸ್ವತಂತ್ರ ಗಣರಾಜ್ಯ’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ ಎಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿ ಇಂಥವರ ಕಾಲಕೆಳಗಿನ ನೆಲವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಬಹುದಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಅಂಥದ್ದೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗದ ಹೊರತು ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ಇಂಥಾ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದೂ ಕೂಡ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ನಾಗರಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದ, ಕಡುಭ್ರಷ್ಟ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಆಫ್ರಿಕನ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವ ಅವಾಂತರಗಳು ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದಂಥವುಗಳು. ತಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಶೌಚಾಲಯಗಳನ್ನಿರಿಸಿಕೊಂಡ, ಏದುಸಿರು ಬಂದರೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಓಡುವ, ಕುಬೇರನೂ ನಾಚುವಷ್ಟು ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಸವಿದ ಮತ್ತು ಸವಿಯುತ್ತಿರುವ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದೇಶಗಳ ದುಸ್ಥಿತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಹಾಯಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಅರಾಜಕತೆ ಹೆಡೆಯೆತ್ತುತ್ತಿದೆ, ಕ್ರಾಂತಿಯ ಗಾಳಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ, ತಮಗೆ ಮುಂದೇನು ಕಾದಿದೆಯೋ ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ, ಕರಾಳ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಜನಸಮೂಹಗಳು ದಿನತಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ವಾಸಿಯೆನ್ನಬಹುದಾದ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೌಲ್ಯವೇನೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಕೈದಿಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು, ಪರದೇಸಿಗಳಂತೆ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು, ತಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದಂತೆ ಭಯದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ದನಿಯೆತ್ತುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಮಾಧ್ಯಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಂತಹ ಹಲವು ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದೆ. ನಾವಿಂದು ಸವಿಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳ ಬಲಿದಾನದ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ, ಮುತ್ಸದ್ದಿಗಳ ಕನಸಿದೆ, ಧೀಮಂತ ನಾಯಕರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟಾದರೂ ನಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವವಿರಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಅದೇನೇ ಆಗಲಿ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮಾತ್ರ ಅಗ್ಗವಾಗದಿರಲಿ!

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 1 week ago No comment

    ಇತಿಹಾಸ ತಿರುಚಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವರ ಮಧ್ಯೆ…

          ಪ್ರಸ್ತಾಪ           ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಜೊತೆ ಬೆರೆಸುತ್ತ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನೂ ಕೇಸರೀಕರಣದಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಕ್ಷಮ್ಯ. ತಿರುಚಲಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತ ಇದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕರಾಳ ಕೃತ್ಯ.   ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮುದ್ರಣ ಹಾಗೂ ಮತ್ತಿತರ ...

  • 1 week ago No comment

    ‘ಸೂಜಿದಾರ’ದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಹಾಡು

    ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಮಿಕೆ ತೋರದವರಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬರು. ಅವರ ಕನಸುಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಸಡಗರದ ಚಂದಿರ ಎಂದೆಂದೂ ಜೊತೆಗಿರಲಿ.   ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿ, ಸಿನಿಮಾ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಬರ ಪಡೆಯೊಂದು ಜಾದೂವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬೆರಗು ಹಚ್ಚುವಂಥ ಸೃಜನಾತ್ಮಕತೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪೂರಕವಾದ ಪರಿಣತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲ. ಇಂಥವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಾ ಕೋಟೂರ್ ಅವರದೂ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು. ಚೈತ್ರಾ ಅವರ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯೆಂದರೆ, ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಉಷಾ ಚಿತ್ತ | ಮೊಲದ ಮರಿ ಗಿಫ್ಟ್

          ‘ಚಲಿತ ಚಿತ್ತ’ದಲ್ಲಿ ಕವಿಸಾಲು       ಮೇರು ಸದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು ಬರಬರುತ್ತಾ ಕಾಲಕೆಳಗಿನ ಗುಡ್ಡವಾಯಿತು. ಹೋಗ ಹೋಗುತ್ತಾ ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ನೆನಪಿನ ಕೋಶ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಂತರಾಳದಲಿ ಕಡಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೀಗ ಕನಸುಗಳ ಸರಕು ಹೊತ್ತ ದೋಣಿಯೊಂದು ತೇಲುತ್ತಿದೆ. ನಿರ್ಜನ ರಾತ್ರಿ, ಹುಟ್ಟು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದೆ; ದಡದಿಂದ ಕೇಳುತಿದೆ ಮೋಹಕ ಕೊಳಲ ಗಾನ. ಮನ ಕಂಪಿಸುತಿದೆ, ಬಾರೆನ್ನ ಪೂರ್ಣಚಂದಿರ. ಕಡಲು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತರಲಿ, ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...


Editor's Wall

  • 14 April 2019
    1 week ago No comment

    ಈ ಸಂತನ ಸುತ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೇ; ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ

            ಪ್ರಸ್ತಾಪ         ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಈ ದೇಶ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಅಚಾತುರ್ಯ ತೋರಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವಷ್ಟೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಸತ್ಯ ಈಗಲಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು, ...

  • 04 April 2019
    2 weeks ago No comment

    ಅನೈತಿಕತೆಯೆಡೆಗಿನ ದುಷ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ

    ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯ ರಣತಂತ್ರವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಂಥ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂಚಲನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಅದರ ತುಣುಕುಗಳಷ್ಟೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರುವ ಅದರ ಭಾಗ ಅಡಗಿಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.   ಇದು ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲ. ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳದ್ದೇ ಅಬ್ಬರ. ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತ, ನರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದು ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಬಹಳ ...

  • 29 March 2019
    3 weeks ago One Comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಹಕ್ಕಿ ಸಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಹುಳಗಳನ್ನೂ ಸಾಕಬೇಕು

                      ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಜ್ಜನಿಕೆ. ಅದು ಹಕ್ಕಿಯದಿರಲಿ, ಮನುಷ್ಯನದಿರಲಿ. ಕಾರ್ಕೋಟಕ ಸರ್ಪವೋ, ಹುಲಿಯೋ ಎದುರಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೇನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೆ ಅಕ್ಕಿ ಆರಿಸುವಾಗಲೋ ಬದನೆಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗಲೋ, ಹೂ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿರುವಾಗಲೋ ಚಿಕ್ಕ ಹುಳ ಕಂಡರೂ ಕಿರುಚಿ ಊರು ಒಂದು ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಂದು ...

  • 26 March 2019
    4 weeks ago No comment

    ಬೆಂದರೆ ಬೇಂದ್ರೆ…ನೊಂದರೆ ಕಾದಂಬಿನಿ

    ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪ     ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ‘ಕಲ್ಲೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಹಕ್ಕಿ’ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ನಂಗಲಿಯವರು ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.   ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಮಾನವಜೀವನದ ಚಾಲಕ ಶಕ್ತಿ. ಈ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಹಿಡಿದು ಸಮತಲ, ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ , ಹೇರ್ ಪಿನ್ ಕರ್ವ್ಸ್, ಡೆಡ್ ಎಂಡ್ ಮುಂತಾದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ , ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ರಸ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ...

  • 12 March 2019
    1 month ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...