Share

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ.

ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಒಳನಡೆದರು. ನಂತರ ಒಳನಡೆದ ವೇಗದಲ್ಲೇ ಹೊರಬಂದ ಆಕೆ ”ಇನ್ನೂ ಏನೂ ತಯಾರಾಗಿಲ್ಲ. ಟೈಮಾಗುತ್ತೆ. ಒಂದರ್ಧ ತಾಸಾಗಬಹುದು”, ಎಂದು ನಿರುತ್ಸಾಹದಿಂದ ನುಡಿದಳು. ನಾನೂ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿರದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಹೂಂಗುಟ್ಟಿ ಅಲ್ಲೇ ಎದುರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ಕೌಂಟರಿನಾಚೆ ಆಕೆ. ಈ ಕಡೆ ನಾನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವಾತಾವರಣವು ಆಕೆಯನ್ನು ತೂಕಡಿಕೆಗೆ ದೂಡಿದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಲಸ್ಯಕ್ಕೆ ದೂಡಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೀರಸ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ.

ಕಾಲಹರಣಕ್ಕೆಂದು ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ? ಆಕೆ ಪುಟ್ಟ ಚೀಟಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ನನಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಆಗಲೇ. ಆಕೆಯ ಕೈಬರಹವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸೊಗಸಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ. ಆಕೆಯ ಟಿ-ಶರ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಲೋಹದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದ್ದ ಹೆಸರನ್ನು ಕಂಡು, ಅದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಬೋಧಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೈಬರಹ ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಬಹುಷಃ ಗ್ರಾಹಕನಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಖುಷಿಯಾದವಳಂತೆ ಕಂಡಳು. ನನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತಾ ಅದು-ಇದು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಏನೋ ಕಥೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದಳು. ನಾನು ಮಿತಭಾಷಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾತಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಆಕೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನನ್ನ ಕೆಲಸವು ಆಲಿಸುವುದಕ್ಕೇ ಮೀಸಲಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಯಿತು. ಕೀ ಕೊಟ್ಟ ಆಟಿಕೆಯಂತೆ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹೋದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಗಂಡ, ಕುಟುಂಬ, ಎಫ್ಫೆಮ್ಮು, ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕು… ಹೀಗೆ ನಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಹೋದಳು. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತಾಡುವಂತೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದರಿಂದ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಆಕೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದೇ ಮಾತಾಡಿದ್ದು. ಬರೀ ಮಾತು. ಆಕೆಯದ್ದೇ ಮಾತು! ಕೊನೆಗೆ ಮಾತಿನ ಭರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಬೈಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ಆಕೆ ಈ ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಹಟಾತ್ತನೆ ಎಚ್ಚರವಾದವಳಂತೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ದಳಾದಳು. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಾತಲ್ಲೇ ಮೈಮರೆತಿದ್ದೆನೆಂಬ ಸತ್ಯವು ಆಕೆಗೆ ಈಗ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಆಗಂತುಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬನೆದುರು ಹೀಗೆ ಮೈಮರೆತಿದ್ದು ಆಕೆಯನ್ನು ಮುಜುಗರಕ್ಕೂ, ಆತಂಕಕ್ಕೂ ದೂಡಿತ್ತು. “ಯಾರ್ರೀ ನೀವು?”, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದವಳಂತೆ ಕೇಳಿದಳು ಆಕೆ. ಈಗ ಹೀಗಾದರೆ ಏನು ಮಾಡುವೆನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಆಕೆಯೆದುರೇ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಮಾತಿನ ಭರದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಮರೆಯುವವರಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ ಎಂಬುದು ನನಗಂದು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿತ್ತು. ನನ್ನ ನಗುವಿನಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಇರಿಸುಮರುಸಾದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಳನಡೆದಿದ್ದಳು. ಆ ಹುಡುಗಾಟದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನಗಂತೂ ಇದೊಂದು ತಮಾಷೆಯ ಘಟನೆಯಾಗಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು.

ಆದರೆ ತಮಾಷೆಯ ಜೊತೆಗೇ ಈ ಘಟನೆಯು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪಾಠವೊಂದನ್ನು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದೂ ಸತ್ಯ. ಹೊಸ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದು ಈ ಒಂದು ಘಟನೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಮನದಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಆಕೆಗೆ ಆಗಂತುಕನಾಗಿದ್ದೆ. ಓರ್ವ ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಗ್ರಾಹಕನಾಗಿದ್ದೆ. ಆಕೆ ನನ್ನ ದುಪ್ಪಟ್ಟಿನ ವಯಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಅಂದು ನಾವು ಹರಟಿದೆವು. ನಾವು ಹರಟಿದೆವು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಕೆ ಹರಟಿದರು ಎನ್ನುವುದು ಅಪ್ಪಟಸತ್ಯ. ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಹೊಗಳಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆ ಉಬ್ಬಿಹೋಗಿ ಇಷ್ಟು ಮಾತಾಡಿದಳು ಎಂಬುದು ಅರ್ಧಸತ್ಯ ಮಾತ್ರ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಮನದಾಳದ ಪ್ರಶಂಸೆಯಾಗಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಮುಖಸ್ತುತಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೈಬರಹವು ಸೊಗಸಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಲೇ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹೊಸತೇನಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನು? ಉತ್ತರವು ಬಲು ಸರಳ: ನಾನು ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಗೆಳೆಯರಾಗಲು ಇದಿಷ್ಟು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮದೇ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಾವು ವಯಸ್ಸು-ಲಿಂಗ-ಜಾತಿಭೇದಗಳಿಲ್ಲದೆ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಕ್ಕಳಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಮಾತಾಡಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಂತೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೇ ನಾವು ಅದೃಶ್ಯ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟತೊಡಗಿದೆವು. ಆಗಂತುಕರೆಂದರೆ ಕಳ್ಳನೋ, ಅತ್ಯಾಚಾರಿಯೋ ಎಂಬಂತಹ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆತಂಕಗಳು ಶುರುವಾದವು. ಹೊಸ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ನೈಜಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರನ್ನು ಗೆಳೆಯರನ್ನಾಗಿಸುವ ಬದಲು ನಾವು ಚಾಟ್ ರೂಮ್ ಗಳ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೊರೆಹೋದೆವು. ಐದು ಸಾವಿರ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಪಡೆದೆವೆಂದು ಜಂಭಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡೆವು. ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವ ಆಸಾಮಿಯು ಅಸಲಿಯೋ, ನಕಲಿಯೋ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯದೆಯೂ ಖುಷಿಯಿಂದ ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಕುಟ್ಟಿದೆವು, ಹಲ್ಲು ಕಿಸಿದೆವು, ರೋಮಾಂಚನಕ್ಕೊಳಗಾದೆವು. ಇನ್ನು ಮಾನಿಟರ್ ನಿಂದ ಹೊರಬಂದರೆ ಮತ್ತದೇ ನೀರಸ ಜೀವನ, ಸಪ್ಪೆ ಮುಖಗಳು, ಜನಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿನ ಅನುಭವ.

ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕಿನ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕಂಪೆನಿಯೊಂದು ಸರ್ವೇ ಮಾಡಿತ್ತಂತೆ. ಜನರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಬಳಸುವ ಪದ ಯಾವುದೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೂ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಆ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಪದವೆಂದರೆ ‘ನಾನು’. ಸುಮಾರು 500 ಟೆಲಿಫೋನ್ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 3900 ಬಾರಿ ಈ ಪದವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಹಾಗಿರಲಿ. ಒಂದು ಗ್ರೂಪ್ ಫೋಟೋ ಇದೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡೋದ್ಯಾರನ್ನು? ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನೇ. ‘ನಾನು’ ಎಂಬುದು ನನಗೆಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಇದಿಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಇಂಥದ್ದೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಕೊಟ್ಟರೆಂದರೆ? ತಕ್ಷಣ ಅವರನ್ನು ನಾವು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇವೆ. ಸಮಾನಮನಸ್ಕರೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಸೊಗಸಾದ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗೆಳೆತನಗಳಾಗುವುದು ಸುಲಭ.

ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಉತ್ಸುಕತೆಯೆಂದರೆ ಅವರ ಖಾಸಗಿ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸುವುದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಪತ್ತೇದಾರರಂತೆ ಬೆನ್ನು ಬೀಳುವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಬೇರೊಬ್ಬರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿಸಬಲ್ಲದು. ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ನಾಯಕರೊಬ್ಬರು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯವೊಂದಕ್ಕೆ ರ್ಯಾಲಿಗೆಂದು ಬಂದಾಗ ಭಾಷಣದ ಮೊದಲ ಸಾಲನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಹೇಳಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಗಿಟ್ಟಿಸುವುದರ ಹಿಂದಿರುವ ಗಿಮಿಕ್ಕೂ ಇದೇ. ”ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ, ಬಹಳ ಅಮೂಲ್ಯ”, ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುವುದು. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಒಮ್ಮೆ ಡ್ಯೂಕ್ ಆಫ್ ವಿಂಡ್ಸರ್ ಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಡಬೇಕಿತ್ತಂತೆ. ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ತಿಂಗಳುಗಳು ಬಾಕಿಯಿರುವಾಗಲೇ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಕಲಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು ಈತ. ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರದ್ದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅದು ನೆರವೇರಿತು ಕೂಡ. ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಈ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜಮನೆತನದ ಅರಸನ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ತಲೆದೂಗಿದರು. ಅತಿಥಿ ಈಗ ಹೊರಗಿನವನಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬನಾಗಿದ್ದ.

ಹೀಗೆ ಒಂದು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ನಗು, ಒಂದು ಆತ್ಮೀಯ ಪ್ರಶಂಸೆ, ಕಾಳಜಿಯ ಒಂದು ಮಾತು, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ತವಕ, ಆಲಿಸುವ ತಾಳ್ಮೆಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಂವಹನವು ಅಂಥಾ ಸಾಹಸದಂತೇನೂ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಇಂಥಾ ಸುಲಭದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಇದನ್ನೊಂದು ಸಂಕೀರ್ಣ ರಾಕೆಟ್ ಸೈನ್ಸ್ ನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳಿಸುವ ಕೆಲ ಆಗಂತುಕರನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಇವುಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತನದ ವರಾತಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆಯೆಂದರೆ ‘ನೀನೂ ಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಗೆಳೆತನವೂ ಬೇಡ’ ಎಂದು ದೂರದಿಂದಲೇ ಅಟ್ಟುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಬಳಕೆದಾರರ ಇನ್ಬಾಕ್ಸ್ ಗಳು ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಸಂದೇಶಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಯಂತಾಗಿರುವುದು ಕೂಡ ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ.

ನೈಜಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಳೆಸುವ ಸಂಪರ್ಕಗಳಿಗೂ ವರ್ಚುವಲ್ ಜಗತ್ತಿನ ವಲಯಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸದ ಗೆರೆಯು ಮಂದವಾದಂತೆ ಕಾಣತೊಡಗಿದಾಗ ಇಂಥಾ ಗೊಂದಲಗಳುಂಟಾಗುತ್ತವೆಯೇ? ಇರಬಹುದೇನೋ! ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಸಹಪಾಠಿಯಿದ್ದ. ಬಿಹಾರ ಮೂಲದವನು. ತರಗತಿಯಿಂದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಅವನಿಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಸಂವಹನ ಕಲೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಇ-ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದು. ‘ಹೊಸ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ?’, ‘ಸುಂದರಿಯೊಬ್ಬಳ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ಐದು ನಿಮಿಷದೊಳಗೆ ಗಿಟ್ಟಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?’… ಈ ಬಗೆಯವು. ಅದೇನು ಓದಿ ಗುಡ್ಡಹಾಕಿದನೋ ಆತ! ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಾಲ್ಕೈದು ಸಹಪಾಠಿಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಆತ ಯಾರ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದನ್ನೂ ನಾವುಗಳು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸತತ ಓದು ಮಾತ್ರ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಇವೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಕಂಗೆಡಿಸಿತ್ತೆಂದರೆ ಈತ ಓದುತ್ತಿದ್ದುದೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಕಸವೇ ಎಂದು ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಒಲೆ ಹಚ್ಚುವಷ್ಟೂ ಆಸಕ್ತಿ, ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದವನು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಬಿರಿಯಾನಿ ಚಪ್ಪರಿಸಿದಂತೆ.

“ಯಶಸ್ವಿ ಲೇಖಕನಾಗಲು ಬೇಕಿರುವುದೊಂದೇ. ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತನಾಗಿರುವುದು” ಎಂದು ನ್ಯೂಯಾಕ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಾಧ್ಯಮತಜ್ಞರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದರಂತೆ. ಇದು ಲೇಖಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಖ್ಯವೇ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಬಯಸುವುದೆಂದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಾಗಿ ನಾವು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಖಾಲಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನಗಳು ಇಂಥದ್ದೇ ಸಹಜಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಲಿ!

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 5 days ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕವಿತೆಗಳ ಇನ್ನೊಂದು ಕಟ್ಟು: ಫಸ್ಟ್ ಲುಕ್

    ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕ       ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರ ಎರಡನೇ ಕಾವ್ಯ ಸಂಕಲನ ‘ಕಲ್ಲೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಹಕ್ಕಿ’ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದೆ. 100 ಕವಿತೆಗಳಿವೆ ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ. ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ವಿಮರ್ಶಕ, ರಂಗಕರ್ಮಿ ವಸಂತ ಬನ್ನಾಡಿ ಅವರ ಮುನ್ನುಡಿ, ಕವಿ ಹೆಚ್ ಎಸ್ ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರ ಬೆನ್ನುಡಿ ಇದೆ. “ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಂಕಟಗಳಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾವ್ಯದ ಕೇಂದ್ರಪ್ರಜ್ಞೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮನಸ್ಸು ಕೊಳಕಾಗುವುದೆಂಬ ಮನೋಭಾವ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕಾಲದ ಬೆವರಿನ ಬಡಿತಗಳು

    ಕವಿಸಾಲು   ಹುಲ್ಲಿನೆಳೆಗಳಲಿ ಬಿದಿರ ಕೊಂಬಿಗೆ ಆತುಗೊಂಡ ಜೋಪಡಿಯೊಳಗ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ದಿಂಬಾಗಿಸಿದ ಹೊಂಗೆಯ ನೆರಳಿನ ಗುರುತುಗಳು ಸಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಿದ ಪಡಸಾಲಿ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಯಂತೆ ವಳ್ಳು ಬೀಸುಕಲ್ಲುಗಳ ಹೊಕ್ಕಳಲಿ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ ಅವಳು ನಡುಮನೆಯ ಮೈದಾನದಾಗ ನಡುಗಂಬದ ನೆಲೆ ಬಿರುಕ ಕಿಂಡಿಗಳಲಿ ಮುರಿದ ಟೊಂಗೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಬೆಸೆದು ಗುಡಿಸಲ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಚಂದಿರನ ಜೋಗುಳ ಕಟ್ಯಾವು ಗಾಯದ ಬೆನ್ನು ನಿದ್ರಿಸಲು ಮಳೆಯ ರಭಸದಲಿ ಕೆರೆಯಂತಾಗುವ ಜೋಪಡಿಯೊಳಗ ಎಳೆಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳನು ಪಕ್ಕೆಲುಬಲಿ ಅವಿತುಕೊಂಡು ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಭರವಸೆ ತುಂಬ್ಯಾಳೊ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕಾಲ ಮತ್ತು ನಾನು

          ಕವಿಸಾಲು       ಅಂತರಂಗದ ಅನಿಸಿಕೆಗಳ ಅದ್ಭುತ ರಮ್ಯ ಕನಸುಗಳ ಜತನವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ರಹಸ್ಯಗಳ ದುಂಡಗೆ ಬರೆದು ದಾಖಲಿಸಿ ಸಾವಿರ ಮಡಿಕೆಗಳಲಿ ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಮಡಚಿ ಮೃದು ತುಟಿಗಳಲಿ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಬೆವರ ಕೈಗಳಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಯಾರೂ ಕಾಣದಾಗ ಕದ್ದು ಹಿತ್ತಲಿನ ತೋಟಕ್ಕೆ ಒಯ್ದು ನನ್ನ ನಾಲ್ಕರಷ್ಟೆತ್ತರದ ಮರ ದಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹರಡಿದ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಟೊಂಗೆಗಳ ಸೀಳಿನಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಮರ ಮರವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...

  • 2 months ago No comment

    ಪಂಡಿತರ ಹಳ್ಳಿಯ ‘ಮಂದರಗಿರಿ’

                  ಇದು ಪ್ರವಾಸಿಗಳ ಯುಗ. ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಜನರಿಗೀಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರುವುದೆಂದರೆ ಬಹಳ ಬೇಜಾರಿನ ಸಂಗತಿ. ಆಗೀಗಲಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಪ್ರವಾಸಗಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಸುಖ ಎನ್ನುವ ತಲೆಮಾರಿನವರು ಈಗ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಹೆಸರುವಾಸಿ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜನಜಂಗುಳಿಯಿರುತ್ತದೆ. ದೂರದ ಊರುಗಳೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಯಾರಿ ಬೇಕು. ಹಲವು ದಿನಗಳ ಸಿದ್ಧತೆ, ಪ್ರಯಾಣ, ವಿಪರೀತ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲವೂ ಹೌದು. ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗೆ ...


Editor's Wall

  • 12 March 2019
    1 week ago No comment

    ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುವವರ ಮೇಲೊಂದು ಕಡಿವಾಣ

    ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಖಾಡದೊಳಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಗರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿಗಳು ದೇಶದ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ದೇಶದೊಳಗೇ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.   17ನೇ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸೇನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎಳೆದು ತರುವಂತಿಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶ ವಿವಾದವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವಿಷಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ...

  • 08 December 2018
    3 months ago No comment

    170ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಭತ್ತದ ತಳಿಗಳ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿದ್ದ ಜಯರಾಮನ್

    ಬೀಜಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ತಮಿಳ್ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಶೈಲಿಯ ಅಳವಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಬೀಜ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಜಯರಾಮನ್ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಡಿದ್ದರು.   ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ, ನೂರಾರು ಭತ್ತದ ತಳಿಗಳ ಪುನಶ್ಚೇತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದ ತಮಿಳ್ನಾಡಿನ ಕೆ ಆರ್ ಜಯರಾಮನ್ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕ್ಯಾನ್ಸರಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ನೆಲ್ (ಭತ್ತವನ್ನು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಎಂದೇ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದ ಜಯರಾಮನ್, 170 ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಳೀಯ ಭತ್ತದ ವೈವಿಧ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನಶ್ಚೇತನಗೊಳಿಸಿದ್ದುರ. ...

  • 30 November 2018
    4 months ago No comment

    ರಕ್ಕಸ ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೋರಾಟ

    ಮನೆಯೊಳಗೇ ಹಂತಕರಿದ್ದರೆ ಮಹಿಳೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾಲಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೊಂದು ತಾಣವೇ ಇಲ್ಲ.    2017ರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಯಾದ ಒಟ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರು 87 ಸಾವಿರ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ಇಲ್ಲವೆ ಗಂಡ, ಪ್ರಿಯಕರ, ಪರಿಚಿತರಿಂದ ಹತ್ಯೆಯಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ 50 ಸಾವಿರ. ಈ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಅಂಕಿಅಂಶವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿರುವುದು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯು ಮೊನ್ನೆ ನ.25ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ಅಧ್ಯಯನ ವರದಿ. ನವೆಂಬರ್ 25, ...

  • 29 November 2018
    4 months ago No comment

    ರೈತರ ಸಂಕಟಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವುದೆ ಮುಕ್ತಿ?

      ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ನಾಸಿಕ್-ಮುಂಬಯಿ ಕಿಸಾನ್ ಲಾಂಗ್ ಮಾರ್ಚ್ ಅನ್ನೇ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ‘ಸಿಂಗೂರು- ರಾಜಭವನ್ ಕಿಸಾನ್ ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಚ್’ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಖಿಲಭಾರತ ಕಿಸಾನ್ ಸಭಾದ ಜನರಲ್ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಹನ್ನಾನ್ ಮೊಲ್ಲಾ ಅವರು ‘ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕೆನ್ನುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ರೈತರ ಸಂಕಟಗಳಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲಿ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.     ಕಳೆದ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 3 ಲಕ್ಷ ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಾಗಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಭಾರತದ ರೈತರ ಸಂಕಟಗಳ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ನರೇಂದ್ರ ...

  • 09 November 2018
    4 months ago No comment

    ಹೊಸ ಕಾಲದ ಹರಕೆಯ ಕುರಿಗಳು!

      ಅಮಾಯಕತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಇವತ್ತಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಾತು ಸೋಲದಂತೆ ಕಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಮೌನದ ಜರೂರು ಇನಿತಾದರೂ ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.     ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಇಷ್ಟದ ಯಾವುದೇ ಕೃತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಅದು ನಮಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುವಂಥದ್ದು. ಆದರೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ ಎಂದು ವಿವರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗಲೇ ...